Italië
Laatst bijgewerkt: 31 maart 2026
geschreven door Daria Trinkhaus, foto’s door Nico Trinkhaus
Deze gids stelt een route voor een roadtrip door Italië voor.
Je vindt er niet alleen aanbevelingen voor steden die een bezoek waard zijn, maar ook informatie over de beste tijd van het jaar en het beste moment van de dag om de verborgen pareltjes van Italië te ontdekken. Je krijgt er ook het perspectief van een fotograaf mee – vooral als je geïnspireerd bent om je fotografievaardigheden te ontwikkelen.
We waren in Rome rond de maart-equinox, wanneer zonsopgang en zonsondergang precies in oost-westelijke richting plaatsvinden. Dat leverde allerlei onverwachte kansen op. Nadat we die ochtend het Forum Romanum hadden bezocht, liepen we nog een stukje verder om het Colosseum van dichtbij te bekijken.
Ik begin dit artikel over Italië in het volle besef dat het onmogelijk een gids kan zijn die ook maar een fractie weergeeft van wat er over dit land geschreven zou kunnen worden. Laten we ons dus richten op het fotografische aspect, op Noord-Italië en Toscane. Deze regio’s zijn qua landschap zo divers dat ze een uitdaging vormen, maar ook een inspiratiebron zijn voor veel fotografen.
Als je ervan droomt om de diverse landschappen, steden en culturen van Noord-Italië en Toscane te ervaren, raden we je aan om een roadtrip te maken. Mensen spreken vaak over 'Noord-', 'Midden-' en 'Zuid-Italië', hoewel deze termen verschillende landschappen en culturen omvatten. Alleen al Noord-Italië kan je gemakkelijk enkele maanden kosten om te verkennen en het karakter van de regio in foto's vast te leggen. En met een auto heb je meer flexibiliteit om onontdekte pareltjes te bereiken.
Toen we onze roadtrip door Italië maakten, begonnen we in mei in de ijskoude Dolomieten en eindigden we in augustus in de zinderende hitte van Toscane. Onderweg bezochten we charmante stadjes zoals Urbino en Ferrara. We brachten een paar dagen door in Venetië en Burano. Anderhalve maand lang woonden we in Toscane, vlakbij Siena, San Gimignano en Florence. We sloten onze reis af met een bezoek aan Milaan en het Comomeer. Hoewel we in deze periode ook San Marino, Liechtenstein en Zuid-Duitsland hebben bezocht, komt er later nog wel tijd voor artikelen over deze plekken. Als je naar de kaart van onze reis kijkt, hebben we bijna een “rondreis” gemaakt.
In diezelfde regio’s in Noord-Italië vind je ook fotogenieke steden en gebieden als Bergamo, Verona en het Gardameer. Nico heeft deze plekken tijdens een andere reis gefotografeerd. Je vindt de foto's in gerelateerde artikelen. Binnenkort verschijnt er op deze blog ook een uitgebreid artikel over Rome – want als alle wegen naar Rome leiden, waarom zou je dan niet wat meer tijd besteden aan het beschrijven van deze stad? Hier wijd ik slechts een klein subhoofdstuk aan Rome, omdat ik het een geweldig idee vind om de stad te bezoeken als je in Toscane bent. De reistijd van Siena naar Rome is bijvoorbeeld minder dan drie uur.
Inhoudsopgave
Reisjournalist
Daria Trinkhaus is een schrijfster die er dol op is om de verborgen verhalen achter elke plek die ze bezoekt te ontdekken.
Zuid-Tirol en de Dolomieten
Nico’s fotoreportage uit de Dolomieten is nog niet compleet. En daar is één heel specifieke reden voor: hevige regenbuien. We hebben ongeveer twee weken in de Dolomieten doorgebracht (eind mei – begin juni) en hadden in het late voorjaar op meer zon gerekend. Helaas kan het weer in het hooggebergte bedrieglijk zijn, en in plaats van spectaculaire zonsopkomsten kregen we te maken met ondergelopen wegen en de noodzaak om wollen sokken aan te trekken.
Een fotografische 'verlanglijstje' en flexibiliteit bij het kiezen van fotomotieven hielpen ons om de Dolomieten onder zulke weersomstandigheden vast te leggen. Het voordeel van regenachtig weer, mindfulness en een auto die klaarstaat, zijn Nico's foto's, die de dramatiek en onvoorspelbaarheid van de bergen weerspiegelen.
