Η Μαλαισία βρίσκεται στην καρδιά της Νοτιοανατολικής Ασίας, εκτείνεται μεταξύ της Μαλαισιανής Χερσονήσου και του βόρειου τμήματος του Βόρνεο, ενώ το Στενό της Μαλάκκα διακινεί μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ναυτιλίας κατά μήκος της δυτικής ακτής της. Η Κουάλα Λουμπούρ, η πρωτεύουσα, είναι μια πόλη με γυάλινους ουρανοξύστες που υψώνονται πάνω από χαμηλές ξύλινες γειτονιές, ενώ το αρχιπέλαγος Λανγκάουι βρίσκεται στα ανοικτά της βορειοδυτικής ακτής, κοντά στα σύνορα με την Ταϊλάνδη. Η χώρα βρίσκεται στον ισημερινό: ζεστή, καταπράσινη και υγρή όλο το χρόνο.
Ιστορία της Μαλαισίας
Η ιστορία της Μαλαισίας είναι συνυφασμένη με το Στενό της Μαλάκκα. Το σουλτανάτο της Μαλάκκα πλούτισε τον 15ο αιώνα επιβάλλοντας φόρους στο εμπόριο που διέρχονταν από το στενό πέρασμα μεταξύ της χερσονήσου και της Σουμάτρας, ενώ οι Πορτογάλοι, οι Ολλανδοί και οι Βρετανοί ακολούθησαν για τον ίδιο λόγο.
Η Βρετανική Μαλαισία απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1957, και η Ομοσπονδία της Μαλαισίας ακολούθησε το 1963. Οι εμπορικές οδοί δημιούργησαν έναν πληθυσμό από κοινότητες Μαλαιών, Κινέζων και Ινδών που ζουν δίπλα-δίπλα, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σε έναν μόνο δρόμο μπορεί να βρίσκεται ένα τζαμί, ένας κινεζικός ναός και ένα ινδουιστικό ιερό, αλλά και ο λόγος για τον οποίο η κουζίνα της χώρας έχει τις χαρακτηριστικές της γεύσεις.
Κουάλα Λουμπούρ
Η αγαπημένη μου θέα της πρωτεύουσας ήταν από το μπαλκόνι του διαμερίσματός μας: χάρη στο μικρό αστικό χωριό Καμπούγκ Μπαρού στο προσκήνιο, ο ορίζοντας της Κουάλα Λουμπούρ ξεδιπλωνόταν εντελώς ανεμπόδιστα πίσω του. Ξύλινα σπίτια και μανγκό μπροστά, οι Πύργοι Πετρόνας και ο Πύργος της Κουάλα Λουμπούρ πίσω. Ο ορίζοντας φαινόταν διαφορετικός κάθε φορά που τον κοιτούσαμε: κάτω από τα σκοτεινά σύννεφα, οι ουρανοξύστες υψώνονταν σαν τεράστια, τρομακτικά πλάσματα· κάτω από τον ήλιο, η πόλη μας προσκαλούσε στη δική της τσιμεντένια ζούγκλα.
Η Κουάλα Λουμπούρ συγκαταλέγεται στις πιο επισκέψιμες πόλεις του κόσμου, και δικαιούται αυτή την επισκεψιμότητα. Αναλύω την πόλη περιοχή προς περιοχή στον πλήρη ταξιδιωτικό οδηγό για την Κουάλα Λουμπούρ.
Οι Πύργοι Πετρόνας και το Πάρκο KLCC
Οι Πύργοι Πετρόνας, ύψους 452 μέτρων, ήταν για κάποιο διάστημα τα ψηλότερα κτίρια στον κόσμο και παραμένουν οι ψηλότεροι δίδυμοι πύργοι που έχουν κατασκευαστεί ποτέ. Μεταξύ του 41ου και του 42ου ορόφου, σε ύψος 172 μέτρων, μια γέφυρα ύψους 58 μέτρων τις ενώνει, κατασκευασμένη έτσι ώστε να κινείται σύμφωνα με τη φυσική ταλάντωση των πύργων.
