Μαγιόρκα

Η Μαγιόρκα είναι το μεγαλύτερο νησί των Βαλεαρίδων Νήσων και βρίσκεται στη δυτική Μεσόγειο, απέναντι από τις ανατολικές ακτές της Ισπανίας. Η Πάλμα, στη νότια ακτή, φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του νησιού και τον γοτθικό καθεδρικό ναό της, ενώ η οροσειρά Serra de Tramuntana εκτείνεται κατά μήκος της βορειοδυτικής ακτής και φτάνει στο υψηλότερο σημείο του νησιού. Στο βορρά, η ακτογραμμή ανοίγει στους ευρύχωρους κόλπους της Πολλένσα και της Αλκούδια, με αμμώδεις παραλίες και πόλεις πιο ήσυχες σε σύγκριση με τα θέρετρα του νότου.

Λιμάνι της Αλκούδια

Το μεγαλύτερο μέρος της τουριστικής κίνησης της Μαγιόρκα συγκεντρώνεται στην Πάλμα και παραμένει στη νότια ακτή. Εμείς, αντίθετα, κατευθυνθήκαμε βόρεια, στο Πορτ ντ’Αλκούντια, και μείναμε εκεί μια εβδομάδα.

Τα ηλιοβασιλέματα εκεί έκαναν την εμφάνισή τους ήδη από τις πρώτες δύο βραδιές: πορτοκαλί, κίτρινο και κόκκινο χρώμα που απλωνόταν σε ολόκληρο τον ουρανό. Δεν είχα πραγματικά άλλη επιλογή. Φωτογράφισα τον ήλιο να βυθίζεται πίσω από την κορυφογραμμή, με ένα μοναδικό αγκυροβολημένο σκάφος να παραμένει ακίνητο στα ήρεμα νερά, ενώ η παραλία και η πόλη απλώνονταν κατά μήκος της δεξιάς πλευράς του κάδρου.

Η μικρή ενορία αποτελεί μέρος της πόλης της Αλκούδια, το όνομα της οποίας προέρχεται από το αραβικό «Al-Qudya», που σημαίνει «οι λόφοι», λόγω του ήπιου ανυψωμένου εδάφους πάνω στο οποίο χτίστηκε η παλιά πόλη. Οι άνθρωποι ζουν εδώ από την Εποχή του Χαλκού. Τα ερείπια της ρωμαϊκής πόλης Πολλέντια βρίσκονται λίγο πιο μέσα στην ενδοχώρα, ανάμεσα στους δύο κόλπους. Η πόλη ιδρύθηκε από τον ύπατο Κίντο Καίκιλιο Μέτελλο το 123 π.Χ. και κάποτε ήταν η σημαντικότερη πόλη των Βαλεαρίδων Νήσων. Η γοτθική εκκλησία της Αγίας Άννας χρονολογείται στον 13ο αιώνα. Μεταξύ των ερειπίων, των παλαιών τειχών και των χιλιομέτρων αμμουδιάς, η περιοχή προσφέρει πολύ περισσότερα από μια απλή εβδομάδα διακοπών στην παραλία.

Κόλπος της Αλκούδια

Η θάλασσα στην Αλκούντια είναι ασυνήθιστα ήρεμη. Οι χερσόνησοι που περιβάλλουν τον κόλπο σπάνε τα κύματα πριν φτάσουν, οπότε το νερό παραμένει επίπεδο τα περισσότερα βράδια, και αυτό είναι που του δίνει αυτό το χρώμα.

Ένα βράδυ περιπλανιόμουν στο λιμάνι με τη φωτογραφική μηχανή, όπως πάντα, ελπίζοντας να βρω μια σύνθεση με το λιμάνι, το ηλιοβασίλεμα και τα βουνά στο βάθος. Είχα τα τρία αυτά στοιχεία ευθυγραμμισμένα, όταν η προσοχή μου τραβήχτηκε από ένα ζευγάρι στο κιγκλίδωμα της προκυμαίας, που προσπαθούσε να τραβήξει μια selfie με φόντο τον ήλιο. Αυτοί έγιναν το θέμα της φωτογραφίας. Οι δυο τους στο κιγκλίδωμα, με τους ιστούς της μαρίνας και τα βουνά να απλώνονται πίσω τους, λένε περισσότερα για το μέρος από ό,τι θα έλεγε η κενή εκδοχή του ίδιου καρέ. Κατά την επεξεργασία της φωτογραφίας αργότερα, συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα να τους είχα ζητήσει τη διεύθυνσή τους και να τους είχα στείλει τη φωτογραφία. Θα ήταν πιο εύκολο από το να τραβήξουν μια selfie με τον ήλιο μπροστά τους.

Καθεδρικός Ναός της Πάλμα (La Seu)

Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Μαρίας της Πάλμα, γνωστός σε όλους ως «La Seu», έχει μήκος 121 μέτρα, πλάτος 40 μέτρα και ύψος 44 μέτρα. Για σύγκριση, η Νοτρ Νταμ στο Παρίσι έχει ύψος μόλις 33 μέτρα. Το να χωρέσω όλα αυτά σε ένα καρέ, μαζί με την τάφρο που εκτείνεται κατά μήκος της νότιας πλευράς του, δεν είναι απλή υπόθεση. Τελικά κατάφερα να αποτυπώσω ολόκληρο το κτίριο και το νερό του σε ένα ενιαίο πανόραμα, με την ευρεία προοπτική να καμπυλώνει τη λεκάνη σε μια καμπύλη που ακόμα μου θυμίζει ψάρι.

Η κατασκευή ανατέθηκε το 1229 από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας και τα έργα δεν ολοκληρώθηκαν παρά το 1601. Το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου είναι σε καταλανικό γοτθικό ρυθμό, με στοιχεία δανεισμένα από την αρχιτεκτονική της Βόρειας Ευρώπης.

Ο καθεδρικός ναός γνώρισε μια δεύτερη φάση τριακόσια χρόνια αργότερα. Το 1901 ο Αντόνι Γκαουντί ανέλαβε την ανακατασκευή του και ενσωμάτωσε στο κτίριο πολλές από τις διακοσμητικές και δομικές ιδέες του, συμπεριλαμβανομένης της μετακίνησης του χορού. Αποχώρησε το 1914 μετά από διαφωνία με τους εργολάβους, αφήνοντας το έργο ημιτελές.

Βασιλικό Παλάτι της Λα Αλμουντάινα

Από το πάρκο δίπλα στο λιμάνι της Πάλμα, ο καθεδρικός ναός παρουσιάζεται διαφορετικά. Αν απομακρυνθεί κανείς αρκετά, το Βασιλικό Παλάτι της Λα Αλμουντάινα μπαίνει στο κάδρο στα αριστερά, κάτι που χάνεται εντελώς στις πιο στενές συνθέσεις του καθεδρικού ναού.

Η «La Seu» έχει τρεις προσόψεις, οι οποίες δεν προορίζονταν ποτέ να εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Αυτή που βλέπει προς τη θάλασσα είναι η «Fachada del Mirador», η νότια πλευρά και η πιο επιβλητική από τις τρεις. Αυτός είναι ο τοίχος που έβλεπαν πρώτα οι ταξιδιώτες, καθώς κάποτε η Μαγιόρκα ήταν προσβάσιμη μόνο με πλοίο. Οι κατασκευαστές ήθελαν οι αφιχθέντες να εντυπωσιάζονται από μακριά, γι’ αυτό και οι λεπτομέρειες εξακολουθούν να ξεχωρίζουν από την άλλη πλευρά του λιμανιού. Η «Fachada de l’Almoina» βλέπει προς βορρά και δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία, ενώ η τρίτη προσόψη στρέφεται προς το κάστρο.

Το ίδιο το παλάτι ξεκίνησε ως αμυντικό αλκάθαρ με ρίζες στον 13ο αιώνα και εξακολουθεί να αποτελεί την επίσημη κατοικία της ισπανικής βασιλικής οικογένειας. Ο πρώτος όροφος διατηρεί το ύφος εκείνων των πρώτων αιώνων. Ο δεύτερος προστέθηκε κατά το πρώτο μισό του 16ου αιώνα και είναι διακοσμημένος σύμφωνα με την εποχή του.

Οροσειρά Τραμουντάνα

Η οροσειρά Serra de Tramuntana εκτείνεται σε μήκος περίπου 90 χιλιομέτρων κατά μήκος της βορειοδυτικής πλευράς του νησιού, από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά, από το Andratx έως το Cap de Formentor, στο βόρειο άκρο της Μαγιόρκα, ακριβώς πάνω από την Alcudia. Το Puig Major, με υψόμετρο 1.445 μέτρων, αποτελεί το υψηλότερο σημείο της οροσειράς και του νησιού.

Η UNESCO ανακήρυξε την οροσειρά ως πολιτιστικό τοπίο το 2011, και ο λόγος είναι περισσότερο το τεχνικό επίτευγμα παρά το φυσικό τοπίο. Οι απότομες ασβεστολιθικές πλαγιές διαμορφώθηκαν σε αναβαθμίδες που στηρίζονται από τοίχους ξερολιθιάς, γεγονός που κατέστησε δυνατή την καλλιέργεια ελιών, φρούτων και λαχανικών σε έδαφος που κανονικά δεν θα μπορούσε να τα συντηρήσει. Μέσα από την οροσειρά διατρέχει ένα υδραυλικό σύστημα που κληρονομήθηκε από την ισλαμική περίοδο του νησιού: κανάτ, κανάλια, τάφροι και δεξαμενές αποθήκευσης που συλλέγουν και μεταφέρουν το νερό στις αναβαθμίδες. Πολλοί από τους τοίχους είναι ηλικίας άνω των 800 ετών και εξακολουθούν να λειτουργούν.

Φαγητό και ποτό στη Μαγιόρκα

Η Αλκούντια διαθέτει ακόμα τοπικά μαγαζιά, κάτι που ήταν και ο κύριος λόγος για να μείνουμε στο βορρά. Τις ζεστές νύχτες μπορείς να καθίσεις μαζί με Ισπανούς και να πιεις μια μπύρα από παγωμένο ποτήρι. Ναι, παγωμένο.

Αξίζει να γνωρίζετε τα βασικά εδέσματα του νησιού πριν παραγγείλετε: τη «sobrassada», το μαλακό αλλαντικό που αλείφεται στο ψωμί· την «ensaïmada», το σπειροειδές γλυκό που πωλείται παντού στην Πάλμα· και το «pa amb oli», ψωμί αλειμμένο με ντομάτα και ελαιόλαδο. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να κλείσετε τη μέρα σας εδώ από το να καθίσετε δίπλα στη θάλασσα με ένα ποτήρι ισπανικό κόκκινο κρασί, ενώ ο ήλιος μετατρέπει το νερό σε χρυσό και τα βουνά σκουραίνουν πίσω του.

Πότε να επισκεφθείτε τη Μαγιόρκα

Η Μαγιόρκα έχει ξηρό μεσογειακό κλίμα και μια μακρά τουριστική περίοδο. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι πιο ζεστοί και οι πιο πολυσύχναστοι μήνες, όταν τα θέρετρα γεμίζουν και η νότια ακτή βρίσκεται στο αποκορύφωμά της. Ο Μάιος, ο Ιούνιος, ο Σεπτέμβριος και οι αρχές Οκτωβρίου είναι οι καλύτεροι μήνες: η θάλασσα είναι αρκετά ζεστή για κολύμπι, το φως είναι πιο καθαρό και οι παραλίες γύρω από την Αλκούντια παραμένουν ήσυχες.

Ο χειμώνας είναι ήπιος και πολύ ήσυχος. Οι μέρες είναι σύντομες, πολλές επιχειρήσεις στα θέρετρα κλείνουν και η οροσειρά Τραμουντάνα φέρνει καιρικές συνθήκες που το καλοκαίρι δεν προσφέρει ποτέ. Για τη φωτογραφία, το λιμάνι της Αλκούδια αποτελεί θέμα για το βράδυ, ενώ ο καθεδρικός ναός της Πάλμα είναι καλύτερο να φωτογραφηθεί νωρίς, πριν ο κόσμος γεμίσει το πάρκο δίπλα στο λιμάνι.

Μετακινήσεις στη Μαγιόρκα

Η Μαγιόρκα είναι ιδανική για να την εξερευνήσετε με αυτοκίνητο. Η Πάλμα είναι εύκολη για περπάτημα, αρκεί να βρεθείτε μέσα στην πόλη, ενώ ο καθεδρικός ναός, η Αλμουντάινα και το ιστορικό κέντρο βρίσκονται κοντά μεταξύ τους. Όλα τα υπόλοιπα είναι αρκετά διασκορπισμένα. Το Πορτ ντ'Αλκούντια απέχει περίπου μία ώρα οδικώς βόρεια της Πάλμα, ενώ η ακτή της Τραμουντάνα αποτελεί από μόνη της μια διαδρομή που αξίζει να διανύσετε με αυτοκίνητο.

Το αεροδρόμιο της Πάλμα εξυπηρετεί τις περισσότερες αφίξεις και βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη. Τα λεωφορεία συνδέουν την Πάλμα με τα μεγαλύτερα θέρετρα, ενώ μια σιδηροδρομική γραμμή διασχίζει την ενδοχώρα, αλλά η πρόσβαση στη βόρεια ακτή και στα ορεινά χωριά είναι πολύ ευκολότερη με δικό σας αυτοκίνητο. Τα πλοία συνδέουν το νησί με την ηπειρωτική χώρα και με τους γκρεμούς και τους όρμους του γειτονικού νησιού, γεγονός που καθιστά εύκολη την εκδρομή και στα δύο νησιά.

Συχνές ερωτήσεις