Οι Πορτογάλοι είναι γνωστοί για την αγάπη τους για τις ανακαλύψεις.
Η Πορτογαλία ήταν μία από τις χώρες όπου γεννήθηκαν οι μεγαλύτεροι ναυτικοί και εξερευνητές. Αυτοί οι ναυτικοί έπρεπε να βρουν το δρόμο της επιστροφής μετά από μακρινά ταξίδια, και έτσι οι φάροι κατέστησαν τόσο σημαντικά ορόσημα στις παράκτιες πόλεις.
Ο φάρος του Πόρτο Φελγκέιρας βρίσκεται στην εκβολή του Δούρου, ακριβώς πριν ο ποταμός χυθεί στον Ατλαντικό Ωκεανό. Λόγω της εγγύτητας με τον ωκεανό, τα κύματα συχνά γίνονταν τεράστια. Μια φορά, κάναμε μια βόλτα σε αυτό το σημείο του Πόρτο και μπήκαμε στην προβλήτα που οδηγεί στον φάρο του Φελγκέιρας. Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα και ο ωκεανός φαινόταν σχετικά ήρεμος, αλλά ξαφνικά, μεγάλα κύματα έσπασαν στην ακτή, αφήνοντάς μας εντελώς μούσκεμα. Μπορώ μόνο να φανταστώ πόσο επικίνδυνες μπορεί να γίνουν οι καιρικές συνθήκες σε ορισμένες περιπτώσεις. Ένας φίλος μας ενημέρωσε αργότερα ότι τα κύματα μπορούν πραγματικά να σπρώξουν κάποιον μέσα στον ωκεανό. Από τότε, έχουμε γίνει πιο προσεκτικοί όταν πηγαίνουμε σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο, λόγω των απρόβλεπτων καιρικών συνθηκών.
Ένα χρόνο αργότερα, αφού μας είχε βρέξει το νερό της θάλασσας, επισκεφθήκαμε ξανά τον φάρο του Πόρτο Φελγκέιρας. Τα κύματα δεν ήταν τόσο ψηλά και ήμασταν πολύ τυχεροί που είδαμε αυτό το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα πάνω από την προβλήτα. Ο Νίκο χρειάστηκε λίγη ώρα για να απαθανατίσει το μονοπάτι χωρίς επισκέπτες, αλλά το να καθόμαστε στην παραλία περιμένοντας την τέλεια λήψη και απολαμβάνοντας την τελευταία ζέστη του ήλιου, δεν ήταν και τόσο άσχημο.
