Η Ρώμη είναι η πρωτεύουσα της Ιταλίας, χτισμένη στις όχθες του Τίβερη, με πάνω από 2.500 χρόνια συνεχούς οικοδόμησης, όπου αρχαία φόρουμ, μπαρόκ πλατείες και μια ζωντανή πόλη συνυπάρχουν το ένα πάνω στο άλλο. Η Πόλη του Βατικανού, το μικρότερο κράτος στον κόσμο, βρίσκεται ως θύλακας στη δυτική όχθη του ποταμού. Το ιστορικό κέντρο είναι συμπαγές: το Κολοσσαίο, το Πάνθεον και η Φοντάνα ντε Τρέβι βρίσκονται όλα σε απόσταση μισής ώρας με τα πόδια το ένα από το άλλο.

Ιστορία της Ρώμης
Η Ρώμη διοικούσε από εδώ μια αυτοκρατορία για αιώνες, και η πόλη δεν έπαψε ποτέ να ξαναχτίζεται πάνω στα ίδια της τα θεμέλια. Οι ναοί μετατράπηκαν σε εκκλησίες, ένα μαυσωλείο έγινε παπικό φρούριο, τα ερείπια του σταδίου μετατράπηκαν σε λατομεία, και το 1871 η πόλη των αυτοκρατόρων και των παπών έγινε η πρωτεύουσα μιας πρόσφατα ενοποιημένης Ιταλίας.
Για έναν φωτογράφο, αυτή η πολυεπίπεδη διάσταση είναι το νόημα. Ένα μόνο κάδρο μπορεί να περιλαμβάνει ερείπια από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα και ένα μνημείο ενός βασιλιά του 19ου αιώνα, και τα δύο να εκφράζουν τη Ρώμη.
Κολοσσαίο
Το Κολοσσαίο είναι το μεγαλύτερο αμφιθέατρο που έχει κατασκευαστεί ποτέ· η κατασκευή του ξεκίνησε υπό τον Βεσπασιανό το 72 μ.Χ. και ολοκληρώθηκε υπό τον Τίτο το 80 μ.Χ., με χωρητικότητα 50.000 έως 80.000 θεατών. Κατασκευασμένο από τραβερτίνη, τούφ και σκυρόδεμα με επένδυση από τούβλα, φιλοξένησε μονομαχίες, κυνηγητά ζώων και, σε κάποια φάση, ακόμη και εικονικές ναυμαχίες.
Το επισκεφθήκαμε γύρω στις Ιδες του Μαρτίου, όταν ο μαραθώνιος είχε αποκλείσει τα περισσότερα από τα σημεία που είχα προγραμματίσει. Όταν είχαμε σχεδόν ολοκληρώσει τον γύρο γύρω από την αρένα, παρατήρησα μια μικρή κηλίδα ηλίου στο έδαφος, πήγα προς τα εκεί, μείωσα το διάφραγμα και είχα κυριολεκτικά λίγα δευτερόλεπτα για να τραβήξω τη φωτογραφία του Κολοσσαίου με τον ήλιο να ξεπροβάλλει μέσα από μια αψίδα, πριν φτάσει μια σχολική ομάδα. Μερικές φορές, χρειάζεται να είσαι τυχερός.
Ρωμαϊκή Αγορά και Αγορά του Καίσαρα
Το Φόρο του Καίσαρα, που χτίστηκε μεταξύ του 54 και του 46 π.Χ. για να ανακουφίσει το υπερπλήρες Ρωμαϊκό Φόρο, θεωρείται το πρώτο από τα Αυτοκρατορικά Φόρα: το παλαιότερο πολιτικό κέντρο του είδους του που κατασκευάστηκε ειδικά για αυτόν τον σκοπό. Επιστρέφοντας με τα πόδια από το Κολοσσαίο, σταμάτησα σε ένα σημείο με θέα που έδειχνε το Φόρουμ του Καίσαρα να υψώνεται πίσω από το Altare della Patria, με τον μπαρόκ τρούλο των Santi Luca e Martina να πλαισιώνει τα ερείπια.
