Κύπρος

Ευρετήριο

Η Κύπρος είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, μετά τη Σικελία και τη Σαρδηνία. Βρίσκεται νότια της Τουρκίας και δυτικά της Συρίας και του Λιβάνου. Από το 1974, το νησί είναι διαιρεμένο. Η Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος της ΕΕ, ελέγχει το νότιο τμήμα, ενώ η τουρκοκυπριακή διοίκηση ελέγχει το βόρειο. Η Λευκωσία, η πρωτεύουσα, εκτείνεται και στις δύο πλευρές της γραμμής διαχωρισμού. Η Πάφος και η Λάρνακα βρίσκονται στη νότια ακτή.

Το Κάστρο της Πάφου στο λιμάνι της Κύπρου, με ένα χάλκινο άγαλμα να βρίσκεται ξαπλωμένο πάνω σε έναν χρυσό βράχο δίπλα του και να κοιτάζει προς τη θάλασσα
Το κάστρο της Πάφου στο τέλος του λιμανιού, με το χάλκινο άγαλμα πάνω στους βράχους δίπλα του

Κάστρο της Πάφου

Το κάστρο βρίσκεται στην άκρη του λιμανιού της Πάφου, με τη θάλασσα να το περιβάλλει από τρεις πλευρές. Η ιστορία του είναι συνυφασμένη με κάθε ηγεμόνα του νησιού. Αρχικά υπήρχε ένα βυζαντινό φρούριο. Στη συνέχεια, μετά από σεισμό το 1222, οι Λουζινιανοί έχτισαν εδώ ένα κάστρο. Το 1570, οι Βενετοί το κατεδάφισαν πριν από την οθωμανική εισβολή. Τελικά, οι Οθωμανοί το ξαναχτίσανε το 1592. Αργότερα, υπό τη βρετανική κυριαρχία, χρησίμευσε ως αποθήκη αλατιού.

Όταν το επισκεφθήκαμε, το κάστρο φιλοξενούσε μια έκθεση για τους πρόσφυγες και τον πόλεμο στη Συρία. Μέσα σε εκείνους τους κρύους, παλιούς τοίχους, το έργο μας συγκίνησε περισσότερο απ’ ό,τι σε οποιονδήποτε τοίχο γκαλερί.

Έξω, όμως, ο ήλιος έλαμπε και ο κόσμος γελούσε. Πάνω στα βράχια δίπλα στο κάστρο, βρήκαμε ένα χάλκινο άγαλμα ξαπλωμένο πάνω σε έναν ογκόλιθο, με το βλέμμα στραμμένο προς τη θάλασσα. Μετά την έκθεση, μπορούσαμε να το ερμηνεύσουμε μόνο με έναν τρόπο. Μας έφερε στο μυαλό τις εικόνες των ανθρώπων που πνίγηκαν προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη. Αυτή η ερμηνεία βρίσκεται μέσα στο πλαίσιο: το φρούριο, η ανοιχτή θάλασσα και το άγαλμα που την παρατηρεί.

Πάφος

Η Πάφος είναι η δυτική πόλη του νησιού και διαθέτει δικό της αεροδρόμιο. Η Κάτω Πάφος, η κάτω πόλη γύρω από το λιμάνι, βρίσκεται κάτω από το Κτήμα, την άνω πόλη. Τα περισσότερα αρχαιολογικά ευρήματα, ωστόσο, βρίσκονται κοντά στη θάλασσα.

Οι αρχαιολογικοί της χώροι έχουν ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Είναι γνωστοί κυρίως για τα ψηφιδωτά δάπεδα των ρωμαϊκών βιλών, καθώς και για τους λαξευμένους στο βράχο Τάφους των Βασιλέων.

Η δική μας ανακάλυψη έγινε στο δρόμο από το ξενοδοχείο προς το σούπερ μάρκετ. Δίπλα στο δρόμο, ο ήλιος που έδυε φωτίζε ένα ερειπωμένο θολωτό λουτρό κάτω από ένα παλιό δέντρο. Μικρά στρογγυλά ανοίγματα διαπερνούν τον θόλο. Αρχικά, άφηναν το φως να εισέρχεται στα λουτρά που βρίσκονταν από κάτω. Ψάξαμε αργότερα για την ιστορία του και δεν βρήκαμε σχεδόν τίποτα. Πράγματι, κανένας από τους ταξιδιωτικούς οδηγούς που είχαμε δεν το ανέφερε καν. Ωστόσο, το σκηνικό δεν χρειαζόταν ιστορία: ζεστή πέτρα, πράσινα φύλλα και ένας γαλάζιος ουρανός με ραβδώσεις από σύννεφα.

