Η πρώτη αναφορά στην υπάρχουσα γέφυρα πάνω από τον ποταμό Κίμπινα, που οδηγεί στο Νησί του Καθεδρικού Ναού στο Πόζναν, χρονολογείται από τους πρώτους αιώνες του Μεσαίωνα. Με την πάροδο των αιώνων, η γέφυρα καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε πολλές φορές, μέχρι το 2007, οπότε και απέκτησε τη σημερινή της μορφή.
Μια γέφυρα από σίδερο
Η γέφυρα Επισκόπου Ιορδάνη στο Πόζναν πήρε το όνομά της από τον πρώτο επίσκοπο της Πολωνίας. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι οι προηγούμενες γέφυρες που συνέδεαν το ανατολικό τμήμα του Πόζναν με το Νησί του Καθεδρικού Ναού ήταν γνωστές ως «Γέφυρα Cybiński» ή «Γέφυρα Śródecki». Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η γέφυρα ανακατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας ξύλο ενισχυμένο με σίδηρο. Ωστόσο, καθώς αυτά τα υλικά φθάρηκαν και η λειτουργία της σύνδεσης των συνοικιών της πόλης αναλήφθηκε από τη νεόκτιστη Γέφυρα Μιέσκο Α', η Γέφυρα του Επισκόπου Ιορδάνη έπαψε να χρησιμοποιείται. Αυτό οδήγησε όχι μόνο στην παρακμή της συνοικίας Σρόντκα, αλλά και στην καταστροφή του κόμβου επικοινωνιών του Πόζναν που υπήρχε για πάνω από χίλια χρόνια.
Ανησυχώντας για την περιθωριοποίηση της ιστορικής συνοικίας Śródka, οι αρχές του Πόζναν πρότειναν την κατασκευή μιας νέας γέφυρας, η οποία ολοκληρώθηκε το 2007. Η Γέφυρα του Επισκόπου Ιορδάνη ανακαινίστηκε με κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον κρατικό προϋπολογισμό. Για τη στήριξη της νέας κατασκευής χρησιμοποιήθηκαν χαλύβδινα ανοίγματα από την παλιά Γέφυρα Roch. Εκατοντάδες πολίτες του Πόζναν παρακολούθησαν τη μεταφορά και τη στερέωση του ανοίγματος βάρους 450 τόνων. Τελικά, η γέφυρα Bishop Jordan στο Πόζναν τέθηκε σε λειτουργία τον Δεκέμβριο του 2007.
Ωστόσο, δεν ήταν τα περίφημα ανοίγματα που τράβηξαν την προσοχή του Νίκο, αλλά τα μεταλλικά στοιχεία βαμμένα κόκκινα – προφανώς, οτιδήποτε έχει κόκκινο χρώμα λειτουργεί στην κάμερά του σαν ταύρος. Η μέρα ήταν συννεφιασμένη, ακόμη και μελαγχολική… Επομένως, αυτή η θέα του Ostrow Tumski με τη ζωντανή γέφυρα ήταν σαν θεραπεία.
