Malezja leży w samym sercu Azji Południowo-Wschodniej, rozciągając się na Półwyspie Malajskim i północnej części Borneo, a wzdłuż jej zachodniego wybrzeża przebiega Cieśnina Malakka, przez którą przepływa znaczna część światowego ruchu morskiego. Stolica, Kuala Lumpur, to miasto szklanych wieżowców górujących nad niskimi, drewnianymi dzielnicami, a archipelag Langkawi leży u północno-zachodniego wybrzeża, niedaleko granicy z Tajlandią. Kraj ten leży w strefie równikowej: przez cały rok jest tu gorąco, zielono i wilgotno.
Historia Malezji
Historia Malezji jest ściśle związana z Cieśniną Malakską. Sułtanat Malakki wzbogacił się w XV wieku, pobierając cła od handlu, który przeciskał się przez wąskie wody między półwyspem a Sumatrą, a Portugalczycy, Holendrzy i Brytyjczycy pojawili się tam z tego samego powodu.
Brytyjska Malaja uzyskała niepodległość w 1957 roku, a w 1963 roku powstała Federacja Malezji. Szlaki handlowe sprawiły, że społeczności malajskie, chińskie i indyjskie żyją tu ramię w ramię – dlatego na jednej ulicy można znaleźć meczet, chińską świątynię i hinduską kaplicę, a kuchnia ma właśnie taki charakter.
Kuala Lumpur
Mój ulubiony widok na stolicę rozciągał się z balkonu naszego mieszkania: dzięki małej miejskiej wiosce Kampung Baru na pierwszym planie panorama Kuala Lumpur wyłaniała się za nią zupełnie niczym niezasłonięta. Z przodu drewniane domy i drzewa mango, a z tyłu wieże Petronas i KL Tower. Panorama wyglądała inaczej za każdym razem, gdy na nią spoglądaliśmy: pod ciemnymi chmurami drapacze chmur wznosiły się niczym ogromne, przerażające potwory; w słońcu miasto zapraszało nas do swojej betonowej dżungli.
Kuala Lumpur to jedno z najczęściej odwiedzanych miast na świecie i w pełni zasługuje na ten ruch turystyczny. W pełnym przewodniku po Kuala Lumpur omawiam miasto miejsce po miejscu.
Wieże Petronas i park KLCC
Wieże Petronas o wysokości 452 metrów były przez pewien czas najwyższymi budynkami na świecie i do dziś pozostają najwyższymi bliźniaczymi wieżami, jakie kiedykolwiek zbudowano. Między 41. a 42. piętrem, na wysokości 172 metrów, łączy je most o długości 58 metrów, zamontowany tak, by mógł się poruszać wraz z naturalnym kołysaniem wież.
Najlepszy darmowy punkt widokowy znajduje się u ich stóp: park KLCC o powierzchni około 20 hektarów, zaprojektowany przez brazylijskiego architekta krajobrazu Roberto Burle Marxa, z sztucznym jeziorem Symphony pośrodku. Po wieczornym spacerze ustawiłem się w parku, by sfotografować wieże Petronas – ich białe światła pięknie kontrastowały z ciemnoniebieskim nocnym niebem. Uchwycenie ich pełnej wysokości z większości innych punktów w centrum jest prawie niemożliwe.
Jaskinie Batu
Na północ od miasta, na wapiennym wzgórzu, znajdują się jaskinie Batu, których nazwa pochodzi od malajskiego słowa „batu”, co znaczy „kamień”. Amerykański przyrodnik William Hornaday sprawił, że stały się one szeroko znane w 1878 roku, a Jaskinia Świątynna, której sufit sięga około 100 metrów, od tamtej pory jest hinduskim sanktuarium i miejscem pielgrzymek. Co roku pod koniec stycznia jaskinie wypełnia festiwal Thaipusam.
Wspięliśmy się po 272 schodach o świcie. W środku wschodzące słońce przedarło się przez otwory w stropie, oświetlając ołtarze głęboko w jaskini Batu, podczas gdy wokół nas odbywały się hinduskie ceremonie. Spędziłem tam ponad godzinę z aparatem. To wciąż jeden z najbardziej wyjątkowych poranków, jakie przeżyłem ze statywem.