Antholzersee
De Antholzersee, oftewel het Antholzmeer, is het op twee na grootste meer van Zuid-Tirol en ligt op een hoogte van 1.642 meter. Dit uitkijkpunt ligt vlak naast de parkeerplaats en is op elk moment van de dag makkelijk bereikbaar. Naar verluidt is het wandelpad rond het meer spectaculair en biedt het volop mogelijkheden om de Antholzersee met de bergen op de achtergrond vast te leggen.
De Antholzersee, in het Nederlands het Antholzmeer, is het op twee na grootste meer van Zuid-Tirol. Omringd door bergtoppen is het een van de meest schilderachtige plekken in de Dolomieten. De Antholzersee beslaat 44 hectare en is 34 meter diep.
maatlepel
Misurina is een andere plek die makkelijk met de auto te bereiken is. Het dorpje Misurina, gelegen aan het Misurinameer, is via de weg bereikbaar vanuit Cortina d'Ampezzo of Auronzo. Deze plek is aantrekkelijk vanwege de weerspiegelingen van de Dolomieten in het heldere bergwater van het meer.
Rond Misurina vind je clusters van karakteristieke rotsformaties, waaronder de Tre Cime di Lavaredo, Cadini di Misurina, Sorapiss en Monte Cristallo. In het stadje begint een wandelpad van 2,6 km. Het is vrij makkelijk en goed te lopen, zelfs met een zware rugzak vol fotoapparatuur.
het meer van Braies
Het Lago di Braies, oftewel het Braiesmeer, is waarschijnlijk een van de meest gefotografeerde meren in de Dolomieten in Italië. Ik vermoed dat Braies zo populair is vanwege drie redenen:
- De parkeerplaats ligt direct naast het meer
- De rotsformaties, in combinatie met het turquoise water, zorgen voor een rustgevend landschap
- Op een gegeven moment waren foto's van influencers in mooie outfits in rustieke 'krokodillenbootjes' trending op Instagram
Vanwege de populariteit van Lago di Braies is het raadzaam om je van tevoren voor te bereiden. Toen we aankwamen, waren we verrast dat de tijden voor het huren van een boot erg beperkt waren. De volgende keer zijn we van plan om op een tijdstip aan te komen waarop er minder mensen zijn. Deze foto is bij zonsondergang genomen en Nico had maar weinig kans om deze plek zonder toeristen vast te leggen. Het is ook de moeite waard om rond het meer te wandelen en op zoek te gaan naar bijzondere foto's – er zijn genoeg mogelijkheden!
Het Lago di Braies is een natuurlijk meer dat is ontstaan doordat een landbank de rivier de Braies heeft afgedamd.
Bij de ingang is een grote parkeerplaats waar je zelfs in het hoogseizoen makkelijk een plekje kunt vinden om te parkeren.
Elementen op de voorgrond in de Dolomieten
Nico is een typische stadsfotograaf. Zelfs als hij midden in de natuur is, gaat hij meestal op zoek naar door mensen gemaakte bouwwerken. Als jij daar ook van houdt, vergeet dan tijdens je reis door de Dolomieten niet om uit te kijken naar houten hutten en paden die de bergen in leiden. Zo hebben wij dit uitkijkpunt op de Picco di Vallandro gevonden.
Het uitzicht op de Picco Di Vallandro (in het Duits: Dürrenstein) vanuit de bloeiende vallei was een absolute aangename verrassing.
Plotseling zagen we links van ons een vallei met oude houten hutten. We stopten en volgden het pad dat ons door de bloeiende weide leidde.
Het fotograferen van het stadje Santa Maddalena met de Odle-bergketen op de achtergrond was een geplande uitstap. We hoopten op fantastisch licht, maar toen we daar aankwamen, barstte de regen los en konden we lange tijd niet eens uit de auto stappen. Toen de lucht even opklaarde, rende Nico als een gek naar een nabijgelegen heuvel en legde deze dramatische wolken boven de Dolomieten en de kerk van Santa Maddalena vast. Deze foto bewijst dat rampzalige weersomstandigheden in je voordeel kunnen werken!
Begin juni zijn de Dolomieten vrijwel verlaten. We hadden ons het dorpje Santa Maddalena vol met mensen voorgesteld, vooral met fotografen. Tot onze verrassing waren we helemaal alleen en konden we genieten van een prachtig uitzicht op de middeleeuwse kerk in het dorp, met de Dolomieten op de achtergrond.
