Włochy
Ostatnia aktualizacja: 31 marca 2026 r.
Autor: Daria Trinkhaus, zdjęcia: Nico Trinkhaus
W tym przewodniku znajdziesz propozycję trasy na wycieczkę samochodową po Włoszech.
Znajdziesz tu nie tylko rekomendacje miast, które warto odwiedzić, ale także informacje o najlepszej porze roku i porze dnia na odkrywanie ukrytych skarbów Włoch. Znajdziesz tu również spojrzenie fotografa – zwłaszcza jeśli chcesz rozwinąć swoje umiejętności fotograficzne.
Odwiedziliśmy Rzym tuż przed marcową równonocą, kiedy wschód i zachód słońca idealnie układają się na osi wschód-zachód. Dało nam to mnóstwo okazji, których nie planowaliśmy. Po porannej wizycie na Forum Rzymskim poszliśmy dalej, żeby po prostu zobaczyć Koloseum z bliska.
Zaczynam ten artykuł o Włoszech, mając pełną świadomość, że nie ma szans, by stał się on przewodnikiem oddającym choćby ułamek tego, co można by napisać o tym kraju. Skupmy się więc na aspekcie fotograficznym, a konkretnie na północnych Włoszech i Toskanii. Regiony te są tak różnorodne pod względem krajobrazowym, że stanowią wyzwanie, ale też inspirację dla wielu fotografów.
Jeśli marzysz o poznaniu różnorodnych krajobrazów, miast i kultur północnych Włoch oraz Toskanii, polecamy wybrać się na wycieczkę samochodową. Ludzie często mówią o „północnych”, „środkowych” i „południowych” Włoszech, choć terminy te obejmują zupełnie różne krajobrazy i kultury. Samo zwiedzanie północnych Włoch i uchwycenie charakteru regionu na zdjęciach może zająć ci z łatwością kilka miesięcy. A samochód da ci większą swobodę w docieraniu do nieodkrytych perełek.
Kiedy wyruszyliśmy w podróż samochodem po Włoszech, zaczęliśmy w maju w mroźnych Dolomitach, a skończyliśmy w sierpniowym upale Toskanii. Po drodze odwiedziliśmy urocze miasteczka, takie jak Urbino i Ferrara. Spędziliśmy kilka dni w Wenecji i na Burano. Przez półtora miesiąca mieszkaliśmy w Toskanii, niedaleko Sieny, San Gimignano i Florencji. Naszą podróż zakończyliśmy wizytą w Mediolanie i nad Jeziorem Como. Chociaż w tym czasie odwiedziliśmy też San Marino, Liechtenstein i południowe Niemcy, o tych miejscach napiszemy w kolejnych artykułach. Patrząc na mapę naszej podróży, zrobiliśmy prawie „pętlę”.
W tych samych regionach północnych Włoch znajdują się też takie fotogeniczne miasta i okolice, jak Bergamo, Werona i Jezioro Garda. Nico sfotografował te miejsca podczas kolejnej podróży. Zdjęcia znajdziesz w powiązanych artykułach. W najbliższej przyszłości na tym blogu pojawi się też obszerny artykuł o Rzymie – bo skoro wszystkie drogi prowadzą do Rzymu, czemu nie poświęcić więcej czasu na opisanie tego miasta? Tutaj poświęcę Rzymowi tylko mały podrozdział, bo uważam, że warto go odwiedzić, jeśli jesteś w Toskanii. Podróż z Sieny do Rzymu zajmuje na przykład mniej niż trzy godziny.
Spis treści
Autor tekstów podróżniczych
Daria Trinkhaus jest pisarką, która uwielbia odkrywać ukryte historie związane z każdym miejscem, które odwiedza.
Południowy Tyrol i Dolomity
Portfolio Nico z Dolomitów nie jest kompletne. A to z jednego konkretnego powodu – ulewnych deszczy. Spędziliśmy w Dolomitach około dwóch tygodni (koniec maja – początek czerwca) i spodziewaliśmy się więcej słońca późną wiosną. Niestety, pogoda w wysokich górach bywa zwodnicza i zamiast spektakularnych wschodów słońca mieliśmy zalane drogi i potrzebę założenia wełnianych skarpet.
Fotograficzna „lista życzeń” i elastyczność w wyborze motywów pomogły nam uchwycić Dolomity w takich warunkach pogodowych. Plusem deszczowej pogody, uważności i gotowego samochodu są zdjęcia Nico, które odzwierciedlają dramatyzm i nieprzewidywalność gór.