Το λευκό Μνημείο του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ πίσω τους, που χτίστηκε μεταξύ 1885 και 1935 προς τιμήν του πρώτου βασιλιά της ενωμένης Ιταλίας, είναι ορατό σχεδόν από παντού στη Ρώμη, και ταυτόχρονα τιμάται και χλευάζεται από τους Ρωμαίους. Αδύνατο να το αγνοήσει κανείς, έτσι ή αλλιώς. Δύο χιλιάδες χρόνια πολιτικής φιλοδοξίας σε ένα καρέ.

Πάνθεον
Το Πάνθεον χτίστηκε γύρω στο 126 μ.Χ., και ο τσιμεντένιος θόλος του παραμένει ο μεγαλύτερος θόλος χωρίς οπλισμό στον κόσμο. Φωτογράφισα το Πάνθεον πριν την αυγή, σε μια μετωπική άποψη από την Piazza della Rotonda, με τον οβελίσκο του σιντριβανιού να ξεχωρίζει στον μωβ ουρανό. Οι μόνοι άλλοι άνθρωποι που είχαν βγει έξω ήταν μαραθωνοδρόμοι που προπονούνταν· εκτός από τους φωτογράφους, οι δρομείς είναι οι μόνοι που απολαμβάνουν την άδεια πόλη.

Στο εσωτερικό του Πάνθεον
Ένα άλλο πρωί, μπήκαμε αμέσως μόλις άνοιξε το μνημείο και, λίγα λεπτά αργότερα, το προσωπικό σταμάτησε να επιτρέπει την είσοδο σε κανέναν: μια τελετή μνήμης στους βασιλικούς τάφους επρόκειτο να ξεκινήσει. Μας επέτρεψαν να μείνουμε και, όταν τελείωσε, το κτίριο ήταν αφύσικα άδειο. Άφησα όλους τους άλλους να φύγουν πρώτοι και, ως τελευταίος επισκέπτης στο εσωτερικό, ζήτησα από έναν υπάλληλο να κάνει στην άκρη για μια στιγμή.
Το αποτέλεσμα είναι οι χάλκινες πόρτες που πλαισιώνουν το μαρμάρινο δάπεδο και τον οφθαλμό, φωτογραφημένες με φακό 12 mm. Οι πόρτες έχουν ύψος περίπου 7,5 μέτρα, ζυγίζουν πάνω από 8 τόνους η καθεμία και βρίσκονται εδώ από την εποχή του Αδριανού, γεγονός που τις καθιστά από τις παλαιότερες λειτουργικές πόρτες στον κόσμο. Μερικές φορές η τέλεια εικόνα προκύπτει απλώς και μόνο επειδή είσαι ο τελευταίος που φεύγει.

Η Κρήνη του Τρέβι
Το καλύτερο σημείο για να φωτογραφίσεις τη Φοντάνα ντε Τρέβι είναι μέσα από τη βιτρίνα ενός καταστήματος μόδας. Είναι ξεκαρδιστικό να βλέπεις τους ανθρώπους να μπαίνουν μέσα, να προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται για κάποια ρούχα και να κατευθύνονται διακριτικά προς τη σκάλα. Φυσικά, έπρεπε να γίνω κι εγώ ένας από αυτούς, και η θέα της Φοντάνα ντε Τρέβι από ψηλά αποκαλύπτει ολόκληρη τη σύνθεση χωρίς τα πλήθη που γεμίζουν την πλατεία από κάτω.
