Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας στην Ελλάδα, ο Νίκο δεν μπόρεσε να αντισταθεί στον πειρασμό να επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη – την πιο δημοφιλή πόλη για τους λάτρεις του φαγητού και της φωτογραφίας δρόμου. Όμως η Θεσσαλονίκη αποδείχθηκε μια εμπειρία πολύ πιο πλούσια από ό,τι πιστεύαμε αρχικά, και χαρήκαμε που επιλέξαμε να ταξιδέψουμε εκεί.
Εδώ θα θέλαμε να μοιραστούμε μερικές πρακτικές συμβουλές που μάθαμε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας: πώς να φτάσετε στη Θεσσαλονίκη, ποια μέρη της πόλης είναι κατάλληλα για διαμονή, πώς να μετακινηθείτε και ποια είναι τα καλύτερα μέρη για φαγητό.
Προς Θεσσαλονίκη με τρένο από την Αθήνα
Αφού ανακαλύψαμε την Αθήνα, αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε στο βόρειο τμήμα της Ελλάδας. Ο καιρός τον Ιανουάριο στη Θεσσαλονίκη υποτίθεται ότι θα ήταν λίγο χειρότερος από ό,τι στην Αθήνα (πιο κρύος και με περισσότερο χιόνι), αλλά ο Νίκο αποφάσισε ότι, παρά τις μη ιδανικές καιρικές συνθήκες, υπάρχουν ακόμα πολλά να απαθανατίσει με τη φωτογραφική του μηχανή στη Θεσσαλονίκη.
Πώς να ταξιδέψετε με τον καλύτερο τρόπο από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη; Σας προτείνουμε να επιλέξετε το τρένο. Το τρένο μας από την Αθήνα προς τη Θεσσαλονίκη αναχώρησε σε μια βολική πρωινή ώρα (χωρίς βιασύνη στις 5 το πρωί, πριν την ανατολή). Μπορέσαμε να αγοράσουμε τα εισιτήρια απευθείας στον σιδηροδρομικό σταθμό της Αθήνας (που ονομάζεται Σιδηροδρομικός Σταθμός Λάρισας) ακόμη και μισή ώρα πριν την άφιξη του τρένου μας. Το μόνο που μας μπέρδεψε ήταν ότι τα ονόματα των προορισμών ήταν γραμμένα με το ελληνικό αλφάβητο, κάτι που μας προκάλεσε λίγο άγχος, καθώς δεν ήμασταν απόλυτα σίγουροι ότι βρισκόμασταν στη σωστή αποβάθρα. Ωστόσο, από την εμπειρία μας, η σύγχυση δεν αποτελεί ποτέ πρόβλημα στην Ελλάδα, καθώς οι Έλληνες είναι πολύ φιλικοί και κατανοούν καλά τους τουρίστες. Αρκούσε να ρωτήσουμε και ένας κύριος μας έβαλε στο σωστό τρένο με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του.
Το ταξίδι με το τρένο διήρκεσε περίπου 5 ώρες και ήταν μια από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες για εμάς. Περάσαμε από βουνά που σου κόβουν την ανάσα στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα, θαυμάσαμε τη θέα, για παράδειγμα, του Ολύμπου – του τόπου όπου κατοικούν οι μυθολογικοί Έλληνες θεοί και θεές. Είδαμε επίσης πολλά μικρά χωριά, καταπράσινα ακόμη και το χειμώνα, και, σε κάποιο σημείο, περάσαμε ακόμη και κατά μήκος της ακτής της Μεσογείου. Αυτό που θα μπορούσε να φανεί πολύς χρόνος, με αυτές τις θέες, μερικά σάντουιτς και ελληνικό καφέ από το μπαρ του τρένου που απολαύσαμε μαζί με τους ντόπιους, πέρασε γρήγορα. Εκείνη την εποχή του χρόνου, φαινόταν ότι αυτό το τρένο το χρησιμοποιούσαν μόνο Έλληνες, καθώς δεν είδαμε πάρα πολλούς τουρίστες.