Jezioro Antholz
Jezioro Antholzersee, znane też jako Jezioro Antholz, to trzecie co do wielkości jezioro w Południowym Tyrolu, położone na wysokości 1642 metrów. Ten punkt widokowy znajduje się tuż obok parkingu i jest łatwo dostępny o każdej porze dnia. Podobno trasa wokół jeziora jest niesamowita i daje mnóstwo okazji do zrobienia zdjęć jeziora Antholzersee z górami w tle.
Jezioro Antholzersee, czyli po angielsku Lake of Antholz, to trzecie co do wielkości jezioro w Południowym Tyrolu. Otoczone szczytami górskimi, jest jednym z najbardziej malowniczych miejsc w Dolomitach. Jezioro Antholzersee zajmuje powierzchnię 44 hektarów i ma głębokość 34 metrów.
miarka
Misurina to kolejne miejsce, do którego łatwo dojechać samochodem. Do miasteczka Misurina, położonego nad jeziorem Misurina, można dotrzeć drogą z Cortiny d'Ampezzo lub Auronzo. Miejsce to przyciąga turystów odbiciami Dolomitów w czystej, górskiej wodzie jeziora.
Wokół Misuriny znajdują się skupiska charakterystycznych formacji skalnych, w tym grupy Tre Cime di Lavaredo, Cadini di Misurina, Sorapiss i Monte Cristallo. W miasteczku zaczyna się szlak o długości 2,6 km. Jest dość łatwy i można go spokojnie przejść nawet z ciężkim plecakiem pełnym sprzętu fotograficznego.
Jezioro Braies
Jezioro Braies to prawdopodobnie jedno z najczęściej fotografowanych jezior w włoskich Dolomitach. Podejrzewam, że Braies cieszy się taką popularnością z trzech powodów:
- Parking znajduje się tuż obok jeziora
- Formacje skalne w połączeniu z turkusową wodą tworzą spokojny krajobraz
- Przez pewien czas na Instagramie krążyły zdjęcia influencerów w pięknych strojach na rustykalnych „łódkach w kształcie krokodyli”
Ze względu na popularność Lago di Braies warto się wcześniej przygotować. Kiedy przyjechaliśmy, zaskoczyło nas, że godziny wynajmu łodzi były bardzo ograniczone. Następnym razem zaplanujemy przyjazd na porę, kiedy będzie tam mniej ludzi. To zdjęcie zostało zrobione o zachodzie słońca, a Nico miał ograniczoną okazję, by uchwycić to miejsce bez turystów. Warto też pospacerować wokół jeziora i poszukać nietypowych ujęć – jest mnóstwo możliwości!
Jezioro Braies to naturalne jezioro, które powstało w wyniku zablokowania rzeki Braies przez nasyp.
Przy wejściu znajduje się duży parking, na którym nawet w sezonie bez problemu znajdziesz miejsce do zaparkowania.
Elementy na pierwszym planie w Dolomitach
Nico to typowy fotograf miejski. Nawet gdy otacza go natura, zazwyczaj szuka śladów ludzkiej działalności. Jeśli ty też tak masz, to podczas podróży po Dolomitach nie zapomnij wypatrywać drewnianych chat i szlaków prowadzących w góry. Właśnie w ten sposób znaleźliśmy ten punkt widokowy na Picco di Vallandro.
Widok na Picco Di Vallandro (w języku niemieckim – Dürrenstein) z tej bujnej doliny był dla nas prawdziwą miłą niespodzianką.
Nagle po naszej lewej stronie dostrzegliśmy dolinę ze starymi drewnianymi chatami. Zatrzymaliśmy się i ruszyliśmy ścieżką, która prowadziła nas przez bujną łąkę.
Sesja zdjęciowa w miasteczku Santa Maddalena z pasmem górskim Odle w tle była zaplanowaną wycieczką. Liczyliśmy na niesamowite światło, ale kiedy dotarliśmy na miejsce, chmury „przerwały się” i zaczęło padać, przez co przez długi czas nie mogliśmy nawet wysiąść z samochodu. Kiedy niebo na chwilę się przejaśniło, Nico pobiegł jak szalony na pobliskie wzgórze i uchwycił te dramatyczne chmury nad Dolomitami i kościołem Santa Maddalena. To zdjęcie jest dowodem na to, że fatalne warunki pogodowe mogą działać na twoją korzyść!
