Η Τσεχική Δημοκρατία είναι μια χώρα χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα, που βρίσκεται στο κέντρο της Ευρώπης και συνορεύει με τη Γερμανία, την Αυστρία, την Πολωνία και τη Σλοβακία, με τις ιστορικές περιοχές της Βοημίας στα δυτικά και της Μοραβίας στα ανατολικά. Η Πράγα, η πρωτεύουσά της, που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βλτάβα, διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα διατηρημένα ιστορικά κέντρα πόλεων της ηπείρου. Πέρα από αυτήν βρίσκονται οι λουτροπόλεις της Δυτικής Βοημίας, η περιοχή της Βοημικής Ελβετίας με τους ψαμμιτικούς βράχους στα σύνορα με τη Γερμανία, καθώς και η παλιά πόλη του αργύρου, η Κούτνα Χόρα, μια ώρα ανατολικά.
Πράγα
Η Πράγα είναι το σημείο από όπου ξεκινά η τσεχική μου ιστορία. Σπούδασα εκεί για ένα εξάμηνο, γνώρισα τη Ντάρια στην πόλη και, χρόνια αργότερα, παντρευτήκαμε στην Παλιά Πόλη της. Κάθε φορά που επιστρέφω, ανακαλύπτω μια νέα σύνθεση ή μια παλιά θέα που φαίνεται διαφορετική υπό ένα νέο φως· γι’ αυτό και η πρωτεύουσα καταλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος του αρχείου μου από οποιονδήποτε άλλο τσεχικό προορισμό.
Η πόλη ήταν η έδρα των βασιλέων της Βοημίας και η κατοικία των αυτοκρατόρων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ βγήκε σχεδόν άθικτη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αποτέλεσμα είναι αρχιτεκτονική από κάθε εποχή να στέκεται δίπλα-δίπλα, από το γοτθικό έως το μπαρόκ και το αρ νουβό. Η αγαπημένη μου θέα είναι αυτή που βλέπετε παραπάνω: το κάστρο και η Γέφυρα του Καρόλου από την απέναντι όχθη της Βλτάβα, όπου μια ήρεμη ζώνη στα κατά τα άλλα ταραγμένα νερά διπλασιάζει κάθε φως. Η Ντάρια μου λέει συνεχώς να βρω κάτι καινούργιο, αλλά εγώ συνεχίζω να το φωτογραφίζω ξανά και ξανά· το απόγευμα που τράβηξα αυτό το πλάνο, έφτασα στο σημείο με το τραμ λίγα λεπτά πριν τα σύννεφα της βροχής τερματίσουν το σούρουπο. Καλύπτω την πόλη σε βάθος στον πλήρη ταξιδιωτικό οδηγό μου για την Πράγα· αυτά που ακολουθούν εδώ είναι τα μέρη στα οποία επιστρέφω συνεχώς.
Το Κάστρο της Πράγας και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βίτου
Το Κάστρο της Πράγας ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και συχνά αναφέρεται ως το μεγαλύτερο αρχαίο κάστρο στον κόσμο. Η σύνδεσή μου με αυτό προέρχεται από τον πατέρα μου: είχε φωτογραφίσει τη θέα από την πύλη του κάστρου προς την πόλη δεκαετίες πριν βρεθώ εγώ στο ίδιο σημείο πριν την αυγή για να τραβήξω τη δική μου εκδοχή της σύνθεσής του.
Μέσα στο συγκρότημα υψώνεται ο καθεδρικός ναός του Αγίου Βίτου, η μεγαλύτερη εκκλησία της Τσεχικής Δημοκρατίας και ένα κτίριο τόσο ψηλό, που για να φωτογραφίσω ολόκληρο τον καθεδρικό από την αυλή χρειάστηκαν χρόνια, κατά τα οποία επέστρεφα εκεί με καλύτερες δεξιότητες και εξοπλισμό. Η πρώτη εκκλησία στην τοποθεσία αυτή χτίστηκε το 930. Μια εκδοχή υποστηρίζει ότι ο δούκας Βάτσλαβ επέλεξε τον Άγιο Βίτο ως προστάτη, επειδή το όνομά του στα τσεχικά, Svatý Vít, ακουγόταν σχεδόν πανομοιότυπο με το Svantevit, μια ειδωλολατρική θεότητα που λατρευόταν ήδη από τον λαό του. Το κάστρο ήταν επίσης το θέμα της πρώτης μου νυχτερινής φωτογραφίας που τράβηξα με τρίποδο, το πρώτο Σαββατοκύριακο μετά την αγορά του.
