Een uitstapje naar Dublin belooft cultuur, schilderachtige schoonheid en – natuurlijk – Ierse pubs. Een van de meest iconische bezienswaardigheden is dan ook de Temple Bar. Door mijn lens, op een rustige zondagochtend, heb ik deze beroemde plek op een manier gezien zoals maar weinig mensen dat ooit doen.
Het palet van de dageraad
Toen ik wakker werd met de sfeer van de straten van Dublin om me heen, liep ik langs het stadhuis naar de wijk Temple Bar. Toen ik The Temple Bar naderde, speelde de ochtend zijn symfonie van kleuren. Links van me leek de lucht geschilderd met een penseel gedoopt in gouden zonneschijn, die de horizon verlichtte en een delicate gloed over de omgeving wierp. Rechts was het diepblauwe doek nog onaangetast door de dageraad, een herinnering aan de nacht die net voorbij was.
Centraal in dit dramatische panorama stond het trotse gebouw van The Temple Bar. De iconische rode gevel van de pub op de begane grond straalde en ademde zelfs op dit vroege uur warmte en gastvrijheid uit. Daarboven zag de rode bakstenen constructie van de twee hogere verdiepingen er statig en vastberaden uit. Opvallend genoeg brandden de lichten van de pub nog steeds, misschien een knipoog naar de festiviteiten van de nacht of een uitnodiging voor de dag die zou komen.
Een moment in de tijd
Het was een aanblik die maar weinig mensen hebben gezien. De doorgaans bruisende wijk Temple Bar lag in een toestand van rustige stilte. Er was geen mens te bekennen; de wijk leek even op adem te komen, zich te verzamelen voor weer een dag vol feestvreugde en muziek.
Zonder de toevallige ontmoetingen en beslissingen van de dag ervoor zou deze foto slechts een droom zijn gebleven. Of het nu de toevallige ontmoeting met Anthony was, een lokale fotograaf, bij Ha'penny Bridge de avond ervoor – hij vertelde me dat zondagochtend een goed moment is omdat de pubs eerder sluiten dan in Duitsland en de dronkaards al thuis zijn. Of dat het de onverbiddelijke tocht van mijn 31.000 stappen in de eerste 24 uur in Dublin was. De omstandigheden hadden samengespannen om me naar dit exacte moment van ontzag te brengen.
In de voetsporen van de geschiedenis
Maar hoewel The Temple Bar tegenwoordig synoniem staat voor vrolijkheid en feestvreugde, reiken de wortels ervan diep in de geschiedenis van Dublin. De middeleeuwse oorsprong van de wijk en de daaropvolgende herontwikkeling in de 17e eeuw hebben de straten en gebouwen gevormd, waardoor een rijk tapijt is ontstaan dat zowel voelbaar als vereerd is. De naam van de bar is misschien zelfs een knipoog naar de legendarische wijk Temple Bar in Londen, die in de middeleeuwen diende als de belangrijkste tolpoort naar de stad.
Toen de eerste regendruppels begonnen te vallen, slechts enkele minuten nadat ik de foto had gemaakt, zocht ik beschutting en dacht ik na over mijn eerste 24 uur in Dublin. Vanaf het moment dat ik voet zette in de stad, ontvouwde deze zich voor mij, laag voor laag. En midden in het hart ervan stond The Temple Bar als een bewijs van de geest en veerkracht van de stad.








