Ile kroków, modlitw i wątpliwości przeszło przez te drzwi? Stojąc przed fasadą wejściową bazyliki Sacré-Cœur, ogarnęło mnie to uczucie, które pewnie dobrze znasz: za plecami rozbrzmiewa zgiełk świata, ale scena przed obiektywem jest całkowicie nieruchoma. To zdjęcie to moja próba uchwycenia tej ciszy – tej chwili zawieszenia, zanim ludzie przejdą z ruchliwych ulic Montmartre do spokoju bazyliki.
Za kadrem: fasada wejściowa kościoła Sacré-Cœur
Dla Maxa (i każdego fotografa, który po cichu sprawdza dane EXIF):
-
Aparat: SONY ILCE‑7RM5
Przysłona: f/7,1
Czas naświetlania: 1/100 s
ISO: 100
Dlaczego właśnie te ustawienia?
Ustawienie przysłony f/7,1 zapewniło mi wystarczającą głębię ostrości, by zarówno drzwi, jak i rzeźbione detale były ostre, nie wpadając przy tym w obszar dyfrakcji. W przypadku matrycy o wysokiej rozdzielczości, takiej jak w modelu A7R V, ta równowaga ma kluczowe znaczenie, jeśli chcesz uzyskać wyraźne tekstury kamienia.
Przy czasie naświetlania 1/100 s i czułości ISO 100 uzyskałem bezpieczny czas naświetlania do fotografowania architektury z ręki, jednocześnie ograniczając szumy do absolutnego minimum. W przypadku nieruchomych obiektów ostrość i mikrokontrast stają się tym, co nadaje zdjęciu charakteru.
Praktyczne wskazówki, jeśli chcesz zrobić zdjęcie podobne do tego przedstawiającego fasadę wejściową bazyliki Sacré-Cœur
Oto, co bym ci powiedział, gdybyśmy tak stali tam razem:
-
Staraj się o symetrię, ale nie traktuj jej jak dogmatu.
Postaraj się o jak największe wycentrowanie – kieruj się środkową kolumną lub środkową framugą drzwi – ale pozwól sobie na milimetr niedoskonałości. Dzięki temu zdjęcie będzie wyglądało na zrobione przez człowieka, a nie wygenerowane komputerowo.
Zwróć uwagę na pionowe linie.
Skieruj aparat prosto, a nie pod kątem do góry. Lepiej zrobić zdjęcie z nieco szerszym kadrem i poprawić perspektywę później, niż na zawsze pogodzić się z pochylonymi kolumnami.
Użyj szerokokątnego obiektywu, ale nie za szerokiego.
Dobrze sprawdzi się coś z klasycznego zakresu szerokokątnego. Jeśli obiektyw będzie zbyt szeroki, drzwi będą wyglądały na zniekształcone; umiarkowany kąt widzenia pozwala zachować naturalne linie, a jednocześnie zmieścić w kadrze całe wejście.
Rób zdjęcia, gdy światło jest łagodne.
Delikatne popołudniowe lub poranne światło pomaga wydobyć ciepłe odcienie kamienia i drewna bez ostrych kontrastów na rzeźbach.
Zrób „czystą” fotkę.
Poczekaj chwilę, aż ludzie się rozchodzą. Zawsze możesz zrobić drugą wersję z gośćmi, żeby pokazać kontekst, ale czysta fotka architektury jest łatwiejsza do licencjonowania i wydrukowania.
Jeśli chcesz, możesz tu dodać swoją własną wskazówkę – na przykład o tym, jak radziłeś sobie w tłumie albo jakiej ogniskowej używałeś – a my uwzględnimy ją w kolejnych aktualizacjach.
Nie przerywajmy tej rozmowy
Jeśli to zdjęcie fasady wejściowej kościoła Sacré-Cœur do Ciebie przemawia, chętnie dowiem się:
-
Wolisz „wspaniały widok” na zabytek, czy raczej takie intymne detale jak ten?
Czy próbowałeś kiedyś sam sfotografować wejścia do kościołów lub zabytkowe fasady?
Napisz do mnie lub odezwij się w komentarzach poniżej – ten projekt ma na celu stworzenie małej, zgranej społeczności ludzi, którym zależy na historiach kryjących się za kamerą, a nie tylko na kolejnym hitowym ujęciu.
Jeśli interesujesz się architekturą, zajrzyj do moich innych wpisów na blogu: Zamek Świętego Anioła | Rzym, Włochy lub Stary Ratusz | Lipsk, Niemcy. Zajrzyj też do „Przewodnika architektonicznego po Paryżu: 25 budynków i projektów, które trzeba zobaczyć”, gdzie znajdziesz ciekawe fakty.
