Als je ooit in Portugal bent geweest, ken je ‘Azulejo’ waarschijnlijk heel goed. Dit zijn kleurrijke tegels die worden gebruikt om gebouwen, paleizen, kerken, scholen enz. te versieren. Ze hebben meestal verschillende vormen en tinten. Het was dan ook een grote verrassing voor ons om te ontdekken dat het oorspronkelijke doel van Azulejo eigenlijk praktisch was, en niet decoratief.
Azulejo
Het woord Azulejo komt uit het Arabisch en betekent in feite 'gepolijste stenen'. Deze stenen werden gebruikt om gebouwen te bekleden, zodat ze de temperatuur binnen tijdens de zomer- en wintermaanden zouden reguleren. De Azulejo is geïnspireerd op Byzantijnse en Romeinse mozaïeken, met Perzische invloeden, die tot uiting komen in rondingen en bloemmotieven. De Azulejo was vooral populair in Italië (Ligurië), Spanje en Portugal. Later verspreidde het zich naar de Spaanse en Portugese koloniën. De gouden eeuw van de Azulejo-productie was in de 18e eeuw, toen de massaproductie begon om aan de vraag van een Portugese kolonie – Brazilië – te voldoen.
Tegenwoordig staat Portugal vooral bekend om zijn met tin geglazuurde keramische tegels. Ze sieren niet alleen historische gebouwen, maar ook moderne huizen, restaurants en bars enz. In het centrum van Lissabon vind je veel fabrikanten die nog steeds Azulejo maken. En naast de bloemen- en figuratieve patronen zie je nog steeds veel Azulejo-composities die de Portugese geschiedenis uitbeelden of gewoon idyllische taferelen uit het leven.
Tijdens onze wandeling van Lissabon naar Cascais zagen we eens een prachtig mozaïek. Chafariz de Paço de Arcos – “De oude fontein van Paço de Arcos” was precies onze favoriete stijl van azulejo. Het bestond uit blauw-witte schilderingen die perfect samengingen met de blauwe lucht boven het zonnige Lissabon.
