Dublin
Ostatnia aktualizacja: 11 maja 2026 r.
Autor: Daria Trinkhaus, zdjęcia: Nico Trinkhaus
Co warto zobaczyć w Dublinie? Przewodnik po atrakcjach i najlepszych miejscach do robienia zdjęć
Dublin jest jak cebula. Szukając informacji o tym mieście, na pewno natkniesz się na opisy kultury pubowej, Muzeum Guinnessa oraz typowych zabytków, takich jak Trinity College, Zamek Dubliński i tym podobne. Jednak po kilku łykach irlandzkiej kawy i wysłuchaniu piosenki „Zombie” zespołu The Cranberries zaczynasz się zastanawiać, jaka jest kolejna warstwa tego miasta – historyczna warstwa stolicy Irlandii.
Dobra wiadomość jest taka, że Dublin można zwiedzić nawet podczas długiego weekendu. Jeśli podejdziesz do tego strategicznie, możesz odkryć kilka warstw kulturowych tego miasta jednocześnie.
Podczas naszego pobytu w Dublinie udało nam się zobaczyć najważniejsze zabytki z prywatnym przewodnikiem. Udało nam się też zanurzyć w historii Irlandii, odkryć niezwykłe historyczne miejsca przez obiektyw aparatu Nico i poczuć dreszcze, gdy uświadomiliśmy sobie, jak blisko współczesna historia jest codziennego życia w Irlandii.
W tym przewodniku chcielibyśmy przedstawić Ci najważniejsze zabytki Dublina, zainspirować Cię do odkrywania irlandzkiej kultury i pokazać ją na zdjęciach. Gotowy?
Spis treści
Autor tekstów podróżniczych
Daria Trinkhaus jest pisarką, która uwielbia odkrywać ukryte historie związane z każdym miejscem, które odwiedza.
Kultura pubowa w Dublinie (Temple Bar)
To pewnie pierwsza rzecz, jaką słyszałeś o Dublinie. A może nawet aktywnie szukałeś informacji o irlandzkich pubach. Nic dziwnego. Te typowe bary można znaleźć chyba w każdym cywilizowanym kraju.
Nasza trzydniowa wizyta w Dublinie rozpoczęła się w irlandzkim pubie. Chociaż było jeszcze za wcześnie na typowego piwka, irlandzka kawa okazała się gwarantowanym zastrzykiem energii.
Życie w Irlandii w dużej mierze kręci się wokół spotkań w pubach. Ponieważ pogoda może być naprawdę „paskudna” o każdej porze roku, puby są miejscem, gdzie zbierają się rodziny, przyjaciele lub przyszli przyjaciele. Wieczorami są wypełnione po brzegi, a niektóre oferują nawet muzykę na żywo. Jeśli jesteś w Dublinie, wizyta w pubie to pozycja obowiązkowa na Twojej liście ze względu na kulturę, kuchnię, a przede wszystkim dobrą zabawę.
Jednym z najbardziej znanych pubów w Dublinie jest bez wątpienia Temple Bar. Cała dzielnica jest również usiana popularnymi barami. Pamiętaj tylko, że kiedy już usiądziesz przy barze ze swoją zasłużoną pintą, jutro jest kolejny dzień i prawdopodobnie będziesz chciał sfotografować Temple Bar o wschodzie słońca.
Dobrym dniem na sfotografowanie Temple Bar o wschodzie słońca jest niedziela. Nico dostał tę wskazówkę od fotografa mieszkającego w Dublinie. Wynika to z faktu, że w soboty bary zamykają się wcześniej niż na przykład w Niemczech. Oznacza to większą szansę, że ulice będą puste. Plusem nieprzewidywalnej irlandzkiej pogody (uwaga – zdjęcie powyżej zostało zrobione w sierpniu) jest to, że masz szansę uchwycić dramatyczne chmury jako część swojej kompozycji.
Katedra Chrystusa w Dublinie
Katedra Christ Church stoi przy ruchliwym skrzyżowaniu, tuż obok Dublinii (muzeum Wikingów), gdzie są sygnalizacja świetlna, znaki drogowe i nieustanny ruch samochodów. Ujęcie z przodu nigdy nie wyglądało do końca dobrze. Zawsze coś odwracało uwagę od majestatycznej kamiennej architektury katedry i pełnego wdzięku łuku przecinającego ulicę.
Katedra Christ Church w Dublinie znajduje się na samym szczycie listy zabytków w tym artykule, bo pewnie będziesz mijał ją wiele razy. Jest to też zabytek o ogromnym znaczeniu dla Irlandii.