Ερείπια λουτρού με θόλο στην Κάτω Πάφο της Κύπρου, με τον θόλο του διάτρητο από μικρά στρογγυλά ανοίγματα, δίπλα σε ένα γέρικο δέντρο υπό το φως του ηλιοβασιλέματος
Τα ερείπια του θολωτού λουτρού στην Κάτω Πάφο, φωτισμένα από τον απογευματινό ήλιο

Λάρνακα

Η Λάρνακα διαθέτει το κύριο αεροδρόμιο του νησιού, οπότε τα περισσότερα ταξίδια στην Κύπρο ξεκινούν ή τελειώνουν εδώ. Το δικό μας τελείωσε εδώ. Είχαμε ένα απόγευμα στη πόλη πριν από την πτήση μας για το Βερολίνο.

Το κάστρο βρίσκεται ακριβώς μπροστά στη θάλασσα, στο τέλος του παραλιακού πεζόδρομου. Οι Οθωμανοί το ξαναχτίσανε το 1625. Αργότερα, οι Βρετανοί το χρησιμοποίησαν ως φυλακή. Σήμερα, στεγάζει το Μεσαιωνικό Μουσείο της Λάρνακας.

Οι συνθήκες εκείνο το απόγευμα ήταν δύσκολες. Ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος και ένας δυνατός άνεμος φυσούσε από τη θάλασσα. Τότε, καθώς περνούσαμε μπροστά από το κάστρο, ο ήλιος έσπασε τα σύννεφα. Για περίπου ένα λεπτό, φώτισε τα τείχη του κάστρου πάνω από την άμμο. Είχα την κάμερα έτοιμη, οπότε τράβηξα τη φωτογραφία. Εκείνο το λεπτό ζέστανε την πέτρα και έδινε στον ουρανό τη δομή του. Ένας μιναρές υψώνεται επίσης πίσω από τα τείχη. Λίγο αργότερα, τα σύννεφα ξανακλείσαν.

Το Κάστρο της Λάρνακας στην Κύπρο, όπως φαίνεται από την παραλία, ένας μιναρές και το τείχος του Μεσαιωνικού Μουσείου δίπλα του, με τον ήλιο να διαπερνά τα σύννεφα
Το Κάστρο της Λάρνακας από την άμμο, τη στιγμή που ο ήλιος έλαμψε

Εκκλησία του Αγίου Λάζαρου

Η Λάρνακα είναι η αρχαία πόλη του Κιτίου. Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, ο Λάζαρος ήρθε εδώ αφού ο Ιησούς τον ανέστησε από τους νεκρούς. Έφυγε από την Ιουδαία, έγινε ο πρώτος επίσκοπος του Κιτίου και έζησε άλλα 30 χρόνια. Εδώ, επίσης, πέθανε για δεύτερη φορά.

Η εκκλησία στέκεται πάνω από τον τάφο του. Ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄ την έχτισε στα τέλη του 9ου αιώνα. Το σκαλιστό καμπαναριό της προστέθηκε πολύ αργότερα, τον 19ο αιώνα.

Λόγω του μύθου, η πλατεία γύρω από την εκκλησία γεμίζει με επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Σύντομα κατάλαβα το γιατί. Υπάρχει κάτι διαχρονικό σε αυτό το μέρος. Η εκκλησία στην πλατεία της, κάτω από έναν βαρύ ουρανό, ήταν η προσπάθειά μου να το αποτυπώσω. Η πέτρα λάμπει και οι σημαίες κρέμονται σε όλη την πλατεία. Παρόλα αυτά, θέτω υψηλότερα κριτήρια σε αυτή τη φωτογραφία σε σχέση με τις άλλες. Για μένα, κάτι εξακολουθεί να λείπει από αυτήν, και αυτό το ερώτημα είναι που με φέρνει ξανά πίσω σε ένα θέμα.