Η κρήνη σηματοδοτεί το τέλος του Aqua Virgo, ενός υδραγωγείου που χρονολογείται από το 19 π.Χ., ενώ η κεντρική μορφή είναι ο Ωκεανός, και όχι ο Ποσειδώνας όπως πιστεύουν οι περισσότεροι. Ο Νικόλα Σάλβι κέρδισε τον παπικό διαγωνισμό σχεδιασμού, αλλά πέθανε πριν ολοκληρωθεί το έργο· ο Πιέτρο Μπράτσι ολοκλήρωσε το έργο το 1762. Τα νομίσματα που ρίχνονται πάνω από τον ώμο, περίπου 3.000 ευρώ την ημέρα, διατίθενται για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Ισπανικά Σκαλοπάτια
Στα δεκαέξι μου, κατά τη διάρκεια μιας σχολικής εκδρομής, η Πλατεία της Σπάνια ήταν το σημείο συνάντησης της ομάδας μας, αφού είχαμε βγει από το μετρό. Είκοσι χρόνια αργότερα επέστρεψα με τη Ντάρια, και η πλατεία ήταν μερικώς περιφραγμένη λόγω του Μαραθωνίου της Ρώμης. Ο περιορισμός με ανάγκασε να επιλέξω ένα σημείο που αποδείχθηκε καλύτερο από αυτό που είχα σχεδιάσει: το Σιντριβάνι της Μπαρκάτσια, τα Σκαλιά και η εκκλησία της Τρινίτα ντεϊ Μόντι σε ένα καρέ, φωτογραφημένα πριν την ανατολή του ηλίου, όταν ο μόνος ήχος ήταν αυτός του νερού.
Η Μπαρκάτσια χτίστηκε στις αρχές του 1600 από τον Πιέτρο Μπερνίνι, πατέρα του Τζαν Λορέντζο· ο μύθος λέει ότι μια πλημμύρα του Τίβερη έφερε εδώ μια μικρή βάρκα, και η κρήνη διατηρεί το σχήμα της. Η ίδια η Σκάλα ολοκληρώθηκε το 1725.

Κάστρο του Αγίου Αγγέλου
Αυτό που μου έμεινε περισσότερο από εκείνη τη σχολική εκδρομή δεν ήταν το Κολοσσαίο. Ήταν αυτή η γέφυρα και το φρούριο. Δύο δεκαετίες αργότερα επέστρεψα ως φωτογράφος και περιπλανιόμουν γύρω από το Castel Sant'Angelo για μέρες, πάνω από τη γέφυρα, από κάτω της και από την άλλη όχθη του ποταμού, αναζητώντας τη σύνθεση που θα ταίριαζε με την ανάμνησή μου.
Το σημείο που επέλεξα ήταν η αντίπερα όχθη του Τίβερη, ακριβώς μετά τη Πόντε Σαντ'Άντζελο, εκεί όπου η γέφυρα οδηγεί το βλέμμα κατευθείαν προς το φρούριο. Μια έκθεση 30 δευτερολέπτων στο f/16 μετέτρεψε τον ποταμό σε γυαλί και τους φανοστάτες σε ευκρινή αστέρια. Ο Μάρτιος ήταν ευνοϊκός: τα γυμνά δέντρα άνοιξαν μια καθαρή οπτική γραμμή κατά μήκος του νερού. Μετά από χρόνια αναζήτησης των ιδανικών εκθέσεων, μερικές φορές αυτό που πραγματικά προσπαθείς να αποτυπώσεις είναι μια ανάμνηση.

Πόλη του Βατικανού
Ο οβελίσκος στο κέντρο της Πλατείας του Αγίου Πέτρου σκαλίστηκε στην Αίγυπτο πριν από πάνω από 3.000 χρόνια και μεταφέρθηκε στη Ρώμη το 37 μ.Χ. με ένα πλοίο που είχε κατασκευαστεί ειδικά για το σκοπό αυτό, το οποίο αργότερα βυθίστηκε και γεμίστηκε με σκυρόδεμα. Αρχικά βρισκόταν στον Κίρκο του Νέρωνα· η μετακίνησή του στην πλατεία, σε μικρή απόσταση, απαιτούσε εκατοντάδες εργάτες, ομάδες αλόγων και σχολαστικό συντονισμό, ενώ η τελική ανέγερσή του ολοκληρώθηκε σε μία μόνο ημέρα, χωρίς τη χρήση σύγχρονων μηχανημάτων.
Καθώς φωτογράφιζα την πλατεία, γύρισα και έβαλα τον οβελίσκο στο κέντρο του κάδρου, να υψώνεται επιβλητικά σε έναν εντυπωσιακό λαμπερό ουρανό ανάμεσα στις κιονοστοιχίες του Μπερνίνι. Η Πλατεία του Αγίου Πέτρου εκτείνεται από ανατολικά προς δυτικά, οπότε γύρω από τις ισημερίες το φως ευθυγραμμίζεται τέλεια με τη συμμετρία της. Χρησιμοποίησα το ίδιο εφέ και στο Κολοσσαίο.

