Hoe stel je je het voor als je een reis naar Athene plant?
Nico en ik stelden ons de Akropolis voor, het Parthenon zelf, marmeren beelden uit de oudheid en nog veel meer dingen die we ons herinnerden van foto’s die we vroeger vaak in geschiedenisboeken op school zagen.
Athene heeft ons echter op zoveel vlakken verrast. Het bleek een heel charmante, levendige stad te zijn, waar je je makkelijk kunt onderdompelen in de Griekse cultuur en het gevoel hebt dat je voortdurend schakelt tussen een moderne Europese stad en een oude beschaving.
Niet voorbereid op de Griekse winter
Toen we op 26 januari in Athene aankwamen, waren we verrast door het weer. Op de een of andere manier hadden we het idee dat we lichte jasjes konden dragen en de warmte van het mediterrane klimaat zouden voelen. Het was inderdaad bijna elke dag zonnig, maar de temperatuur daalde zelfs tot -1 °C.
Het bleek dat de winter van 2017 een van de koudste in tien jaar was. Tot dit jaar hadden de lokale bewoners al jaren geen sneeuw meer gezien. Overdag was het aangenaam genoeg, met een fris maar zonnig weer. Het enige probleem waren de avonden, toen het erg koud werd. Maar aangezien het een goed moment was om Griekse tavernes (zo noemen ze de typische Griekse restaurants) te bezoeken, klaagden we niet al te veel.
De kleur van Athene
Het eerste wat ons verraste, was de kleur van Athene! Op het eerste gezicht leek alles wit, met slechts een paar groene vlekjes onder een helderblauwe lucht. Maar als je beter keek, zag je dat sommige daken opvallende kleuren hadden – rood of grijs, maar sommige gebouwen waren ook nogal beige.
Optisch gezien leek alles echter zo helder wit, iets wat we meestal associëren met Griekse architectuur. Slechts een paar van de steden die we zagen, hadden zo’n opvallend kleurenpalet – zoals bijvoorbeeld de rode daken van Praag. Die eerste beelden maakten Nico nog enthousiaster om foto’s te maken in Athene.
De wijk Plaka, voor liefhebbers van geschiedenis en lekker eten
In Athene verbleven we in Plaka, een wijk die niet alleen bekend staat om zijn oude ruïnes, maar ook om de vele restaurants met heerlijk eten. Onze taxichauffeur had ons verteld dat dit het eerste was wat we hier moesten doen. Maar eerst en vooral: kijk eens wat je buiten je raam ziet (en probeer niet te lang met open mond te staren, anders lachen de mensen je uit). Als je even stilstaat en omhoog kijkt, word je misschien overweldigd door het fantastische uitzicht op de Akropolis, die majestueus boven de stad uittorent. Van welke kant je er ook naar kijkt, daar staat hij gewoon, een eeuwenoude stenen stad.
Toen we door Plaka gingen slenteren, ontdekten we dat de Akropolis niet het enige historische monument in de buurt is. Gewoon door rond te lopen, ontdekten we de Boog van Hadrianus, de Tempel van Zeus, de Toren van de Winden, de Romeinse Agora, de Stoa van Attalos, de Kapnikarea-kerk, het Monastiraki-plein en nog veel meer. De wijk Plaka leek voor ons bijna een labyrint. Dit gebied werd al in de oudheid ontwikkeld op de noordelijke helling van de Akropolis rond de Agora. Tegenwoordig is het een mengeling van gebouwen uit verschillende eeuwen, waarbij de neoklassieke bouwstijl het meest voorkomt.
Vanaf de eerste dag beseften we dat we niet alleen midden tussen alle bezienswaardigheden zaten, maar ook midden in het leven van Athene. Hier kon een metro tussen de oude ruïnes van de Agora doorrijden, kon datzelfde metrostation een historische bezienswaardigheid zijn en konden mensen het als iets alledaags beschouwen, terwijl ze zich haastig langs historische bezienswaardigheden begaven, waarschijnlijk op weg naar huis na hun werk.
De wijk Plaka was een uitstekende keuze om de Griekse keuken te ontdekken. In die smalle straatjes waren overal gezellige, huiselijke restaurantjes te vinden. En natuurlijk hoorde je overal traditionele Griekse muziek, waar je je ook bevond in de stad.
Kortom, ons avontuur in Griekenland begon met lekker eten tot we er genoeg van hadden. En na een paar meze (typische Griekse hapjes) waren we helemaal verliefd op deze keuken. Aan het einde van onze reis hebben we zelfs een kookcursus gevolgd voor typische gerechten uit deze regio, zodat we die smaken ook in Berlijn nog zouden kunnen proeven (we raden de kookcursus bij Filou in Diavlos Taverne van harte aan). Daria vond de vegetarische meze, die lijkt op Griekse salade, of de courgetteballetjes het lekkerst, terwijl Nico het meest genoot van de vleesgerechten en souvlaki (het lokale straatvoedsel, dat je zeker moet proberen, vooral in pitabrood).
Voor ons allebei was het een soort zintuiglijke reis. We hebben uiteindelijk niet alleen de zon helemaal opnieuw ontdekt, maar ook de bezienswaardigheden en de smaken van Griekenland, die heel anders zijn dan wat we gewend zijn van Griekse restaurants in Duitsland.
