Wycieczka do Dublina to obietnica kultury, malowniczych widoków i – oczywiście – irlandzkich pubów. Jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc w mieście jest więc dzielnica Temple Bar. W ten spokojny niedzielny poranek, patrząc przez obiektyw, mogłem podziwiać tę słynną dzielnicę w sposób, jakiego niewielu ma okazję doświadczyć.
Paleta świtu
Obudziłem się w atmosferze dublińskich ulic i ruszyłem obok ratusza w stronę dzielnicy Temple Bar. Gdy zbliżałem się do Temple Bar, poranek rozbrzmiewał symfonią barw. Po mojej lewej stronie niebo wyglądało, jakby ktoś pomalował je pędzlem zamoczonym w złocistym słońcu, rozświetlając horyzont i rzucając delikatny blask na otoczenie. Po prawej stronie głęboko niebieskie płótno wciąż pozostawało nietknięte przez świt, przypominając o nocy, która właśnie minęła.
W centrum tej dramatycznej panoramy stał dumny budynek The Temple Bar. Kultowa czerwona fasada pubu na parterze promieniała, emanując ciepłem i gościnnością nawet o tej wczesnej porze. Nad nią czerwona ceglana konstrukcja dwóch wyższych pięter wyglądała dostojnie i stanowczo. Co ciekawe, światła w pubie wciąż były włączone – może to ukłon w stronę nocnych uroczystości, a może zaproszenie na nadchodzący dzień.
Chwila w czasie
To był widok, który widziało niewielu. Zwykle tętniąca życiem dzielnica Temple Bar pogrążona była w spokojnym odprężeniu. W zasięgu wzroku nie było żywej duszy – bar wydawał się odpoczywać, zbierając siły przed kolejnym dniem zabawy i muzyki.
To zdjęcie pozostałoby tylko marzeniem, gdyby nie przypadkowe spotkania i decyzje z poprzedniego dnia. Czy to dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, jakim było spotkanie z Anthonym, lokalnym fotografem, na moście Ha'penny Bridge poprzedniego wieczoru – powiedział mi, że niedzielne poranki są idealne, bo puby zamykają się wcześniej niż w Niemczech, a pijacy są już w domach. Czy też dzięki moim 31 000 kroków, które pokonałem w ciągu pierwszych 24 godzin w Dublinie. Wszystko ułożyło się tak, by doprowadzić mnie do tej właśnie chwili zachwytu.
Śladami historii
Chociaż dzisiaj Temple Bar kojarzy się z zabawą i huczną atmosferą, jego korzenie sięgają głęboko w historię Dublina. Średniowieczne początki dzielnicy i późniejsza przebudowa w XVII wieku ukształtowały jej ulice i budynki, tworząc bogatą mozaikę, którą można poczuć i którą się podziwia. Sama nazwa baru może nawet nawiązywać do słynnej dzielnicy Temple Bar w Londynie, która w średniowieczu służyła jako główna brama do miasta.
Kiedy kilka minut po zrobieniu zdjęcia zaczęły padać pierwsze krople deszczu, schroniłem się, wspominając moje pierwsze 24 godziny w Dublinie. Od momentu, gdy postawiłem stopę w tym mieście, odkrywało się ono przede mną warstwa po warstwie. A w samym jego sercu The Temple Bar stał jako świadectwo jego ducha i odporności.