Το καλύτερο δωρεάν σημείο θέασης βρίσκεται στα πόδια τους: το πάρκο KLCC, έκτασης περίπου 20 εκταρίων, που σχεδιάστηκε από τον Βραζιλιάνο αρχιτέκτονα τοπίου Ρομπέρτο Μπουρλέ Μαρξ, με την τεχνητή λίμνη «Συμφωνία» στο κέντρο του. Μετά από έναν βραδινό περίπατο, έστησα τον εξοπλισμό μου στο πάρκο για να φωτογραφίσω τους Πύργους Πετρόνας, με τα λευκά φώτα τους να δημιουργούν έντονη αντίθεση με τον σκούρο μπλε νυχτερινό ουρανό. Είναι σχεδόν αδύνατο να αποτυπώσει κανείς το πλήρες ύψος τους από τις περισσότερες άλλες οπτικές γωνίες στο κέντρο της πόλης.
Σπήλαια Μπατού
Βόρεια της πόλης, σε έναν ασβεστολιθικό λόφο βρίσκονται τα Σπήλαια Μπατού, που πήραν το όνομά τους από τη μαλαισιανή λέξη «batu», που σημαίνει «πέτρα». Ο Αμερικανός φυσιοδίφης Γουίλιαμ Χόρναντεϊ τις έκανε ευρύτερα γνωστές το 1878, και η Σπηλιά του Ναού, με οροφή που φτάνει τα 100 μέτρα περίπου, αποτελεί έκτοτε ιερό των Ινδουιστών και τόπο προσκυνήματος. Κάθε χρόνο, γύρω στα τέλη Ιανουαρίου, το φεστιβάλ Thaipusam γεμίζει τις σπηλιές.
Ανεβήκαμε τα 272 σκαλοπάτια την αυγή. Στο εσωτερικό, ο ανατέλλων ήλιος έβρισκε το δρόμο του μέσα από ανοίγματα στην οροφή, φωτίζοντας τους βωμούς βαθιά μέσα στα Σπήλαια Μπατού, ενώ γύρω μας τελούνταν ινδουιστικές τελετές. Πέρασα πάνω από μία ώρα εκεί μέσα με τη φωτογραφική μηχανή. Παραμένει ένα από τα πιο ξεχωριστά πρωινά που έχω περάσει με το τρίποδό μου.
Η Κουάλα Λουμπούρ από ψηλά
Η Κουάλα Λουμπούρ γίνεται καλύτερα κατανοητή από ψηλά. Το Airbnb μας στα Setia Sky Towers διέθετε ανελκυστήρα που οδηγούσε κατευθείαν στην πισίνα υπερχείλισης του 34ου ορόφου, και η θέα προς την πόλη από εκείνη την πισίνα ήταν ίδια με αυτή από το ίδιο μας το διαμέρισμα: οι Πύργοι Πετρόνας στα αριστερά, ο Πύργος της Κουάλα Λουμπούρ στα δεξιά, με τον πύργο της τηλεόρασης να αλλάζει χρώμα καθώς έπεφτε το βράδυ.
Σε μια μεταγενέστερη διαμονή, εγκαταστάθηκα σε ένα μπαλκόνι για να φωτογραφίσω τον κλασικό ορίζοντα κατά την «μπλε ώρα», και στη συνέχεια γύρισα 180 μοίρες και αντίκρισα ένα ηλιοβασίλεμα που έκαιγε πάνω από το άλλο μισό της πόλης. Πάντα να κοιτάζετε και προς τις δύο κατευθύνσεις. Αυτό ισχύει τόσο για τη διάσχιση των δρόμων όσο και για την τοποθέτηση των τρίποδων.