Γέφυρα του Καρόλου
Η κατασκευή της Γέφυρας του Καρόλου ξεκίνησε το 1357 υπό τον Κάρολο IV και, για αιώνες, αποτελούσε τη μοναδική μόνιμη διάβαση πάνω από τον Βλτάβα στην Πράγα: 516 μέτρα από πέτρα που συνδέουν την Παλιά Πόλη με τη Μάλα Στράνα. Την διασχίζω σε κάθε επίσκεψή μου, ιδανικά την αυγή, όταν η γέφυρα είναι έρημη κάτω από τους φανούς της και τα 30 μπαρόκ αγάλματα φαίνονται να φυλάσσουν τη διάβαση μόνα τους. Ένα Κυριακό πρωί, ένα άγαλμα δέχτηκε τα πρώτα φώτα του ήλιου μέσα σε απόλυτη σιωπή, ενώ το κάστρο ξυπνούσε πίσω του. Το πιο διάσημο από τα τριάντα είναι ο Άγιος Ιωάννης του Νεπόμουκ, ο οποίος ρίχτηκε από αυτή τη γέφυρα τον 14ο αιώνα· λέγεται ότι αν αγγίξεις την πλάκα στη βάση του, είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψεις στην Πράγα.
Η γέφυρα προσφέρει υπέροχη θέα από κάθε γωνία. Από την όχθη της Παλιάς Πόλης, οι καμάρες της οδηγούν το βλέμμα πέρα από τον ποταμό προς τη Μάλα Στράνα και το κάστρο που υψώνεται πάνω από αυτήν. Τη νύχτα φωτογραφίζω τον Πύργο της Γέφυρας της Παλιάς Πόλης από ένα σημείο στην όχθη του ποταμού που οι περισσότεροι φωτογράφοι παραλείπουν μόλις τελειώσει η μπλε ώρα. Και ο ίδιος ο πύργος είναι ανοιχτός στους επισκέπτες: όταν η γέφυρα από κάτω ήταν πολύ γεμάτη για να δουλέψω, ανέβηκα στον πύργο και βρήκα ένα ανοιχτό παράθυρο που πλαισίωνε το κάστρο κατά το ηλιοβασίλεμα, μια σύνθεση που δεν θα μπορούσα να είχα σχεδιάσει.
Πλατεία της Παλιάς Πόλης
Η Πλατεία της Παλιάς Πόλης είναι συνήθως γεμάτη από τουρίστες που περιμένουν το Αστρονομικό Ρολόι, έναν μηχανισμό που εγκαταστάθηκε το 1410 και αναφέρεται συνήθως ως το παλαιότερο αστρονομικό ρολόι που εξακολουθεί να λειτουργεί. Αν ρυθμίσετε το ξυπνητήρι αρκετά νωρίς, η πλατεία αποκτά μια διαφορετική όψη: φωτογράφισα το Παλιό Δημαρχείο στις 4:24 το πρωί με φακό 10 mm και χωρίς κανέναν στο κάδρο. Αυτή η φωτογραφία έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα, γιατί ένα χρόνο μετά τη λήψη της, η Ντάρια και εγώ περάσαμε από αυτές ακριβώς τις πόρτες για τον γάμο μας.