Kuala Lumpur z lotu ptaka
Kuala Lumpur najlepiej oglądać z wysokości. Nasze mieszkanie z Airbnb w Setia Sky Towers miało windę prowadzącą prosto do basenu bez krawędzi na 34. piętrze, a widok na miasto z tego basenu nie ustępował temu z naszego mieszkania: wieże Petronas po lewej, wieża KL po prawej, a wieża telewizyjna zmieniająca kolory wraz z nadejściem wieczoru.
Podczas kolejnego pobytu ustawiłem się na balkonie, żeby sfotografować klasyczną panoramę miasta o „niebieskiej godzinie”, a potem obróciłem się o 180 stopni i zobaczyłem zachód słońca rozpalający drugą połowę miasta. Zawsze rozglądaj się w obie strony. Dotyczy to zarówno przechodzenia przez ulicę, jak i ustawiania statywów.
Langkawi
Langkawi to grupa 99 wysp u północno-zachodniego wybrzeża Malezji, na Morzu Andamańskim, niedaleko granicy z Tajlandią. Lokalna legenda głosi, że wyspy zostały przeklęte przez Mahsuri – kobietę straconą za cudzołóstwo, którego nie popełniła – która skazała Langkawi na siedem pokoleń bez dobrobytu. Niezależnie od tego, w co wierzycie, te siedem pokoleń już dawno się skończyło.
Po raz pierwszy przyjechaliśmy tu na miesiąc miodowy w kwietniu 2016 roku i od tamtej pory ciągle tu wracamy; miejsce, gdzie domki na wodzie stoją w rzędach pod niebem, które płonie o zachodzie słońca, sprawia, że decyzja o powrocie jest prosta. Szczegółowy opis poszczególnych wysp znajdziesz w pełnym przewodniku turystycznym po Langkawi.
Ośrodek Berjaya Langkawi
Ośrodek Berjaya Langkawi Resort leży nad zatoką Burau – część obiektu wzniesiono na wybrzeżu, a część w lesie deszczowym, starając się wycinać jak najmniej drzew. Droga na śniadanie to 15–20 minut spaceru przez dżunglę, co Daria i ja doceniliśmy bardziej niż darmowy transport. Widok na basen towarzyszył nam podczas śniadań przez dwa tygodnie w lutym 2022 roku.
Kiedy kierownictwo zorientowało się, że jestem fotografem, przydzielili mi bungalow na samym końcu rzędu, z niesamowitym widokiem na morze i dżunglę. Spacer po pomostach po kolacji, powrót „nad wodą” w ostatnich fioletowych promieniach zachodzącego słońca – to zawsze było dla mnie niesamowite przeżycie.
Water Chalets
Domki stoją na palach nad Cieśniną Malakską, a dzikie zwierzęta nie zwracają uwagi na granice posesji: małpy, warany i nietoperze kręciły się po dachach przez cały dzień. Jedna z małp zaprzyjaźniła się z jabłkami z naszego minibaru, gdy tylko zostawiliśmy otwarte drzwi na patio.
Z balkonu naszego domku turkusowa woda rozciągała się aż po wyspy na horyzoncie. Sypialnia wychodziła prosto na ten widok, a domki klasy premium idą o krok dalej: jacuzzi umieszczone w szklanej wnęce tuż nad morzem. Nic dziwnego, że rzadko opuszczaliśmy nasz domek.
Plaże na Langkawi
W prawdziwe wakacje, takie bez zlecenia na sesję zdjęciową, potrafię być naprawdę leniwy, a prywatna plaża w ośrodku to idealne miejsce na to: biały piasek, mały bar na plaży, turkusowa woda, niezliczone godziny spędzone na czytaniu i kilka młodych kokosów.
Rozrywka w cenie. Małpy patrolują piasek w poszukiwaniu pozostawionych bez opieki rzeczy, gdy się kąpią, a piszczące wydry od czasu do czasu przebiegają przez plażę z namorzynów prosto do oceanu. Sfotografowałem tę plażę wczesnym rankiem, zanim zapełniły się leżaki, z domkami nad wodą i krasowymi wzgórzami w tle.