Λανγκάουι
Το Λανγκάουι είναι ένα σύμπλεγμα 99 νησιών στα ανοικτά της βορειοδυτικής ακτής της Μαλαισίας, στη Θάλασσα των Ανταμάν, κοντά στα σύνορα με την Ταϊλάνδη. Ο τοπικός μύθος λέει ότι τα νησιά καταράστηκαν από τη Μαχσούρι, μια γυναίκα που εκτελέστηκε για μοιχεία που δεν διέπραξε, η οποία καταδίκασε το Λανγκάουι σε επτά γενιές χωρίς ευημερία. Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς, οι επτά γενιές έχουν σαφώς τελειώσει.
Ήρθαμε για πρώτη φορά για το μήνα του μέλιτος τον Απρίλιο του 2016 και από τότε επιστρέφουμε συνεχώς· ένα μέρος όπου τα σαλέ πάνω στο νερό στέκονται σε σειρές κάτω από έναν ουρανό που φλέγεται κατά το ηλιοβασίλεμα κάνει αυτή την απόφαση εύκολη. Η αναλυτική περιγραφή κάθε νησιού βρίσκεται στον πλήρη ταξιδιωτικό οδηγό για το Λανγκάουι.
Το Berjaya Langkawi Resort
Το Berjaya Langkawi Resort βρίσκεται στον κόλπο Burau, χτισμένο εν μέρει πάνω στην ακτή και εν μέρει μέσα στο τροπικό δάσος, με όσο το δυνατόν λιγότερα δέντρα να έχουν κοπεί. Για να φτάσουμε στο πρωινό έπρεπε να περπατήσουμε 15 με 20 λεπτά μέσα στη ζούγκλα, κάτι που η Ντάρια και εγώ εκτιμήσαμε περισσότερο από το δωρεάν λεωφορείο. Η θέα προς τον χώρο της πισίνας ήταν η θέα που απολαμβάναμε κατά το πρωινό μας για δύο εβδομάδες τον Φεβρουάριο του 2022.
Όταν η διεύθυνση συνειδητοποίησε ότι ήμουν φωτογράφος, μου έδωσαν το μπανγκαλόου που βρισκόταν στην άκρη της σειράς, με ανεμπόδιστη θέα στη θάλασσα και τη ζούγκλα. Η βόλτα στην ξύλινη πεζογέφυρα κατά την επιστροφή μετά το δείπνο, φτάνοντας «πάνω στο νερό» κάτω από τις τελευταίες μωβ αποχρώσεις του ουρανού, δεν έπαψε ποτέ να μου φαίνεται εκπληκτική.
Water Chalets
Τα σαλέ στέκονται πάνω σε πασσάλους πάνω από το Στενό της Μαλάκκα, και η άγρια φύση δεν σέβεται τα όρια της ιδιοκτησίας: πίθηκοι, σαύρες-μονίτορ και νυχτερίδες περιφέρονταν στις στέγες όλη την ημέρα. Ένας πίθηκος «έκανε φίλους» με τα μήλα στο μίνι μπαρ μας τη στιγμή που αφήσαμε ανοιχτή την πόρτα της βεράντας.
Από το μπαλκόνι του σαλέ μας, τα τυρκουάζ νερά απλώνονταν μέχρι τα νησιά στον ορίζοντα. Η κρεβατοκάμαρα έβλεπε κατευθείαν σε αυτή τη θέα, ενώ τα σαλέ «premium» την αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο: ένα τζακούζι τοποθετημένο σε μια γωνία με γυάλινη πρόσοψη ακριβώς πάνω από τη θάλασσα. Τι έκπληξη: δεν φεύγαμε πολύ συχνά από το κατάλυμά μας.
Παραλίες στο Λανγκάουι
Μπορώ να γίνω πολύ τεμπέλης στις πραγματικές διακοπές, αυτές χωρίς φωτογραφικές υποχρεώσεις, και η ιδιωτική παραλία του θέρετρου είναι το ιδανικό μέρος γι’ αυτό: λευκή άμμος, ένα μικρό παραλιακό μπαρ, τυρκουάζ νερά, αμέτρητες ώρες διαβάσματος και αρκετές νεαρές καρύδες.
