Αυστρία

Ευρετήριο

Η Αυστρία βρίσκεται στο κέντρο των Άλπεων, μια χώρα με εννέα ομοσπονδιακά κρατίδια, όπου οι αυτοκρατορικές πόλεις και τα ορεινά τοπία εναλλάσσονται σε απόσταση μιας ώρας με το αυτοκίνητο. Η Βιέννη αποτελεί το ανατολικό ορόσημο με την κληρονομιά της αυτοκρατορίας των Αψβούργων, το Σάλτσμπουργκ φυλάει το βόρειο άκρο των Άλπεων, ενώ ανάμεσά τους εκτείνεται η περιοχή των λιμνών του Ζάλτσκαμεργκουτ, με το Χάλστατ στο επίκεντρό της. Για έναν φωτογράφο, είναι μια χώρα των «μπλε ωρών»: παλάτια, όπερες και παραλίμνια χωριά που φυλάσσουν το καλύτερο φως τους για τις ώρες που κλείνουν τη μέρα.

Hallstatt Village glows beneath snowy Alps as a soft pink sunset reflects in Hallstatt Lake, Austria.
Η λίμνη Χάλστατ στο λυκόφως, όταν τα φώτα του χωριού αρχίζουν να αναβοσβήνουν και τα βουνά κρατούν τα τελευταία φώτα της ημέρας.

Βιέννη

Η Βιέννη είναι το μέρος όπου η Αυστρία συγκεντρώνει το αυτοκρατορικό της παρελθόν, και η εποχή της Ringstrasse άφησε στην πόλη ένα απόθεμα κτιρίων που φωτογραφίζονται σαν σκηνικά θεάτρου. Η Κρατική Όπερα είναι το κλασικό παράδειγμα: φωτογραφήσαμε τον νεοαναγεννησιακό όγκο της κατά την «μπλε ώρα», με τα ίχνη φωτός από τα αυτοκίνητα να σαρώνουν το προσκήνιο, το κτίριο που μετατρέπεται σε αίθουσα χορού μία φορά το χρόνο, όταν ο Χορός της Όπερας ανοίγει με έναν βαλς.

Για την μετωπική άποψη επέστρεψα την αυγή, τοποθετώντας το τρίποδο σε μια στάση λεωφορείου. Αυτό που δεν είχα προβλέψει ήταν ένα Σαββατοκύριακο του Αυγούστου στη Βιέννη: ενώ στεκόμουν εκεί για πάνω από μία ώρα, με την Όπερα να λάμπει στο πρώτο φως της ημέρας, το νυχτερινό πλήθος επέστρεφε σπασμωδικά στα σπίτια του γύρω μου, ένα ζευγάρι να διαφωνεί για το ποιος θα πάει στο σπίτι του, μπλε φώτα να σταματούν πενήντα μέτρα μακριά, έξι άνδρες να κυνηγούν έναν απέναντι στο δρόμο. Φωτογράφιζα ένα θέατρο, ενώ η πόλη ανέβαζε τη δική της παράσταση. Ολόκληρη η πόλη καλύπτεται στον ταξιδιωτικό οδηγό μου για τη Βιέννη.

Το Παλάτι του Σένμπρουν

Schönbrunn Palace and Gardens - Vienna; Austria
Το Παλάτι του Σένμπρουν

Το Schönbrunn ξεκίνησε ως κυνηγετικό κτήμα: ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός Β΄ αγόρασε τη γη το 1569 και την εφοδίασε με φασιανούς και ελάφια, ενώ το παλάτι απέκτησε τη λάμψη του μόνο τον 18ο αιώνα, όταν η Μαρία Θηρεσία το έλαβε ως γαμήλιο δώρο. Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ, ο αυτοκράτορας με τη μακροβιότερη βασιλεία στην Αυστρία, γεννήθηκε και πέθανε εδώ. Από την ανηφόρα κοντά στη Γλοριέτ, το παλάτι και οι κήποι του φωτίζονται με φόντο την πόλη το βράδυ, ένα πλαίσιο που αποδεικνύει γιατί οι Αψβούργοι δεν εγκατέλειψαν ποτέ αυτό το μέρος.