Pierwsze wzmianki o katedrze w tym miejscu wskazują, że pierwotnie była to świątynia Wikingów. Założyli ją Dúnán, pierwszy arcybiskup Dublina, oraz Sitriuc (Sigtrygg Silkenbeard), wikingowski król Dublina. W 1152 roku katedra przeszła pod jurysdykcję Kościoła irlandzkiego. Wkrótce budynki wikingów zostały zastąpione architekturą romańską, a później gotycką.
Jednak obecny styl architektoniczny katedry Christ Church w Dublinie ma silne wpływy wiktoriańskie. Wynika to z faktu, że w XIX wieku kościół przeszedł gruntowną renowację.
Fasada katedry w Dublinie jest bez wątpienia fotogeniczna. Problem polega jednak na tym, jak ją uchwycić. Budynek znajduje się na ruchliwym skrzyżowaniu z sygnalizacją świetlną, znakami drogowymi i nieustannym ruchem ulicznym. Oznacza to, że wszystkie te elementy odwracają uwagę od architektonicznego kunsztu katedry.
Jednak gdy przestaniesz walczyć z niekorzystnymi okolicznościami, może się okazać, że mają one potencjał, by wzbogacić to, co zamierzałeś zrobić. Tak właśnie było w przypadku tego zdjęcia. Nico postanowił wykorzystać ruchliwą ulicę, by połączyć średniowieczny budynek z nowoczesnością. Użył długiego czasu naświetlania, by uchwycić smugi światła od przejeżdżających pojazdów.
Więcej informacji na temat tej techniki znajdziesz w oryginalnym artykule towarzyszącym zdjęciu katedry w Dublinie: https://sumfinity.com/photos/ireland/dublin/christ-church-cathedral/
Trinity College w Dublinie
XVI wiek w Europie to czas, kiedy powstawały uniwersytety. Pierwsze uczelnie miały za zadanie zapewnić państwu wykwalifikowaną kadrę, która mogłaby pełnić funkcje cywilne. Jeszcze przed 1590 rokiem w Anglii działały już dwa uniwersytety. Jednak żeby wzmocnić brytyjskie wpływy w Irlandii, w 1592 roku królowa Elżbieta I założyła w Dublinie Trinity College. Uczelnia ta miała być alternatywą dla katolickich uniwersytetów w Europie, na których wcześniej studiowali irlandzcy studenci.
Ta uczelnia w Dublinie ma bogatą historię, a wśród jej studentów byli Oscar Wilde, Samuel Beckett, Bram Stoker i Jonathan Swift.
Kompleks uniwersytecki składa się z XVII-wiecznego budynku Rubrics, XIX-wiecznej wieży Campanile i oczywiście kultowej Starej Biblioteki. Znajduje się w niej Long Room oraz Księga z Kells – rękopis czterech Ewangelii Nowego Testamentu, powstały około 800 roku n.e.
Trinity College Dublin na zdjęciach: nie bez powodu Nico nie ma zdjęć zewnętrznej architektury uniwersytetu. W ciągu dnia studenci i turyści spędzają czas na terenie kampusu, ale o świcie kompleks jest zamknięty.
Jednak biblioteka i Long Room są fotogeniczne. Aby wejść, trzeba kupić bilet. Należy również pamiętać, że fotografowanie niektórych zabytków (takich jak Księga z Kells) jest zabronione. Poza tym jednak to miejsce jest magiczne, a symetria drewnianej konstrukcji idealnie nadaje się do robienia zdjęć.
Niestety, kiedy tam byliśmy, biblioteka była w remoncie, więc przed zaplanowaniem wizyty warto sprawdzić aktualne informacje na stronie uniwersytetu.
Zamek w Dublinie
Zamek w Dublinie pochodzi z XIII wieku. Został zbudowany w miejscu dawnej twierdzy Wikingów. Dziś jedyną zachowaną częścią z tamtego okresu jest Wieża Archiwów.
Przez wieki Zamek w Dublinie był siedzibą brytyjskiej władzy. Po 1922 roku, kiedy Irlandia odzyskała niepodległość, budynek przeszedł w ręce nowego rządu.
Obecnie jest częścią kompleksu rządowego Irlandii. Niektóre części zamku, takie jak apartamenty państwowe, kaplica królewska i wykopaliska wikingów, są otwarte dla turystów.
Trudno uchwycić Zamek Dubliński na zdjęciach z zewnątrz, głównie ze względu na perspektywę – uliczki wokół zamku są naprawdę wąskie. Dodatkowo duża liczba turystów stanowi wyzwanie fotograficzne. Jednak to miejsce może być świetnym ćwiczeniem w fotografowaniu detali lub arystokratycznych wnętrz.
ratusz w Dublinie
Ratusz w Dublinie to prawdziwy klejnot XVIII-wiecznej architektury. Ten majestatyczny budynek, znany pierwotnie jako Royal Exchange, został zbudowany w latach 1769–1779 według projektu słynnego architekta Thomasa Cooleya i wyróżnia się nie tylko ze względu na swoje historyczne znaczenie, ale także dzięki architektonicznej doskonałości.
Ratusz w Dublinie znajduje się dosłownie w samym sercu miasta. Ten XVIII-wieczny budynek znany był pierwotnie jako Royal Exchange. Dawniej służył kupcom jako centrum handlu i spotkań. Co ciekawe, stoi naprzeciwko części Zamku Dublińskiego, który do 1922 roku był siedzibą brytyjskiej administracji w Irlandii. Niedaleko, a jednak po drugiej stronie…
Fasada ratusza w Dublinie jest z białego kamienia portlandzkiego z hrabstwa Dorset. Ten neoklasycystyczny budynek ma też centralną salę i rotundę.
Nico zrobił to zdjęcie głównej części ratusza o wschodzie słońca. O tej porze plac przed budynkiem jest pusty, a biały kamień nabiera złocistego blasku.
Dom Guinnessa
Guinness House to jedno z tych miejsc na liście atrakcji, które koniecznie musisz zobaczyć – gorąco polecamy Ci tę wizytę. Nie chodzi tu tylko o sam kufel piwa, ale także o historię tego miejsca, ściśle powiązaną z historią Dublina, oraz o widok z baru Gravity Bar na szczycie budynku.
Arthur Guinness, założyciel browaru, podpisał w 1759 roku umowę najmu tego budynku na słynne 9000 lat. W tamtym czasie czynsz wynosił 45 funtów rocznie. Guinness początkowo warzył ale, ale po rozszerzeniu działalności zaczął warzyć nowy rodzaj piwa o nazwie porter.
Muzeum Guinness House opowiada o historii warzenia piwa w tej fabryce i o tym, jak kufel Guinnessa stał się światowym fenomenem. Na koniec wizyty możesz wejść do baru Gravity Bar, skąd rozciąga się niesamowity widok na historyczną dzielnicę przemysłową Dublina z jej fasadami budynków w kolorze zardzewiałego piasku.
Nie zapomnij więc zrobić kilku zdjęć, zanim zgubisz się w liczbie wypitych pintów! Na szczęście bar oferuje też „Guinness clear”. Czyli… wodę.
Centrum handlowe Stephen’s Green w Dublinie
Najwyższe piętro, a zwłaszcza szklany dach, wyróżniało się na tle zatłoczonej strefy handlowej poniżej – skąpane w świetle i ozdobione symetrycznymi elementami. Zauroczony tą estetyką Nico nie mógł się powstrzymać przed zrobieniem zdjęcia tego miejsca, ale potrzebował kilku prób i sporej wprawy w obróbce zdjęć, żeby uzyskać zamierzony efekt pustego centrum handlowego.
Muzeum Głodu Ziemniaczanego świetnie wpisuje się w centrum handlowe Stephen’s Green. Stanowi pomnik bogatej historii Dublina, elegancko łącząc nowoczesność z dziedzictwem.
Centrum handlowe Stephen’s Green podobno zyskało wśród niektórych mieszkańców Dublina przydomek „tort weselny”. Możemy tylko zgadywać, dlaczego. Zastosowanie szkła i żelaznych elementów dekoracyjnych tworzy niezwykły efekt wizualny. Z tego powodu to dublińskie centrum handlowe porównywano nie tylko do tortu, ale także do parowca „Green” pływającego po Missisipi.
Centrum handlowe Stephen's Green zostało ukończone w 1988 roku, a całkowity budżet budowy wyniósł 50 milionów funtów. Chociaż była to oficjalna data otwarcia, historia centrum handlowego w tej części Dublina sięga lat 60. W latach 70. i 80. w tym miejscu odbywał się „Dandelion Market” z alternatywnymi sklepami. Ciekawostką jest to, że właśnie tutaj zespół U2 zagrał swoje pierwsze koncerty.
Dzisiaj w części centrum handlowego Stephen's Green mieści się Muzeum Wielkiego Głodu w Irlandii. Wielki Głód (po irlandzku: An Gorta Mór) to jedno z najbardziej tragicznych wydarzeń w historii kraju. Trwał od 1845 do 1852 roku i całkowicie zmienił demografię, politykę oraz tożsamość Irlandii.
Muzeum wyjaśnia, czym była zaraza ziemniaczana i jak niszczycielskie były jej skutki dla Irlandczyków, którzy byli uzależnieni od jednego produktu – ziemniaka. Pokazuje też, jak polityka brytyjska jeszcze bardziej pogłębiła kryzys. Około 1 milion osób zmarło z głodu, a około 1–2 miliony wyemigrowało, głównie do Stanów Zjednoczonych i Kanady.
Prawdopodobnie nie było to zamierzone, ale umieszczenie tego muzeum w tętniącym życiem centrum handlowym nadaje tej wizycie historyczny kontekst i skłania do refleksji. Jeśli więc znajdziesz się w pobliżu centrum handlowego Stephen’s Green, koniecznie zarezerwuj sobie godzinę na wizytę w Muzeum Wielkiego Głodu.
Most Ha'penny, Dublin
Most Ha’penny, z bogatą historią sięgającą ponad dwóch stuleci, zawsze był charakterystycznym punktem orientacyjnym Dublina – kładką dla pieszych nad rzeką Liffey, zachęcającą odwiedzających do podziwiania zarówno jej architektonicznego piękna, jak i związanych z nią opowieści. Jednak podczas mojej ostatniej wizyty w Dublinie stał się czymś więcej niż tylko historycznym cudem; stał się płótnem pełnym barw, ucieleśnieniem samej flagi irlandzkiej.
Most Ha'penny ma ponad 200 lat historii. Ten niewielki żeliwny most nad rzeką Liffey znajduje się w samym sercu Dublina. Oficjalna nazwa mostu to Liffey Bridge, ale ze względu na dawną opłatę w wysokości pół pensa w języku potocznym przyjęła się jego potoczna nazwa. I nie martw się – opłatę tę zniesiono w 1919 roku.
Most Ha'penny łączy dzielnicę Temple Bar z północną dzielnicą mieszkalną Dublina. Zawsze panuje tu duży ruch. Nie jest to monumentalna budowla, ale symbol codziennego życia miasta. Dlatego warto uzbroić się w cierpliwość, przechodząc przez niego wśród tłumów mieszkańców i turystów.
Jest kilka sposobów na uchwycenie Ha'penny na zdjęciach – centralnie, ze środka mostu lub z jednego brzegu rzeki. Jednak w ciągu dnia jest to trudne ze względu na dużą liczbę przechodniów. Dlatego Nico zrobił to zdjęcie po zachodzie słońca.
Po raz kolejny rzeczywistość okazała się inna niż oczekiwania – jedna z lamp na moście była zepsuta, co zniweczyło szansę na idealną symetrię ujęcia. W pewnym momencie Nico zauważył jednak zieloną lampę świecącą pod mostem. Po przeciwnej stronie pomarańczowe światła dzielnicy Temple Bar tworzyły kontrast. Środek mostu zdobiła świecąca lampa, niczym Gwiazda Polarna.
Problem? Być może. Dopóki nie spojrzysz na ten spektakl innymi oczami. Wszystkie te światła odbijały się w rzece Liffey, tworząc… irlandzką flagę. I nagle ta „niedoskonałość” staje się wyjątkową wizualną opowieścią. Kolor zielony to ukłon w stronę ruchu gaelickiego, katolickiego i republikańskiego. Pomarańczowy to ukłon w stronę anglikanów, protestantów i unionistów. A biel symbolizuje nadzieję na pokój między nimi.
cztery sądy
Kompleks Four Courts wznosił się majestatycznie nad brzegiem rzeki Liffey – to coś więcej niż tylko budynek – to symbol bogatej historii prawa w Irlandii. Nico uchwycił jego istotę z wyjątkowej perspektywy, pokazując budynek w nowym świetle, podążając za zakrętem rzeki i podkreślając jego wspaniałość.
Kompleks Four Courts nie jest typową pozycją na liście atrakcji Dublina. Nico uwiecznił go na zdjęciu nie tylko dlatego, że sądy to jego ulubiony temat (jako fotograf poświęca sporo czasu kwestii praw autorskich artystów). To miejsce ma jednak ogromne znaczenie dla współczesnej polityki i niepodległości Irlandii.
W budynku Four Courts mieści się Sąd Najwyższy, Sąd Apelacyjny i Sąd Okręgowy w Dublinie. Sam budynek pochodzi z końca XVIII wieku. Od tamtej pory sądy były „świadkami” burzliwych zmian politycznych w Irlandii, w tym Powstania Wielkanocnego i wojny domowej w 1922 roku.