Η διασκέδαση περιλαμβάνεται. Οι μαϊμούδες περιπολούν στην άμμο αναζητώντας αντικείμενα που έχουν μείνει αφύλακτα ενώ κολυμπάτε, και οι τσιριχτές βίδρες τρέχουν περιστασιακά κατά μήκος της παραλίας από τα μαγγρόβια προς τον ωκεανό. Φωτογράφισα την παραλία άδεια νωρίς το πρωί, πριν γεμίσουν οι ξαπλώστρες, με τα παραθαλάσσια σαλέ και τους καρστικούς λόφους να υψώνονται πίσω της.
Πάρκο Kilim Geoforest
Κατά την επιστροφή μας το 2022, κάναμε επιτέλους αυτό που είχαμε παραλείψει στο ταξίδι του μέλιτος: μια περιήγηση με βάρκα στα μαγγρόβια του Πάρκου Kilim Geoforest, ένα από τα στοιχεία που καθιστούν το Λανγκάουι μέρος του Παγκόσμιου Γεωπάρκου της UNESCO, το πρώτο στη Μαλαισία. Ασβεστολιθικοί γκρεμοί, κανάλια με μαγγρόβια, αλκυόνες, μαϊμούδες στις όχθες του ποταμού και αετοί πάνω από τα κεφάλια μας. Καθώς βγαίναμε στα ανοιχτά νερά, πρόλαβα το δεύτερο σκάφος της εκδρομής κάτω από την πινακίδα του πάρκου στην πλαγιά του λόφου, και το κινητό μου άλλαξε αθόρυβα από μαλαισιανό δίκτυο σε ταϊλανδέζικο. Τόσο κοντά βρίσκεται η Ταϊλάνδη.
Η σίτιση των αετών μου προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα. Το να παρακολουθώ τα πουλιά να κάνουν κύκλους ήταν κάτι καινούργιο για μένα, αλλά βλέποντας το επόμενο σκάφος να επαναλαμβάνει το τελετουργικό πέντε λεπτά αργότερα, κατέστη σαφές ότι οι άγριοι αετοί εκπαιδεύονται για να γίνουν ζώα ζωολογικού κήπου. Αυτά που πραγματικά έπαιρναν το φαγητό ήταν γεράκια Brahminy· οι δύο Λευκοκοιλικοί Θαλάσσιοι Αετοί που φωτογράφισα παρακολουθούσαν από τα δέντρα και δεν συμμετείχαν. Ένας θαλάσσιος αετός με λευκό κοιλιά φτάνει τα 85 εκατοστά, με άνοιγμα φτερών έως 2,2 μέτρα, και ο αετός είναι το έμβλημα του Λανγκκάουι: το όνομα του νησιού αποδίδεται ευρέως στη λέξη «helang», που στα μαλαισιανά σημαίνει αετός.
Το Λανγκάουι από τον αέρα
Το DJI Phantom 4 μου πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση πάνω από τις ακτές του Λανγκάουι, και η εναέρια θέα της ακτογραμμής εξηγεί το γιατί: η παραλιακή πεζογέφυρα και τα παραθαλάσσια σπιτάκια που ακολουθούν τη διαδρομή της ακτής μέσα στη ζούγκλα, μια λευκή παραλία που καμπυλώνει στο βάθος, ιστιοφόρα αγκυροβολημένα στον κόλπο και ένα μοναδικό ταχύπλοο που αφήνει το ίχνος του στα καταπράσινα νερά.
Αυτή η πτήση πυροδότησε ένα πάθος που δεν με έχει αφήσει από τότε. Προοπτικές που παλαιότερα απαιτούσαν ελικόπτερο, ξαφνικά προέρχονταν από μια θήκη στο σακίδιό μου.