Venetië en Burano
fotografie in Venetië
Venetië is een droom voor elke fotograaf. We gaan meestal om de zeven jaar terug naar deze unieke Italiaanse stad. En hoewel we allebei echt van elk straatje in Venetië houden, verkennen we de stad het liefst ’s avonds laat en ’s ochtends vroeg. Dat bespaart Nico een hoop tijd bij het nabewerken en het verwijderen van toevallige voorbijgangers uit de foto’s.
Onze dag in Venetië begon vroeger rond drie of vier uur 's ochtends met een bezoek aan het San Marcoplein. Zelfs op dat uur zijn er nog mensen die de vorige dag vieren of vroege toeristen op het plein. Toch is het een goed moment om te experimenteren met het licht van de zonsopgang en de Basiliek van San Marco of de klokkentoren van San Marco te fotograferen.
En maak je geen zorgen als de klokkentoren op je foto's niet recht staat. Volgens schattingen wijkt de toren ongeveer 7-10 centimeter af van de verticaal. De reden hiervoor is de verzakking van de Venetiaanse lagune, die de hele stad treft. Hoewel dit een lichte kanteling is op groothoekfoto's (vooral als je vanuit een lage hoek vanaf het San Marcoplein fotografeert), kan het lijken alsof de toren scheef staat — dit is vooral een perspectiefeffect (convergentie van verticale lijnen).
Het San Marcoplein is niet de enige plek die 's ochtends een bezoek waard is. Hoewel de grachten in het centrum niet altijd even goed verlicht zijn, baadt de kustlijn van Venetië bij zonsopgang vaak in spectaculair licht. Het vergt wel wat conditie en een stukje rennen, maar het is de moeite waard om op dit tijdstip naar Punta della Dogana te gaan of de gondels vlak naast het San Marcoplein te fotograferen.
En als de zon hoog boven Venetië staat, is er niets fijner dan je camera in je rugzak te stoppen en naar een Italiaans café te gaan voor het ontbijt. Zodat je na een intensieve nacht en ochtend vol fotograferen meteen weer lekker kunt gaan slapen 😉
Overdag en bij zonsondergang is het niet makkelijk om foto's te maken in Venetië. Toch zijn de Rialtobrug en het Canal Grande zeker een bezoek waard.
Burano
Burano zou meer bekendheid moeten krijgen, vooral omdat het een paradijs is voor fotografen. Burano is een eiland vlakbij Venetië, dat vooral bekend staat om zijn meesterwerken en sieraden van gekleurd glas. Om er te komen, neem je gewoon de waterbus vanuit Venetië. Niet alleen de glazen decoraties zijn in Burano ontzettend kleurrijk, maar letterlijk alles is dat ook: gebouwen, boten, cafés en zelfs de mensen.
Ferrara
Ferrara was slechts een eendaagse tussenstop op onze reis van Venetië naar Siena. Terwijl Venetië en Burano helemaal in het teken staan van kleur en verfijning, heeft Ferrara een heel andere sfeer. Als ik aan deze Italiaanse stad terugdenk, zie ik middeleeuwse zandkleurige muren en architectonische kenmerken uit de vroege renaissance.
Het grootste deel van de stad lijkt van baksteen te zijn gebouwd en de algehele bouwstijl zou je als 'degelijk' kunnen omschrijven. Net als Castello Estense, dat Nico's favoriete fotomotief was. Castello Estense of Castello di San Michele is niet alleen een kasteel, maar ook een vesting omgeven door een gracht.
Maar wat de fotografische creativiteit in Ferrara het meest prikkelt, zijn de middeleeuwse straatjes. Op een zomerdag zijn ze vaak verlaten en in de hitte van de zon ademen ze de sfeer van een trage, luie Italiaanse middag. Talrijke poorten, bruggen en kleurrijke deuren geven een driedimensionaal gevoel aan de straten en gebouwen, die voornamelijk uit gebakken baksteen bestaan.
Urbino
In Urbino hadden we, net als in Ferrara, maar een paar uur de tijd. En hoewel Urbino ook een stad is die wordt gedomineerd door middeleeuwse en renaissancistische monumenten, is de sfeer hier anders dan in Ferrara. Urbino lijkt ‘fijner’, etherischer dan de massieve gebouwen van Ferrara. Als je naar deze foto van het centrum van Urbino kijkt, krijg je dan niet dezelfde indruk?
