Ponte Vecchio, czyli „Stary Most” we Florencji, był prawdopodobnie jednym z pierwszych mostów nad rzeką Arno. Jego historia nie jest więc prosta. Został zniszczony w 1345 roku i odbudowany od nowa. Podczas II wojny światowej był to jedyny most nad Arno w okolicy, którego uciekający Niemcy nie zburzyli (czy to była strategia, czy może po prostu mieli litość?). Obecnie jest to jedna z ikon Toskanii. Czemu ten most zawdzięcza swój obecny charakter?
Najwyraźniej pierwszy most w tym miejscu powstał około 966 roku. Został jednak zniszczony i odbudowany w XIV wieku. Ponte Vecchio we Florencji we Włoszech zawdzięcza swój symetryczny charakter architektom z zakonu dominikanów. Niektórzy historycy przypisują tę konstrukcję zamiłowaniu dominikanów do proporcji i liczb.
Na samym początku Ponte Vecchio we Florencji pełniło funkcję obronną. Z czasem jednak budynki na samym moście zaczęły służyć kupcom, którzy przekształcili dawne pomieszczenia obronne w lokale handlowe. Kupcy ci sprzedawali głównie ryby i inne towary o dość nieprzyjemnym zapachu. Tak było do 1593 roku, kiedy to Ferdynand I (mając dość tego zapachu) ogłosił, że na Ponte Vecchio mogą handlować wyłącznie kupcy złota i jubilerzy. To właśnie od tego momentu most zaczął nabierać swojego obecnego charakteru. Sklepy zostały przebudowane pod nową funkcję. Warsztaty jubilerskie zaprojektowano tak, by przypominały skrzynie na kosztowności.
Ten kupiecki i jubilerski charakter Ponte Vecchio we Florencji najlepiej widać po zmroku – a jeszcze lepiej – przed wschodem słońca. Sklepy jubilerskie oświetla złote światło latarni, a drewniane elementy witryn przypominają o dawnej świetności Florencji.
