Een prachtige plek die overdag zo druk is, maar in de vroege ochtenduren was de London Millennium Bridge eindelijk verlaten. Je moet dit uitzicht minstens één keer zien terwijl de stad nog slaapt en St. Paul’s Cathedral nog verlicht is.
Ik heb gehoord dat de London Millennium-voetgangersbrug bij veel locals bekend staat als de ‘Wobbly Bridge’ en ik vroeg me af waarom – vooral omdat ik geen enkele schommelende beweging voelde (zelfs niet toen ik rende om de zon boven de Theems vast te leggen). Later las ik dat er op de eerste dag dat de brug werd geopend, zo'n 80.000 mensen de brug opgingen. Degenen die zich in het midden en in het zuidelijke deel bevonden, ervoeren een schommeling en draaiing terwijl ze op de brug stonden. Bezoekers probeerden vervolgens hun stappen aan te passen aan de bewegingen van de brug, maar dat maakte de situatie alleen maar erger. Er is een slimme term voor dat fenomeen: Synchronous Lateral Excitation.
De architecten vonden dat de brug opnieuw bekeken moest worden en dus sloten ze de brug de volgende dag en besloten ze dempers te installeren om hem te stabiliseren.
De bijnaam “Wobbly Bridge” is sindsdien echter niet meer vergeten.
Bekijk mijn andere blogpost over hoe ik het panorama van Londen bij zonsopgang heb vastgelegd of het volledige reisverslag over Londen.