Φαγητό στη Μαλαισία
Η μαλαισιανή κουζίνα είναι η ιστορία της χώρας σερβιρισμένη στο πιάτο: η μαλαισιανή, η κινεζική και η ινδική κουζίνα συνυπάρχουν στους ίδιους δρόμους. Το nasi lemak, ρύζι με γάλα καρύδας και sambal, είναι το εθνικό πιάτο· η laksa αλλάζει χαρακτήρα από πολιτεία σε πολιτεία· το satay βγαίνει από τον ξυλόκουρνο στις νυχτερινές αγορές· και το roti canai με dhal αποτελεί πρωινό για λίγα ringgit.
Μόνο η σκηνή του φαγητού του δρόμου στην Κουάλα Λουμπούρ δικαιολογεί μερικές επιπλέον ημέρες διαμονής. Στο Λανγκάουι, η προσωπική μου γαστρονομική ανάμνηση είναι πιο απλή: νεαρές καρύδες στην παραλία, που ανοίγονται με δύο χτυπήματα μαχαιριού.
Πότε να επισκεφθείτε τη Μαλαισία
Το κλίμα είναι ισημερινό, οπότε δεν υπάρχει κρύα εποχή, αλλά μόνο πιο βροχερές και πιο ξηρές, οι οποίες διαφέρουν ανάλογα με την ακτή. Για το Λανγκάουι και τη δυτική ακτή, οι πιο ξηροί μήνες είναι περίπου από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο. Οι πιο έντονες βροχοπτώσεις στο Λανγκάουι τείνουν να σημειώνονται τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.
Πήραμε ένα υπολογισμένο ρίσκο με ένα ταξίδι του μέλιτος τον Απρίλιο, ακριβώς στην αρχή της περιόδου των βροχών, και απολαύσαμε δύο συνεχόμενες εβδομάδες ηλιοφάνειας. Το Φεβρουάριο, κατά την επιστροφή μας, η κατάσταση ήταν η ίδια. Η Κουάλα Λουμπούρ λειτουργεί όλο το χρόνο· οι απογευματινές καταιγίδες περνούν γρήγορα και το φως που ακολουθεί αξίζει την αναμονή.
Σημειώσεις φωτογραφίας
Η Μαλαισία ανταμείβει όσους δεν περιορίζονται στο προφανές. Η στροφή 180 μοιρών που δημιούργησε το πανοραμικό ηλιοβασίλεμα, το χωριό στο προσκήνιο που πλαισίωσε τον ορίζοντα, οι δύο μεγάλοι αετοί που κάθονταν μακριά από την ορμή της σίτισης: η δεύτερη πιο γνωστή θέα είναι συνήθως η καλύτερη φωτογραφία.
Εκεί ήταν επίσης που δοκίμασα για πρώτη φορά την αστροφωτογραφία. Πάνω από τα σαλέ πάνω στο νερό, μια μακρά έκθεση ανέδειξε έναν μωβ ουρανό γεμάτο αστέρια από αυτό που με γυμνό μάτι έμοιαζε με συνηθισμένο σκοτάδι. Από την πρώτη πτήση του drone μέχρι εκείνο το πρώτο καρέ με τα αστέρια, ένα ταξίδι στη Μαλαισία πρόσθεσε δύο τεχνικές που παρέμειναν μόνιμα στο οπλοστάσιό μου.
Συχνές ερωτήσεις
Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθεί κανείς τη Μαλαισία;
Για τη δυτική ακτή και το Λανγκάουι, περίπου από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο επικρατούν οι πιο ξηρές καιρικές συνθήκες· ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος είναι οι πιο βροχεροί μήνες στο Λανγκάουι. Η ανατολική ακτή της χερσονήσου έχει την περίοδο των βροχών από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο περίπου. Η Κουάλα Λουμπούρ είναι μια πόλη που μπορεί να επισκεφθεί κανείς όλο το χρόνο, με σύντομες απογευματινές καταιγίδες.