Na początku czerwca w Dolomitach jest całkiem pusto. Wyobrażaliśmy sobie, że wioska Santa Maddalena będzie pełna ludzi, a zwłaszcza fotografów. Ku naszemu zaskoczeniu byliśmy tam sami i mogliśmy podziwiać piękny widok na średniowieczny kościół we wsi, z Dolomitami w tle.
Wenecja i Burano
fotografia w Wenecji
Wenecja to raj dla fotografów. Zwykle wracamy do tego wyjątkowego włoskiego miasta co siedem lat. I choć oboje uwielbiamy absolutnie każdą uliczkę w Wenecji, to najchętniej zwiedzamy ją późno w nocy i wczesnym rankiem. Dzięki temu Nico oszczędza sporo czasu na obróbce zdjęć i usuwaniu z nich przypadkowych przechodniów.
Nasz dzień w Wenecji zaczynał się zwykle około trzeciej lub czwartej nad ranem od wizyty na Placu św. Marka. Nawet o tej porze na placu wciąż są ludzie świętujący poprzedni dzień lub pierwsi turyści. Niemniej jednak to dobry moment, by poeksperymentować ze światłem wschodu słońca i sfotografować Bazylikę św. Marka lub Dzwonnicę św. Marka.
I nie martw się, jeśli dzwonnica na twoich zdjęciach nie jest prosta. Szacuje się, że wieża odchyla się od pionu o około 7–10 centymetrów. Powodem tego jest osiadanie laguny weneckiej, które dotyka całego miasta. Chociaż na zdjęciach szerokokątnych jest to niewielkie przechylenie (zwłaszcza przy fotografowaniu z niskiego kąta z Placu św. Marka), może się wydawać, że wieża się przechyla – jest to głównie efekt perspektywy (zbieżność linii pionowych).
Plac św. Marka to nie jedyne miejsce, które warto odwiedzić rano. Chociaż kanały w centrum miasta nie zawsze są dobrze oświetlone, wschodzące słońce często rzuca spektakularne światło na weneckie nabrzeże. Wymaga to wprawdzie trochę kondycji i biegania, ale warto o tej porze odwiedzić Punta della Dogana albo sfotografować gondole tuż obok Placu św. Marka.
A kiedy słońce stoi wysoko nad Wenecją, nie ma nic przyjemniejszego niż schowanie aparatu do plecaka i pójście do włoskiej kawiarni na śniadanie. Żebyś mógł od razu wrócić do łóżka po intensywnej nocy i poranku spędzonym na robieniu zdjęć 😉
Dzień i zachód słońca to niełatwe pory dnia na robienie zdjęć w Wenecji. Jednak warto odwiedzić takie miejsca jak Most Rialto i Canal Grande.
Burano
Burano powinno być bardziej znane, zwłaszcza że to prawdziwa gratka dla fotografów. Burano to wyspa niedaleko Wenecji, znana głównie z arcydzieł i biżuterii wykonanej z kolorowego szkła. Żeby się tam dostać, wystarczy wsiąść do tramwaju wodnego z Wenecji. Nie tylko szklane dekoracje są na Burano niezwykle kolorowe, ale dosłownie wszystko inne też – budynki, łodzie, kawiarnie, a nawet ludzie.
Ferrara
Ferrara była tylko jednodniowym przystankiem podczas naszej podróży z Wenecji do Sieny. Podczas gdy Wenecja i Burano to przede wszystkim feeria barw i elegancja, Ferrara ma zupełnie inny klimat. Gdybym miał przywołać to włoskie miasto, widziałbym średniowieczne ściany w kolorze piasku i architektoniczne ślady wczesnego renesansu.
Większość miasta wydaje się być zbudowana z cegły, a ogólny styl architektoniczny można by opisać jako „solidny”. Tak jak Castello Estense, które było ulubionym motywem fotograficznym Nico. Castello Estense, czyli Castello di San Michele, to nie tylko zamek, ale także forteca otoczona fosą.
Jednak największą inspiracją dla fotograficznej kreatywności w Ferrarze są jej średniowieczne uliczki. W letni dzień często są puste, a w promieniach słońca oddają atmosferę powolnego, leniwego włoskiego popołudnia. Liczne bramy, mosty i kolorowe drzwi nadają trójwymiarowy charakter ulicom i budynkom zbudowanym głównie z wypalanej cegły.
Urbino
W Urbino, podobnie jak w Ferrarze, mieliśmy okazję zatrzymać się tylko na kilka godzin. I choć Urbino to również miasto pełne średniowiecznych i renesansowych zabytków, panuje tu zupełnie inna atmosfera niż w Ferrarze. Urbino wydaje się bardziej „delikatne”, bardziej eteryczne w porównaniu z solidnymi budynkami Ferrary. Spójrz na to zdjęcie centrum Urbino – czy nie masz takiego samego wrażenia?
Kiedy odwiedzisz stare miasto w Urbino, możesz poczuć się, jakbyś cofnął się w czasie.
Jeśli spojrzysz na budynki i zignorujesz nowoczesne stroje przechodniów, plakaty i parasole przed kawiarniami, możesz poczuć się jak podróżnik w czasie, który przybył tu w letni dzień sprzed 500 lat.
Odwiedziliśmy Urbino w upalne niedzielne popołudnie i żałowaliśmy, że nie mogliśmy zostać dłużej. Spacerując wzdłuż murów miejskich, zauważyliśmy w pobliżu wzgórze, które wyglądało jak miejski park. I wtedy Nico wpadł na świetny pomysł – Urbino najlepiej ogląda się z zewnątrz!
Urbino w regionie Marche we Włoszech to jedna z ukrytych perełek dla miłośników historii. Miasto znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO i obecnie jest jednym z ulubionych włoskich miast mojego Nico.
Toskania
Krajobraz Toskanii
Kiedy planowaliśmy nasz pobyt w Toskanii, zastanawialiśmy się, jak najlepiej poczuć jej autentyczny klimat. Postanowiliśmy więc zatrzymać się gdzieś na odludziu. No, nie dosłownie – zatrzymaliśmy się pośrodku toskańskich pól, w starej winiarni przerobionej na apartamenty. Był to czas, kiedy pracowaliśmy zdalnie, więc zaraz po wyłączeniu komputerów po południu wskakiwaliśmy do samochodu, żeby uchwycić na zdjęciach zachody słońca nad winnicami. A w leniwe dni wskakiwaliśmy do basenu, bo upały w Toskanii o tej porze roku są typowe.
I choć Toskańczycy w sierpniu uciekają w chłodniejsze miejsca, naszym zdaniem lato w Toskanii to najpiękniejsza pora roku i warto znosić upał dla tych rozgrzanych słońcem krajobrazów. Widoki dojrzewających w letnim słońcu winogron, długie wieczory i pył z polnych dróg tworzą idealne warunki do uchwycenia ducha tego regionu Włoch na zdjęciach. Winiarnie i miasteczko San Gimignano były ulubionymi motywami fotograficznymi Nico.
Siena
Siena była miastem, które odwiedzaliśmy najczęściej. Podczas naszego trzytygodniowego pobytu w tej części Toskanii mieszkaliśmy na jej obrzeżach i spędzaliśmy tam każdy weekend. Dzięki temu mogliśmy podziwiać idylliczne krajobrazy Toskanii, ale też cieszyć się życiem w tym słonecznym mieście.
Robienie zdjęć o wschodzie słońca w Sienie latem to nie lada wyzwanie, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę czas dojazdu na miejsce. Mimo to warto było zobaczyć Piazza Il Campo – centrum miasta zbudowane na planie amfiteatru – kiedy plac był jeszcze pusty.
Tydzień później, po zrobieniu tego zdjęcia, zatrzymaliśmy się w hotelu w samym sercu Sieny podczas corocznego Palio di Siena, które odbywa się 16 sierpnia. To wyścig konny bez siodeł między contrade, czyli historycznymi dzielnicami Sieny. Każda contrada ma swój hymn, flagi, kolory, symbol zwierzęcy i ogromną lokalną dumę.
Bardzo wcześnie rano obudziły nas dźwięki bębnów i muzyki. Tuż przed drzwiami naszego hotelu przechodziła procesja, eskortująca konie na Piazza Il Campo. Nawet dzisiaj, po latach, wciąż mam gęsią skórkę, gdy myślę o wyjątkowości tego wydarzenia. Jesteśmy przekonani, że jeśli lubisz fotografię uliczną, to jest to niezwykła okazja do zrobienia oryginalnych zdjęć wielowiekowej włoskiej tradycji.
Siena i Florencja to dwa toskańskie miasta, które ze sobą rywalizują. Jednak ich charakter wydawał nam się inny. Siena jest może mniej popularna wśród turystów, ale nie mniej piękna. Miasto zachowało swój średniowieczny układ ulic. Oznacza to, że uliczki są wąskie i biegną wzdłuż wzgórz, tworząc naturalne kadry z zbieżną perspektywą. To wszystko sprawia, że są one wyjątkowo fotogeniczne. A w samym sercu tych uliczek stoi średniowieczna katedra w Sienie, idealna do fotografowania o wschodzie słońca.
Florencja
Florencja to prawdopodobnie jedno z najczęściej odwiedzanych miast we Włoszech. Powodów jest wiele. To miasto, w którym dominuje renesans, jest symbolem świetności regionu w okresie sześciuset lat panowania rodu Medici. W obrębie murów miejskich znajdziesz niezliczone okazje do sfotografowania florenckiej architektury.
Historyczne centrum Florencji znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO od 1982 roku. Ponad 600 lat świetności miasta odzwierciedla architektura centralnego placu. Znajdują się tu takie zabytki jak katedra Santa Maria del Fiore, kościół Santa Croce, Galeria Uffizi i Pałac Pitti.
Ponte Vecchio to świetny motyw do zdjęć, jeśli interesuje Cię niemal matematyczny układ miasta.
Ponte Vecchio, czyli „Stary Most”, zastąpił rzymski kamienny most we Florencji w 1345 roku. Dzisiaj nie da się być we Florencji i nie przejść obok niego pieszo, podziwiając wspaniałe sklepy jubilerskie, które od wieków znajdują się na Ponte Vecchio.
Albo historia włoskiego handlu i kultury renesansowej.
Ponte Vecchio, czyli „Stary Most” we Florencji, był prawdopodobnie jednym z pierwszych mostów nad rzeką Arno. Jego historia nie jest więc prosta. Został zniszczony w 1345 roku i odbudowany od nowa. Podczas II wojny światowej był to jedyny most nad Arno w okolicy, który nie został zburzony przez wycofujących się Niemców (czy to była strategia, czy może po prostu mieli litość?). Teraz jest to jedna z ikon Toskanii.
O świcie na Ponte Vecchio możesz poczuć się, jakbyś cofnął się w czasie do epoki, kiedy kupcy otwierali swoje sklepy ze złotem wczesnym rankiem.
Jednak prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnym zabytkiem we Florencji jest katedra z kopułą (Duomo) zaprojektowana przez Filippo Brunelleschiego. Chociaż trudno uchwycić ogrom katedry z centrum miasta, sytuacja zmienia się, gdy powiększysz zdjęcie z przedmieść Florencji. Te zdjęcia zostały zrobione o zachodzie słońca i w niebieskiej godzinie z Piazzale Michelangelo.
Wskazówka: warto wybrać się na to wzgórze wcześniej, bo wspinaczka na Piazzale Michelangelo z całym sprzętem fotograficznym może trochę potrwać.
Jeśli przyjrzysz się uważnie zdjęciu panoramy Florencji, możesz zauważyć, że powietrze nie jest w 100% czyste. To zdjęcie zostało zrobione w środku lata, kiedy wieczorami nad miastem unosi się „toskański pył”. Nico nie miał nic przeciwko temu zjawisku, bo świetnie oddaje ono atmosferę Toskanii, ale jeśli to nie w twoim stylu, rozważ wizytę we Florencji o innej porze roku.
Mediolan
Najbardziej spektakularnym miejscem w Mediolanie do robienia zdjęć jest chyba Piazza del Duomo. Znajduje się tu katedra Duomo di Milano (więcej o niej za chwilę), Galleria Vittorio Emanuele II oraz dawny pałac królewski, Palazzo Reale.
Duomo di Milano to największa gotycka katedra we Włoszech i jedna z największych w Europie. Słynie z lasu strzelistych iglic (ponad 130), 3400 rzeźb, fasady z różowego marmuru z Candoglia oraz tarasów na dachu, z których rozciąga się widok na całe miasto. Ta katedra to raj dla fotografów, nie tylko ze względu na front, ale też na detale. Najlepszą porą na robienie zdjęć jest poranna złota i niebieska godzina. O tej porze na Piazza del Duomo nie ma zbyt wielu przechodniów (w ciągu dnia to miejsce jest naprawdę zatłoczone!). Kiedy byliśmy w Mediolanie, katedra Duomo di Milano była oświetlona tuż przed wschodem słońca. A kiedy pierwsze promienie słońca oświetliły kamienie placu, ciepła aura otoczyła wszystkie budynki wokół.