Als je de oude binnenstad van Urbino bezoekt, lijkt het wel alsof je teruggaat in de tijd.
Als je naar de gebouwen kijkt en de moderne kleding van de voorbijgangers, de posters en de parasols van de cafés negeert, kun je je een tijdreiziger voelen die op een zomerdag 500 jaar geleden op bezoek is.
We bezochten Urbino op een bloedhete zondagmiddag en vonden het jammer dat we niet langer konden blijven. Terwijl we langs de stadsmuren liepen, zagen we in de buurt een heuvel die eruitzag als een stadspark. En toen kreeg Nico een geweldig idee: Urbino kun je het beste bekijken vanaf buiten Urbino!
Urbino, in de regio Marche in Italië, is een van de verborgen pareltjes voor geschiedenisliefhebbers. De stad staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en behoort nu tot de favoriete Italiaanse stadjes van mijn Nico.
Toscane
Het landschap van Toscane
Toen we ons verblijf in Toscane aan het plannen waren, vroegen we ons af hoe we de echte sfeer konden proeven. Dus besloten we om ergens in de middle of nowhere te verblijven. Nou ja, niet letterlijk – we verbleven midden in de Toscaanse velden in een oude wijnmakerij die was omgebouwd tot appartementen. Het was een tijd waarin we op afstand werkten, dus zodra we 's middags onze computers hadden uitgelogd, stapten we in de auto om de zonsondergangen boven de wijngaarden op foto vast te leggen. Of op luie dagen sprongen we in het zwembad, want de hitte in Toscane is in deze tijd van het jaar typisch.
En hoewel de Toscanen in augustus naar koelere oorden vluchten, is de zomer in Toscane naar onze mening het mooiste seizoen en is het de hitte waard om te verdragen voor de door de zon verwarmde landschappen. Het uitzicht op druiven die rijpen in de zomerzon, lange avonden en stof van onverharde wegen creëren de perfecte omstandigheden om de sfeer van deze regio van Italië vast te leggen op foto’s. De wijnhuizen en het stadje San Gimignano waren Nico’s favoriete fotomotieven.
Siena
Siena was de stad die we het vaakst bezochten. Tijdens ons verblijf van drie weken in dit deel van Toscane woonden we aan de rand van de stad en brachten we er elk weekend door. Zo konden we genieten van het idyllische landschap van Toscane, maar ook van het leven in een zonnige stad.
Foto's maken bij zonsopgang in Siena in de zomer is een uitdaging, vooral als je de reistijd naar de locatie meerekent. Toch was het de moeite waard om Piazza Il Campo – het stadscentrum in de vorm van een amfitheater – te ervaren toen het plein nog leeg was.
Een week later, nadat we deze foto hadden gemaakt, verbleven we in een hotel in het hart van Siena tijdens de jaarlijkse Palio di Siena, die op 16 augustus wordt gehouden. Het is een paardenrace zonder zadel tussen de contrade, oftewel de historische wijken van Siena. Elke contrada heeft zijn eigen volkslied, vlaggen, kleuren, dierensymbool en een intense lokale trots.
Heel vroeg in de ochtend werden we gewekt door het geluid van trommels en muziek. Vlak voor de deur van ons hotel trok een optocht voorbij, die paarden naar Piazza Il Campo begeleidde. Zelfs nu, jaren later, krijg ik nog steeds kippenvel als ik denk aan het unieke karakter van dit evenement. We zijn ervan overtuigd dat als je van straatfotografie houdt, dit een buitengewone kans is om originele foto's te maken van een eeuwenoude Italiaanse traditie.
Siena en Florence zijn twee Toscaanse steden die met elkaar concurreren. Hun karakter leek ons echter verschillend. Siena is misschien minder populair bij toeristen, maar daarom niet minder mooi. De stad heeft haar middeleeuwse stratenpatroon behouden. Dit betekent dat de straten smal zijn en langs de heuvels lopen, waardoor natuurlijke kaders ontstaan met een convergerend perspectief. Dit alles maakt ze bijzonder fotogeniek. En in het hart van deze straten staat de middeleeuwse kathedraal van Siena, perfect voor zonsopgangfotografie.
