Το Μανχάταν είναι ένας από τους πέντε δήμους της Νέας Υόρκης, ένα νησί μήκους περίπου 21,6 χλμ. και πλάτους 3,7 χλμ. στο ευρύτερο σημείο του, που περιβάλλεται από τους ποταμούς Χάντσον, Ιστ και Χάρλεμ. Εκεί βρίσκονται το Σέντραλ Παρκ, η Τάιμς Σκουέαρ, η Χρηματιστηριακή Περιοχή, οι περιοχές Άπερ Ιστ Σάιντ και Άπερ Γουέστ Σάιντ, το Μιντάουν, καθώς και το συγκρότημα των υπερψηλών πολυκατοικιών κατά μήκος της 57ης Οδού Δυτικά, γνωστό ως «Billionaires' Row» (η Οδός των Δισεκατομμυριούχων). Το οδικό δίκτυο πάνω από την οδό Χιούστον, που σχεδιάστηκε σύμφωνα με το Σχέδιο των Επιτρόπων του 1811, είναι αυτό που δίνει στο μεγαλύτερο μέρος του νησιού τη ορθογώνια δομή του και στις περισσότερες φωτογραφίες του τις οπτικές γραμμές του μακρού άξονα.
Σέντραλ Παρκ
Το Σέντραλ Παρκ εκτείνεται σε έκταση περίπου 843 στρεμμάτων (3,41 km²) στο κέντρο του Μανχάταν, σχεδιάστηκε από τους Φρέντερικ Λο Όλμστεντ και Κάλβερτ Βοξ και κατασκευάστηκε μεταξύ 1858 και 1873. Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς πόσο τεράστιο είναι από κοντά, κάτι που ταιριάζει σε μια πόλη που δεν κάνει τα πράγματα με το μισό.
Το πρώτο πλάνο που ήθελα ήταν από ψηλά. Η ομάδα του Residence Inn by Marriott Manhattan/Central Park μας επέτρεψε να ανέβουμε στην ταράτσα ένα βράδυ του Ιουνίου, η οποία συνήθως είναι κλειστή για τους επισκέπτες. Οι σχηματισμοί των σύννεφων κατά τη διάρκεια εκείνου του ηλιοβασιλέματος συμπεριφέρθηκαν όπως έπρεπε.
Μέσα στο πάρκο, μια ηλιόλουστη μέρα με τα γκαζόν γεμάτα κόσμο, ανέβηκα σε ένα βράχο αναζητώντας μια ψηλότερη γωνία λήψης. Ένα μικρό ξύλινο καταφύγιο πλαισίωνε τον ορίζοντα μέσα από τα παράθυρά του, αλλά τα φυτά συνέχιζαν να μπαίνουν στο κάδρο. Τελικά, τράβηξα τη φωτογραφία μέσα από τα φυτά, κρατώντας ένα κλαδί μακριά.
Η σειρά των δισεκατομμυριούχων
Ο όρος «Billionaires' Row» αναφέρεται στη συστάδα των υπερψηλών πολυκατοικιών κατά μήκος της West 57th Street, ακριβώς νότια του Central Park. Η σειρά περιλαμβάνει τα One57, 432 Park Avenue, 220 Central Park South και Central Park Tower. Το One57 έσπασε ρεκόρ όταν ένα διαμέρισμα πωλήθηκε για 100,47 εκατομμύρια δολάρια. Το ρεκόρ αυτό ξεπεράστηκε αργότερα στο 220 Central Park South, όπου ένας αγοραστής φέρεται να πλήρωσε 238 εκατομμύρια δολάρια για τρεις ορόφους.
Όταν χτίστηκε το Residence Inn, η ταράτσα είχε ανεμπόδιστη θέα στο πάρκο. Στη συνέχεια, οι πύργοι υψώθηκαν. Οι κριτικές γύρω από τη σειρά είναι καλά τεκμηριωμένες: σκιές που πέφτουν στο Central Park, κανόνες εναέριου χώρου που προκαλούν εντατική εξέταση και ένα ποσοστό πληρότητας που, στα τέλη του καλοκαιριού του 2021, ανερχόταν σε περίπου 44% των διαμερισμάτων που παρέμεναν αδιάθετα.