Οι κήποι αξίζουν μια πιο χαλαρή επίσκεψη. Ένα ζεστό βράδυ του Ιουνίου κατευθυνθήκαμε προς τα λιβάδια με ένα μπουκάλι Grüner Veltliner, και είδα ένα ζευγάρι να κάθεται μόνο του στους πρόποδες του Συντριβανιού του Ποσειδώνα. Η θερμική ομίχλη εκείνης της ημέρας έδινε στα μαρμάρινα αγάλματα και στη Γλοριέτ πάνω από αυτά μια απαλή λάμψη που κανένα φίλτρο δεν θα μπορούσε να αναπαράγει.

Τα Μουσεία της Βιέννης

Η μεγάλη σκάλα του Εθνικού Μουσείου Ιστορίας της Βιέννης με τις περίτεχνες καμάρες, τα γλυπτά και τη θεαματική τοιχογραφία στην οροφή, φωτογραφημένη από κάτω.
Η μεγαλοπρεπής αίθουσα της σκάλας του Εθνικού Μουσείου Ιστορίας της Βιέννης – μια στιγμή σιωπής, φωτός και αρχιτεκτονικού δράματος.

Ο αυτοκράτορας Φράντς Ιωσήφ έχτισε τα δύο μεγάλα μουσεία της Ρίνγκστρασε ως αρχιτεκτονικά δίδυμα, και οι σκάλες τους έχουν σχεδιαστεί για να σε κατακλύζουν: μάρμαρο πάνω σε μάρμαρο, κολόνες που μοιάζουν με γλυπτά, μια τοιχογραφία στην οροφή που κρέμεται πάνω από όλα σαν ένας δεύτερος ουρανός. Άφησα τη Ντάρια να αναλάβει τα εισιτήρια, γιατί η σκάλα με είχε ήδη καταπιεί ολόκληρο. Μια γυναίκα που περνούσε από τον όροφο είδε την κάμερά μου σηκωμένη, σταμάτησε και χαμογέλασε, και για μια στιγμή ολόκληρη η σκάλα ήταν δική μου. Οι εσωτερικοί χώροι αναπνέουν κατά κύματα· η σιωπή ανάμεσα στις ομάδες είναι πάντα μακρύτερη από ό,τι περιμένεις, και το ISO 3200 καταγράφει μια χαμένη στιγμή.

Το Μουσείο Prater κρύβει ένα πιο ήσυχο θαύμα: παλιές καμπίνες του τροχού του Πράτερ που έχουν μετατραπεί σε προθήκες, με κάθε κόκκινη καμπίνα να φιλοξενεί έναν μικροσκοπικό κόσμο κάτω από μια τοιχογραφία με την ιστορία της Βιέννης. Η Ντάρια επιμένει να ανεβαίνει σε ρόδες σε κάθε πόλη· εγώ φοβάμαι τα ύψη, αλλά πίσω από μια φωτογραφική μηχανή ο φόβος υποχωρεί. Οι καμπίνες στο επίπεδο του εδάφους μας ταιριάζουν και στις δύο.

Hundertwasserhaus

Αν οι γραμμές αυτής της πολυκατοικίας φαίνονται κυματιστές στα μάτια σας, αυτό δεν οφείλεται σε παραμόρφωση του φακού. Ο Friedensreich Hundertwasser πολεμούσε τις ευθείες γραμμές καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του και, μαζί με τον αρχιτέκτονα Josef Krawina, δημιούργησε μια πρόσοψη που κυματίζει μέσα από χρώματα και πράσινο στη γωνία των οδών Kegelgasse και Löwengasse. Η πρώτη πρόταση του Krawina, ένα συμβατικό μοντέλο από δομοστοιχεία, απορρίφθηκε κατηγορηματικά· η φύση σπάνια χτίζει με δομοστοιχεία, και ούτε αυτό το κτίριο θα το έκανε.

Όταν το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1985, ο Hundertwasser αρνήθηκε να δεχτεί αμοιβή για το σχέδιο. Το να βλέπει το όραμά του να παίρνει σάρκα και οστά, είπε, άξιζε περισσότερο από το να δει ένα άλλο άσχημο κτίριο να υψώνεται στη θέση του.

