Το Πόρτο βρίσκεται στη βόρεια όχθη του δέλτα του Δούρου, στη βόρεια Πορτογαλία, εκεί όπου ο ποταμός συναντά τον Ατλαντικό. Το ιστορικό κέντρο, με επίκεντρο την προκυμαία της Ριμπέιρα και τη διπλή γέφυρα Dom Luís I, αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1996. Οι αποθήκες πορτογαλικού κρασιού της Βίλα Νόβα ντε Γκάια βρίσκονται στην απέναντι όχθη, με τους αμπελώνες της κοιλάδας του Δούρου να εκτείνονται προς τα πάνω του ποταμού. Το Πόρτο απέχει περίπου τρεις ώρες βόρεια της Λισαβόνας με το τρένο.
Βίλα Νόβα ντε Γκάια
Οι περισσότεροι φωτογράφοι που επισκέπτονται το Πόρτο απαθανατίζουν τη Ριμπέιρα από την άλλη πλευρά του Δούρου. Η θέα το αξίζει. Η Βίλα Νόβα ντε Γκάια είναι η πόλη απέναντι, όπου το κρασί Πόρτο αποθηκεύεται, αλλά δεν παράγεται. Τα σταφύλια προέρχονται από κοιλάδες που βρίσκονται πάνω από 100 χιλιόμετρα ανάντη του ποταμού, αλλά τα πλοία φορτώνονται εδώ, γι’ αυτό οι Sandeman, Taylor και οι υπόλοιποι παρατάσσονται στη νότια όχθη.
Το κάτω κατάστρωμα της γέφυρας Ponte Luís σας μεταφέρει στην πλευρά της Γκάια σε λίγα λεπτά. Από την όχθη του ποταμού, η παλιά πόλη υψώνεται σε πυκνά στρώματα από τερακότα πίσω από τις βάρκες ραμπέλο που είναι αγκυροβολημένες κατά μήκος της ακτής. Αυτές οι βάρκες με επίπεδη βάση μετέφεραν κάποτε βαρέλια κρασιού από την κοιλάδα του Δούρου.
Ριμπέιρα
Η Ριμπέιρα είναι η παλιά πόλη, εκείνο που φωτογραφίζεται από το Gaia. Από κοντά είναι απότομο, στενό και πυκνοκατοικημένο, με σπίτια που κλίνουν το ένα προς το άλλο πάνω από τα καφέ της όχθης του ποταμού.
Τα πολύχρωμα σκάφη κατά μήκος αυτού του τμήματος του Δούρου αποτελούν ένα επαναλαμβανόμενο θέαμα. Πολλά από αυτά ανήκουν στα οινοποιεία πορτό που βρίσκονται στην απέναντι όχθη του ποταμού. Τον Μάρτιο οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν αρκετά ώστε να νιώθεις την άνοιξη, αν και το Πόρτο δεν είναι απαραίτητα πιο ηλιόλουστο από το Βερολίνο εκείνο τον μήνα.
Γέφυρα Dom Luís I
Η γέφυρα Dom Luís I είναι η σιδερένια τοξωτή γέφυρα δύο επιπέδων που συνδέει το Πόρτο με τη Γκάια, η οποία κατασκευάστηκε μεταξύ 1881 και 1886. Συχνά αποδίδεται στον Γκυστάβ Ειφελ, αλλά ο πραγματικός σχεδιαστής της ήταν ο Θεόφιλ Σεϊρίγκ, πρώην συνεργάτης της εταιρείας του Ειφελ. Ο Ειφελ είχε κατασκευάσει νωρίτερα τη σιδηροδρομική γέφυρα Maria Pia ανάντη του ποταμού, γι’ αυτό και οι δύο μοιάζουν να έχουν κάποια σχέση.
Η κλασική λήψη γίνεται από την πλευρά της Γαίας κατά το ηλιοβασίλεμα, με το ανώτερο κατάστρωμα να ξεχωρίζει σιλουέτα στον ουρανό και τον ορίζοντα της πόλης να ξεδιπλώνεται πίσω του. Το μετρό χρησιμοποιεί το ανώτερο επίπεδο, οι πεζοί διασχίζουν και τα δύο καταστρώματα, ενώ η οδική κυκλοφορία κινείται στο κατώτερο. Καθώς το φως εξασθενεί και οι ημερήσιοι επισκέπτες αποχωρούν, ανοίγονται σημεία ιδανικά για τη χρήση τρίποδα.