Την τράβηξα αυτή τη φωτογραφία από το παράθυρο του ξενοδοχείου, αργά το βράδυ. Η λήψη μέσα από τζάμι έχει τα δικά της μικρά προβλήματα: σκόνη στο τζάμι, αντανακλάσεις από τα φώτα του δωματίου. Σέρνυθηκα πίσω από την τηλεόραση, έκλεισα τις κουρτίνες πίσω μου, κάλυψα την κάμερα με ένα σκούρο μπλουζάκι και άφησα μια μακρά έκθεση να αναλάβει τα υπόλοιπα. Γιατί να κουβαλάω ένα επιπλέον εργαλείο, όταν μια φόρμα κάνει την ίδια δουλειά;
Times Square
Η Τάιμς Σκουέαρ βρίσκεται στη διασταύρωση της Μπρόντγουεϊ με την 42η Οδό. Αρχικά ονομαζόταν Λόνγκέικρ Σκουέαρ και μετονομάστηκε το 1904, όταν η εφημερίδα «The New York Times» μετέφερε τα κεντρικά της γραφεία στο κτίριο «Times Building». Περίπου 330.000 άνθρωποι περνούν από εκεί σε μια μέση ημέρα, ενώ κάθε χρόνο την επισκέπτονται περισσότεροι από 50 εκατομμύρια επισκέπτες. Η διασταύρωση της Broadway με την 42η Οδό έχει επίσης ιστορική σημασία: ήταν ο πρώτος δρόμος στις Ηνωμένες Πολιτείες που σχεδιάστηκε για μηχανοκίνητα οχήματα.
Το να στέκεσαι ακίνητος με τη φωτογραφική μηχανή ενώ το πλήθος κινείται προς μία κατεύθυνση απαιτεί υπομονή. Οι ουρανοξύστες είναι δύσκολο να χωρέσουν σε ένα μόνο κάδρο, ενώ οι διαφημιστικές πινακίδες εκπέμπουν τόσο έντονο φως που η εικόνα μπορεί να βγει θολή. Η πρώτη ένδειξη για το πόσο τεράστιο φαίνεται το μέρος προέρχεται από τον θόρυβο: αυτοκίνητα, πεζοί, μουσικοί του δρόμου, η περιστασιακή διαδήλωση. Το νιώθεις πριν ακόμα δεις μια καθαρή σύνθεση. Η Τάιμ Σκουέαρ της Νέας Υόρκης είναι πιο φωτογενής το μισό ώρα πριν την ανατολή του ηλίου και πάλι πολύ μετά τα μεσάνυχτα, όταν οι διαφημιστικές πινακίδες εξακολουθούν να λειτουργούν αλλά τα πεζοδρόμια είναι σχεδόν άδεια.
Grand Central Terminal
Ο σταθμός Grand Central Terminal άνοιξε το 1913 σε στυλ Beaux-Arts. Η κεντρική αίθουσα, με την ζωγραφισμένη οροφή που απεικονίζει τον ουρανό και το ρολόι με τις τέσσερις όψεις πάνω από το γραφείο πληροφοριών, είναι ένας από τους χώρους που έχουν κινηματογραφηθεί περισσότερο στον κόσμο. Περίπου 50.000 επισκέπτες περνούν από εκεί κάθε μέρα χωρίς να επιβιβαστούν ποτέ σε τρένο.
Τα προφανή πλαίσια ξεχωρίζουν αμέσως: το ρολόι, η σημαία στο νότιο άκρο, η συμμετρία της αίθουσας. Αυτό που τράβηξε περισσότερο την προσοχή μου ήταν η κυλιόμενη σκάλα που σε κατεβάζει προς την αίθουσα αναμονής. Καθώς την κατεβαίνεις, η επιγραφή «Grand Central Terminal» πλαισιώνει τη θέα από ψηλά. Πάνω-κάτω με φακό 14 χιλιοστών, ψάχνοντας τη σωστή ταχύτητα κλείστρου και το κενό στην κίνηση των πεζών, μέχρι που κατάφερα ένα κάδρο που δεν είχα δει ποτέ πριν σε καμία άλλη δουλειά.
High Line
Το High Line είναι ένα υπερυψωμένο πάρκο μήκους 2,33 χλμ. (1,45 μιλίων) στη δυτική πλευρά του Μανχάταν, χτισμένο πάνω από τους δρόμους σε μια πρώην σιδηροδρομική γραμμή εμπορευματικών μεταφορών. Άνοιξε το 2009, με τμήματα να προστίθενται αργότερα το 2011 και το 2014, και εκτείνεται από το Meatpacking District μέχρι τη West 34th Street κοντά στο Hudson Yards. Η γη στο Μανχάταν είναι πολύ ακριβή για να αδειάσει για πάρκα, οπότε η λύση ήταν να χτιστεί ένα πάρκο στον αέρα.
Μετά από δύο ημέρες στην πόλη, είχα αρχίσει να μου λείπει το πράσινο σε κοντινή απόσταση. Ερχόμενος από το Βερολίνο, όπου τα πάρκα είναι διάσπαρτα σε κάθε περιοχή, το Central Park από μόνο του δεν λύνει το πρόβλημα για κάθε γειτονιά. Το High Line κάλυψε αυτό το κενό στη δυτική πλευρά, με το τοπίο να έχει σχεδιαστεί από τους James Corner Field Operations και Diller Scofidio + Renfro.
Περπατήσαμε όλο το μήκος της, από βορρά προς νότο. Το κάδρο που ήθελα έπρεπε να δείχνει τόσο το πράσινο του πάρκου όσο και τους δρόμους που περνούν από κάτω του. Κοντά στο νότιο άκρο βρήκα τη σωστή γωνία και περίμενα περίπου δέκα λεπτά μέχρι ένα κίτρινο ταξί να περάσει μέσα από το φως του ήλιου, ακριβώς πριν περάσει κάτω από τη γέφυρα.
Η 5η Λεωφόρος και ο Πύργος Τραμπ
Ο Πύργος Τραμπ βρίσκεται στην 5η Λεωφόρο, μεταξύ της 56ης και της 57ης Οδού. Ολοκληρώθηκε το 1983, διαθέτει 58 ορόφους σύμφωνα με την προώθηση (η καταμέτρηση παραλείπει ορόφους, ο πραγματικός αριθμός ορόφων είναι μικρότερος), και περιλαμβάνει μικτούς χώρους κατοικιών, καταστημάτων και γραφείων, ενώ ανήκει στην Trump Organization. Βρίσκεται σε έναν από τους πιο ακριβούς εμπορικούς άξονες στον κόσμο.
Είχα διαβάσει γι’ αυτό πολύ πριν από οποιαδήποτε πολιτική αναφορά, όταν ακόμα σπούδαζα διοίκηση επιχειρήσεων και δεν ήταν παρά ένα κεφάλαιο σε ένα βιβλίο που μου είχε δώσει ο πατέρας μου. Το να παρακολουθώ το «The Apprentice» το 2010 ήταν μέρος της ίδιας πορείας. Η επίσκεψη ήταν περισσότερο ένα προσωπικό ορόσημο παρά οτιδήποτε άλλο, ανεξάρτητα από τυχόν πολιτικές αντιπαραθέσεις. Το κάδρο πλαισιώνει τον πύργο, τα χρυσά γράμματα, το ρολόι και την αμερικανική σημαία.
Στο εσωτερικό, το φουαγιέ είναι εξίσου χρυσό με ό,τι υποδηλώνει η εξωτερική του όψη. Υπάρχει μια μικρή έκθεση για την 45η προεδρία, και ένας αδιάκοπος κύκλος ανθρώπων που βγάζουν σέλφι μπροστά της. Περίμενα να φύγει ο κόσμος και πλαισίωσα τη σειρά από αμερικανικές σημαίες που οδηγούσαν προς την έκθεση, με το Trump Tower Café να διακρίνεται στην γυαλιστερή χρυσή αντανάκλαση έναν όροφο πιο κάτω.
Macy's Herald Square
Το Macy's Herald Square βρίσκεται στη Broadway, στη γωνία με την 34η Οδό, και συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα του κόσμου ως προς την επιφάνεια. Το αρχικό κτίριο χρονολογείται από το 1902, ενώ μεταγενέστερες προσθήκες περικλείουν ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο. Κατά τη διάρκεια της περιόδου του Pride, η πρόσοψη κοσμείται με διακοσμήσεις σε χρώματα του ουράνιου τόξου, που μεταμορφώνουν το κτίριο από ένα απλό πολυκατάστημα σε ένα αξιοθέατο που αξίζει μια ξεχωριστή επίσκεψη.
Οι δρόμοι σε αυτό το τμήμα του Μανχάταν είναι στενοί σε σχέση με το ύψος των κτιρίων, οπότε το να αποτυπώσεις καθαρά την αρχιτεκτονική από το επίπεδο του εδάφους είναι πάντα μια πρόκληση. Δοκίμασα να τραβήξω πανοραμική φωτογραφία, αλλά τελικά το εγκατέλειψα. Η λύση που απέδωσε ήταν μια απλή λήψη με φακό 14 χιλιοστών, που τραβήχτηκε μια μέρα με γαλανό ουρανό και λίγα σύννεφα στην κατάλληλη αναλογία. Περάσαμε από το Macy's κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας και μπήκαμε μέσα (ναι, για να ψωνίσουμε φορέματα). Το χρώμα ήταν αυτό που έμεινε.
