Kopenhaga to stolica Danii, położona na wschodnim wybrzeżu Zelandii oraz na mniejszej wyspie Amager, nad cieśniną Øresund, po drugiej stronie mostu (otwartego w 2000 roku) znajduje się Malmö. Centrum miasta skupia się wokół portu, kanałów dzielnicy Christianshavn oraz dzielnicy królewskiej Amalienborg, a ścieżki rowerowe pełnią rolę dodatkowej sieci komunikacyjnej.

Nyhavn
Odgałęzienie kanału w Nyhavn wykopano w 1673 roku, żeby połączyć Kongens Nytorv z portem. Nigdy nie stało się to dużym portem, ale osiedliło się tu wystarczająco dużo kupców, żeby dwuspadowe kamienice po obu stronach, głównie z XVIII i XIX wieku, stały się jednym z charakterystycznych widoków miasta.
Mieliśmy szczęście z zakwaterowaniem – nasze mieszkanie znajdowało się tuż przy promenadzie, więc kolorowe fasady były na naszej codziennej trasie o każdej porze dnia. Zdjęcie powyżej przedstawia typowy ciepły letni wieczór, kiedy nabrzeże wypełniają restauracje i puby. Zimne Carlsberg przed widokiem jak z pocztówki, a ostatnie promienie słońca robią resztę.
Opera w Kopenhadze

Opera w Kopenhadze stoi po drugiej stronie portu, naprzeciwko pałacu Amalienborg, siedziby duńskiej rodziny królewskiej. Ukończona w 2004 roku, zaprojektowana przez Henninga Larsena, należy do najdroższych oper, jakie kiedykolwiek zbudowano, a jej ostateczny koszt wyniósł około 500 milionów euro. Założeniem było, by nic – ani pod względem funkcjonalności, ani wyglądu – nie straciło na aktualności z upływem czasu.
W nocy budynek wygląda, jakby stał na własnej wyspie. Woda w porcie jest ciemna aż do fundamentów, a ciepłe światło z foyer odbija się na jej powierzchni. O zmierzchu, patrząc od strony Amalienborga, budynek, woda i odbicie łączą się w jedną poziomą ramę.
Kościół Grundtviga

Kościół Grundtviga w Bispebjerg to rzadki przykład ekspresjonistycznej architektury sakralnej, zbudowany w latach 1921–1940 według projektu P. V. Jensena-Klint. Wygląd zewnętrzny nawiązuje do tradycyjnych duńskich kościołów wiejskich i charakterystycznych dla regionu schodkowych szczytów, zrealizowanych w jasnożółtej cegle.
Wnętrze jest powodem, dla którego warto tu przyjechać. Wybraliśmy się na rowerach miejskich (Kopenhaga ma świetnie działającą sieć ścieżek rowerowych) i zastaliśmy nawę prawie pustą. Przestrzeń jest zbudowana w stylu gotyckim, ale pozbawiona ornamentów, a całość wizualną tworzy około pięciu milionów żółtych cegieł. Światło wypełnia sklepienie i odbija się od cegieł.
Pałac Christiansborg w Kopenhadze

Pałac Christiansborg, położony na wysepce Slotsholmen, jest siedzibą duńskiego parlamentu, urzędu premiera oraz Sądu Najwyższego. Niektóre jego części są nadal wykorzystywane przez monarchę do celów oficjalnych. Od 2014 roku centralna wieża jest otwarta dla zwiedzających za darmo i stanowi najpiękniejszy punkt widokowy w centrum miasta.
Wspięliśmy się na nią o zachodzie słońca. Stamtąd miasto wygląda jak niska panorama zielonych miedzianych dachów, wież i portu, z Kościołem Marmurowym i Christianshavnem na horyzoncie. Widok z lotu ptaka na takie płaskie miasto jest rzadszy, niż mogłoby się wydawać.
Fontanna Gefion

