Er is zo’n rustig moment in Parijs waarop de lucht zachter wordt, de daken afkoelen en de koepels van de Sacré-Cœur-basiliek de laatste warme stralen van de zon opvangen. Dat is precies het moment dat ik op deze foto wilde vastleggen.
Van een afstand rijst de basiliek als een serene bewaker boven het dichte lappendeken van Parijse daken uit. De geometrie beneden is chaotisch en levendig; de architectuur boven lijkt bijna tijdloos. Het is zo’n beeld dat mij – en hopelijk ook jou – eraan herinnert dat stadsfotografie net zoveel emotie kan oproepen als een uitzicht op de bergen.
Om de voorgrond te comprimeren en de Sacré-Cœur-basiliek dichter bij de daken te laten lijken, heb ik een lange brandpuntsafstand gebruikt. De foto is gemaakt met de Sony A7R V met de volgende instellingen:
-
Brandpuntsafstand: 345 mm
Diafragma: f/8
Sluitertijd: 1/400 sec
ISO: 400
Dankzij deze combinatie kon ik de details in de verte scherp houden en tegelijkertijd de zachte gloed van het avondlicht behouden.
Als je in steden aan het experimenteren bent met composities met een telelens, is dit een techniek die zeker de moeite waard is. Zelfs in een stad die al zo vaak op de foto is gezet als Parijs, kunnen een lange lens en het juiste moment een nieuw perspectief onthullen – iets dat helemaal van jou is.
Er komen nog meer verhalen en een kijkje achter de schermen van de fotoshoot bij de Sacré-Cœur-basiliek aan. Als dit soort foto’s je aanspreken, blijf dan op de hoogte — er valt nog veel meer samen te ontdekken.
Bekijk meer foto’s van onze reis naar Parijs in september, zoals hoe ik de voorgevel van de Sacré-Cœur in Parijs, Frankrijk, heb vastgelegd.








