W samym sercu Dublina znajduje się świadectwo XVIII-wiecznej architektury, ucieleśnienie bogatej historii miasta i miejsce, które przyciąga zarówno mieszkańców, jak i turystów – ratusz. Ten majestatyczny budynek, znany pierwotnie jako Royal Exchange, został zbudowany w latach 1769–1779 według projektu słynnego architekta Thomasa Cooleya i wyróżnia się nie tylko swoim historycznym znaczeniem, ale także architektoniczną doskonałością.
Ratusz w Dublinie, dawniej wykorzystywany przez kupców jako centrum handlu i dyskusji, obecnie pełni funkcję oficjalnej siedziby Rady Miasta Dublina. Elegancko położony na zboczu przy Dame Street, na południowym krańcu Parliament Street, oferuje widok, w którym starożytność przeplata się ze współczesnością. Jego położenie naprzeciwko części Zamku Dublińskiego, który do 1922 roku był centrum brytyjskich rządów w Irlandii, to ciche nawiązanie do bogatej historii Dublina.
Wykonana z dbałością o szczegóły z białego kamienia portlandzkiego pochodzącego z kamieniołomu w Dorset, fasada budynku lśni, zachęcając przechodniów do podziwiania misternie rzeźbionych kapiteli autorstwa Simona Vierpyla oraz sztukaterii autorstwa Charlesa Thorpe'a. Neoklasycystyczna budowla otacza centralny hol wejściowy, czyli rotundę. Tutaj przestrzeń zamyka okazała kopuła, wsparta na dwunastu strzelistych kolumnach o wysokości 32 stóp każda. W jej wnętrzu korytarz obwodowy rozbrzmiewa echem dawnych kupców, którzy tu omawiali swoje interesy.
Zdjęcie ratusza w Dublinie
Ale dla mnie ratusz to coś więcej niż tylko architektoniczny cud. To płótno pokryte wspomnieniami z moich dublińskich przeżyć. W słoneczne popołudnie, gdy promienie słońca zalewały ulice Dublina, zapoznałem się z tym okazałym budynkiem. Popijając kultową kawę Baileys na Parliament Street, majestat ratusza przykuł moją uwagę. Jednak tętniący życiem sobotni tłum zniechęcił mnie do pierwszej próby uchwycenia go.
Następnego dnia o świcie ratusz ukazał się w nowym świetle. Spokój niedzielnego poranka w połączeniu ze złotymi odcieniami wschodu słońca stworzyły idealną scenerię. Irlandzka flaga, otoczona sztandarami Dublina i Unii Europejskiej, tańczyła dziko, poruszana porannym wiatrem.
Z obiektywem 12 mm w ręku postanowiłem uchwycić wielkość ratusza, zanim ruszyłem dalej na zwiedzanie Temple Bar. Dopiero podczas retuszowania zdjęcia w postprodukcji zauważyłem, z jaką skrupulatną dbałością o szczegóły pracowali urbaniści. Zwróć uwagę na latarnie. Subtelny akcent: dostosowanie wysokości latarni tak, by nie zakłócały symetrii budynku, wiele mówi o podejściu do architektury w Dublinie.
Zajrzyj do mojego innego wpisu na blogu, w którym opowiadam, jak sfotografowałem katedrę Christ Church w Dublinie.