Fontanna Gefion autorstwa Andersa Bundgaarda została odsłonięta w 1908 roku w pobliżu cytadeli Kastellet, kilka minut spacerem od Małej Syrenki. Jest to oficjalnie największy pomnik w Kopenhadze. Rzeźba przedstawia nordycką boginię Gefion, która w mitologicznym opisie o powstaniu Zelandii prowadzi pług ciągnięty przez swoich synów, przemienionych w byki, odcinając w ten sposób wyspę od Szwecji.
To ujęcie nie było zaplanowane. Poszliśmy obejrzeć Małą Syrenkę, ale było tam już tłoczno, więc ruszyliśmy dalej. Fontanna złapała ostatnie ciepłe światło zachodzącego słońca na bykach i rozpryskującej się wodzie, a w pobliżu nie było innych fotografów. To właśnie takie ujęcie sprawia, że warto nosić aparat ze sobą w dzień wolny.
Christianshavn
Christianshavn to dzielnica kanałów, która powstała na terenach zrekultywowanych na początku XVII wieku za panowania Chrystiana IV, częściowo wzorowana na Amsterdamie. Główny kanał biegnie na wschód od wewnętrznego portu, a wzdłuż nabrzeży stoją łodzie mieszkalne, ceglane magazyny i kawiarnie. Spiralne schody kościoła Vor Frelsers Kirke pozwalają spojrzeć na port z innej perspektywy.
W dzielnicy tej znajduje się Christiania, samozwańcze Wolne Miasto założone w 1971 roku na terenie dawnej bazy wojskowej. Obowiązują tu własne zasady dotyczące fotografowania (na Pusher Street jest znak zakazu fotografowania).
Ogrody Tivoli
Ogrody Tivoli zostały otwarte w 1843 roku tuż za murami starego miasta, na terenie podarowanym przez króla Chrystiana VIII. To jeden z najstarszych działających parków rozrywki na świecie, położony tuż obok Dworca Głównego w Kopenhadze. Podobno Walt Disney odwiedził to miejsce przed zaprojektowaniem Disneylandu.
Wieczorem ogrody rozświetlają się tysiącami żarówek zawieszonych na drzewach i drewnianych pawilonach, a w tle poruszają się wieże. Skala pozostaje przyjazna dla zwiedzających, a światło jest na tyle ciepłe, że zdjęcia z długim czasem naświetlania z ręki zazwyczaj wychodzą dobrze. Okres świąteczny, od połowy listopada do początku stycznia, to czas, kiedy oświetlenie jest najpiękniejsze.
Kiedy warto odwiedzić Kopenhagę
Od późnej wiosny do wczesnej jesieni (od maja do września) dni są najdłuższe, panują łagodne temperatury, a życie w porcie tętni pełną parą. Lipiec i sierpień to najcieplejsze i najbardziej ruchliwe miesiące. Zima jest zimna i szara, ale świąteczne iluminacje w Tivoli i port o „niebieskiej godzinie” to prawdziwa gratka. Jeśli chodzi o Nyhavn, idealną oprawą jest pogodny letni wieczór o „złotej godzinie”.
Często zadawane pytania
Kiedy najlepiej wybrać się do Kopenhagi?
Maj, czerwiec i wrzesień to miesiące, w których pogoda jest łagodna, dni długie, a życie na świeżym powietrzu wzdłuż portu tętni pełną parą. Lipiec i sierpień są ciepłe i tłoczne. Od listopada do stycznia jest zimno i ciemno, ale wtedy trwa świąteczny sezon w Tivoli, który sam w sobie jest wart specjalnej wycieczki.
Ile dni potrzebujesz w Kopenhadze?
Trzy dni wystarczą na zwiedzanie Nyhavn, Amalienborgu, Christiansborga, opery oraz pół dnia w Christianshavn. Czwarty dzień to dodatkowo kościół Grundtviga, ogrody Tivoli oraz spacer do fontanny Gefion i Małej Syrenki.
Czy po Kopenhadze da się chodzić na piechotę?
Centrum jest zwarte i płaskie. Nyhavn, Kongens Nytorv, Strøget, Christiansborg i Christianshavn znajdują się w odległości 25 minut spacerem od siebie. Do kościoła Grundtviga i dalszych dzielnic szybko dojedziesz metrem lub skorzystasz z miejskiej wypożyczalni rowerów.
Jak dostać się z lotniska do centrum miasta?
Lotnisko w Kopenhadze (Kastrup) znajduje się na wyspie Amager, około 8 kilometrów od centrum. Metro linii M2 kursuje z terminalu do stacji Kongens Nytorv przez całą dobę, a podróż trwa około 15 minut. Podróż pociągiem do Dworca Głównego w Kopenhadze zajmuje około 13 minut.
Czy Kopenhaga jest droga?
Tak, jak na europejskie standardy. Restauracje, alkohol i hotele są wyraźnie droższe niż w południowej czy wschodniej Europie. Transport publiczny, muzea i supermarkety są bliższe średniej. Woda z kranu jest świetna i za darmo.
Czy da się wybrać na jednodniową wycieczkę z Kopenhagi do Malmö?
Tak. Pociąg Øresund przejeżdża przez most z dworca Copenhagen Central do Malmö Central w około 35 minut, a pociągi odjeżdżają co 20 minut przez większość dnia. Potrzebny jest paszport, bo na granicy odbywa się kontrola.
Czy Kopenhaga jest bezpieczna dla turystów?
Kopenhaga to ogólnie bezpieczna stolica Europy. Wystarczy zachować zwykłą ostrożność przed kieszonkowcami w miejscach turystycznych (Nyhavn, Strøget, Dworzec Centralny). Większym zagrożeniem dla osób, które są tu po raz pierwszy i poruszają się pieszo, są ścieżki rowerowe, bo wejście na nie jest traktowane jak wejście na jezdnię.