Verscholen in het hart van het schilderachtige Toscane ligt een juweeltje van middeleeuwse architectuur en spirituele schoonheid: de kathedraal van Siena.
Elk weekend trokken we eropuit naar deze betoverende stad, gefascineerd door alles wat ze te bieden heeft.
Florence
Florence is waarschijnlijk een van de meest bezochte steden van Italië. Daar zijn veel redenen voor. Deze stad, die vooral in de renaissancestijl is gebouwd, staat symbool voor de bloeitijd van de regio tijdens de zeshonderd jaar dat de Medici er de scepter zwaaiden. Binnen de stadsmuren vind je talloze mogelijkheden om de architectuur van Florence vast te leggen.
Het historische centrum van Florence staat sinds 1982 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De meer dan 600 jaar aan pracht en praal van de stad komen tot uiting in de architectuur van het centrale plein. Hier vind je monumenten als de Santa Maria del Fiore, de kerk van Santa Croce, de Uffizi en het Palazzo Pitti.
De Ponte Vecchio is een geweldig fotomotief als je geïnteresseerd bent in de bijna wiskundige indeling van de stad.
De Ponte Vecchio, oftewel ‘de Oude Brug’, verving in 1345 de Romeinse stenen brug van Florence. Tegenwoordig kun je onmogelijk in Florence zijn zonder er te voet langs te lopen en te genieten van de prachtige juwelierswinkels die al eeuwenlang op de Ponte Vecchio gevestigd zijn.
Of de geschiedenis van de Italiaanse handel en de renaissancecultuur.
De Ponte Vecchio in Florence, oftewel de ‘Oude Brug’, was waarschijnlijk een van de eerste bruggen over de rivier de Arno. Zijn geschiedenis is dan ook niet eenduidig. Hij werd in 1345 verwoest en daarna opnieuw opgebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het de enige brug over de Arno in de omgeving die niet door de vluchtende Duitsers werd vernield (was het een strategie, of hadden ze medelijden?). Nu is het een van de iconen van Toscane.
Bij zonsopgang op de Ponte Vecchio heb je het gevoel alsof je terug in de tijd bent gereisd, naar de tijd dat handelaars in de vroege ochtenduren hun goudwinkels openden.
Maar het meest herkenbare monument in Florence is waarschijnlijk de kathedraal van Florence met zijn koepel (Duomo), ontworpen door Filippo Brunelleschi. Hoewel het moeilijk is om de enorme omvang van de kathedraal vanuit het stadscentrum vast te leggen, verandert de situatie wanneer je inzoomt vanaf de buitenwijken van Florence. Deze foto's zijn genomen tijdens zonsondergang en het blauwe uur vanaf Piazzale Michelangelo.
Tip van een expert: het loont de moeite om vroeg naar deze heuvel te gaan, want het kan even duren om met je camera-uitrusting naar Piazzale Michelangelo te klimmen.
Als je goed naar de foto van het panorama van Florence kijkt, zie je misschien dat de lucht niet 100% helder is. Deze foto is midden in de zomer genomen, wanneer er 's avonds 'Toscaans stof' over de stad kan zweven. Nico vond dit fenomeen niet erg, omdat het de Toscaanse sfeer fantastisch weergeeft, maar als dat niet jouw stijl is, kun je overwegen om Florence in een andere tijd van het jaar te bezoeken.
Milaan
De meest spectaculaire plek in Milaan om foto’s te maken is waarschijnlijk het Piazza del Duomo. Hier vind je de kathedraal Duomo di Milano (daarover straks meer), de Galleria Vittorio Emanuele II en het voormalige koninklijk paleis, het Palazzo Reale.
De Duomo di Milano is de grootste gotische kathedraal van Italië en een van de grootste van Europa. Hij staat bekend om zijn woud van torenhoge spitsen (meer dan 130), 3.400 beelden, een gevel van roze Candoglia-marmer en dakterrassen met uitzicht over de hele stad. Deze kathedraal is een paradijs voor foto's, niet alleen van de voorkant, maar ook van de details. Het beste moment om foto's te maken is het gouden en blauwe uur in de ochtend. Op dat moment zijn er niet veel voorbijgangers op het Piazza del Duomo (overdag is het hier echt druk!). Toen wij Milaan bezochten, werd de Duomo di Milano vlak voor zonsopgang verlicht. En toen de eerste zonnestralen de stenen van het plein verlichtten, hulde een warme gloed alle gebouwen eromheen.
