Cyprus

Index

Cyprus is het op twee na grootste eiland in de Middellandse Zee, na Sicilië en Sardinië. Het ligt ten zuiden van Turkije en ten westen van Syrië en Libanon. Sinds 1974 is het eiland verdeeld. De Republiek Cyprus, lid van de EU, bestuurt het zuiden, terwijl het noorden onder bestuur staat van de Turks-Cypriotische autoriteiten. Nicosia, de hoofdstad, ligt aan beide kanten van de scheidslijn. Paphos en Larnaca liggen aan de zuidkust.

Het kasteel van Paphos aan de haven van Cyprus, met daarnaast een bronzen beeld dat op een gouden rots ligt en uitkijkt over zee
Het kasteel van Paphos aan het einde van de haven, met het bronzen beeld op de rotsen ernaast

Het kasteel van Paphos

Het kasteel staat aan het einde van de haven in Paphos, met aan drie kanten de zee. Zijn geschiedenis loopt als een rode draad door alle heersers van het eiland. Eerst was er een Byzantijns fort. Daarna, na een aardbeving in 1222, bouwden de Lusignans hier een kasteel. In 1570 hebben de Venetianen het afgebroken, vlak voor de Ottomaanse invasie. Uiteindelijk hebben de Ottomanen het in 1592 weer opgebouwd. Later, onder Brits bewind, deed het dienst als zoutopslagplaats.

Toen we er waren, was er in het kasteel een tentoonstelling over vluchtelingen en de oorlog in Syrië. Binnen die koude, oude muren raakte het werk je harder dan op welke galeriewand dan ook.

Buiten scheen de zon echter en lachten de mensen. Op de rotsen naast het kasteel vonden we een bronzen beeld dat op een rotsblok lag en uitkeek over zee. Na de tentoonstelling konden we het maar op één manier interpreteren. Het riep beelden op van mensen die verdronken bij hun poging om Europa te bereiken. Die interpretatie zit in het kader: het fort, het open water en het beeld dat ernaar kijkt.

Paphos

Paphos is de stad in het westen van het eiland en heeft een eigen vliegveld. Kato Paphos, de benedenstad rond de haven, ligt onder Ktima, de bovenstad. De meeste archeologische vindplaatsen liggen echter aan het water.

De archeologische vindplaatsen staan op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Ze staan vooral bekend om de vloermozaïeken van de Romeinse villa’s en de uit de rotsen gehouwen Koningsgraven.

Onze eigen ontdekking deden we op weg van het hotel naar de supermarkt. Naast de weg verlichtte de late zon een ruïne van een badhuis met koepel onder een oude boom. Kleine ronde openingen doorboren de koepel. Oorspronkelijk lieten ze licht door naar de badkamers eronder. We zochten daarna naar de geschiedenis ervan en vonden bijna niets. Sterker nog, geen enkele reisgids die we hadden, maakte er zelfs maar melding van. Toch had het tafereel geen geschiedenis nodig: warme steen, groene bladeren en een blauwe lucht met wolkenstrepen.

De ruïne van een badhuis met koepel in Kato Paphos, Cyprus, met kleine ronde openingen in de koepel, naast een oude boom in de late zon
De ruïne van het koepelbad in Kato Paphos, verlicht door de late zon

Larnaca

In Larnaca ligt de belangrijkste luchthaven van het eiland, dus de meeste reizen naar Cyprus beginnen of eindigen hier. Die van ons eindigde hier. We hadden nog één middag in de stad voordat onze vlucht terug naar Berlijn vertrok.

Het kasteel ligt pal aan de kust, aan het einde van de strandboulevard. De Ottomanen hebben het in 1625 herbouwd. Later gebruikten de Britten het als gevangenis. Tegenwoordig is er het Middeleeuws Museum van Larnaca in gevestigd.

De omstandigheden die middag waren lastig. De lucht was grijs en er waaide ook een harde wind vanaf zee. Toen we langs het kasteel liepen, brak de zon door. Ongeveer een minuut lang verlichtte die de kasteelmuren boven het zand. Ik had mijn camera bij de hand, dus ik heb er een foto van gemaakt. Die minuut verwarmde de stenen en gaf de lucht structuur. Achter de muren rijst ook een minaret op. Kort daarna trokken de wolken weer dicht.

Het kasteel van Larnaca op Cyprus, gezien vanaf het strand, met daarnaast een minaret en de muur van het Middeleeuws Museum, terwijl de zon door de wolken breekt
Het kasteel van Larnaca gezien vanaf het zand, op het moment dat de zon doorbrak

De Sint-Lazaruskerk

Larnaca is de oude stad Kition. Volgens de orthodoxe traditie kwam Lazarus hierheen nadat Jezus hem uit de dood had opgewekt. Hij vluchtte uit Judea, werd de eerste bisschop van Kition en leefde nog 30 jaar. Ook hier stierf hij voor de tweede keer.