Πόσες μέρες χρειάζεστε στη Μαλαισία;
Μια εβδομάδα καλύπτει τον κλασικό συνδυασμό: τρεις ημέρες στην Κουάλα Λουμπούρ με μια πρωινή επίσκεψη στα Σπήλαια Μπατού, και στη συνέχεια τέσσερις ή περισσότερες ημέρες στο Λανγκάουι. Δύο εβδομάδες προσθέτουν την Πενάνγκ, τη Μαλάκα ή τα νησιά Περχεντιάν. Οι πτήσεις εσωτερικού είναι σύντομες και συχνές, οπότε ο συνδυασμός πόλης και νησιού είναι εύκολος.
Πώς φτάνει κανείς στο Λανγκάουι;
Με αεροπλάνο, απέχει περίπου μία ώρα από την Κουάλα Λουμπούρ, με αρκετές πτήσεις καθημερινά. Επίσης, υπάρχουν πλοία που εκτελούν δρομολόγια από την ηπειρωτική χώρα. Στο ίδιο το νησί, η ενοικίαση αυτοκινήτου ή η χρήση ταξί είναι συνηθισμένη πρακτική· οι αποστάσεις είναι μικρές και η κυκλοφορία είναι ήρεμη σε σύγκριση με την ηπειρωτική χώρα.
Είναι ακριβό να επισκεφτεί κανείς τη Μαλαισία;
Σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, όχι. Το φαγητό στους δρόμους κοστίζει λίγα ρινγκίτ, τα ταξί και οι υπηρεσίες μεταφοράς μέσω εφαρμογών είναι προσιτές, ενώ ακόμη και τα πολυτελή θέρετρα έχουν τιμές πολύ χαμηλότερες από ό,τι σε αντίστοιχα καταλύματα αλλού. Επιπλέον, το Λανγκάουι είναι αφορολόγητο. Το νόμισμα είναι το μαλαισιανό ρινγκίτ και οι κάρτες γίνονται ευρέως δεκτές στις πόλεις.
Είναι η Κουάλα Λουμπούρ ασφαλής για τους τουρίστες;
Ναι, σύμφωνα με τα πρότυπα μιας μεγάλης πόλης. Τα βίαια εγκλήματα εναντίον επισκεπτών είναι σπάνια· τα πρακτικά προβλήματα αφορούν τους πορτοφολάδες στις πολυσύχναστες αγορές και την αρπαγή τσαντών από περαστικά σκούτερ, οπότε κρατήστε τις τσάντες σας στην πλευρά του πεζοδρομίου που βρίσκεται προς τα κτίρια. Είναι προτιμότερο να αντικαθιστάτε το νερό της βρύσης με εμφιαλωμένο ή φιλτραρισμένο νερό.
Πρέπει να μιλάτε μαλαισιανά για να ταξιδέψετε στη Μαλαισία;
Όχι. Τα αγγλικά ομιλούνται ευρέως στις πόλεις, στο Λανγκάουι και σε ολόκληρο τον τουριστικό κλάδο, ως κληρονομιά της βρετανικής αποικιακής εποχής. Οι πινακίδες είναι συνήθως δίγλωσσες. Η εκμάθηση μερικών βασικών μαλαισιανών εκφράσεων, όπως το «terima kasih» (ευχαριστώ), εκτιμάται, αλλά δεν είναι ποτέ απαραίτητη.
Ποια άγρια ζώα μπορείτε να δείτε στο Λανγκάουι;
Οι μακάκοι με τη μακριά ουρά βρίσκονται παντού, ακόμα και στους χώρους των ξενοδοχείων, και ανοίγουν τις τσάντες που έχουν μείνει χωρίς επίβλεψη. Οι σαύρες-παρατηρητές, οι βίδρες, οι βουκεροί, οι αλκυόνες, οι γερακίνες Μπραχμίνι και οι θαλάσσιοι αετοί με λευκό κοιλιά παρατηρούνται συχνά, ειδικά κατά τη διάρκεια μιας περιήγησης στα μαγγρόβια δάση μέσα από το Γεωδασικό Πάρκο Κίλιμ, στην ανατολική πλευρά του νησιού.