Park Geoforest w Kilim
Kiedy wróciliśmy tam w 2022 roku, w końcu zrobiliśmy to, co przegapiliśmy podczas miesiąca miodowego: rejs łodzią po namorzynach w parku Kilim Geoforest – to właśnie między innymi dzięki temu Langkawi znalazło się na liście Globalnych Geoparków UNESCO jako pierwszy geopark w Malezji. Wapienne klify, kanały porośnięte namorzynami, zimorodki, małpy na brzegach rzeki i orły krążące nad głowami. Gdy wypłynęliśmy na otwarte wody, dogoniłem drugą łódź wycieczkową tuż pod tablicą na zboczu wzgórza w parku, a mój telefon po cichu przełączył się z sieci malezyjskiej na tajską. Tak blisko leży Tajlandia.
Karmienie orłów wywołało we mnie mieszane uczucia. Obserwowanie krążących ptaków było dla mnie czymś nowym, ale widok kolejnej łodzi powtarzającej ten rytuał pięć minut później jasno pokazał, że dzikie orły są tresowane jak zwierzęta z zoo. Te, które faktycznie brały pokarm, to kanie brahmijskie; dwa orły morskie białobrzuche, które sfotografowałem, obserwowały wszystko z drzew i nie brały w tym udziału. Orzeł białobrzuchy osiąga długość do 85 centymetrów, a rozpiętość skrzydeł do 2,2 metra. Jest on symbolem Langkawi: nazwa wyspy wywodzi się powszechnie od słowa „helang”, co po malajsku oznacza orła.
Langkawi z lotu ptaka
Mój DJI Phantom 4 odbył swój pierwszy lot nad wybrzeżem Langkawi, a widok z lotu ptaka na linię brzegową wyjaśnia dlaczego: promenada i domki nad wodą ciągnące się wzdłuż porośniętego dżunglą wybrzeża, biała plaża zakrzywiająca się w oddali, żaglówki zakotwiczone w zatoce oraz pojedyncza łódź motorowa, która zostawia za sobą ślad na zielonej wodzie.
Ten lot zapoczątkował pasję, która nie opuszcza mnie do dziś. Ujęcia, do których kiedyś potrzebny był helikopter, nagle zaczęły wychodzić z futerału w moim plecaku.
Jedzenie w Malezji
Kuchnia malezyjska to historia tego kraju podana na talerzu: kuchnie malajska, chińska i indyjska współistnieją na tych samych ulicach. Nasi lemak, czyli ryż kokosowy z sambalem, to narodowy klasyk; laksa zmienia swój charakter w zależności od stanu; satay smaży się na węglu drzewnym na nocnych targach; a roti canai z dhal to śniadanie za kilka ringgitów.
Już sama scena ulicznego jedzenia w Kuala Lumpur jest warta tego, żeby zostać tu kilka dni dłużej. Na Langkawi moje osobiste kulinarne wspomnienie jest prostsze: młode kokosy na plaży, otwierane dwoma uderzeniami maczety.
Kiedy warto odwiedzić Malezję
Panuje tu klimat równikowy, więc nie ma zimnej pory roku, są tylko pory bardziej deszczowe i suchsze, a różnią się one w zależności od wybrzeża. Na Langkawi i zachodnim wybrzeżu najsuchsze miesiące to mniej więcej okres od listopada do marca. Największe opady na Langkawi zdarzają się zazwyczaj we wrześniu i październiku.
Zdecydowaliśmy się zaryzykować i wyjechać na miesiąc miodowy w kwietniu, czyli na samym początku pory deszczowej, i mieliśmy dwa tygodnie słońca z rzędu. W lutym, kiedy wróciliśmy, było tak samo. W Kuala Lumpur można spędzać czas przez cały rok; popołudniowe ulewy szybko mijają, a światło po nich jest warte czekania.
