Εντοπίσαμε αυτόν τον «ελέφαντα» καθώς επιστρέφαμε από το νησί Μπερλένγκας προς το Πενίσε της Πορτογαλίας. Αν και ταξιδεύαμε με ταχύπλοο με ιλιγγιώδη ταχύτητα (σχεδόν πετώντας πάνω από τα κύματα του Ατλαντικού), ο καπετάνιος του σκάφους μείωσε ταχύτητα μπροστά σε αυτόν τον βραχώδη σχηματισμό και επέτρεψε στον Νίκο να απαθανατίσει τον «Ελέφαντα των Μπερλένγκας» στο ηλιοβασίλεμα.
Τα νησιά Μπερλένγκας βρίσκονται περίπου 10 χιλιόμετρα από το Πενίσε, στην περιφέρεια Οέστε της Πορτογαλίας. Ωστόσο, παρόλο που το σύνολο του αρχιπελάγους αποτελείται από 3 νησιά και έχει συνολική έκταση περίπου 985 εκταρίων, η επίσκεψη είναι δυνατή μόνο στο Γκράντε Μπερλένγκα. Το Γκράντε Μπερλένγκα έχει μήκος 1,5 χιλιόμετρο και πλάτος 0,8 χιλιόμετρο. Λόγω της μικρής αυτής έκτασης, ο επιτρεπόμενος αριθμός τουριστών στο νησί είναι 350 άτομα την ημέρα. Τα άλλα δύο νησάκια, η Εστέλας και η Φαρίλιων-Φορκάδος, είναι προσβάσιμα μόνο σε επιστήμονες που μελετούν τη χλωρίδα και τα πουλιά του αρχιπελάγους των Μπερλένγκας.
Τον Ιούνιο του 2011, το Συντονιστικό Συμβούλιο του Προγράμματος «Άνθρωπος και Βιόσφαιρα» της UNESCO ενέταξε το αρχιπέλαγος των Μπερλένγκας στο Παγκόσμιο Δίκτυο Αποθεμάτων Βιόσφαιρας. Δεν μπορούσαμε να αμφισβητήσουμε αυτή την απόφαση. Η φύση στις Μπερλένγκας είναι μαγευτική, αλλά αποτελεί και υπενθύμιση του πόσο εξαρτώνται οι άνθρωποι από τις δυνάμεις της φύσης σε αυτό το μέρος. Κατά το ηλιοβασίλεμα εκείνης της ημέρας, η θάλασσα κοντά στο νησί Ελεφάντας Μπερλένγκας ήταν ήρεμη. Το γεγονός, ωστόσο, είναι ότι κανένα από τα νησιά δεν κατοικείται μόνιμα. Σήμερα, μερικές φορές οι μόνοι άνθρωποι στο Grande Berlengas είναι οι φρουροί του φάρου, οι οποίοι εργάζονται σε εβδομαδιαίες βάρδιες. Ήδη από τον 16ο αιώνα, οι μοναχοί που ζούσαν στο φρούριο των Berlengas εγκατέλειψαν το νησί. Και οι πειρατές δεν ήταν ο μόνος λόγος για αυτό. Οι σκληρές καιρικές συνθήκες και η απόσταση από την ξηρά έκαναν σχεδόν αδύνατη τη διαβίωση τους στο νησί.