To zdjęcie Four Courts zostało zrobione latem, kiedy przyroda wzdłuż rzeki Liffey była w pełnym rozkwicie. Wyobrażam sobie, że to miejsce może być magiczne o każdej porze roku, jeśli tylko światło jest odpowiednie. Nie zapomnij więc wybrać się na spacer wzdłuż rzeki Liffey – być może odkryjesz tam również inne architektoniczne skarby.
wycieczka do Dublina
W żadnym przewodniku nie da się dokładnie opisać atmosfery Dublina. Piękne uliczki stolicy Irlandii, kultura pubowa, architektura sięgająca czasów Wikingów aż po współczesność oraz niesamowita gościnność Irlandczyków to tylko kilka powodów, dla których zachęcamy Cię do odwiedzenia Dublina (Ryanair ma tam swoje centrum operacyjne, więc loty są częste i tanie – tak tylko mówię).
Jeśli jednak zdecydujesz się odwiedzić Dublin, nawet jeśli tylko na weekend, nie zapomnij zwolnić tempa podczas wizyty i zastanowić się nad złożonością tego miejsca, jego historią i irlandzką kulturą. Dzięki temu będziesz mieć nie tylko zdjęcia na pamiątkę podróży, ale także głębokie wspomnienia.
Bądź na bieżąco z przyszłymi aktualizacjami tego artykułu.
P.S. Od czasu do czasu jeden z subskrybentów wygrywa podpisany wydruk artystyczny – to mały podziękowanie za to, że jesteś częścią tej przygody.
najczęściej zadawane pytania o Dublin
Dublin można zwiedzić nawet podczas długiego weekendu. W ciągu trzech dni warto zobaczyć dzielnicę Temple Bar i poznać tamtejszą kulturę pubową, katedrę Christ Church, Trinity College ze słynną salą Long Room i Księgą z Kells, Zamek Dubliński, ratusz, Guinness Storehouse, most Ha'penny Bridge oraz wybrać się na spacer wzdłuż rzeki Liffey do kompleksu Four Courts.
Tak — Temple Bar to symbol irlandzkiej kultury pubowej. Wieczorami miejsce to tętni życiem i rozbrzmiewa muzyką na żywo. Jeśli chcesz zrobić fajne zdjęcia, najlepiej wybrać się tam o wschodzie słońca (szczególnie w niedzielę), kiedy ulice są prawie puste.
Zdecydowanie tak. Trinity College to uniwersytet z XVI wieku założony przez Elżbietę I. W jego Starej Bibliotece znajduje się Sala Długa oraz słynna Księga z Kells. To jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Dublinie, choć warto pamiętać, że niektórych eksponatów (np. Księgi z Kells) nie wolno fotografować.
Guinness Storehouse to nie tylko muzeum piwa. To miejsce, gdzie możesz poznać historię Arthura Guinnessa i browaru, który stał się światowym fenomenem. Ciekawą atrakcją jest bar Gravity Bar z panoramicznym widokiem na historyczną dzielnicę przemysłową Dublina.
Do najważniejszych zabytków należą:
- Katedrę Christ Church (o korzeniach wikingowskich),
- Zamek w Dublinie (dawna siedziba brytyjskiej władzy),
- Trinity College,
- Ratusz w Dublinie,
- Most Ha'Penny
Każde z tych miejsc ukazuje inną warstwę historii Irlandii – od czasów Wikingów aż po uzyskanie niepodległości w 1922 roku.
Najbardziej fotogeniczne miejsca to:
- Temple Bar o wschodzie słońca,
- Long Room w Trinity College,
- katedra Christ Church na zdjęciu z długim czasem naświetlania na ruchliwej ulicy,
- Most Ha'penny po zmroku,
- Gravity Bar w Guinness Storehouse,
- The Four Courts nad rzeką Liffey.
Dublin nagradza fotografów, którzy potrafią wykorzystać światło, pogodę i „niedoskonałości” miasta jako część swojej opowieści.
Most Ha'penny (oficjalnie Most Liffey) to 200-letni żeliwny most łączący dzielnicę Temple Bar z północną częścią centrum miasta. Nazwa pochodzi od dawnej opłaty za przejazd w wysokości pół pensa. Dziś jest symbolem codziennego życia w Dublinie i jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc nad rzeką Liffey.
Tak. Muzeum Wielkiego Głodu (An Gorta Mór) znajduje się w centrum handlowym Stephen’s Green. Opowiada o tragedii z lat 1845–1852, kiedy to około miliona ludzi zmarło z głodu, a 1–2 miliony wyemigrowało. To ważny element pozwalający zrozumieć współczesną Irlandię.