Uwagi dotyczące fotografii
Malezja nagradza tych, którzy potrafią spojrzeć poza to, co oczywiste. Obrót o 180 stopni, który pozwolił uchwycić panoramę zachodu słońca, wioska na pierwszym planie, która stworzyła ramę dla linii horyzontu, dwa wielkie orły siedzące z dala od zgiełku żerowania: ten drugi, mniej znany widok, zazwyczaj daje lepsze zdjęcie.
To właśnie tam po raz pierwszy spróbowałem swoich sił w astrofotografii. Nad domkami nad wodą długi czas naświetlania wyczarował fioletowe, usiane gwiazdami niebo z tego, co gołym okiem wyglądało jak zwykła ciemność. Od pierwszego lotu drona do tego pierwszego ujęcia gwiazd – jedna wycieczka do Malezji wzbogaciła mój zestaw narzędzi o dwie techniki, które na stałe w nim pozostały.
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy najlepiej wybrać się do Malezji?
Na zachodnim wybrzeżu i na Langkawi najsuchsza pogoda panuje mniej więcej od listopada do marca; na Langkawi najwięcej deszczu pada we wrześniu i październiku. Na wschodnim wybrzeżu półwyspu pora deszczowa trwa mniej więcej od listopada do lutego. W Kuala Lumpur pogoda jest zróżnicowana przez cały rok, a po południu zdarzają się krótkie ulewy.
Ile dni trzeba spędzić w Malezji?
W ciągu tygodnia zdążysz zobaczyć klasyczną trasę: trzy dni w Kuala Lumpur z poranną wycieczką do jaskiń Batu, a potem cztery lub więcej dni na Langkawi. Jeśli masz dwa tygodnie, możesz dodać do tego Penang, Malakkę albo wyspy Perhentian. Loty krajowe są krótkie i częste, więc połączenie zwiedzania miasta z wyprawą na wyspę nie stanowi żadnego problemu.
Jak dostać się na Langkawi?
Samolotem to około godziny lotu z Kuala Lumpur, a loty odbywają się kilka razy dziennie. Z lądu głównego kursują też promy. Na samej wyspie standardem jest wynajęcie samochodu albo korzystanie z taksówek; odległości są niewielkie, a ruch uliczny spokojniejszy niż na lądzie głównym.
Czy podróż do Malezji jest droga?
Jak na europejskie standardy – nie. Jedzenie na ulicy kosztuje kilka ringgitów, taksówki i aplikacje do zamawiania przejazdów są przystępne cenowo, a nawet luksusowe kurorty mają ceny znacznie niższe niż podobne obiekty gdzie indziej. Na Langkawi dodatkowo obowiązuje strefa wolnocłowa. Walutą jest ringgit malezyjski, a karty są powszechnie akceptowane w miastach.
Czy Kuala Lumpur to bezpieczne miejsce dla turystów?
Tak, jak na standardy wielkiego miasta. Przestępstwa z użyciem przemocy wobec turystów zdarzają się rzadko; największym zagrożeniem są kieszonkowcy na zatłoczonych targowiskach oraz kradzieże toreb z przejeżdżających skuterów, więc trzymaj torby po stronie chodnika przy budynku. Wodę z kranu najlepiej zastąpić wodą butelkowaną lub filtrowaną.
Czy trzeba znać język malajski, żeby podróżować po Malezji?
Nie. W miastach, na Langkawi i w całej branży turystycznej powszechnie mówi się po angielsku – to dziedzictwo brytyjskiej epoki kolonialnej. Znaki są zazwyczaj dwujęzyczne. Nauka kilku podstawowych zwrotów w języku malajskim, takich jak „terima kasih” (dziękuję), jest mile widziana, ale nigdy nie jest wymagana.
Jakie dzikie zwierzęta można zobaczyć na Langkawi?
Makaki długoogonowe są wszędzie, nawet na terenie hoteli, i potrafią otwierać pozostawione bez opieki torby. Waran, wydry, dzioborożce, zimorodki, kanie brahmijskie i orły bielobrzuche to zwierzęta, które często można tu zobaczyć, zwłaszcza podczas wycieczki po namorzynach w parku Kilim Geoforest Park na wschodniej stronie wyspy.