Karlskirche

Η Karlskirche (Εκκλησία του Καρόλου) με φόντο τον ροζ ουρανό στη Βιέννη της Αυστρίας.
Karlskirche | Βιέννη, Αυστρία

Δεν υπάρχει τίποτα σαν το να βλέπεις μια πολυσύχναστη πόλη να ξυπνά. Η Karlskirche ήταν το πρωινό μου στη Βιέννη: ο μπαρόκ θόλος και οι δύο κολόνες της να αντανακλώνται στο νερό της πισίνας, η πλατεία άδεια, το πρώτο ζεστό φως να φωτίζει την πρόσοψη. Η φωτογραφία νωρίς το πρωί είναι η στιγμή που η δουλειά μου πλησιάζει περισσότερο τον διαλογισμό.

Η εκκλησία χτίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα προς τιμήν του Αγίου Καρόλου Βορομέου και συνδυάζει τον μπαρόκ πυρήνα της με μια στοά ελληνικού ναού. Ο Αντόνιο Βιβάλντι πέθανε κοντά εκεί, και οι συναυλίες της εκκλησίας κρατούν τον συνθέτη μέσα στα τείχη της μέχρι σήμερα.

Σάλτσμπουργκ

Νυχτερινή φωτογραφία του Σάλτσμπουργκ την περίοδο των Χριστουγέννων, με τον καθεδρικό ναό του Σάλτσμπουργκ, τη γέφυρα Μακάρτστεγκ και το ξενοδοχείο Sacher να φωτίζονται από το χρυσαφένιο φως του χειμώνα, το οποίο αντανακλάται στον ποταμό Σάλτσαχ.
Το χρυσό Σάλτσμπουργκ την περίοδο των Χριστουγέννων, με τον καθεδρικό ναό του Σάλτσμπουργκ, τη γέφυρα Makartsteg και το ξενοδοχείο Sacher.

Το Σάλτσμπουργκ την περίοδο των Χριστουγέννων αποτελεί παγίδα για τους σχεδιαστές φωτισμού: η πόλη βρίσκεται σε μια κοιλάδα που περιβάλλεται από βουνά, και ο ήλιος εξαφανίζεται πολύ πριν το παραδεχτεί οποιαδήποτε εφαρμογή. Περίμενα πάνω από δύο ώρες στο κρύο για τη μεταβατική στιγμή, αρκετά αργά ώστε η πόλη να λάμψει, αλλά αρκετά νωρίς για να διατηρηθεί η υφή στις αφώτιστες πλαγιές, και τότε τα χρυσά χριστουγεννιάτικα φώτα της γέφυρας Makartsteg, το ξενοδοχείο Sacher και η φωτισμένη παλιά πόλη άναψαν ταυτόχρονα, με τον ποταμό Salzach να μεταφέρει τις αντανακλάσεις σαν υγρό χρυσάφι.

Το κρύο άξιζε τον κόπο. Το Σάλτσμπουργκ τον Δεκέμβριο είναι πιο ήσυχο από ό,τι το καλοκαίρι, οι αγορές λάμπουν και ο ποταμός δημιουργεί συνθέσεις που καμία άλλη εποχή δεν προσφέρει.

Χάλστατ

Το Χάλστατ βρισκόταν στη λίστα μου εδώ και χρόνια, και ένα ταξίδι στο Σάλτσμπουργκ το έφερε επιτέλους σε απόσταση μιας βραδινής διαδρομής με το αυτοκίνητο. Το χωριό δικαιώνει τη φήμη του: η λίμνη, τα βουνά, ο πύργος της εκκλησίας, όλα ταιριάζουν μεταξύ τους σαν να έχουν στηθεί ειδικά. Το κάδρο που ήθελα απαιτούσε την ακριβή σύμπτωση των φωτισμών: μια έκθεση 30 δευτερολέπτων του χωριού και της αντανάκλασής του σε ένα παράθυρο, που διαρκεί δύο ή τρία λεπτά. Πρώτα ένα πορθμείο διέσχισε τον καθρέφτη, μετά ένας κύκνος κολύμπησε μέσα του, αργά, ενώ εγώ στεκόμουν δίπλα στο τρίποδο μουρμουρίζοντας και στα δύο. Η φωτογραφία του ηλιοβασιλέματος δεν δέχεται οδηγίες· περιμένεις τη στιγμή, και η στιγμή αποφασίζει.