Ο πύργος του ίδιου κτιρίου αποτελεί το καλύτερο σημείο θέασης στην πλατεία. Από την κορυφή, η Εκκλησία της Παναγίας του Τίν λάμπει στη νύχτα, η γοτθική βασιλική της οποίας η κατασκευή διήρκεσε από τον 14ο αιώνα έως τις αρχές του 16ου. Η βεράντα είναι ανεμώδης και πολύ στενή για τρίποδο, οπότε στήριξα τη φωτογραφική μου μηχανή στο κιγκλίδωμα με ένα Gorillapod. Από τον ίδιο πύργο, το σούρουπο, ακολούθησα με το βλέμμα τις στέγες της Βασιλικής Οδού μέχρι ένα μισοφέγγαρο πάνω από το Κάστρο της Πράγας, τη διαδρομή της στέψης που ακολουθούσαν οι βασιλείς της Βοημίας από την Παλιά Πόλη μέχρι τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βίτου. Ολόκληρη η Παλιά Πόλη περιλαμβάνεται στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1992.
Μάλα Στράνα
Περνώντας τη γέφυρα, εισέρχεστε στη Μάλα Στράνα, τη «Μικρή Πλευρά του Ποταμού». Ιδρύθηκε ως ανεξάρτητη πόλη το 1257 από τον βασιλιά Πρέμυσλ Οτόκαρ Β΄, και μόλις το 1784 ενσωματώθηκε επίσημα στην Πράγα. Μετά τους πόλεμους των Ουσσιτών και τις επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές, ήταν μια φτωχή συνοικία· η άφιξη της βασιλικής αυλής γύρω από το κάστρο προσέλκυσε αργότερα αριστοκράτες και καλλιτέχνες, και τα παλάτια τους εξακολουθούν να παρατάσσονται στους δρόμους της, πολλά από τα οποία σήμερα λειτουργούν ως πρεσβείες.
Ήταν η Ντάρια που με σταμάτησε σε ένα από τα σοκάκια της, καθώς πηγαίναμε για μια φωτογράφιση στο κάστρο. Το πρωινό φως έπεφτε πάνω στο διακοσμητικό σγκραφίτο μιας αψίδας που διέσχιζε ένα λιθόστρωτο σοκάκι, ενώ ένα παλιό «Beetle» σε χρώμα μέντας ήταν παρκαρισμένο στην άκρη του δρόμου. Μερικές φορές, ένα μικρό διακοσμητικό στοιχείο αρκεί για να «κουβαλήσει» ολόκληρο το κάδρο.
Βινοχράντι και Πάρκο Λετνά
Οι συνοικίες πέρα από το «κέντρο των καρτ-ποστάλ» έχουν τη δική τους βραδινή ατμόσφαιρα. Ζούσαμε κοντά στην πλατεία Jiřího z Poděbrad στα Βινοχράντι, μια συνοικία της οποίας το όνομα σημαίνει «αμπελώνες», πριν και μετά το γάμο μας, και δύο ημέρες μετά την τελετή φωτογράφισα την Εκκλησία της Ιερότατης Καρδιάς του Κυρίου κάτω από τον νυχτερινό ουρανό, ένα ορόσημο του Jože Plečnik από το 1932, με τον Πύργο της Τηλεόρασης του Ζίζκοβ να φωτίζεται με τα χρώματα της τσεχικής τρίχρωμης σημαίας πίσω του.
Στην άλλη πλευρά του ποταμού, το Πάρκο Λέτνα υψώνεται πάνω από τον Βλτάβα, εκεί όπου κάποτε βρισκόταν το τεράστιο Μνημείο του Στάλιν· ένα γιγαντιαίο μετρονόμο το αντικατέστησε. Από τα σκαλοπάτια του παρακολουθήσαμε ένα ηλιοβασίλεμα που δεν είχα δει ποτέ πριν ούτε μετά στην Πράγα, με όλη τη σειρά των γεφυρών του Βλτάβα να χρωματίζεται ροζ κάτω από τα σύννεφα. Η χρυσή πόλη, εκείνο το βράδυ, δεν ήταν καθόλου χρυσή.
Εθνικό Πάρκο της Βοημικής Ελβετίας
Κοντά στο χωριό Hřensko, στα σύνορα με τη Γερμανία, βρίσκεται η «Πύλη του Pravčická», η μεγαλύτερη φυσική αψίδα από ψαμμίτη στην Ευρώπη, με πλάτος 26,5 μέτρα στη βάση της και ύψος 16 μέτρα. Η αναρρίχηση πάνω του έχει απαγορευτεί από το 1982 για την προστασία του ψαμμίτη που υφίσταται διάβρωση, γι’ αυτό και η σκηνή από τις «Χρονικές της Νάρνια» όπου τα παιδιά τρέχουν πάνω του ολοκληρώθηκε στο στούντιο. Η Ντάρια και εγώ κάναμε πεζοπορία εδώ στις αρχές του φθινοπώρου, όταν τα πρώτα δέντρα άρχιζαν να αλλάζουν χρώμα και η αψίδα υψωνόταν πάνω από μια κοιλάδα γεμάτη χρώματα, με τα Όρη του Ψαμμίτη του Έλβα να απλώνονται πίσω της.
Δίπλα στην αψίδα, οι πρίγκιπες του Clary-Aldringen έχτισαν το «Φωλιά του Γερακιού», ένα ξενοδοχείο-κυνηγετικό καταφύγιο με εστιατόριο που λειτουργεί ακόμα. Από την προεξοχή του βράχου πάνω από τη βεράντα, το καταφύγιο και οι φθινοπωρινοί γκρεμοί γεμίζουν ένα καρέ· το να κάθεσαι εκεί με μια τσέχικη μπύρα και αυτή τη θέα είναι από μόνο του ανταμοιβή. Η ίδια περιοχή από ψαμμίτη συνεχίζεται πέρα από τα σύνορα ως η Σαξονική Ελβετία, ένας εύκολος συνδυασμός με ένα φωτογραφικό ταξίδι στη Δρέσδη.
Κούτνα Χόρα
Ο άργυρος ανακαλύφθηκε κοντά στην Κούτνα Χόρα τον 13ο αιώνα και, για τα επόμενα τριακόσια χρόνια, η πόλη συναγωνιζόταν την ίδια την Πράγα σε οικονομική και πολιτική επιρροή. Το κύριο κοίτασμα πλημμύρισε τον 16ο αιώνα και τα ορυχεία εγκαταλείφθηκαν τελικά τον 18ο, αλλά ο ορίζοντας εξακολουθεί να φέρει τα σημάδια της παλιάς δόξας: από τις αναβαθμίδες των αμπελώνων, οι θολωτοί πύργοι της Εκκλησίας της Αγίας Βαρβάρας υψώνονται δίπλα στο πρώην Κολλέγιο των Ιησουιτών, μια γοτθική αρχιτεκτονική αριστουργηματική κατασκευή που χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τα έσοδα των ορυχείων.
Το άλλο αξιοθέατο της πόλης είναι το Οστεοφυλάκιο του Σέντλετς, ένα παρεκκλήσι διακοσμημένο με τους σκελετούς περισσότερων από 40.000 ανθρώπων. Το επισκέφθηκα πριν από πάνω από μια δεκαετία και η ανάμνηση εκείνου του χώρου ακόμα μου προκαλεί ανατριχίλα. Η Κούτνα Χόρα βρίσκεται περίπου μία ώρα ανατολικά της Πράγας και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1995.
Κάρλοβι Βάρι
Τα Κάρλοβι Βάρι είναι η μεγαλύτερη από τις τσέχικες λουτροπόλεις, ιστορικά γνωστή για τις 13 θερμές πηγές της και τις περίπου 300 μικρότερες· τις συναντάς σχεδόν σε κάθε βήμα καθώς περπατάς στο κέντρο. Η θεραπευτική δράση του νερού εδώ είναι γνωστή από πολύ πριν η πόλη αποκτήσει το όνομά της.
Ο καιρός κατά την επίσκεψή μας ήταν ομιχλώδης και καθόλου ιδανικός για φωτογραφία, οπότε αποφάσισα να το εκμεταλλευτώ: κατά την επεξεργασία των φωτογραφιών, ανέδειξα τα χρώματα που προσδίδουν στη θέα κατά μήκος του ποταμού Τέπλα προς την Κιονοστοιχία του Μύλου μια σκόπιμα ρετρό ατμόσφαιρα, με τα λουτρονομικά κτίρια να υψώνονται στη δασώδη πλαγιά πίσω από αυτήν. Μαζί με το Μαριάνσκε Λάζνε και το Φραντίσκοβι Λάζνε, η πόλη αποτελεί τη «χρυσή τριάδα» των λουτροπόλεων της Δυτικής Βοημίας.
Μαριάνσκε Λάζνε
Το Μαριάνσκε Λάζνε (Marianbad στα γερμανικά) φιλοξένησε μια απίθανη λίστα επισκεπτών στην ακμή του: Γκαίτε, Σοπέν, Βάγκνερ, Έντισον, ο βασιλιάς Εδουάρδος VII, ο τσάρος Νικόλαος Β΄. Το σύμβολό της είναι η Κιονοστοιχία Μαξίμ Γκόρκι, ένα νεο-μπαρόκ κτίσμα από χυτοσίδηρο που χτίστηκε μεταξύ 1888 και 1889. Πήγα εκεί με σκοπό να φωτογραφίσω τις συμμετρικές κολόνες, και ο χαμηλός ήλιος ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου: το χρυσαφένιο εσωτερικό της κιονοστοιχίας ήταν άδειο, ενώ τα σιδερένια στοιχεία έριχναν μακριές σκιές κατά μήκος του πεζόδρομου.
Τότε σήκωσα το βλέμμα μου και πέρασα σχεδόν τριάντα λεπτά παρατηρώντας τις τοιχογραφίες που κοσμούσαν την οροφή της κιονοστοιχίας, κυκλικά πάνελ με μορφές και αιωρούμενες σφαίρες που ερμηνεύονται ως μεταφορά της ανθρώπινης επιθυμίας να πετάξει. Πάντα να κοιτάζετε ψηλά σε ένα κτίριο που δεν έχει όμοιο του.
Οι πηγές του Μαριάνσκι Λάζνε
Οι πηγές είναι ο λόγος ύπαρξης της πόλης, και η καθεμία έχει τη δική της φήμη. Η Rudolfův Pramen, η Πηγή του Ρούντολφ, αναβλύζει νερό πλούσιο σε ασβέστιο κάτω από μια λευκή κλασική κιονοστοιχία. Η Πηγή του Άμβροσιου έχει έναν πιο όμορφο μύθο: αν πιεις από αυτήν, θα βρεις το άλλο σου μισό μέσα σε ένα χρόνο. Τον ίδιο μήνα που γνωριστήκαμε με τη Ντάρια, εκείνη έπινε το νερό της.
Η κιονοστοιχία αλλάζει χαρακτήρα όταν πέφτει το σκοτάδι. Την «μπλε ώρα», η φωτισμένη πρόσοψη αποκτά την ευθραυστότητα ενός παλιού μουσικού κουτιού με φόντο τον μελανό ουρανό, ενώ τα καλοκαιρινά βράδια το «Τραγουδιστό Σιντριβάνι» δίπλα της παρουσιάζει τις χορογραφημένες παραστάσεις του.
Το Φραντίσκοβι Λάζνε, το τρίτο και μικρότερο της τριάδας, είναι προσωπικό έδαφος: η γιαγιά μου γεννήθηκε σε αυτή την περιοχή και έζησε εδώ μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και η τοπική κουζίνα έχει ακόμα τη γεύση των πιάτων που μου μαγείρευε. Επιστρέφουμε με την οικογένεια, συνήθως μόνο για μεσημεριανό γεύμα και έναν χαλαρό περίπατο κατά μήκος της κίτρινης νεοκλασικής λεωφόρου, όπου κανείς δεν βιάζεται και όλη η μέρα κυλά σαν να έχει επιβραδυνθεί ο χρόνος.
Το 2021 και οι τρεις λουτροπόλεις της Δυτικής Βοημίας εγγράφηκαν στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως μέρος των «Μεγάλων Λουτροπόλεων της Ευρώπης», μιας διακρατικής καταχώρισης που μοιράζονται με το Μπάντεν-Μπάντεν, το Βισύ και το Μπαθ.
Φωτογραφίζοντας την Τσεχική Δημοκρατία
Οι καλύτερες φωτογραφίες μου από την Τσεχία τραβήχτηκαν πριν χτυπήσουν τα ξυπνητήρια των περισσότερων ανθρώπων. Το καλοκαίρι, η «μπλε ώρα» του πρωινού ξεκινά γύρω στις 3 π.μ., οπότε κλείνω διαμερίσματα κοντά στο θέμα και οργανώνω τη νύχτα σαν πρόγραμμα φωτογράφισης. Δεν πηγαίνουν πάντα όλα σύμφωνα με το σχέδιο: ένα πρωί έφτασα στην κεντρική πύλη του Κάστρου της Πράγας στις 3:30 και τη βρήκα κλειδωμένη, έτρεξα πίσω μέσα από τη Μάλα Στράνα και ξαναανέβηκα μέσα από τους αμπελώνες, και έφτασα στην απέναντι πλευρά ακριβώς τη στιγμή που ο ουρανός πάνω από τον Βλτάβα έλαμπε με ένα έντονο πορτοκαλί χρώμα. Όταν γύρισα το κεφάλι, ένας φρουρός μου έκανε νεύμα με το κεφάλι, και οι πύλες του κάστρου ήταν ανοιχτές.
Η άλλη σταθερά είναι η αυτοσχέδια υποστήριξη. Οι στοές των πύργων εδώ είναι στενές, με πολύ αέρα και δεν επιτρέπουν τη χρήση τρίποδων, οπότε ένα Gorillapod στερεωμένο σε ένα κιγκλίδωμα έχει αποδώσει περισσότερες από τις νυχτερινές φωτογραφίες μου στην Πράγα απ’ ό,τι το Manfrotto.
Πότε να επισκεφθείτε την Τσεχική Δημοκρατία
Το καλοκαίρι φέρνει μακριές βραδιές και «μπλε ώρες» και στις δύο άκρες της νύχτας, αλλά και γεμάτες γέφυρες και πλατείες από τα μέσα του πρωινού και μετά· οι φωτογραφίες της έρημης πόλης είναι μια δραστηριότητα της αυγής. Το φθινόπωρο είναι η εποχή για τη Βοημική Ελβετία, όταν τα δάση γύρω από την Πύλη του Πράβτσικα αλλάζουν χρώμα και τα μονοπάτια παραμένουν βατά. Οι λουτροπόλεις λειτουργούν κάθε εποχή, και ο χαμηλός χειμερινός ήλιος που διαπερνά τη Στοά Γκόρκι αποτελεί από μόνος του λόγο για να επισκεφθεί κανείς την περιοχή τους κρύους μήνες.
Οι αποδράσεις στην πόλη συγκεντρώνονται γύρω από την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, όταν χιλιάδες άνθρωποι γεμίζουν τις όχθες του ποταμού. Εγκαθιστούσα τον εξοπλισμό μου στη Βλτάβα έναν Δεκέμβριο, όταν το πυροτεχνικό σόου ξεκίνησε νωρίς και γύρισα την κάμερα για να απαθανατίσω τα πυροτεχνήματα που εκρήγνυνταν πάνω από το Ρουντολφίνουμ. Κάντε κράτηση πολύ νωρίτερα για εκείνη την εβδομάδα.
Συχνές Ερωτήσεις
Πότε είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθείτε την Τσεχική Δημοκρατία;
Ο Μάιος, ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος συνδυάζουν ήπιο καιρό με λογικό αριθμό επισκεπτών. Το καλοκαίρι προσφέρει τις πιο μακρές ημέρες για φωτογραφία, ενώ τα χρώματα του φθινοπώρου φτάνουν στο αποκορύφωμά τους στη Βοημική Ελβετία γύρω στον Οκτώβριο. Οι λουτροπόλεις και τα εσωτερικά αξιοθέατα της Πράγας είναι ανοιχτά όλο το χρόνο, ενώ τον Δεκέμβριο διοργανώνονται χριστουγεννιάτικες αγορές στις περισσότερες πλατείες των πόλεων.
Είναι «Τσεχική Δημοκρατία» ή «Τσεχία»;
Και τα δύο είναι σωστά. Το «Τσεχία» είναι η επίσημη συντομογραφία από το 2016, ενώ η «Τσεχική Δημοκρατία» παραμένει η επίσημη πολιτική ονομασία. Οι ίδιοι οι Τσέχοι χρησιμοποιούν και τις δύο ονομασίες στα αγγλικά, και θα τις δείτε και στις δύο μορφές σε χάρτες, στα μέσα ενημέρωσης και στις επίσημες ανακοινώσεις.
Πόσες μέρες χρειάζεστε στην Πράγα;
Τρεις ολόκληρες ημέρες αρκούν για να επισκεφθείτε το κάστρο, τη Γέφυρα του Καρόλου, την Παλιά Πόλη και τη Μάλα Στράνα με άνετο ρυθμό. Προσθέστε μια τέταρτη ημέρα για μια εκδρομή στην Κούτνα Χόρα ή για να περάσετε περισσότερο χρόνο σε συνοικίες όπως το Βινοχράντι. Οι φωτογράφοι θα πρέπει να προγραμματίσουν φωτογραφήσεις την αυγή, όταν το κέντρο της πόλης είναι πραγματικά άδειο.
Ποιες είναι οι καλύτερες ημερήσιες εκδρομές από την Πράγα;
Η Κούτνα Χόρα, με την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας και το Οστεοφυλάκιο του Σέντλετς, απέχει περίπου μία ώρα ανατολικά με το τρένο. Η Βοημική Ελβετία και η Πύλη του Πράβτσικα απέχουν περίπου δύο ώρες με το αυτοκίνητο προς τα γερμανικά σύνορα. Το Κάρλοβι Βάρι απέχει περίπου δύο ώρες δυτικά και συνδυάζεται καλά με μια διανυκτέρευση.
Η Τσεχική Δημοκρατία χρησιμοποιεί το ευρώ;
Όχι. Το νόμισμα είναι η τσεχική κορόνα (CZK). Οι κάρτες γίνονται δεκτές σχεδόν παντού στις πόλεις και στις τουριστικές περιοχές, αν και οι μικροί πωλητές στις αγορές μπορεί να προτιμούν τα μετρητά. Οι ισοτιμίες στα ανταλλακτήρια στο κέντρο της Πράγας διαφέρουν σημαντικά, οπότε συγκρίνετε τις τιμές πριν ανταλλάξετε χρήματα ή απλά κάντε ανάληψη από τα ΑΤΜ των τραπεζών.
Πώς μετακινείστε στην Τσεχική Δημοκρατία;
Το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι πυκνό και οικονομικό, με γρήγορες συνδέσεις από την Πράγα προς την Κούτνα Χόρα, τα Κάρλοβι Βάρι και τις περισσότερες περιφερειακές πόλεις. Εντός της Πράγας, το μετρό, τα τραμ και τα πόδια καλύπτουν όλες τις διαδρομές· το ιστορικό κέντρο είναι συμπαγές. Το αυτοκίνητο είναι χρήσιμο κυρίως για την Βοημική Ελβετία και τις μικρότερες λουτροπόλεις.
Είναι η Πράγα ασφαλής για τους ταξιδιώτες;
Η Πράγα συγκαταλέγεται στις ασφαλέστερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι κύριοι κίνδυνοι είναι οι κλοπές σε πολυσύχναστα τραμ και γέφυρες, καθώς και οι υπερβολικές χρεώσεις των ταξί. Χρησιμοποιήστε εφαρμογές μετακίνησης ή πιστοποιημένες πιάτσες ταξί. Οι βραδινές βόλτες στο κέντρο της πόλης είναι γενικά ακίνδυνες, ακόμα και τις πρώτες πρωινές ώρες που δραστηριοποιούνται οι φωτογράφοι.
Ποια μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO βρίσκονται στην Τσεχική Δημοκρατία;
Η χώρα διαθέτει περισσότερα από δώδεκα μνημεία. Τα ιστορικά κέντρα της Πράγας και της Κούτνα Χόρα έχουν καταχωριστεί, ενώ τα Κάρλοβι Βάρι, τα Μαριάνσκε Λάζνε και τα Φραντίσκοβι Λάζνε αποτελούν μέρος της διακρατικής λίστας «Μεγάλες Λουτροπόλεις της Ευρώπης», η οποία προστέθηκε το 2021.
