Częścią naszej wycieczki po parku Kilim Geoforest na Langkawi było karmienie orłów. Chociaż ogólnie gorąco polecam zwiedzanie tego parku, to mam mieszane uczucia co do samego karmienia orłów.
Orły to dzikie zwierzęta; odwiedziliśmy je w ich naturalnym środowisku, a nie w zoo. Karmienie wyglądało tak, że przewodnik miał małe wiaderko z jedzeniem i wrzucał je do wody. Na szczęście robił to tylko przewodnik; uczestnikom wycieczki nie pozwolono rzucać jedzenia. Widząc pokarm, wiele orłów zaczęło krążyć i „polować” na zdobycz. Mogliśmy to obserwować przez około 2 minuty.
Jak dotąd wszystko było w porządku i pięknie się to oglądało, bo dla mnie to było coś nowego. Zastanowiłem się jednak, gdy zobaczyłem – 5 minut po nas – kolejną łódź robiącą to samo. Jeśli orły są karmione co kilka minut, stają się bardziej jak zwierzęta w zoo – mimo że są w swoim naturalnym środowisku.
W każdym razie, kiedy kontynuowaliśmy wycieczkę, coś zauważyłem. Orły, które krążyły nad naszą łodzią, były stosunkowo małe i miały czerwono-brązowe upierzenie. Teraz, na drzewach, zobaczyłem dwa znacznie większe osobniki tego gatunku. Gdy to zauważyłem, nasz przewodnik zwrócił uwagę, że to orły bieliki.
Orzeł bielik osiąga wysokość do 85 cm i ma rozpiętość skrzydeł do 220 cm. Te dwa po prostu obserwowały to widowisko z boku, ale nie brały w nim udziału. Tylko znacznie mniejsze kanie brahminowskie łapały kawałki, które nasz przewodnik rzucał do wody.