Οι περισσότεροι επισκέπτες φεύγουν με το φως της ημέρας, και αυτό είναι το επιχείρημα για να μείνεις. Μετά το σούρουπο, η πλατεία του μουσείου λάμπει κάτω από τα φώτα μετά τα Χριστούγεννα, τα πλήθη έχουν φύγει, το χωριό είναι πιο αυθεντικό από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ημέρας. Η μπλε ώρα είναι η ευκαιρία· οι φωτισμένες προσόψεις με φόντο το τελευταίο χρώμα του ουρανού δίνουν τη νότα στη φωτογραφία.

Το Salzkammergut

Η περιοχή των λιμνών γύρω από το Χάλστατ απέκτησε τον πλούτο της χάρη στο αλάτι, το οποίο μεταφερόταν μέσω του ποταμού Τράουν: για αιώνες ο ποταμός αποτελούσε την κύρια αρτηρία της περιοχής, ενώ η στάθμη των νερών του ρυθμιζόταν από φράγματα που εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα. Σταματήσαμε σε ένα από αυτά κατά τη διάρκεια της διαδρομής μας, εκεί όπου το παλιό φράγμα διασχίζει τα καταπράσινα νερά με φόντο τα βουνά, και διαπιστώσαμε ότι ο κίτρινος ξενώνας πίσω μας σερβίρει δείπνο· από τότε, η φωτογραφία αυτή λειτουργεί και ως πρόταση για το μενού.

Η UNESCO ενέταξε το Χάλστατ και το τοπίο του Ντάχσταϊν στον κατάλογο της το 1997, χαρακτηρίζοντάς το ως εξαιρετικό παράδειγμα φυσικού τοπίου μεγάλης ομορφιάς, συνδεδεμένο με επτά χιλιετίες εξόρυξης αλατιού, από τις παλαιότερες που υπάρχουν.

Φωτογραφίζοντας την Αυστρία

Η Αυστρία μου έμαθε τα περισσότερα από όσα ξέρω για την αναμονή. Δύο ώρες στο κρύο του Σάλτσμπουργκ για ένα πέρασμα τριών λεπτών. Ένας καθρέφτης στο Χάλστατ, στο έλεος του προγράμματος ενός κύκνου. Μια ώρα σε μια στάση λεωφορείου στη Βιέννη, ενώ η νυχτερινή ζωή της πόλης ξεδιπλωνόταν γύρω από το τρίποδό μου. Και σε εσωτερικούς χώρους, ο κανόνας του μουσείου: στάσου με αυτοπεποίθηση, περίμενε τριάντα δευτερόλεπτα περισσότερο από ό,τι φαίνεται λογικό, και άσε το ISO να ανέβει αντί να αφήσεις τη στιγμή να σου ξεφύγει.

Η δομή της ανταμοιβής είναι σταθερή: τα κλασικά μοτίβα αυτής της χώρας είναι διάσημα ακριβώς επειδή παραμένουν ακίνητα. Οι μεταβλητές είναι το φως και οι άνθρωποι, και οι δύο έρχονται στον φωτογράφο που αντέχει περισσότερο από αυτούς.

Πότε να επισκεφθείτε την Αυστρία

Ο χειμώνας είναι η κορυφαία περίοδος για τη φωτογραφία στην Αυστρία. Το Σάλτσμπουργκ και η Βιέννη διοργανώνουν τις χριστουγεννιάτικες αγορές τους από τα τέλη Νοεμβρίου, το Χάλστατ διατηρεί τα φωτιστικά του και μετά τις γιορτές με πολύ λιγότερο κόσμο από ό,τι το καλοκαίρι, ενώ ο χαμηλός ήλιος αναδεικνύει τις αυτοκρατορικές προσόψεις όλη την ημέρα. Ετοιμαστείτε να στέκεστε ακίνητοι στο κρύο· τα καλύτερα πλάνα προκύπτουν ακριβώς από αυτό.

Το καλοκαίρι έχει διαφορετική ατμόσφαιρα: μακριές βραδιές για τους κήπους του Σένμπρουν και κολύμπι στη λίμνη στο Σάλτσκαμεργκουτ, αλλά γεμάτοι δρόμοι στο Χάλστατ από τα μέσα του πρωινού, γεγονός που κάνει τις διανυκτερεύσεις και τις φωτογραφίσεις κατά την «μπλε ώρα» να κάνουν τη διαφορά μεταξύ μιας εικόνας από καρτ-ποστάλ και μιας σκηνής γεμάτης κόσμο. Η άνοιξη και το φθινόπωρο βρίσκονται κάπου στη μέση, με το χιόνι να παραμένει στις κορυφές πάνω από τις καταπράσινες κοιλάδες.