Πώς να μετακινηθείτε στη Θεσσαλονίκη
Λίγο κουρασμένοι, αλλά ενθουσιασμένοι από τη θέα, φτάσαμε στο σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης. Η τεμπελιά μας μας ώθησε να καλέσουμε ένα Uber, καθώς έχουμε συνηθίσει να το χρησιμοποιούμε στην Αθήνα. Ωστόσο, δεν υπήρχε Uber στη Θεσσαλονίκη. Προφανώς ήμασταν και πολύ αργοί για να προλάβουμε ταξί, καθώς η στάση τους ήταν άδεια. Δεν υπήρχε λεωφορείο που να πηγαίνει σύντομα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, οπότε αποφασίσαμε να περπατήσουμε μέχρι το διαμέρισμά μας, καθώς βρισκόταν μόλις 20 λεπτά μακριά από το σταθμό. Εκτός από τις βαριές βαλίτσες γεμάτες με τον φωτογραφικό εξοπλισμό του Νίκο, η βόλτα ήταν πολύ ευχάριστη, ειδικά μέσα από τα μικρά γοητευτικά σοκάκια. Ήταν μια πολύτιμη εμπειρία για την αρχή της διαμονής μας στη Θεσσαλονίκη, καθώς ανακαλύψαμε ότι, βασικά, μπορείς να φτάσεις σε κάθε σημαντικό σημείο αυτής της πόλης με τα πόδια.
Καθώς ξεκινήσαμε να περπατάμε την πρώτη μας μέρα εδώ, προτιμήσαμε κυρίως τα πόδια, καθώς με αυτό το «μέσο μεταφοράς» μπορούσαμε να ανακαλύψουμε περισσότερα από την πόλη. Μόνο δύο φορές πήραμε ταξί: όταν ο Νίκο βιαζόταν να απαθανατίσει το ηλιοβασίλεμα πάνω από τη Θεσσαλονίκη από το κάστρο Επταπύργιο και όταν πήγαμε στο αεροδρόμιο. Τα ταξί είναι εύκολο να τα βρεις και αρκετά δίκαια, δηλαδή η τιμή είναι εντάξει και οι οδηγοί δεν μας εξαπάτησαν. Βρίσκονταν σχεδόν σε κάθε πλατεία, την οποία οι Έλληνες αποκαλούν «πιάτσα».
Υποτίθεται ότι στη Θεσσαλονίκη υπάρχει ένα καλό δίκτυο λεωφορείων, ώστε να μπορείς να μετακινηθείς εύκολα από το Α στο Β. Τα εισιτήρια είχαν επίσης λογικές τιμές – 1€ για εισιτήριο 70 λεπτών αν το αγοράσεις από περίπτερο, και 1,10€ αν το αγοράσεις από αυτόματο μηχάνημα σε στάση λεωφορείου. Ωστόσο, καθώς μέναμε σχεδόν στο κέντρο, τελικά δεν δοκιμάσαμε τα λεωφορεία.
Πού να μείνετε στη Θεσσαλονίκη
Μείναμε σε ένα διαμέρισμα κοντά στην Πλατεία Αριστοτέλους, που υποτίθεται ότι ήταν η πιο ζωντανή περιοχή της Θεσσαλονίκης, μέσω του Airbnb. Καταφέραμε να βρούμε ένα μέρος ακριβώς μπροστά από το Yahudi Hammami – ένα λουτρό της οθωμανικής εποχής. Τελικά αποδείχθηκε πολύ έξυπνη ιδέα να μείνουμε σε ένα διαμέρισμα εκεί, όχι μόνο λόγω της εγγύτητας σε πολλά τουριστικά αξιοθέατα, αλλά και λόγω της γειτονικής συνοικίας Λαδαδίκων, που φημίζεται για τα πολλά εστιατόρια της με νόστιμο φαγητό.