Φάρος Felgueiras
Ο φάρος της Φελγκέιρας βρίσκεται στη Φοζ ντο Ντούρο, στην προβλήτα όπου ο ποταμός συναντά τον Ατλαντικό. Την πρώτη φορά που περπάτησα στην προβλήτα, μια ήρεμη ηλιόλουστη μέρα, ο κυματισμός ξαφνικά δυνάμωσε και ένα κύμα χτύπησε με δύναμη πάνω από το τοίχωμα, τόσο δυνατά που μας έβρεξε και τους δύο. Ένας φίλος μου είπε αργότερα ότι έχουν συμβεί εδώ περιστατικά όπου άνθρωποι έχουν παρασυρθεί στη θάλασσα. Αξίζει να αντιμετωπίζουμε την προβλήτα με σεβασμό.
Ένα χρόνο αργότερα, η στάθμη της θάλασσας ήταν χαμηλότερη. Η εικόνα εκείνη την ημέρα ήταν η έρημη προβλήτα που οδηγούσε στον φάρο, με τον ήλιο να δύει πίσω της. Περίμενα κυρίως να αδειάσει το μονοπάτι.
Palácio das Cardosas
Η αρχιτεκτονική του Πόρτο χαρακτηρίζεται από μνημειακό ύφος και έντονη χρήση γρανίτη, ενώ η υπόλοιπη Πορτογαλία τείνει προς το μπαρόκ. Το Palácio das Cardosas βρίσκεται στο νότιο άκρο της Praça da Liberdade, στους πρόποδες της Avenida dos Aliados.
Το κτίριο χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα ως μοναστήρι για τους αδελφούς του Santo Elói. Αφού οι μοναχοί απομακρύνθηκαν από την πόλη, ένας έμπορος ονόματι Manuel Cardoso dos Santos το αγόρασε και του έδωσε το όνομά του. Η InterContinental το μετέτρεψε σε ξενοδοχείο το 2011. Επισκεφθήκαμε το μέρος το χειμώνα και η πρόσοψη ήταν στολισμένη με χριστουγεννιάτικα φωτάκια, τα οποία πρόσθεσαν στην πρόσοψη από γρανίτη μια λεπτή πινελιά που δεν έχει συνήθως.
Praça de Carlos Alberto
Παραλίγο να περάσουμε από την Praça de Carlos Alberto χωρίς να την προσέξουμε. Αυτό που μας έκανε να σταματήσουμε ήταν η μουσική που ακουγόταν από τα ηχεία κοντά στο κεντρικό άγαλμα, καθώς και οι άνθρωποι που ήταν ξαπλωμένοι σε φορεία και σηκώνονταν γύρω από την πλατεία. Σε πάγκους πωλούνταν πίνακες και χειροποίητα κοσμήματα.
Τον Μάρτιο στο Πόρτο έβρεχε σχεδόν συνέχεια. Ένα πρωί της εκδρομής ξύπνησε με καθαρό γαλάζιο ουρανό, και είχα φανταστεί την πλατεία έρημη στο φως της αυγής. Η φωτογραφία βγήκε όπως την είχα σκεφτεί. Η πλατεία φέρει το όνομα του Κάρλος Αλμπέρτο, του εκθρονισμένου βασιλιά του Πιεμόντε και της Σαρδηνίας, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Πόρτο ως πρόσφυγας το 1849, σε ένα κτίριο πίσω από την πλατεία.
Το Πόρτο έχει τη φήμη μιας βροχερής πόλης. Τον Ιανουάριο βρήκαμε το αντίθετο: ηλιοφάνεια και ευχάριστες θερμοκρασίες.
Οι φωτογραφίες αστικών τοπίων ταιριάζουν καλύτερα με τον καταγάλανο ουρανό σε σχέση με τις φωτογραφίες φυσικών τοπίων. Η μεγάλη μπλε πινακίδα «Πόρτο» στο κέντρο λειτουργούσε ακριβώς έτσι. Βρισκόταν ακριβώς μπροστά από το Centro Português de Fotografia, γεγονός που πρόσθετε ένα επιπλέον επίπεδο στην εικόνα για όσους γνωρίζουν το κτίριο. Το πρώτο φως της ημέρας, πριν μαζευτεί ο κόσμος για την ανατολή, ήταν ο μόνος τρόπος για να την αποτυπώσω καθαρά.