De kerk staat boven zijn graf. Keizer Leo VI liet haar aan het einde van de 9e eeuw bouwen. De gebeeldhouwde klokkentoren kwam pas veel later, in de 19e eeuw.

Vanwege de legende stroomt het plein rond de kerk vol met bezoekers van over de hele wereld. Ik begreep al snel waarom. Er hangt iets tijdloos in deze plek. De kerk op het plein onder een zware hemel was mijn poging om dat vast te leggen. De steen straalt, en de vlaggen hangen over het plein. Toch leg ik bij deze foto de lat hoger dan bij de andere. Voor mij ontbreekt er nog iets aan, en juist die vraag zorgt ervoor dat ik steeds weer naar dit onderwerp terugkeer.

De Sint-Lazaruskerk in Larnaca, met haar gebeeldhouwde klokkentoren en gouden stenen tegen een indrukwekkende lucht, en vlaggen die over het plein zijn opgehangen
De Sint-Lazaruskerk en haar 19e-eeuwse klokkentoren

Nicosia

Nicosia is de laatste verdeelde hoofdstad van Europa. Een bufferzone van de Verenigde Naties, de Groene Lijn, loopt dwars door de oude binnenstad binnen de Venetiaanse stadsmuren. Als Berlijner kan ik die lijn onmogelijk negeren. Lees meer in onze gids over Nicosia.

Het beste uitzicht heb je vanaf het observatorium bovenin de Shacolas-toren aan de Ledra-straat. We hebben de toegangsprijs betaald, en het uitzicht was het zeker waard. Ik kon zelfs een raam openen en foto’s maken zonder dat er glasstrepen op kwamen. Van daarboven vullen de gele daken van de stad ’s middags het hele beeld. Daarachter rijzen de Kyrenia-bergen op met hun donkere hellingen. Op een ervan is een enorme Turks-Cypriotische vlag geschilderd.

Panorama van Nicosia vanaf de Shacolas-toren, met gele daken, de minaretten van Selimiye en de bergen van Kyrenia op de achtergrond
Nicosia vanaf de Shacolas-toren, met rechts de minaretten van de Selimiye-moskee

Onder de toren ligt de Ledra Street, die zijn naam ontleent aan Ledra, een oud stadskoninkrijk dat hier ooit lag. Overdag wemelt het er van de mensen die meze eten. Bij zonsopgang echter, de straat ligt er verlaten bij onder de oranje zonneschermen.

Ledra Street in Nicosia bij zonsopgang, helemaal leeg onder de oranje zonneschermen, de ochtendzon op de oude stenen gevels
Ledra Street vlak na zonsopgang, voordat de cafés open gaan

Tegen de muren staat het Vrijheidsmonument, dat in 1973 werd onthuld. Het is een eerbetoon aan de EOKA-strijders die tussen 1955 en 1959 tegen de Britse overheersing vochten. We kwamen het tegen tijdens een wandeling langs de muren. Tijdens het blauwe uur torent het Vrijheidsmonument uit boven twee strijders die een gevangenispoort openen, terwijl de bevrijde gevangenen eronder naar buiten stappen. De details in hun gezichten hielden ons daar een uur lang vast.

Noord-Nicosia

Om naar het noorden over te steken heb je een paspoort nodig en loop je aan het einde van de Ledra Street een paar minuten. Dan verandert de taal, en zie je meer minaretten dan klokkentorens. Verder ziet het dagelijks leven er vrijwel hetzelfde uit.

Büyük Han, de Grote Herberg, werd in 1572 gebouwd als karavanserai. Vroeger sliepen handelaren en reizigers hier na een dag onderweg. Tegenwoordig vind je in de oude kamers galeries en ambachtelijke winkeltjes, en de binnenplaats staat vol met restaurants. In het midden staat een kleine Ottomaanse moskee op zuilen. Terwijl ik door de stenen boog naar de binnenplaats keek, plaatste ik de zon precies achter de koepel.

De binnenplaats van Büyük Han in Noord-Nicosia, gezien door een stenen boog, met in het midden de kleine koepelmoskee en de zon erachter
Büyük Han door de boog gezien, met de kleine moskee in het midden van de binnenplaats

Een paar straten verderop stond de Selimiye-moskee, die ooit begon als de Latijnse kathedraal van Sint-Sophia. De bouw begon in 1209 en de kathedraal werd in 1326 ingewijd. Na de Ottomaanse verovering in 1570 werd het een moskee en werden er twee minaretten aan toegevoegd. Sinds 1954 draagt ze de naam van sultan Selim II. We waren er midden op een lentedag. Binnen valt scherp licht door de hoge ramen op het rode tapijt onder witte gotische gewelven. Het tapijt dempt elke voetstap, dus hoor je alleen nog gefluister.

