Weet je, toen ik mijn reis naar Bulgarije aan het plannen was, ontdekte ik iets merkwaardigs. Iets dat herinneringen aan mijn kindertijd opriep. Kun je raden wat het was?
Treinen.
Spoorwegen zijn van enorm belang voor Bulgarije! Het land wordt bijna volledig bepaald door zijn bergen — waar je ook komt, overal zie je bergtoppen, valleien en kronkelende bergpassen. Daardoor was Bulgarije eeuwenlang moeilijk bereikbaar.
Dat is nu eens een zegen en tegelijkertijd een vloek. Het goede nieuws is dat dit isolement heeft bijgedragen aan het behoud van de cultuur van het land – in afgelegen dorpjes, kloosters en valleien zoals die in het Rodopegebergte. Het Ottomaanse Rijk heerste ooit honderden jaren over deze gebieden, maar de hooglanden hebben veel van hun authenticiteit weten te behouden.
Toen ik las over de smalspoorlijn die door het Rodopegebergte tussen Bansko en Plovdiv slingert, wist ik dat we die omweg moesten maken.
Een rit die de omweg zeker waard is
De rit was niet makkelijk. De hele weg smalle, bochtige wegen. Ongeduldige automobilisten stapelden zich achter me op omdat ik weigerde een vrachtwagen voor me in te halen – ik kon namelijk helemaal niets zien.
En toen zag ik dit station.
Er was net genoeg ruimte naast de weg om even te stoppen, uit te stappen en rond te kijken. Het was fascinerend; het station werd duidelijk nog steeds onderhouden en had een actieve dienstregeling – maar het voelde zo afgelegen dat het onmogelijk in gebruik kon zijn.
Ik liet de drone opstijgen, en er was niets om me heen. Geen dorp, geen huis, helemaal niets.
Op dat moment dacht ik: Dit is waarschijnlijk zo afgelegen als het maar kan in Europa – en toch ben je verbonden.
Fototips voor het Rodopegebergte
Deze foto is gemaakt met een Sony ILCE-7RM5, bij f/8, 1/250 sec, ISO 100.
De middagzon scheen fel, maar daar maakte ik handig gebruik van. De zachte nevel boven de bergen zorgde voor een nostalgische gloed – perfect om dat rustige, ‘in de tijd verdwaalde’ gevoel over te brengen. De boom voor het station zorgde voor evenwicht in de compositie en leidde de blik naar de bocht van de spoorlijn die in de rotsen verdween.
Fototip:
In bergachtig terrein zoals de Rodopen kan het licht rond het middaguur genadeloos zijn. Maar als je het contrast omarmt – en de schaduwen van het terrein gebruikt om je beeld vorm te geven – kun je nog steeds een verhaal vertellen vol diepte en sfeer.
Een verbinding door de tijd
Terwijl ik daar stond, omringd door rotswanden en stilte, dacht ik aan alle mensen die door de jaren heen langs dit kleine stationtje moeten zijn gekomen. Boeren, handelaars en misschien zelfs dromers op zoek naar een nieuwe start. De Rhodope-smalspoorlijn is meer dan alleen een spoorlijn. Het is een levensader die afgelegen dorpjes met elkaar verbindt, zich door ravijnen slingert en een cultuur in stand houdt die weigerde te verdwijnen.Als je ooit door Bulgarije reist, neem dan de langzamere route. De treinen mogen dan oud zijn, maar de verhalen die ze met zich meedragen zijn tijdloos.
Lees meer over de smalspoorlijn van Rhodope
Je kunt meer lezen over de fascinerende geschiedenis en het huidige tracé op de pagina over de Rhodope-smalspoorlijn. En als je een spoorwegliefhebber bent, bekijk dan ook eens mijn andere blogposts, dit keer over Spoorrails en station Friedrichstraße | Berlijn, Duitsland of over De klokkentoren van Plovdiv bij zonsondergang | Bulgarije.
