Hoeveel voetstappen, gebeden en twijfels zijn er al door deze deuren gegaan? Toen ik voor de ingang van de Sacré-Cœur stond, had ik dat gevoel dat je vast wel kent: achter je is de wereld luidruchtig, maar het tafereel voor je lens is volkomen stil. Deze foto is mijn poging om die stilte vast te leggen – de pauze voordat mensen vanuit de drukke straten van Montmartre de rust van de basiliek binnenstappen.
Achter de foto: de gevel van de ingang van de Sacré-Cœur
Voor Max (en elke fotograaf die stiekem de EXIF-gegevens bekijkt):
-
Camera: SONY ILCE‑7RM5
Diafragma: f/7,1
Sluitertijd: 1/100 s
ISO: 100
Waarom deze instellingen?
Met f/7.1 had ik genoeg scherptediepte om zowel de deuren als de gebeeldhouwde details scherp vast te leggen, zonder dat er diffractie optrad. Bij een sensor met hoge resolutie zoals die van de A7R V is die balans cruciaal als je scherpe texturen in de steen wilt vastleggen.
Met een sluitertijd van 1/100 s en ISO 100 had ik een veilige sluitertijd voor een architectuurfoto uit de hand, terwijl de ruis tot een absoluut minimum beperkt bleef. Bij onderwerpen die niet bewegen, zorgen scherpte en microcontrast voor de ‘spanning’ in de foto.
Praktische tips als je een foto wilt maken die lijkt op die van de voorgevel van de ingang van de Sacré-Cœur
Dit zijn de dingen die ik je zou vertellen als we daar samen stonden:
-
Streef naar symmetrie, maar maak er geen afgod van.
Probeer het beeld zo goed mogelijk in het midden te plaatsen – gebruik de middelste kolom of het middelste deurkozijn als richtpunt – maar sta jezelf een millimeterje onvolmaaktheid toe. Dat zorgt ervoor dat het beeld menselijk aanvoelt, en niet alsof het door een computer is gemaakt.
Let goed op de verticale lijnen.
Richt de camera recht, niet naar boven gekanteld. Het is beter om een iets breder beeld te maken en het perspectief later te corrigeren, dan voor altijd met scheve pilaren op te zitten.
Gebruik een groothoeklens, maar niet te breed.
Iets in het klassieke groothoekbereik werkt goed. Als de lens te breed is, gaan de deuren vervormen; met een gematigde groothoek blijven de lijnen natuurlijk en past de hele ingang toch in beeld.
Maak foto’s als het licht zacht is.
Zacht middag- of ochtendlicht laat de warme tinten in de steen en het hout goed tot hun recht komen, zonder dat er harde contrasten op de gravures ontstaan.
Maak een ‘lege’ foto.
Wacht even tot er geen mensen in beeld zijn. Je kunt altijd nog een tweede versie maken met bezoekers erbij voor de context, maar een lege architectuurfoto is makkelijker te licentiëren en af te drukken.
Als je wilt, kun je hier je eigen persoonlijke tip toevoegen – bijvoorbeeld iets over hoe je met drukte omging of welke brandpuntsafstand je hebt gebruikt – dan kunnen we die in toekomstige bewerkingen verwerken.
Laten we het gesprek gaande houden
Als deze foto van de voorgevel van de Sacré-Cœur je aanspreekt, zou ik graag willen weten:
-
Heb je liever het ‘prachtige uitzicht’ op een monument, of juist intieme details zoals deze?
Heb je zelf al eens geprobeerd om ingangen van kerken of historische gevels te fotograferen?
Stuur me een berichtje of reageer hieronder; dit project draait helemaal om het opbouwen van een kleine, hechte gemeenschap van mensen die geïnteresseerd zijn in de verhalen achter de camera, en niet alleen in de volgende virale hit.
Als je van architectuur houdt, bekijk dan ook eens mijn andere blogposts over Castel Sant’Angelo | Rome, Italië of het Oude Stadhuis | Leipzig, Duitsland. Bekijk ook eens deze Architectengids voor Parijs: 25 gebouwen en ontwerpen die je niet mag missen voor interessante weetjes.