Het interieur van de Selimiye-moskee in Nicosia: witte gotische gewelven en zuilen boven een rood tapijt, met rechts de mimbar
Gotische gewelven en een rood tapijt in de Selimiye-moskee

Fotograferen op Cyprus

Cyprus is een eiland met fel licht. Behalve bij zonsopgang en zonsondergang staat de zon hoog aan de hemel en is de lucht vaak onbewolkt. Daardoor waren de mooiste foto’s hier meer een kwestie van timing dan van geluk.

In Nicosia betekende dat Ledra Street bij zonsopgang, voordat de cafés open gingen, en het Liberty Monument tijdens het blauwe uur. Bij Büyük Han maakte ik gebruik van de zon in plaats van ertegen te vechten. De boog werd het kader, met de zonnestraal boven de koepel. In Larnaca betekende het dat je klaar moest staan voor die ene minuut dat de wolken even opengingen.

Hoogte is ook belangrijk. Nicosia is vlak, dus er zijn maar weinig plekken waar je echt een panorama van de stad hebt. Daarom is de Shacolas-toren het entreegeld zeker waard. Tot slot komt de gouden lokale kalksteen mooi tot zijn recht bij een laagstaande zon. Elk kasteel, elke kerk en elke badruïne op dit eiland straalt aan het eind van de dag.

Wanneer kun je het beste naar Cyprus gaan?

De lente en de herfst zijn de beste seizoenen om foto’s te maken. In maart en april worden de velden groen en is het licht helder. Tegelijkertijd is de lucht nog koel genoeg om de hele dag door te wandelen. Wij zijn in de lente op reis geweest.

De zomer daarentegen is lang, droog en erg heet, vooral in het binnenland. In Nicosia loopt de temperatuur in juli en augustus regelmatig op tot boven de 35 °C. Aan de kust blijft het een paar graden koeler, maar het middaglicht is vlak en wit.

De winter is mild aan de kust, en dan valt het grootste deel van de jaarlijkse regen. Sneeuw valt echter alleen in het Troodosgebergte.

Veelgestelde vragen

Wat is de beste tijd om Cyprus te bezoeken?

Van maart tot mei en van eind september tot november. De temperaturen zijn aangenaam, het licht is helderder en het is minder druk bij de bezienswaardigheden dan in de zomer. Juli en augustus zijn erg heet, vooral in het binnenland bij Nicosia, waar de temperatuur regelmatig boven de 35 °C uitkomt. De winter is mild aan de kust, maar dan valt het grootste deel van de jaarlijkse regen.

Hoeveel dagen heb je nodig op Cyprus?

Een week is genoeg om de drie steden in deze gids te bezoeken. Plan twee of drie dagen in Nicosia, twee in Paphos en één in Larnaca. Als je meer tijd hebt, ga dan ook naar het Troodosgebergte en de beschilderde kerken daar. De afstanden zijn kort en de rit van Larnaca naar Paphos duurt via de snelweg minder dan twee uur.

Kun je van het zuiden naar het noorden van Cyprus oversteken?

Ja. EU-burgers en de meeste andere bezoekers kunnen bij de officiële grensovergangen met een paspoort of identiteitskaart de grens oversteken. In Nicosia kun je het makkelijkst te voet de grens oversteken aan het einde van de Ledra-straat. De autoverhuurverzekering uit het zuiden dekt meestal niet het noorden, dus sluit bij de grensovergang een aparte verzekering af.

Hoe verplaats je je op Cyprus?

Cyprus heeft geen spoorwegen. Intercitybussen verbinden Nicosia, Larnaca, Limassol en Paphos met elkaar, en er rijden shuttlebussen naar beide luchthavens. Maar om kleinere dorpjes en uitkijkpunten te bereiken, kun je het beste een auto huren. Op Cyprus rijdt men links, een erfenis van de Britse overheersing, en de snelwegen tussen de grote steden zijn goed.

Welke luchthaven is het beste voor Cyprus?

De internationale luchthaven van Larnaca is de belangrijkste toegangspoort, op ongeveer 45 minuten rijden van Nicosia. De internationale luchthaven van Paphos bedient het westen van het eiland en is handig als je reis in Paphos begint. Als je op de ene luchthaven aankomt en vanaf de andere weer vertrekt, hoef je niet terug over het eiland te rijden.

Welke munteenheid wordt er op Cyprus gebruikt?

In de Republiek Cyprus wordt de euro gebruikt. In het noorden is de Turkse lira de officiële munteenheid. Veel winkels in de buurt van de grensovergangen accepteren echter ook euro’s. In het zuiden kun je bijna overal met je kaart betalen. In het noorden is het wel handig om wat contant geld bij je te hebben voor kleinere cafés en marktkraampjes.

Foto van Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus is the mind-blind photographer, using cameras to create visions and memories that otherwise would be lost to him.
Lugano en het meer van Lugano tijdens een zomer in de Alpen; de regio Ticino in Zwitserland.

Zwitserland

Zwitserland is een land zonder kust in Midden-Europa, dat grenst aan Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk, Liechtenstein

Read More "

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *