W różnych zakątkach świata zawsze znajdzie się takie miejsce dla każdego…
Zdałem sobie sprawę, że dla Darii i dla mnie tym „miejscem” jest Wenecja, zwłaszcza gdy stałem ze statywem, próbując uchwycić zachód słońca nad Mostem Rialto.
Minęło już 7 lat, odkąd byliśmy w Wenecji. W 2011 roku Daria i ja wybraliśmy się w naszą pierwszą wspólną podróż. Polecieliśmy do Bergamo, podróżując głównie dzięki Couchsurfingowi przez północne Włochy i wracając do Bolonii. Była to również moja pierwsza podróż z porządnym aparatem.
Stać nas było tylko na jedną noc w Wenecji, ale doskonale pamiętam, jak cały dzień spacerowaliśmy po mieście. Wieczorem, kiedy nie mieliśmy już siły na chodzenie, i tak wyszedłem do dzielnicy wokół naszego hotelu, próbując zrobić kilka zdjęć z długim czasem naświetlania z brzegu kanałów.
Nie miałem wtedy statywu, ale i tak byłem zachwycony zdjęciami Wenecji, które udało mi się zrobić. To właśnie mój statyw zapoczątkował moją karierę fotograficzną, która trwa do dziś.
To niesamowite uczucie wrócić tu po 7 latach. Dziękuję wam wszystkim za wsparcie przez cały ten czas, cieszę się, że mogę dzielić się z wami moimi zdjęciami! Zajrzyj też do mojego innego wpisu na blogu, tym razem o Bazylice św. Marka o wschodzie słońca.