Η εκκλησία του Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα, το σκαλιστό καμπαναριό της και η χρυσή πέτρα κάτω από έναν εντυπωσιακό ουρανό, με σημαίες να κρέμονται κατά μήκος της πλατείας
Η Εκκλησία του Αγίου Λάζαρου και το καμπαναριό της του 19ου αιώνα

Λευκωσία

Η Λευκωσία είναι η τελευταία διαιρεμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης. Μια ζώνη ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η «Πράσινη Γραμμή», διασχίζει την παλιά πόλη μέσα στα ενετικά τείχη της. Ως κάτοικος του Βερολίνου, μου είναι αδύνατο να αγνοήσω αυτή τη γραμμή. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τον οδηγό μας για τη Λευκωσία.

Η καλύτερη πανοραμική θέα προσφέρεται από το παρατηρητήριο στην κορυφή του Πύργου Σακόλας στην οδό Λήδρα. Πληρώσαμε το εισιτήριο εισόδου και η θέα άξιζε τον κόπο. Μάλιστα, μπορούσα να ανοίξω ένα παράθυρο και να τραβήξω φωτογραφίες χωρίς να φαίνονται τα σημάδια του γυαλιού. Από εκεί ψηλά, οι κίτρινες στέγες της πόλης γεμίζουν το κάδρο το μεσημέρι. Πίσω τους, τα βουνά της Κερύνειας υψώνονται με τις σκοτεινές πλαγιές τους. Μια τεράστια τουρκοκυπριακή σημαία είναι ζωγραφισμένη σε μία από αυτές.

Πανοραμική θέα της Λευκωσίας από τον Πύργο Σακόλας, με τις κίτρινες στέγες, τους μιναρέδες του Σελιμιγιέ και τα βουνά της Κερύνειας στο βάθος
Η Λευκωσία από τον Πύργο Σακόλας, με τους μιναρέδες του τζαμιού Σελιμιγιέ στα δεξιά

Κάτω από τον πύργο, η οδός Λέντρα πήρε το όνομά της από τη Λέντρα, μια αρχαία πόλη-βασίλειο που βρισκόταν σε αυτό το σημείο. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, γεμίζει με κόσμο που απολαμβάνει μεζέδες. Κατά την ανατολή του ηλίου, όμως, ο δρόμος είναι άδειος κάτω από τις πορτοκαλί τέντες του.

Η οδός Λέντρα στη Λευκωσία την ανατολή του ηλίου, έρημη κάτω από τις πορτοκαλί τέντες, με τον πρωινό ήλιο να φωτίζει τις παλιές πέτρινες προσόψεις
Η οδός Λέντρα αμέσως μετά την ανατολή του ηλίου, πριν ανοίξουν τα καφενεία

Στα τείχη βρίσκεται το Μνημείο της Ελευθερίας, το οποίο αποκαλύφθηκε το 1973. Τιμά τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ της περιόδου 1955-1959 που πάλεψαν ενάντια στη βρετανική κυριαρχία. Το συναντήσαμε καθώς περπατούσαμε κατά μήκος των τειχών. Την ώρα του ηλιοβασιλέματος, η Ελευθερία υψώνεται πάνω από δύο μαχητές που ανοίγουν την πύλη μιας φυλακής, ενώ οι απελευθερωμένοι κρατούμενοι βγαίνουν από κάτω. Η λεπτομέρεια στα πρόσωπά τους μας κράτησε εκεί για μια ώρα.

Βόρεια Λευκωσία

Για να περάσει κανείς προς τα βόρεια χρειάζεται διαβατήριο και λίγα λεπτά με τα πόδια στο τέλος της οδού Λέδρα. Εκεί η γλώσσα αλλάζει και οι μιναρέδες είναι περισσότεροι από τους καμπαναριούς. Κατά τα άλλα, η καθημερινή ζωή μοιάζει σχεδόν ίδια.

Το Büyük Han, το «Μεγάλο Πανδοχείο», χτίστηκε το 1572 ως καραβανσεράι. Κάποτε, έμποροι και ταξιδιώτες κοιμόντουσαν εδώ στο τέλος μιας ημέρας στο δρόμο. Σήμερα, τα παλιά δωμάτια φιλοξενούν γκαλερί και καταστήματα χειροτεχνίας, ενώ η αυλή είναι γεμάτη εστιατόρια. Στο κέντρο βρίσκεται ένα μικρό οθωμανικό τζαμί πάνω σε κίονες. Κοιτάζοντας μέσα από την πέτρινη αψίδα προς την αυλή, τοποθέτησα τον ήλιο ακριβώς πίσω από τον τρούλο του.