Tuż przed wschodem słońca warto też zajrzeć do Galerii Vittorio Emanuele II z jej typowymi XIX-wiecznymi zdobieniami.
Galeria Vittorio Emanuele II powstała w 1877 roku. Jej nazwa pochodzi od imienia pierwszego władcy Królestwa Włoch. Od samego początku mieściły się tu najsłynniejsze włoskie kawiarnie, restauracje i sklepy. Dziś znajdziesz tu również luksusowe butiki z modą haute couture, biżuterią, książkami i obrazami.
Kiedy już odhaczysz te miejsca ze swojej listy zdjęć do zrobienia, warto też wybrać się na spacer ulicami Mediolanu. Ciekawym motywem do sfotografowania może być na przykład Zamek Sforzów lub nowoczesna dzielnica Bosco Verticale, gdzie drzewa wyrastają z wieżowców.
Rzym
Rzym to miasto, które warto odwiedzić o każdej porze roku. Latem trzeba jednak liczyć się z tym, że słońce wschodzi dość wcześnie. Żeby zdążyć na czas, warto zatrzymać się w centrum miasta. Dobrą wiadomością jest to, że większość fotogenicznych zabytków, takich jak Koloseum czy Panteon, znajduje się w zasięgu spaceru. No, może w zasięgu spaceru, jeśli potrafisz biegać z aparatem w ręku.
Koloseum, znane po włosku jako Colosseo, to kultowy symbol wielkości starożytnego Rzymu i jego architektonicznego kunsztu. Ta kolosalna arena, położona tuż na wschód od Forum Romanum, jest największym amfiteatrem, jaki kiedykolwiek zbudowano, i mimo upływu czasu pozostaje największym zachowanym amfiteatrem na świecie.
Niektóre miejsca w Rzymie warto odwiedzić o wschodzie słońca. Na przykład Schody Hiszpańskie, Watykan, Koloseum i fontanny w centrum miasta będą wtedy mniej zatłoczone. Są jednak miejsca, które już przed wschodem słońca są pełne turystów. Należą do nich Fontanna di Trevi i Panteon. A tak przy okazji, najlepszym miejscem do robienia zdjęć Fontanny di Trevi jest pierwsze piętro sklepu odzieżowego naprzeciwko fontanny. Więcej na ten temat w artykule:
Możliwość robienia zdjęć w środku, na przykład w Panteonie, jest ograniczona godzinami otwarcia. Nico znalazł jednak sposób, by sfotografować Panteon bez ludzi w środku. Od czasu do czasu w tym zabytku odbywają się uroczystości. Tuż przed ich rozpoczęciem ochrona wyprowadza turystów na zewnątrz. Warto być ostatnim turystą, który opuszcza wnętrze:
Te brązowe drzwi Panteonu mają około 7,53 metra wysokości i 4,45 metra szerokości, a każde z nich waży ponad 8 ton.
Wykonane za czasów cesarza Hadriana, strzegą tej świątyni od około 125 roku n.e., co czyni je jednymi z najstarszych działających drzwi na świecie.
Podsumowanie
Niełatwo jest mówić o Włoszech jak o jednym regionie – różnorodność krajobrazów, architektury miast, kultury, kuchni i mentalności mieszkańców w poszczególnych częściach kraju jest ogromna. Nawet gdybyśmy spędzili we Włoszech kilka miesięcy, wciąż odkrywalibyśmy nowe niuanse tego kraju. Mamy jednak nadzieję, że ten krótki przewodnik po Włoszech zainspirował Cię do fotograficznej podróży i dał Ci punkt wyjścia do jej zaplanowania. A jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wymienionych miejscach lub innych miastach we Włoszech, zajrzyj do kategorii „Włochy” na tym blogu: https://sumfinity.com/photos/italy/
Bądź na bieżąco, bo wkrótce pojawią się aktualizacje tego artykułu.
P.S. Od czasu do czasu jeden z subskrybentów wygrywa podpisany wydruk artystyczny – to mały podziękowanie za to, że jesteś częścią tej przygody.