Φωτογράφιση μέσα από τζάμια στο Μανχάταν
Οι μισές από τις εμβληματικές συνθέσεις του Μανχάταν περιλαμβάνουν ένα παράθυρο. Οι ταράτσες των ξενοδοχείων είναι σπάνιες και εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες, ενώ στο επίπεδο του δρόμου τα κτίρια είναι πολύ ψηλά για να δημιουργήσεις μια καθαρή σύνθεση. Έτσι, καταλήγεις να φωτογραφίζεις μέσα από τζάμια πιο συχνά εδώ απ’ ό,τι στις περισσότερες πόλεις.
Τα δύο προβλήματα είναι η σκόνη στο τζάμι και οι αντανακλάσεις από οποιοδήποτε φως βρίσκεται πίσω σου. Η λύση είναι η ίδια και για τα δύο: εξαφάνισε το δωμάτιο πίσω από την κάμερα. Σέρνομαι πίσω από την κουρτίνα ή το πλαίσιο του κρεβατιού, ρίχνω ένα σκούρο μπλουζάκι ή μια φόρμα πάνω από το πίσω μέρος της κάμερας και αφήνω το κάλυμμα του φακού να πιέσει όσο πιο κοντά στο τζάμι επιτρέπει το σχήμα του. Η μακρά έκθεση εξομαλύνει οτιδήποτε δεν κάλυψε το μπλουζάκι. Φαίνεται γελοίο από μέσα στο δωμάτιο. Οι φωτογραφίες δεν δείχνουν τίποτα από όλα αυτά.
Πότε να επισκεφθείτε το Μανχάταν
Η άνοιξη (Απρίλιος έως αρχές Ιουνίου) και το φθινόπωρο (Σεπτέμβριος έως αρχές Νοεμβρίου) προσφέρουν τις πιο ευνοϊκές συνθήκες: ευχάριστες θερμοκρασίες, καθαρό φως και το Σέντραλ Παρκ είτε να πρασινίζει είτε να αλλάζει χρώμα. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και υγρό· η ομίχλη «επιπεδώνει» τους ορίζοντες και αμβλύνει την αντίθεση περισσότερο από ό,τι θα ήταν επιθυμητό. Ο χειμώνας είναι κρύος αλλά αξίζει τον κόπο την περίοδο των εορτών, με το Macy's, την 5η Λεωφόρο και το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Ροκφέλερ να προσελκύουν τα μεγαλύτερα πλήθη. Από τα μέσα Ιανουαρίου έως τον Φεβρουάριο είναι η πιο ήσυχη περίοδος στο κέντρο και η καλύτερη εποχή αν θέλετε να τραβήξετε μια καθαρή φωτογραφία της Times Square την αυγή.
Τρεις ολόκληρες ημέρες καλύπτουν το Σέντραλ Παρκ, το Μιντάουν, την Times Square, το Grand Central, το High Line και ένα μουσείο. Πέντε ημέρες σας δίνουν περιθώριο για το Financial District, το West Village ή το SoHo, τη Γέφυρα του Μπρούκλιν και ένα πιο χαλαρό ρυθμό για τα βράδια.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσες μέρες χρειάζεστε στο Μανχάταν;
Τρεις έως πέντε ημέρες είναι αρκετές για μια πρώτη επίσκεψη. Τρεις ημέρες καλύπτουν τα βασικά: το Σέντραλ Παρκ, το Μιντάουν, την Τάιμς Σκουέαρ, το Γκραντ Σέντραλ, το Χάι Λάιν και ένα μουσείο. Πέντε ημέρες σας δίνουν τη δυνατότητα να επισκεφθείτε το Χρηματιστήριο, γειτονιές όπως το Γουέστ Βίλατζ ή το Σόχο, να περπατήσετε στη Γέφυρα του Μπρούκλιν και να απολαύσετε με χαλαρούς ρυθμούς το ηλιοβασίλεμα και τις βραδινές ώρες.