Γενικά, δεν είναι ποτέ κακή ιδέα να μείνετε κοντά στην Πλατεία Αριστοτέλους, καθώς μπορείτε να φτάσετε εύκολα στις ακτές της Μεσογείου με λίγα λεπτά περπάτημα. Βρίσκεστε κοντά στα περισσότερα τουριστικά αξιοθέατα, καταστήματα και εστιατόρια. Όσον αφορά τα εστιατόρια, ίσως είναι καλύτερο να αποφύγετε τους τυπικούς τουριστικούς δρόμους και να κατευθυνθείτε προς τη γειτονική συνοικία Λαδαδίκων, όπου βρίσκονται τα ποικίλα εστιατόρια, κυρίως ελληνικά αλλά όχι μόνο.
Μέζες και αρτοποιεία στη Θεσσαλονίκη
Το να βρίσκεσαι στην Ελλάδα και να μην τρως μεζέδες είναι σχεδόν αμαρτία, οπότε συνεχίσαμε να τρώμε μόνο αυτά τα μικρά τοπικά πιάτα. Όπως μας είπε ο οικοδεσπότης μας, δεν μπορείς ποτέ να κάνεις λάθος αν επιλέξεις ένα μαγαζί με ελληνικό φαγητό στη Θεσσαλονίκη. Την πρώτη μέρα, πήγαμε στο «To Full Tou Meze», ένα μαγαζί που θύμιζε παντοπωλείο. Στους τοίχους υπήρχαν ράφια με βάζα ή κονσερβοποιημένα προϊόντα, ενώ τα τραπέζια ήταν καλυμμένα με ένα τύπωμα που μιμούνταν ελληνικές εφημερίδες πριν από δεκαετίες. Οι σερβιτόροι ήταν φιλικοί και ειλικρινείς μαζί μας – ένας μάλιστα είπε ότι η παραγγελία μας ίσως ήταν υπερβολική για δύο άτομα… Η επιλογή από κρεατικά και χορτοφαγικά μεζέδες ήταν μεγάλη και, τελικά, όλα όσα παραγγείλαμε ήταν φρέσκα και νόστιμα.
Επισκεφθήκαμε πολλά μέρη στην περιοχή αυτή, παραγγέλνοντας πάντα μεζέδες, και όντως δεν υπήρχε τίποτα που να πάει στραβά, όπως μας είχε πει ο οικοδεσπότης μας. Εκτός από τα γεύματα, δοκιμάσαμε μια ποικιλία από φαγητά του δρόμου στη Θεσσαλονίκη, με καλύτερο από όλα το σπανακόπιτα – κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε αν βρεθείτε στην Ελλάδα. Το αξιοσημείωτο για τη Θεσσαλονίκη είναι τα αρτοποιεία που βρίσκονται σχεδόν σε κάθε γωνία. Εκτός από τα αλμυρά κέικ, τα οποία θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν το μεσημεριανό γεύμα σε μια ζεστή μέρα, οι άνθρωποι εκεί είναι απλά μάστορες στα γλυκά! Λέγεται ότι η οθωμανική εποχή άφησε το στίγμα της στον τρόπο παρασκευής αρτοσκευασμάτων σε αυτές τις περιοχές, και βλέποντας πόσα είδη μπακλαβά πωλούν αυτά τα μικρά μαγαζιά, το πιστεύουμε. Το αγαπημένο μας αρτοποιείο έγινε το «Τερκενλής», που βρίσκεται κοντά στην πλατεία Αριστοτέλους, όπου πουλάνε νόστιμο τσουρέκι (πλεγμένο ψωμί με αυγά).
Συνολικά, η Θεσσαλονίκη μας άφησε πολύ θετική εντύπωση. Παρά το κλίμα που είναι πιο ψυχρό σε σύγκριση με τη νότια Ελλάδα, δεν υπάρχει κακή εποχή για να την επισκεφτεί κανείς. Όλα σε αυτό το μέρος μας φάνηκαν τόσο εύκολα: η πρόσβαση, η μετακίνηση, η εύρεση ενός καλού καταλύματος και ενός καλού εστιατορίου!