Πότε να επισκεφθείτε το Πόρτο
Τα τέλη της άνοιξης και οι αρχές του φθινοπώρου είναι οι πιο αξιόπιστες περιόδους: μεγάλες μέρες, λιγότερες βροχοπτώσεις, διαχειρίσιμος αριθμός επισκεπτών. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και πολυσύχναστο. Ο χειμώνας φέρνει έντονες βροχές, αλλά και μια πιο ήσυχη πόλη, καθώς και την πιθανότητα για ένα καθαρό πρωινό. Τρία έως τέσσερα ημέρες αρκούν για ένα πρώτο φωτογραφικό ταξίδι, περισσότερες αν προσθέσετε την κοιλάδα του Ντούρο.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσες μέρες χρειάζεστε στο Πόρτο;
Τρεις έως τέσσερις ολόκληρες ημέρες αρκούν για να δείτε τη Ριμπέιρα, τις δύο πλευρές της γέφυρας Dom Luís I, τη Φοζ ντο Ντούρο και τις κεντρικές πλατείες, με χρόνο για μια επίσκεψη σε ένα οινοποιείο πορτο στο Γκάια. Προσθέστε δύο ακόμη ημέρες για τους αμπελώνες της κοιλάδας του Ντούρο.
Πότε είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθείτε το Πόρτο για φωτογραφία;
Από τα τέλη Απριλίου έως τις αρχές Ιουνίου και από τα μέσα Σεπτεμβρίου έως τον Οκτώβριο, καθώς αυτή την περίοδο συνδυάζονται οι μακριές ημέρες, το κατευθυντικό φως και οι λιγότερες βροχοπτώσεις. Ο χειμώνας είναι επίσης κατάλληλος, αν δεν σας πειράζει η βροχή και στοχεύσετε στην ανατολή του ηλίου τις σπάνιες καθαρές πρωινές ώρες.
Είναι το Πόρτο καλύτερο από τη Λισαβόνα;
Απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα. Η Λισαβόνα είναι μεγαλύτερη, πιο φωτεινή και χτισμένη σε λόφους που διασχίζουν γραμμές τραμ. Το Πόρτο είναι πιο πυκνοκατοικημένο, με περισσότερο γρανίτη και πιο κοντά στον Ατλαντικό. Όσον αφορά την παλιά πόλη που προσφέρεται για περπάτημα και τη σύνθεση του ποταμού και της γέφυρας, κερδίζει το Πόρτο. Όσον αφορά την ποικιλία και την κλίμακα, κερδίζει η Λισαβόνα.
Πώς πηγαίνεις από το Πόρτο στη Λισαβόνα;
Τα τρένα Alfa Pendular και Intercidades εκτελούν δρομολόγια μεταξύ Πόρτο Καμπανιά και Λισαβόνα Σάντα Απολόνια ή Οριέντε σε περίπου τρεις ώρες. Υπάρχουν επίσης πτήσεις και λεωφορεία. Το τρένο είναι η πιο φιλική προς τους φωτογράφους επιλογή.
Πού να μείνετε στο Πόρτο;
Στη Baixa και τη Ribeira βρίσκεστε σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από τη γέφυρα, τον ποταμό και την Avenida dos Aliados. Η Vila Nova de Gaia είναι πιο ήσυχη και προσφέρει την εμβληματική θέα. Η Foz do Douro είναι ιδανική για όσους προτιμούν τον θαλασσινό αέρα και την εύκολη πρόσβαση στον φάρο.
Μπορεί κανείς να περιηγηθεί στο Πόρτο με τα πόδια;
Το ιστορικό κέντρο είναι προσβάσιμο με τα πόδια, αλλά έχει απότομες ανηφόρες. Η διαδρομή από τη Ribeira μέχρι την Avenida dos Aliados ή το São Bento είναι πραγματικά ανηφορική. Το μετρό καλύπτει τις μεγαλύτερες αποστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του άνω καταστρώματος της γέφυρας Dom Luís I. Για να φτάσετε στη Foz do Douro και τη Felgueiras, πάρτε το τραμ ή το λεωφορείο.
Είναι ασφαλές να περπατήσει κανείς στη γέφυρα Dom Luís I;
Και τα δύο επίπεδα είναι ανοιχτά στους πεζούς. Το ανώτερο επίπεδο διαθέτει ένα στενό πεζόδρομο δίπλα στις γραμμές του μετρό και είναι εκτεθειμένο, κάτι που μπορεί να προκαλέσει αίσθημα ανασφάλειας λόγω του ύψους. Το κατώτερο επίπεδο μοιράζεται τον χώρο με την οδική κυκλοφορία και είναι πιο εύκολο.
Το πορτό παράγεται πραγματικά στο Πόρτο;
Όχι. Το πορτό παράγεται στην κοιλάδα του Ντούρο, πάνω από 100 χιλιόμετρα ανάντη του ποταμού, όπου καλλιεργούνται και ζυμώνονται τα σταφύλια. Στη συνέχεια, αποθηκεύεται και παλαιώνεται στα κελάρια της Βίλα Νόβα ντε Γκάια, απέναντι από το Πόρτο, όπου τα πλοία μπορούσαν να το φορτώσουν για εξαγωγή.