Πότε να επισκεφθείτε τη Ρώμη
Περάσαμε δέκα ημέρες στη Ρώμη γύρω στις Ίδες του Μαρτίου και είχαμε υπέροχο φως κάθε μέρα. Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία, αλλά και εξαντλητική, γιατί αυτό σήμαινε να ξυπνάμε για την ανατολή του ηλίου. Κάθε. Μία. Μέρα.
Ο Μάρτιος έχει ένα συγκεκριμένο πλεονέκτημα: κοντά στην ισημερία, ο ήλιος ανατέλλει ακριβώς ανατολικά και δύει ακριβώς δυτικά, κάτι που ευθυγραμμίζεται με μνημεία που εκτείνονται από ανατολή προς δύση, όπως η Πλατεία του Αγίου Πέτρου και το Κολοσσαίο. Η άνοιξη και το φθινόπωρο φέρνουν ήπιο καιρό και διαχειρίσιμους αριθμούς επισκεπτών· το καλοκαίρι είναι ζεστό και γεμάτο κόσμο· ο χειμώνας είναι ήσυχος και ήπιος για τα βόρεια πρότυπα. Ελέγξτε την ημερομηνία του Μαραθωνίου της Ρώμης πριν κλείσετε ένα ταξίδι για τον Μάρτιο, εκτός αν θέλετε φράχτες σε κάθε σας φωτογραφία. Ακόμα κι έτσι, αυτός ο περιορισμός ενέπνευσε μερικές από τις καλύτερες λήψεις μου.
Φωτογράφιση της Ρώμης
Η Ρώμη τη νύχτα αποκαλύπτει μια διαφορετική διάσταση: το Πάνθεον, το Κάστρο του Αγίου Αγγέλου, η Ισπανική Σκάλα και η Κρήνη του Τρέβι αποκτούν μια θεατρική λάμψη. Τα πρωινά ώρες εξακολουθούν να είναι η αγαπημένη μου ώρα για πιο ήσυχες φωτογραφήσεις, και στη Ρώμη η διαφορά μεταξύ 6 π.μ. και 10 π.μ. είναι η διαφορά μεταξύ μιας άδειας πλατείας και μιας ουράς.
Οι τεχνικές που χαρακτήρισαν αυτό το ταξίδι: στενά διαφράγματα για αστρικά φώτα και ευκρίνεια από μπροστά μέχρι πίσω, μακρές εκθέσεις για νερά που μοιάζουν με γυαλί, και υψόμετρο όπου κι αν υπάρχει, ακόμα και μια σκάλα καταστήματος. Ολόκληρο το ιστορικό κέντρο εγγράφηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1980, και η πυκνότητά του ανταμείβει το περπάτημα με την κάμερα πάντα έτοιμη. Η ίδια προσέγγιση διατρέχει ολόκληρο τον οδηγό για το Μιλάνο, τον οδηγό για τη Βερόνα, καθώς και τα ταξίδια μου στην υπόλοιπη Ιταλία.
Συχνές Ερωτήσεις
Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθεί κανείς τη Ρώμη;
Η άνοιξη (Μάρτιος έως Μάιος) και το φθινόπωρο (Σεπτέμβριος έως Οκτώβριος) προσφέρουν ήπιο καιρό και πιο απαλό φως. Τον Μάρτιο, η ισοημερία προσθέτει μια ιδιαίτερη οπτική γωνία στα μνημεία που είναι προσανατολισμένα από ανατολή προς δύση. Το καλοκαίρι φέρνει θερμοκρασίες πάνω από 30 βαθμούς και τα μεγαλύτερα πλήθη της χρονιάς, ενώ ο χειμώνας είναι ήπιος και ήσυχος. Ελέγξτε την ημερομηνία του Μαραθωνίου της Ρώμης αν επισκέπτεστε την πόλη τον Μάρτιο.
Πόσες μέρες χρειάζεστε στη Ρώμη;
Τρεις έως τέσσερις ημέρες αρκούν για να δείτε τα βασικά αξιοθέατα: το Κολοσσαίο και οι Φόρουμ, το Πάνθεον και τα σιντριβάνια, καθώς και η Πόλη του Βατικανού, αξίζουν από μία ημέρα το καθένα. Μια ολόκληρη εβδομάδα σας επιτρέπει να περάσετε πιο χαλαρά τα πρωινά, να εξερευνήσετε γειτονιές όπως το Τραστέβερε και να επισκεφθείτε ξανά συγκεκριμένα μέρη για να απολαύσετε το ιδανικό φως.
Πρέπει να κάνετε κράτηση για εισιτήρια για το Κολοσσαίο εκ των προτέρων;
Ναι. Τα εισιτήρια με καθορισμένη ώρα εισόδου εξαντλούνται συνήθως ημέρες πριν, ειδικά από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο. Η κράτηση μέσω της επίσημης ιστοσελίδας σας γλιτώνει από τις προσαυξήσεις των μεταπωλητών. Για να φωτογραφίσετε το εξωτερικό του Κολοσσαίου δεν χρειάζεστε καθόλου εισιτήριο, ενώ το καλύτερο φως για φωτογραφίες είναι την ανατολή του ηλίου, πριν σχηματιστούν οι ουρές.
Πώς μετακινείστε στη Ρώμη;
Με τα πόδια. Το ιστορικό κέντρο είναι μικρό και τα περισσότερα σημαντικά αξιοθέατα βρίσκονται σε απόσταση μισής ώρας με τα πόδια το ένα από το άλλο. Οι δύο κύριες γραμμές του μετρό περιβάλλουν το κέντρο αντί να το διασχίζουν, αλλά εξυπηρετούν το Κολοσσαίο, την Πλατεία της Ισπανίας και το Βατικανό. Τα ταξί διαθέτουν ταξίμετρο· χρησιμοποιήστε τις επίσημες πιάτσες.
Είναι η Ρώμη ασφαλής για τους τουρίστες;
Ναι, σύμφωνα με τα πρότυπα μιας μεγάλης πόλης. Τα βίαια εγκλήματα είναι σπάνια· το πρακτικό πρόβλημα είναι οι κλοπές σε πολυσύχναστα λεωφορεία, στο μετρό και γύρω από τα κύρια αξιοθέατα. Φυλάξτε τα τιμαλφή σας στις μπροστινές τσέπες και, αν κάποιος σας προσφέρει βραχιόλια, τριαντάφυλλα ή αιτήσεις κοντά σε μνημεία, θεωρήστε το ως σημάδι να συνεχίσετε το περπάτημα.
Υπάρχει κώδικας ενδυμασίας για τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου;
Ναι. Για την είσοδο στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου και στα Μουσεία του Βατικανού, οι ώμοι και τα γόνατα πρέπει να είναι καλυμμένα, ανεξαρτήτως φύλου. Το προσωπικό ασφαλείας δεν επιτρέπει την είσοδο σε επισκέπτες που φορούν αμάνικα μπλουζάκια ή πολύ κοντά σορτς. Το καλοκαίρι, ένα ελαφρύ κασκόλ λύνει το πρόβλημα. Στην ίδια την πλατεία δεν ισχύουν απαιτήσεις ενδυμασίας.
Μπορείς να κολυμπήσεις στη Φοντάνα ντε Τρέβι;
Όχι. Η Ρώμη εφαρμόζει αυστηρή πολιτική απαγόρευσης του κολυμπήματος και του βουτήγματος, με πρόστιμα για όσους μπαίνουν σε οποιαδήποτε κρήνη. Η παράδοση που επιτρέπεται: να ρίξεις ένα νόμισμα πάνω από τον ώμο σου, κάτι που, σύμφωνα με τον μύθο, εγγυάται την επιστροφή σου στη Ρώμη. Τα νομίσματα, περίπου 3.000 ευρώ καθημερινά, συλλέγονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς.



