Walencja to trzecie co do wielkości miasto Hiszpanii, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego i będące stolicą Wspólnoty Walencji. Najbardziej charakterystycznym współczesnym zabytkiem jest Miasto Sztuki i Nauki – kompleks autorstwa Calatravy i Candeli, zbudowany na dawnym korycie rzeki Turii, a Stare Miasto skupia się wokół katedry.
Miasto Sztuki i Nauki
Walencja to raj dla miłośników nowoczesnej architektury. Miasto Sztuki i Nauki (Ciudad de las Artes y de las Ciencias) powstało na wyschniętym korycie rzeki Turia, której bieg zmieniono po powodzi z 1957 roku. Większość kompleksu zaprojektował pochodzący z Walencji Santiago Calatrava, a Félix Candela miał swój wkład w powstanie L'Oceanogràfic. Budynki otwierano etapami od 1998 roku: operę, planetarium i kino IMAX (L'Hemisfèric), muzeum nauki (Príncipe Felipe) oraz akwarium (L'Oceanogràfic).
Półkulisty
Hemisfèric był pierwszym budynkiem, który został otwarty w tym kompleksie, 16 kwietnia 1998 roku. Architektura tego miejsca jest tak bogata w detale, a jednocześnie zachowuje minimalistyczny charakter, że nigdy nie znudzi ci się na nie patrzenie.
Kiedy kopuła jest zamknięta, wydaje się, jakby zanurzała się w otaczającej ją wodzie. Gdy otwiera się ten owalny dach o średnicy 100 metrów, odbicie tworzy kolosalne oko wiedzy. W środku znajduje się planetarium i kino IMAX. Dla mnie osobiście oko wiedzy to też oko fotografa, zawsze wypatrujące nowego ujęcia.
Muzeum Nauki im. Księcia Felipe
Muzeum Nauki im. Księcia Filipa to ten długi budynek z żebrowaną fasadą, który ciągnie się wzdłuż jednej strony kompleksu. Zrobiłem to zdjęcie wieczorem, kiedy światło było łagodne i delikatne. Na końcu oświetlonego muzeum znajduje się kawiarnia. Podczas gdy Daria czekała tam, czytając, ja biegałem na zewnątrz w tę i z powrotem, robiąc jedno ujęcie za drugim, nawet po mojej ulubionej niebieskiej godzinie.
Byłem tak zajęty zwiedzaniem z zewnątrz, że nie starczyło mi czasu na wnętrze. Kiedyś tam wrócę.
Katedra w Walencji
Katedra, nazywana przez Katalończyków „Seu”, została poświęcona w 1238 roku. Badania archeologiczne potwierdziły, że w tym samym miejscu stał wcześniej kościół wizygocki, który w czasach panowania muzułmańskiego zamieniono w meczet, a po odzyskaniu terytorium przez chrześcijan zastąpiono obecną katedrą. Jej architektura to bogata mieszanka stylów romańskiego, gotyckiego, barokowego i neoklasycystycznego.
Jeśli wpiszesz w Google „Katedra w Walencji”, pierwszą podpowiedzią będzie pytanie: „Czy Święty Graal znajduje się w Walencji?”. Tradycja głosi, że Santo Cáliz, przechowywany w bocznej kaplicy po prawej stronie od wejścia, to kielich, z którego korzystał Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy. Kościół katolicki uznaje go za wiarygodnego kandydata, choć dowody historyczne są skąpe.
Plaza de la Virgen
Plaza de la Virgen leży w samym sercu Starego Miasta, a jej historia sięga czasów rzymskich. Plac otaczają bazylika Virgen de los Desamparados, katedra oraz Pałac Generalnego, a pośrodku stoi fontanna Turia.
Przyjechaliśmy późno i zgubiliśmy się w wąskich uliczkach. Kiedy w końcu dotarliśmy na Plaza de la Virgen, wiedziałem, gdzie chcę być o świcie. Wieczorem nie dałoby się zrobić takiego zdjęcia: plac był pełen ludzi jedzących, rozmawiających i pijących, a co dwie minuty ktoś proponował piwo.
Następnego dnia rano wróciłem tam wcześnie. Trwały już poranne porządki, woda rozpryskiwała się, próbując zmyć zapach poprzedniej nocy, a chwilę później znów zaczęła się codzienna krzątanina.
Mercado Central
Nie da się przejść obojętnie obok Mercado Central. Z zewnątrz budynek prezentuje się w stylu walencjańskiej secesji z elementami tradycyjnego gotyku. W środku światło wpada przez witraże w ścianach i dachu, odbijając się od straganów pełnych regionalnych produktów.
Rynek został otwarty w 1928 roku i zajmuje powierzchnię około 8 000 metrów kwadratowych, co czyni go jednym z największych tego typu obiektów w Europie. Sklepiony sufit nie ustępuje wielkości wielu katedrom. Hala zbudowana jest z metalu, marmuru i drewna, a stonowana kolorystyka pozwala, by na każdym zdjęciu główną rolę odgrywały barwy warzyw, owoców, szynki i owoców morza.
Marina w Walencji
Marina w Walencji, oficjalnie znana jako Marina Juan Carlos I, zyskała międzynarodową sławę, gdy miasto gościło regaty o Puchar Ameryki w 2007 roku. Nadbrzeże zostało odnowione na potrzeby tych regat, a marina wciąż przyciąga turystów i zabytkowe statki, które warto dokładnie obejrzeć.
Przyjechaliśmy tu z dwoma celami: zobaczyć marinę im. Juana Carlosa I i plażę po drugiej stronie. Ta 20-minutowa wycieczka z centrum miasta była tego warta. Spacerowaliśmy po obu nabrzeżach i liczyliśmy różne rodzaje łodzi. To chyba wtedy zacząłem marzyć o podróży wzdłuż wybrzeża własną łodzią.
Stare Miasto i Albufera
La Lonja de la Seda, czyli giełda jedwabiu, została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1996 roku jako jeden z najwspanialszych przykładów późnogotyckiej architektury cywilnej w Walencji. Ogrody Turii biegną wzdłuż dawnego koryta rzeki, tworząc łuk o długości około 9 kilometrów, który przecina miasto i kończy się przy Mieście Sztuki i Nauki. Na południe od Walencji znajduje się laguna Albufera – to właśnie w tym regionie uprawia się ryż i właśnie tam wymyślono paellę.
Kiedy warto odwiedzić Walencję
Najprzyjemniejsze miesiące to wiosna (od kwietnia do czerwca) i wczesna jesień (wrzesień, październik). W lipcu i sierpniu jest gorąco, często powyżej 30°C. Las Fallas, największy festiwal w mieście, trwa od 15 do 19 marca i kończy się spaleniem gigantycznych satyrycznych rzeźb.
Często zadawane pytania
Ile dni warto spędzić w Walencji?
Trzy dni to wygodne minimum: jeden na Stare Miasto i Mercado Central, jeden na Miasto Sztuki i Nauki oraz jeden na marinę, plażę i albo Albuferę, albo Ogrody Turii. Dwa dni też wystarczą, jeśli pominiesz plażę i lagunę.
Kiedy najlepiej wybrać się do Walencji?
Najprzyjemniejsze miesiące to kwiecień–czerwiec oraz wrzesień–październik – jest wtedy ciepło, ale nie ma letnich upałów. Warto rozważyć wyjazd w połowie marca na festiwal Las Fallas, choć ceny noclegów wtedy mocno rosną, a tłumy utrudniają robienie zdjęć architektury.
Czy Święty Graal naprawdę znajduje się w katedrze w Walencji?
W katedrze znajduje się Santo Cáliz, kamienny kielich, który zgodnie z tradycją katolicką uznaje się za kielich z Ostatniej Wieczerzy. Kilku papieży używało go podczas mszy. Dowody historyczne są ograniczone, więc najlepiej traktować to jako tradycję, a nie fakt.
Kto zaprojektował Miasto Sztuki i Nauki?
Większość kompleksu zaprojektował urodzony w Walencji architekt Santiago Calatrava, a Félix Candela miał swój wkład w powstanie L'Oceanogràfic. Hemisfèric otwarto w 1998 roku, a pozostałe obiekty powstawały etapami w ciągu następnej dekady.
Jak dostać się z centrum miasta do Miasta Sztuki i Nauki?
Kompleks znajduje się około 25–30 minut spacerem na południowy wschód od katedry, a większość trasy prowadzi przez ogrody Turia. Kilka autobusów miejskich dojeżdża bezpośrednio do kompleksu, a linia metra nr 10 ma przystanki wzdłuż południowej krawędzi.
Gdzie wymyślono paellę?
Paella pochodzi z regionu Albufera na południe od Walencji, gdzie ryż uprawia się od wieków. Tradycyjna wersja zawiera królika, kurczaka, ślimaki, fasolę i ryż z szafranem. Paella z owocami morza to wersja znana na wybrzeżu.
Czy Walencja to miasto, po którym dobrze się spaceruje?
Tak, jeśli chodzi o Stare Miasto: katedra, Mercado Central, La Lonja i Plaza de la Virgen znajdują się w promieniu 15 minut od siebie. Miasto Sztuki i Nauki oraz marina są nieco dalej i najlepiej dojechać tam autobusem lub metrem.