Vlak voor zonsopgang is het ook de moeite waard om de Galleria Vittorio Emanuele II te bezoeken, met zijn typische 19e-eeuwse versieringen.
De Galleria Vittorio Emanuele II werd gebouwd in 1877. Ze is vernoemd naar de eerste vorst van het Koninkrijk Italië. Vanaf het allereerste begin waren hier de meest vooraanstaande cafés, restaurants en winkels van Italië gevestigd. Tegenwoordig vind je er ook luxe winkels die haute couture, sieraden, boeken en schilderijen verkopen.
Als je deze plekken eenmaal van je lijstje met fotomomenten hebt afgevinkt, is het ook de moeite waard om eens door de straten van Milaan te slenteren. Een interessant fotomotief zou bijvoorbeeld het Castello Sforzesco kunnen zijn, of de moderne wijk Bosco Verticale, waar bomen uit wolkenkrabbers groeien.
Rome
Rome is een stad die het hele jaar door een bezoek waard is. In de zomer moet je er echter rekening mee houden dat de zon vrij vroeg opkomt. Om er op tijd te zijn, is het dus aan te raden om in het centrum te verblijven. Het goede nieuws is dat de meeste fotogenieke monumenten, zoals het Colosseum of het Pantheon, op loopafstand liggen. Nou ja, misschien op loopafstand als je met een camera in je hand kunt rennen.
Het Colosseum, in het Italiaans bekend als het Colosseo, is een iconisch symbool van de grootsheid en architectonische bekwaamheid van het oude Rome. Deze kolossale arena, gelegen net ten oosten van het Forum Romanum, is de grootste die ooit is gebouwd en blijft ondanks zijn leeftijd het grootste nog bestaande amfitheater ter wereld.
Sommige plekken in Rome zijn het waard om bij zonsopgang te bezoeken. Zo zijn de Spaanse Trappen, het Vaticaan, het Colosseum en de fonteinen in het stadscentrum dan minder druk. Er zijn echter ook plekken die al vóór zonsopgang vol zitten met toeristen. Denk bijvoorbeeld aan de Trevifontein en het Pantheon. Trouwens, de beste plek om de Trevifontein te fotograferen is op de eerste verdieping van de kledingwinkel tegenover de fontein. Meer hierover in het artikel:
Wist je dat je de Trevifontein het beste kunt fotograferen door de etalage van een kledingwinkel? Het is hilarisch om te zien hoe mensen naar binnen slenteren, doen alsof ze interesse hebben in wat kleding, en dan stiekem naar de trap lopen om die perfecte foto te maken.
De mogelijkheid om binnen foto’s te maken, bijvoorbeeld in het Pantheon, is beperkt door de openingstijden. Nico heeft echter een manier gevonden om het Pantheon vast te leggen zonder dat er mensen binnen zijn. Af en toe vinden er binnen in dit monument ceremoniële evenementen plaats. Vlak voordat die beginnen, begeleidt de beveiliging de toeristen naar buiten. Het loont de moeite om de laatste toerist te zijn die het gebouw verlaat:
Deze bronzen deuren van het Pantheon zijn ongeveer 7,53 meter hoog en 4,45 meter breed, en wegen elk meer dan 8 ton.
Ze zijn gemaakt in de tijd van keizer Hadrianus en bewaken deze tempel al sinds ongeveer 125 na Christus, waardoor ze tot de oudste nog functionerende deuren ter wereld behoren.
Samenvatting
Het is niet eenvoudig om over Italië te spreken alsof het één enkele regio is — de diversiteit in landschappen, stadsarchitectuur, cultuur, eten en de mentaliteit van de mensen in elk deel van het land is enorm. Zelfs als we meerdere maanden in Italië zouden doorbrengen, zouden we nog steeds nieuwe nuances van dit land ontdekken. We hopen echter dat deze korte gids over Italië je heeft geïnspireerd om een fotografische reis te maken en je een startpunt heeft gegeven om die te plannen. En als je meer wilt weten over de genoemde locaties of andere steden in Italië, kijk dan eens bij de categorie “Italië” op deze blog: https://sumfinity.com/photos/italy/
Blijf op de hoogte voor toekomstige updates van dit artikel.
P.S. Af en toe wint een van onze abonnees een gesigneerde kunstprint – een klein bedankje omdat je deel uitmaakt van deze reis.