Συχνές ερωτήσεις

Πότε είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθείτε την Αυστρία;

Ο Δεκέμβριος είναι ιδανικός για τις πόλεις και τις χριστουγεννιάτικες αγορές, ενώ ο Μάιος, ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος προσφέρουν ζεστό καιρό με λιγότερο κόσμο σε σύγκριση με το καλοκαίρι. Ειδικά για το Χάλστατ, ο χειμώνας και οι ενδιάμεσες εποχές προτιμούνται έναντι του Ιουλίου και του Αυγούστου, όταν τα πλήθη των ημερήσιων εκδρομέων γεμίζουν το χωριό από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του ηλίου.

Πόσες μέρες χρειάζεστε στην Αυστρία;

Για μια πρώτη επίσκεψη, επαρκούν επτά έως οκτώ ημέρες: τρεις για τη Βιέννη, δύο για το Σάλτσμπουργκ, μία για το Χάλστατ με διανυκτέρευση και μία ημέρα για τις λίμνες του Σάλτσκαμεργκουτ. Η Βιέννη από μόνη της αξίζει ένα μακρύ Σαββατοκύριακο· το χειμώνα, αφιερώστε περισσότερο χρόνο για τις χριστουγεννιάτικες αγορές.

Αξίζει να επισκεφτεί κανείς το Χάλστατ;

Ναι, με μία προϋπόθεση: να μείνετε εκεί τη νύχτα ή μέχρι το βράδυ. Το χωριό δέχεται πολλούς επισκέπτες από ημερήσιες εκδρομές, αλλά τα πρωινά και τις ώρες μετά το σούρουπο επιστρέφει στην ηρεμία του. Η κλασική θέα προς τη λίμνη, η πλατεία της παλιάς πόλης και το ορυχείο αλατιού, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ανταμείβουν όσους επιλέγουν έναν πιο χαλαρό ρυθμό.

Πώς φτάνεις από τη Βιέννη στο Σάλτσμπουργκ και στο Χάλστατ;

Απευθείας τρένα συνδέουν τη Βιέννη με το Σάλτσμπουργκ σε περίπου δυόμισι ώρες. Για να φτάσετε στο Χάλστατ, μπορείτε να πάρετε το τρένο μέχρι τον σταθμό του Χάλστατ και στη συνέχεια να διασχίσετε τη λίμνη με το πλοίο, ή να οδηγήσετε με αυτοκίνητο από το Σάλτσμπουργκ, μια διαδρομή που διαρκεί περίπου μία ώρα. Η οδήγηση σας προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία για να κάνετε στάσεις στο Σάλτσκαμεργκουτ, όπως στον ποταμό Τράουν.

Ποια είναι τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στην Αυστρία;

Η Αυστρία διαθέτει δώδεκα μνημεία που έχουν καταχωριστεί στον κατάλογο. Τα ιστορικά κέντρα της Βιέννης και του Σάλτσμπουργκ, οι κήποι και το παλάτι του Σένμπρουν, καθώς και το πολιτιστικό τοπίο του Χάλστατ-Ντάχσταϊν-Ζάλτκαμεργκουτ είναι τα τέσσερα πιο επισκέψιμα, και τα τέσσερα περιλαμβάνονται στον παρόντα οδηγό.

Χρησιμοποιεί η Αυστρία το ευρώ;

Ναι. Η Αυστρία χρησιμοποιεί το ευρώ από το 2002 και οι κάρτες γίνονται δεκτές σχεδόν παντού, αν και ορισμένα ορεινά καταφύγια και μικρά πάγκοι αγοράς εξακολουθούν να προτιμούν τα μετρητά. Οι τιμές στη Βιέννη και το Σάλτσμπουργκ είναι υψηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ στην ύπαιθρο είναι αισθητά χαμηλότερες.

Picture of Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus is the mind-blind photographer, using cameras to create visions and memories that otherwise would be lost to him.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *