Μέρος της ξενάγησής μας στο Kilim Geoforest Park στο Λανγκάουι ήταν η «τάισμα των αετών». Ενώ συνιστώ ανεπιφύλακτα μια ξενάγηση στο πάρκο γενικά, έχω ανάμεικτα συναισθήματα όσον αφορά το τμήμα της «τάισμα των αετών».
Οι αετοί είναι άγρια ζώα· τους επισκεφθήκαμε στο φυσικό τους περιβάλλον, όχι σε ζωολογικό κήπο. Η διαδικασία της σίτισης γινόταν ως εξής: ο ξεναγός κρατούσε ένα μικρό κουβάκι με τροφή και το έριχνε στο νερό. Ευτυχώς, μόνο ο ξεναγός το έκανε αυτό· στους συμμετέχοντες στην περιήγηση δεν επιτρεπόταν να ρίχνουν τροφή. Βλέποντας την τροφή, πολλοί αετοί άρχισαν να κάνουν κύκλους και να «κυνηγούν» τη λεία. Μπορέσαμε να το παρακολουθήσουμε για περίπου 2 λεπτά.
Μέχρι εδώ, όλα καλά, και ήταν όμορφο να το βλέπω, καθώς ήταν κάτι καινούργιο για μένα. Άρχισα να έχω αμφιβολίες όταν είδα – 5 λεπτά μετά από εμάς – το επόμενο σκάφος να κάνει το ίδιο πράγμα. Αν τα αετούς τα ταΐζουν κάθε λίγα λεπτά, γίνονται περισσότερο σαν ζώα ζωολογικού κήπου – παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον.
Τέλος πάντων, όταν συνεχίσαμε την εκδρομή μας, παρατήρησα κάτι. Τα αετούς που πετούσαν σε κύκλους γύρω από το σκάφος μας ήταν όλα σχετικά μικρά και με κοκκινωπή-καφέ απόχρωση. Τώρα, στα δέντρα, είδα δύο πολύ μεγαλύτερα άτομα του είδους. Όταν το παρατήρησα, ο ξεναγός μας επισήμανε ότι αυτοί είναι θαλάσσιοι αετοί με λευκό κοιλιά.
Ένας θαλάσσιος αετός με λευκό κοιλιά φτάνει σε ύψος τα 85 εκατοστά και έχει άνοιγμα φτερών έως και 220 εκατοστά. Αυτοί οι δύο απλώς παρακολουθούσαν το θέαμα από την άκρη, αλλά δεν συμμετείχαν. Μόνο οι πολύ μικρότεροι αετοί Brahminy έπιαναν τα κομμάτια που ο ξεναγός μας έριχνε στο νερό.