Η αυλή του Μπούγιουκ Χαν στη Βόρεια Λευκωσία, όπως φαίνεται μέσα από μια πέτρινη αψίδα, με το μικρό τζαμί με τον τρούλο στο κέντρο και τον ήλιο πίσω του
Το Büyük Han μέσα από την αψίδα, με το μικρό τζαμί του στο κέντρο της αυλής

Λίγους δρόμους πιο πέρα, το τζαμί Σελιμιγιέ ξεκίνησε ως ο λατινικός καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1209 και ο καθεδρικός ναός εγκαινιάστηκε το 1326. Μετά την οθωμανική κατάκτηση το 1570, μετατράπηκε σε τζαμί και προστέθηκαν δύο μιναρέδες. Από το 1954 φέρει το όνομα του σουλτάνου Σελίμ Β΄. Βρεθήκαμε εκεί μια ανοιξιάτικη μέρα. Στο εσωτερικό, το έντονο φως από τα ψηλά παράθυρα πέφτει πάνω στο κόκκινο χαλί κάτω από τις λευκές γοτθικές θολωτές οροφές. Το χαλί απορροφά κάθε βήμα, οπότε μόνο ψίθυροι ακούγονται.

Εσωτερικό του τζαμιού Σελιμιγιέ στη Λευκωσία, λευκά γοτθικά θόλα και κίονες πάνω από ένα κόκκινο χαλί, το μιμπάρ στα δεξιά
Γοτθικά θόλα και ένα κόκκινο χαλί στο εσωτερικό του τζαμιού Σελιμιγιέ

Φωτογραφίζοντας την Κύπρο

Η Κύπρος είναι ένα νησί με έντονο φως. Εκτός από την ανατολή και τη δύση του ήλιου, ο ήλιος βρίσκεται ψηλά και ο ουρανός είναι συχνά χωρίς σύννεφα. Ως αποτέλεσμα, οι πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες εδώ προέκυψαν χάρη στον σωστό συγχρονισμό και όχι από τύχη.

Στη Λευκωσία, αυτό σήμαινε την οδό Λέδρα την ώρα της ανατολής, πριν ανοίξουν τα καφενεία, και το Μνημείο της Ελευθερίας κατά τη «μπλε ώρα». Στο Μπούγιουκ Χαν, χρησιμοποίησα τον ήλιο αντί να τον πολεμήσω. Η αψίδα έγινε το πλαίσιο, με τον ηλιακό αστερίσκο πάνω από τον θόλο. Στη Λάρνακα, σήμαινε να είμαι έτοιμος για το ένα λεπτό που τα σύννεφα άνοιξαν.

Το ύψος επίσης έχει σημασία. Η Λευκωσία είναι επίπεδη, οπότε λίγα μέρη προσφέρουν πραγματικό πανοραμικό θέαμα της πόλης. Γι’ αυτό, ο Πύργος Σακόλας αξίζει το εισιτήριο. Τέλος, ο χρυσαφένιος τοπικός ασβεστόλιθος αναδεικνύει όμορφα τα χρώματα όταν ο ήλιος βρίσκεται χαμηλά. Κάθε κάστρο, εκκλησία και ερείπιο λουτρού σε αυτό το νησί λάμπει στο τέλος της ημέρας.

Πότε να επισκεφθείτε την Κύπρο

Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι οι καλύτερες εποχές για φωτογραφία. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, τα χωράφια πρασινίζουν και το φως είναι καθαρό. Παράλληλα, ο αέρας είναι ακόμα αρκετά δροσερός για να περπατά κανείς όλη την ημέρα. Εμείς ταξιδέψαμε την άνοιξη.

Το καλοκαίρι, αντίθετα, είναι μακρύ, ξηρό και πολύ ζεστό, ειδικά στο εσωτερικό της χώρας. Στη Λευκωσία, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο η θερμοκρασία ξεπερνά συχνά τους 35°C. Η ακτή παραμένει μερικούς βαθμούς πιο δροσερή, αλλά το μεσημεριανό φως είναι επίπεδο και λευκό.

Ο χειμώνας είναι ήπιος στην ακτή, με τις περισσότερες βροχοπτώσεις του έτους. Χιόνι, ωστόσο, πέφτει μόνο στα βουνά του Τροόδους.

