Zauważyliśmy tego „słonia” w drodze powrotnej z wyspy Berlengas do Peniche w Portugalii. Chociaż płynęliśmy motorówką z zawrotną prędkością (prawie szybując nad falami Atlantyku), kapitan łodzi zwolnił przy tej formacji skalnej i pozwolił Nico sfotografować Słonia z Berlengas o zachodzie słońca.
Wyspy Berlengas leżą około 10 kilometrów od Peniche, w regionie Oeste w Portugalii. Chociaż cały archipelag składa się z trzech wysp o łącznej powierzchni około 985 hektarów, zwiedzanie jest możliwe tylko na Grande Berlenga. Grande Berlenga ma 1,5 kilometra długości i 0,8 kilometra szerokości. Ze względu na tak niewielką powierzchnię na wyspę może wejść dziennie tylko 350 turystów. Dwie pozostałe wysepki, Estelas i Farilhões-Forcados, są dostępne wyłącznie dla naukowców badających florę i ptaki archipelagu Berlengas.
W czerwcu 2011 roku Rada Koordynacyjna programu UNESCO „Człowiek i biosfera” włączyła archipelag Berlengas do Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery. Nie mogliśmy się z tą decyzją nie zgodzić. Przyroda na Berlengas zapiera dech w piersiach, ale przypomina też o tym, jak bardzo ludzie są tu zależni od sił natury. Tego dnia o zachodzie słońca ocean w pobliżu wyspy Elephant Berlengas był spokojny. Faktem jest jednak, że żadna z wysp nie jest stale zamieszkana. Obecnie jedynymi ludźmi na Grande Berlengas są czasem operatorzy latarni morskiej, którzy pracują na cotygodniowych zmianach. Już w XVI wieku mnisi mieszkający w fortecy na Berlengas opuścili wyspę. A piraci nie byli jedynym powodem. Surowy klimat i odległość od lądu sprawiały, że życie na wyspie było dla nich prawie niemożliwe.
