Het Amoreira-aquaduct is een monumentaal bouwwerk uit de 16e eeuw dat zich bijna 8 kilometer uitstrekt aan de rand van Elvas, in Portugal.
Dit indrukwekkende aquaduct kun je onmogelijk missen als je Elvas bezoekt, en ik vond dat ik er een kleine fotoserie van moest maken, want met slechts één foto zou ik de volledige essentie van zo’n opmerkelijke plek niet hebben kunnen vastleggen.
Het Amoreira-aquaduct wordt beschouwd als een van de grootste in zijn soort op het Iberisch schiereiland, en vandaag de dag is het niet alleen een technisch monument, maar ook een symbool van een grensstad die werd gebouwd voor bescherming en verdediging.
Een lange geschiedenis, gegrift in steen
De geschiedenis van het Aqueduto da Amoreira is best interessant. Het is geen Romeins bouwwerk, ook al ziet het eruit alsof het op de Romeinen is geïnspireerd; de bouw begon pas veel later. De bouw liep decennialang steeds weer vast, totdat het project een nieuwe impuls kreeg dankzij architect Francisco de Arruda, bekend van zijn werk aan de Toren van Belém, de Casa da Cultura en de voormalige kathedraal van Elvas.
Na Arruda ging het project via verschillende andere architecten voordat het werd voltooid. Deze bouw die meerdere generaties heeft geduurd, zie je terug in het aquaduct, vooral in de variaties in de stenen, verhoudingen en technieken, die de verschillende fasen en de betrokkenen markeren.
Het Amoreira-aquaduct was niet alleen een waterkanaal, maar ook een verdedigingswerk dat gebouwd werd om de vestingstad Elvas te beschermen. Het werd in 1910 uitgeroepen tot nationaal monument.
Het Amoreira-aquaduct fotograferen
Na een prachtige dag in Elvas, waarin ik door het centrum en rond het kasteel van Elvas heb gewandeld, was ik zo geïnspireerd dat ik een wandeling maakte rond het Aqueduto da Amoreira om daar verschillende composities te vinden.
Zonsondergang en steen vormen altijd zo’n indrukwekkende combinatie. Je ziet hoe het late namiddaglicht warm en onder een lage hoek over de stenen bogen schijnt, waardoor er scherpe schaduwen en lichtstralen tussen de zuilen ontstaan.
Ik wilde ook het wapen fotograferen dat op een bepaald stuk zat, waar het aquaduct een klein straatje overspant. Later kwam ik erachter dat dit het wapen van Elvas is, dat blijkbaar niet oorspronkelijk voor het aquaduct bedoeld was, maar voor een fontein in de buurt. Door een fout in de afmetingen is het hier in plaats daarvan aangebracht, waar het perfect past.
Het Portugese Toscane?
Net toen ik dacht dat ik tevreden was met de fotosessie, viel mijn oog op de cipressen rond het Aqueduto da Amoreira. Ik vond het geweldig om deze foto te maken, want ik had wel eens gehoord dat de Alentejo vaak met Toscane wordt vergeleken, maar ik snapte nooit helemaal waarom – totdat ik dit tafereel met eigen ogen zag.
Achter de cipressen en olijfbomen, de glooiende vlaktes en het terracotta schuilt er een soort gemeenschappelijke sfeer tussen de Alentejo en Toscane. Behalve dan, je weet wel, dat Toscane honderd keer toeristischer is dan de Alentejo, terwijl die laatste waarschijnlijk net zo mooi is en net zoveel bezienswaardigheden te bieden heeft.
Dat is wat deze foto voor mij betekent: mijn kleine eerbetoon aan wat ik beschouw als het Portugese Toscane. Je kunt meer lezen over mijn voorliefde voor de Alentejo in dit bericht over het Castelo de Mourão, of in dat over het Convento do Espinheiro bij Évora, dat een eigen aquaduct heeft.
