Είναι πολύ σπάνιο να τραβήξουν την προσοχή μου ορισμένα πράγματα, ειδικά όταν πρόκειται για μνημεία. Ήταν ενδιαφέρον να διαπιστώσω ότι, στην περίπτωση του Αγάλματος της Ελευθερίας στη Λευκωσία, έμεινα εντελώς άφωνος. Στην πραγματικότητα, είχαμε πέσει τυχαία πάνω σε αυτό το έργο τέχνης ενώ περπατούσαμε κατά μήκος των Ενετικών Τειχών. Χωρίς να έχουμε διαβάσει την ιστορία και τις χρονογραφίες του, μπορούσαμε αμέσως να μαντέψουμε τη σημασία αυτού του αγάλματος.
Το άνω τμήμα του συνόλου απεικονίζει την προσωποποίηση της ελευθερίας. Το γυναικείο άγαλμα κοιτάζει συμβολικά δύο μαχητές της ΕΟΚΑ που ανοίγουν τις πύλες μιας φυλακής, όπως φαίνεται. Αυτό συνέβαινε κατά την περίοδο που οι Ελληνοκύπριοι ήταν φυλακισμένοι από τους Βρετανούς κυβερνήτες μέχρι το 1973.
Εντυπωσιάστηκα βαθιά από το πόσο λεπτομερώς είχαν σχεδιαστεί οι στάσεις τους και από το πόσο έντονη ήταν η ανακούφιση της ανεξαρτησίας στα πρόσωπά τους. Σε μια στιγμή περισυλλογής, μπορούσες σχεδόν να «αναπνεύσεις» την ατμόσφαιρα χαράς και ελευθερίας.
