Peñíscola leży na Costa del Azahar, czyli Wybrzeżu Kwiatów Pomarańczy, mniej więcej w połowie drogi między Walencją a Barceloną. Jej otoczone murami stare miasto rozciąga się na skalistym półwyspie, od którego pochodzi nazwa miasta – pochodzi ona od łacińskiego słowa oznaczającego półwysep – a na jego szczycie wznosi się zamek templariuszy; miejscowi nazywają to miasto „miastem w morzu”. Na południe od miasta park przyrodniczy Serra d’Irta chroni ten odcinek wybrzeża przed zabudową.
Zamek w Peñíscola
To właśnie dzięki zamkowi panorama wygląda świetnie pod każdym kątem. Templariusze wznieśli go na przełomie XIV wieku na najwyższym wzniesieniu półwyspu, a na początku XV wieku służył jako siedziba papieska Benedykta XIII – aragońskiego papieża, którego historia zapamiętała jako „Papa Luna”. O zmierzchu, patrząc z drugiej strony wody, widzisz, jak to ufortyfikowane miasto wznosi się nad morzem, a wieża główna lśni złotym blaskiem nad kaskadą białych domów i bastionowymi murami.
Te mury zasłużyły sobie na swoją chwilę sławy. W 1961 roku kręcono tu film „El Cid”, a później te same mury i bramy pojawiły się w odcinkach „Gry o tron”. Nawet legendy sięgają wysoko: jedna z nich opowiada, że Hamilkar Barca zmusił tu swojego syna Hannibala do przysięgi, że nigdy nie zaprzyjaźni się z Rzymem.
Stare Miasto w Peñíscola
Pod zamkiem życie na starym mieście toczy się w spokojnym tempie. Uliczki wiją się między bielonymi domami z jasnoniebieskimi framugami drzwi, mijając sklepiki z pamiątkami i bary z tapas wbudowane w mury obronne, a na szczycie widok zamyka dzwonnica. To kolory przyciągają wzrok: fasady, flagi na balkonach, towary ułożone w stosy przed drzwiami.
Miasto tętni życiem w ciągu dnia, ale wieczór ma swój własny klimat, kiedy zapalają się latarnie i odbijają się w bruku. Kiedy tam byliśmy, większość turystów wokół nas to Hiszpanie spędzający letnie wakacje, co sprawiało, że atmosfera była spokojna nawet w szczycie sezonu. Wydawało mi się, że dzięki temu można lepiej poznać ten kraj niż w dużych miastach.
Widok z plaży
Będę szczery: właśnie dla tego miejsca tu przyjechałem. Północna plaża rozciąga się na kilometry, a nocą z piasku widać cały półwysep – zamek i mury oświetlone nad wodą. Ustawiłem się za słomkowym parasolem i pozwoliłem, by otaczał on rozświetlone miasto – nowoczesne meble plażowe na tle siedmiu wieków kamienia.
Podczas naszej podróży wzdłuż wybrzeża poświęciliśmy Peñíscoli tylko jeden dzień, a to za mało. Miasto wynagradza te godziny, które omijają jednodniowi turyści: wczesny poranek na plaży, zanim rozłożą się parasole, oraz niebieską godzinę, kiedy światła przejmują pałeczkę od słońca.
Kiedy warto odwiedzić Peñíscolę
Czerwiec i wrzesień to najlepszy okres: woda nadaje się do kąpieli, restauracje są otwarte, a na plaży jest dużo miejsca. Lipiec i sierpień to czas hiszpańskich urlopowiczów – miasto zapełnia się, ale nie traci swojego charakteru. Zima jest spokojna, wiele miejsc jest zamkniętych, ale stare miasto i światło należą wyłącznie do ciebie.
Peñíscola to świetny przystanek na trasie wzdłuż wybrzeża – półtorej godziny na północ od Walencji i jej Miasta Sztuki i Nauki – oraz naturalna przerwa w podróży do Barcelony, skąd można zwiedzić kolejne odcinki wybrzeża w pozostałej części Hiszpanii. Zamek, który ufortyfikował Papa Luna, jest otwarty przez cały rok, choć poza sezonem letnim godziny otwarcia są skrócone.
Często zadawane pytania
Czy warto odwiedzić Peñíscolę?
Tak, zwłaszcza jako przystanek na trasie między Walencją a Barceloną. Otoczone murami stare miasto na półwyspie, zamek templariuszy i długa piaszczysta plaża zapewnią ci zajęcie na cały dzień, a wieczorne widoki na oświetlone miasto sprawiają, że warto tu zostać na noc, zamiast tylko przejeżdżać.
Gdzie w Peñíscola kręcono serial „Gra o tron”?
Mury obronne, bramy i uliczki starego miasta posłużyły jako sceneria dla miasta Meereen w szóstym sezonie. Te same fortyfikacje pojawiły się już kilkadziesiąt lat wcześniej, w epickim filmie „El Cid” z 1961 roku. W obu produkcjach wykorzystano zamek i mury otaczające historyczne centrum miasta.
Jak dojechać do Peñíscoli?
Samochodem to około 90 minut z Walencji i dwie i pół godziny z Barcelony autostradą AP-7. Najbliższa stacja kolejowa to Benicarló-Peñíscola, oddalona o około 7 kilometrów, a ostatni odcinek do starego miasta pokonują autobusy i taksówki.
Kiedy najlepiej wybrać się do Peñíscoli?
W czerwcu i wrześniu morze jest ciepłe, wszystkie atrakcje są otwarte, a tłumów jest mniej niż w szczycie sezonu, czyli w lipcu i sierpniu. Wiosna i jesień to idealny czas na zwiedzanie starego miasta i zamku. Zima to najspokojniejsza pora roku – pogoda jest łagodna, ale wiele lokali przy plaży jest wtedy zamkniętych.
Czy w Peñíscola są fajne plaże?
Główna to Playa Norte: kilka kilometrów piasku rozciągających się na północ od starego miasta, z zamkiem w tle. Na południe od półwyspu mniejsze zatoczki przechodzą w park przyrodniczy Serra d'Irta, gdzie wybrzeże pozostaje skaliste i niezagospodarowane.
Kim był Papa Luna?
Benedykt XIII, papież z Aragonii z czasów schizmy zachodniej, który na początku XV wieku schronił się w zamku w Peñíscola i tam prowadził swój dwór papieski aż do śmierci. Miasto wciąż nosi jego imię – na ulicach, pomnikach i samym zamku.