Ποια είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου για να επισκεφθεί κανείς το Μανχάταν;
Από τον Απρίλιο έως τις αρχές Ιουνίου και από τον Σεπτέμβριο έως τις αρχές Νοεμβρίου υπάρχει η καλύτερη ισορροπία μεταξύ ήπιων θερμοκρασιών, καθαρού ουρανού και όμορφων χρωμάτων στα πάρκα. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και ομίχλη. Ο χειμώνας είναι κρύος, αλλά τα φωτιστικά των εορτών γύρω από την 5η Λεωφόρο και το Macy's το αντισταθμίζουν. Από τα μέσα Ιανουαρίου έως τον Φεβρουάριο είναι η πιο ήσυχη περίοδος και η ευκολότερη στιγμή για να τραβήξετε καθαρές φωτογραφίες την αυγή.
Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να μετακινηθεί κανείς στο Μανχάταν;
Το μετρό είναι το γρηγορότερο και φθηνότερο μέσο, λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο και καλύπτει ολόκληρο το νησί. Για μικρές αποστάσεις, το περπάτημα είναι συχνά πιο γρήγορο από το να περιμένετε το τρένο, ειδικά στο Μιντάουν. Τα κίτρινα ταξί και οι εφαρμογές rideshare είναι χρήσιμες αργά το βράδυ, όταν έχετε αποσκευές ή για διαδρομές που διασχίζουν την πόλη και είναι αργές με το μετρό.
Πού να μείνετε στο Μανχάταν;
Το Μιντάουν βρίσκεται σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από την Τάιμς Σκουέαρ, το Σέντραλ Παρκ, το Γκραντ Σέντραλ και την 5η Λεωφόρο, κάτι που το καθιστά βολικό για μια πρώτη επίσκεψη. Το Γουέστ Βίλατζ, το Τσέλσι και το Λόουερ Ιστ Σάιντ είναι πιο ήσυχα και έχουν πιο οικιστικό χαρακτήρα. Το Άπερ Ιστ Σάιντ και το Άπερ Γουέστ Σάιντ προσφέρουν εύκολη πρόσβαση στο πάρκο και στα μεγάλα μουσεία.
Είναι το Μανχάταν ασφαλές για τους τουρίστες;
Το Μανχάταν είναι γενικά ασφαλές κατά τη διάρκεια της ημέρας και σε περιοχές με μεγάλη κίνηση τη νύχτα, όπως η Times Square, το Midtown και τα κύρια μονοπάτια του Central Park. Ισχύουν οι συνήθεις προφυλάξεις: προσέξτε τους πορτοφολάδες σε πολυσύχναστα μέρη, προσέχετε την τσάντα σας στα εστιατόρια και να είστε προσεκτικοί στο μετρό αργά τη νύχτα. Αποφύγετε τους άδειους σταθμούς μετά τα μεσάνυχτα, όποτε είναι δυνατόν.
Τι είναι η «Billionaires' Row»;
Το «Billionaires' Row» είναι η ανεπίσημη ονομασία για το σύμπλεγμα των υπερ-ψηλών πύργων κατοικιών κατά μήκος της West 57th Street, νότια του Central Park. Περιλαμβάνει τα κτίρια One57, 432 Park Avenue, 220 Central Park South και Central Park Tower, με διαμερίσματα που έχουν πωληθεί για δεκάδες έως εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Στα τέλη του καλοκαιριού του 2021, περίπου το 44% των διαμερισμάτων της σειράς παρέμεναν αδιάθετα.
Πότε άνοιξε το High Line;
Το High Line άνοιξε το 2009, ενώ τα επόμενα τμήματα προστέθηκαν το 2011 και το 2014. Χτίστηκε πάνω σε μια εγκαταλελειμμένη υπερυψωμένη σιδηροδρομική γραμμή εμπορευματικών μεταφορών που λειτουργούσε από τη δεκαετία του 1930 έως το 1980, διασχίζοντας τη δυτική πλευρά του Μανχάταν από το Meatpacking District μέχρι τη West 34th Street κοντά στο Hudson Yards.
Μπορείς να φωτογραφίσεις μέσα από τα παράθυρα των ξενοδοχείων στο Μανχάταν;
Ναι, και σε πολλές περιπτώσεις είναι ο μόνος τρόπος για να πάρεις μια καθαρή φωτογραφία του ορίζοντα. Τα δύο προβλήματα είναι η σκόνη στο τζάμι και οι αντανακλάσεις από τα φώτα του δωματίου πίσω από την κάμερα. Αν σβήσεις όλα τα φώτα στο δωμάτιο, καλύψεις το πίσω μέρος της κάμερας με ένα σκούρο ύφασμα και πιέσεις τον φακό κοντά στο τζάμι, τα περισσότερα προβλήματα λύνονται. Μια μακρά έκθεση εξομαλύνει τα υπόλοιπα.
