Το λιμάνι του Αλ Χορ αποτελεί ένα από τα «λίκνα» του Κατάρ. Εδώ ήταν που η φυλή Αλ Μουχανάντι (η οποία αποτελούταν από επτά οικογένειες Βεδουίνων) ίδρυσε την πόλη, η οποία εντάχθηκε στο Κράτος του Κατάρ μετά το 1971. Όπως και στη Ντόχα, η κύρια ασχολία των Βεδουίνων στην περιοχή αυτή ήταν η αλιεία και η συλλογή μαργαριταριών.
Το Αλ Χορ απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα από τη Ντόχα, την πρωτεύουσα του Κατάρ. Ο ίδιος ο δρόμος προς το Αλ Χορ αποτελεί μια περιπέτεια από μόνος του – παρά τη σύγχρονη υποδομή, δίνει την αίσθηση ότι οδηγείς μέσα στην έρημο χωρίς την παρουσία άλλων αυτοκινήτων. Αν και το Αλ Χορ έχει πληθυσμό μόλις περίπου διακοσίων χιλιάδων κατοίκων, ο αυτοκινητόδρομος από τη Ντόχα έχει πλάτος 6-7 λωρίδων.
Ο ξεναγός μας στο Κατάρ μας αποκάλυψε ότι ένα μεγάλο μέρος των οικογενειών του Κατάρ προτιμά να ζει στο Αλ Χορ, λόγω των ελαφρώς χαμηλότερων θερμοκρασιών στο βόρειο τμήμα της χώρας σε σύγκριση με τη Ντόχα. Επιπλέον, το Αλ Χορ θεωρείται ένας εξαιρετικός προορισμός διακοπών, καθώς διαθέτει θέρετρα, ιστορικά μνημεία και φυσικά αξιοθέατα.
Ωστόσο, καταφέραμε να δούμε μόνο το αλιευτικό λιμάνι του Αλ Χορ. Οι παραδοσιακές φορτηγίδες που αλιεύουν ακόμα και σήμερα τοπικά ψάρια μοιάζουν με πλωτή ιστορία. Ο ξεναγός μας μας αποκάλυψε επίσης ότι αν θελήσουμε να φάμε ψάρι σε εστιατόριο, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα είναι φρέσκο – στο Κατάρ υπάρχει νόμος που ορίζει ότι μπορεί να διατηρηθεί για μία μέρα το πολύ, αλλιώς επιβάλλονται βαριά πρόστιμα.