Συχνές ερωτήσεις

Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθεί κανείς την Κύπρο;

Από τον Μάρτιο έως τον Μάιο και από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τον Νοέμβριο. Οι θερμοκρασίες είναι ευχάριστες, το φως είναι πιο καθαρό και τα αξιοθέατα είναι λιγότερο πολυσύχναστα από ό,τι το καλοκαίρι. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι πολύ ζεστοί, ειδικά στην ενδοχώρα της Λευκωσίας, όπου οι θερμοκρασίες ξεπερνούν συχνά τους 35 °C. Ο χειμώνας είναι ήπιος στις ακτές, αλλά φέρνει το μεγαλύτερο μέρος των ετήσιων βροχοπτώσεων.

Πόσες μέρες χρειάζεστε στην Κύπρο;

Μια εβδομάδα αρκεί για να επισκεφθείτε τις τρεις πόλεις που περιλαμβάνονται σε αυτόν τον οδηγό. Προγραμματίστε δύο ή τρεις ημέρες στη Λευκωσία, δύο στην Πάφο και μία στη Λάρνακα. Αν έχετε περισσότερο χρόνο, προσθέστε στην περιήγησή σας τα βουνά του Τροόδους και τις τοιχογραφημένες εκκλησίες τους. Οι αποστάσεις είναι μικρές και η διαδρομή από τη Λάρνακα προς την Πάφο διαρκεί λιγότερο από δύο ώρες μέσω του αυτοκινητόδρομου.

Μπορεί κανείς να περάσει από το νότιο στο βόρειο τμήμα της Κύπρου;

Ναι. Οι πολίτες της ΕΕ και οι περισσότεροι άλλοι επισκέπτες μπορούν να περάσουν από τα επίσημα σημεία ελέγχου με διαβατήριο ή ταυτότητα. Στη Λευκωσία, ο ευκολότερος τρόπος διέλευσης είναι με τα πόδια, στο τέλος της οδού Λήδρας. Η ασφάλιση ενοικιαζόμενου αυτοκινήτου από το νότο συνήθως δεν καλύπτει το βορρά, οπότε αγοράστε ξεχωριστή κάλυψη στο σημείο ελέγχου.

Πώς μετακινείστε στην Κύπρο;

Η Κύπρος δεν διαθέτει σιδηροδρομικό δίκτυο. Τα υπεραστικά λεωφορεία συνδέουν τη Λευκωσία, τη Λάρνακα, τη Λεμεσό και την Πάφο, ενώ υπάρχουν λεωφορεία που εξυπηρετούν και τα δύο αεροδρόμια. Ωστόσο, για να φτάσετε σε μικρότερα χωριά και σημεία με θέα, νοικιάστε αυτοκίνητο. Στην Κύπρο η οδήγηση γίνεται από τα αριστερά, κληρονομιά της βρετανικής κυριαρχίας, και οι αυτοκινητόδρομοι μεταξύ των κύριων πόλεων είναι σε καλή κατάσταση.

Ποιο αεροδρόμιο είναι το καλύτερο για την Κύπρο;

Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Λάρνακας είναι η κύρια πύλη εισόδου, σε απόσταση περίπου 45 λεπτών οδικώς από τη Λευκωσία. Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Πάφου εξυπηρετεί τη δυτική πλευρά του νησιού και είναι ιδανικό για ταξίδια που ξεκινούν από την Πάφο. Αν προσγειωθείτε στο ένα και αναχωρήσετε από το άλλο, αποφεύγετε να οδηγήσετε ξανά κατά μήκος του νησιού.

Ποιο νόμισμα χρησιμοποιείται στην Κύπρο;

Η Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιεί το ευρώ. Στο βόρειο τμήμα, το επίσημο νόμισμα είναι η τουρκική λίρα. Ωστόσο, πολλά καταστήματα κοντά στα σημεία διέλευσης δέχονται επίσης ευρώ. Οι κάρτες γίνονται ευρέως δεκτές στο νότιο τμήμα. Στο βόρειο τμήμα, όμως, φροντίστε να έχετε μαζί σας μετρητά για μικρά καφέ και πάγκους στην αγορά.

Picture of Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus is the mind-blind photographer, using cameras to create visions and memories that otherwise would be lost to him.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *