Η Βοστώνη είναι η πρωτεύουσα της Μασαχουσέτης και η μεγαλύτερη πόλη της Νέας Αγγλίας, χτισμένη σε ένα φυσικό λιμάνι στις εκβολές του ποταμού Τσαρλς. Ο ιστορικός πυρήνας της πόλης (το Faneuil Hall, το Τελωνείο, η Παλιά Βόρεια Εκκλησία, το Παλιό Κρατικό Κτίριο) βρίσκεται σε μικρή απόσταση που μπορεί να διανυθεί με τα πόδια, ενώ στο Κέιμπριτζ, στην απέναντι όχθη του ποταμού, βρίσκονται το Χάρβαρντ και το MIT. Το Ναυτικό Ναυπηγείο του Τσάρλσταουν, η περιοχή του Λιμανιού και το Φένγουεϊ επεκτείνουν τη φωτογραφική ακτίνα προς τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.
Άφιξη στη Βοστώνη
Η πρώτη φορά που φτάσαμε στη Βοστώνη ήταν τον Ιούνιο του 2022. Η Ντάρια είχε γίνει δεκτή στο μάθημα Επιχειρηματικότητας του MIT στο πλαίσιο του προγράμματος The Lisbon MBA. Το μάθημα είχε αρχικά προγραμματιστεί για το 2021, αλλά αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας του Covid, και τελικά το ινστιτούτο πρόσφερε την ευκαιρία να παρακολουθηθεί δια ζώσης τα δύο επόμενα καλοκαίρια. Εμείς επιλέξαμε τη δεύτερη περίοδο. Ενώ εκείνη παρακολουθούσε τα μαθήματα στην πλευρά του ποταμού που ανήκει στο Κέιμπριτζ, εγώ είχα ένα ελεύθερο δωμάτιο ξενοδοχείου και μια ολόκληρη εβδομάδα για να εξερευνήσω την πόλη.
Αυτό το ταξίδι καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο φωτογραφίζω τη Βοστώνη από τότε. Το πρόγραμμα της Ντάρια μας κρατούσε στο Κέιμπριτζ τα πρωινά, και συνήθως επέστρεφα στο κέντρο της Βοστώνης με τα πόδια ή με τη Red Line αργά το απόγευμα. Τα δύο μισά της πόλης έχουν εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα, και ο ποταμός που τα χωρίζει αποτελεί από μόνος του μέρος της φωτογραφίας.
Παλιό Δημαρχείο
Την πρώτη μας μέρα κάναμε το πιο απλό πράγμα που μπορούσαμε: πήραμε τυχαίους δρόμους και αφήσαμε τον εαυτό μας να χαθεί. Στρίψαμε σε μια γωνία και βρεθήκαμε μπροστά στο Παλιό Δημαρχείο.
Είναι ένα από τα πρώτα παραδείγματα του στυλ Ναπολέοντα Γ΄ στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η αρχιτεκτονική του βασίζεται στη συμμετρία. Το φωτογράφισα με αυτόν τον τρόπο. Ακριβώς στο κέντρο, με τον ευρυγώνιο φακό που είχα, με τις κολόνες να οδηγούν στην αμερικανική σημαία στην οροφή. Το φως του απογεύματος έβγαλε την πρόσοψη από τη σκιά για αρκετή ώρα ώστε να μπορέσω να δουλέψω χωρίς τρίποδο, και καθώς πλησίαζε το ηλιοβασίλεμα, η κίνηση των πεζών μειώθηκε αρκετά ώστε να μου δώσει ένα καθαρό κάδρο.
Dock Square και Faneuil Hall
Νωρίτερα εκείνη την ημέρα είχα ήδη επιλέξει την πλατεία Dock Square ως καλό σημείο εκκίνησης και είχα σημειώσει στο μυαλό μου να επιστρέψω το σούρουπο, όταν τα φώτα της πόλης αρχίζουν να αντικαθιστούν τον ουρανό. Περίμενα να αντιμετωπίσω πλήθη. Αντ’ αυτού, η πλατεία ήταν σχεδόν άδεια. Υποψιάζομαι ότι ένας αγώνας των Celtics είχε τραβήξει το μεγαλύτερο μέρος της Βοστώνης σε κλειστούς χώρους.
Στο κέντρο στέκεται το άγαλμα του Samuel Adams, με το Faneuil Hall πίσω του. Το κτίριο χτίστηκε αρχικά το 1740 και ανακατασκευάστηκε το 1761 μετά από πυρκαγιά. Σύνθεσα το κάδρο έτσι ώστε ο Adams και το Faneuil Hall να κατευθύνουν το βλέμμα προς τον Πύργο του Ρολογιού της Βοστώνης, τρία στρώματα της ιστορίας της πόλης σε μία λήψη. Το Samuel Adams Tap Room βρίσκεται στα δεξιά του κάδρου, κάτι που αποτελεί ένα είδος αστείου: ο Ιδρυτής Πατέρας ήταν ιδιοκτήτης ζυθοποιείου, αλλά η σύγχρονη μάρκα μπύρας δεν έχει άμεση σχέση με αυτό.
Ο Πύργος του Τελωνείου
Το Τελωνείο χρονολογείται από το 1849, ενώ ο πύργος του ρολογιού προστέθηκε το 1915. Ο πύργος έχει ύψος περίπου 150 μέτρα, κάτι που ακούγεται φυσιολογικό μέχρι να θυμηθεί κανείς ότι η Βοστώνη είχε τότε όριο ύψους 38 μέτρων. Το Τελωνείο ήταν ομοσπονδιακή ιδιοκτησία, οπότε ο τοπικός κανονισμός δεν ίσχυε, και ο πύργος παρέμεινε το ψηλότερο κτίριο της πόλης για δεκαετίες.
Ήθελα ένα κάδρο όπου το καντράν του ρολογιού να ήταν το κεντρικό στοιχείο, όχι μια λεπτομέρεια στη γωνία. Το Google Maps μου έδωσε την απάντηση: ένα οκταώροφο πάρκινγκ λίγα τετράγωνα μακριά. Ανεβήκατε με το ασανσέρ, περπατήσατε προς την πλευρά που βλέπει προς την οικονομική περιοχή και το Custom House ευθυγραμμίζεται τέλεια με τον υπόλοιπο ορίζοντα πίσω του. Ο άνεμος στο ανοιχτό πάνω κατάστρωμα ήταν τόσο δυνατός που το τρίποδο δεν ήταν επιλογή, οπότε στήριξα τη φωτογραφική μηχανή σε έναν εσωτερικό τοίχο και δούλεψα με δοκιμές και λάθη μέχρι να πετύχω ένα ευκρινές κάδρο τη νύχτα.
Λιμάνι της Βοστώνης
Έχω επισκεφτεί τη Βοστώνη πολλές φορές από εκείνο το πρώτο ταξίδι στο MIT, και η παραλιακή ζώνη παραμένει το μέρος της πόλης που αιχμαλωτίζει τη φαντασία μου. Είναι, άλλωστε, μια πόλη που χτίστηκε από τη θάλασσα. Σε μια βροχερή χειμωνιάτικη μέρα, κατά τη διάρκεια μιας μεταγενέστερης επίσκεψής μου, πήγα στο Fan Pier ειδικά για να φωτογραφίσω τον ορίζοντα.
Από εκείνη την αποβάθρα μπορείς να δεις ολόκληρο το τόξο της πόλης με μία ματιά: τον Πύργο Prudential, τη Γέφυρα Zakim, τον πύργο της Εκκλησίας Old North και τα νησιά του λιμανιού στο βάθος. Πλαισίωσα τη λήψη με μεταλλικά γλυπτά πλοίων στο προσκήνιο, μια σαφή αναφορά στη ναυτική προέλευση της πόλης. Ο βροχερός ουρανός συνέβαλε περισσότερο στη σύνθεση από ό,τι θα συνέβαλε ένας καθαρός. Μια επίπεδη μπλε εκδοχή αυτής της θέας μοιάζει πάντα με καρτ ποστάλ· η μελαγχολική εκδοχή μοιάζει με λιμάνι σε λειτουργία.
Ήταν επίσης αδύνατο να σταθείς στο Fan Pier χωρίς να σκεφτείς τον Δεκέμβριο του 1773, όταν άποικοι μεταμφιεσμένοι σε ιθαγενείς Αμερικανούς επιβιβάστηκαν σε πλοία σε αυτό το λιμάνι και πέταξαν στη θάλασσα πάνω από τριακόσια κιβώτια τσαγιού της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το νερό μύριζε τσάι για εβδομάδες.
Ο ορίζοντας της Βοστώνης και η προκυμαία όπως φαίνονται από το Fan Pier, με γλυπτά πλοίων που τιμούν τη ναυτική κληρονομιά της πόλης
Περιοχή Seaport
Το Fan Pier και η γύρω περιοχή αποτελούσαν μια ενεργή βιομηχανική παραλιακή ζώνη για δύο αιώνες. Αποθήκες, ψαρολίμανες, εργοστάσια κατασκευής σχοινιών. Στα τέλη του 20ού αιώνα, μεγάλο μέρος της περιοχής είχε ερειπωθεί, και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και του 2000 ολόκληρη η έκταση ανακατασκευάστηκε σχεδόν από το μηδέν, μεταμορφωμένη στην περιοχή Seaport District.
Αυτή η ανακατασκευή είναι ο λόγος για τον οποίο η θέα του ορίζοντα από το Fan Pier υπάρχει σήμερα. Η ίδια η αποβάθρα είναι πλέον δημόσιος χώρος, με νέους πύργους, εστιατόρια και το Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης. Ως φωτογράφος, αποτελεί μια ασυνήθιστη περίπτωση μελέτης: μια παλιά βιομηχανική παραθαλάσσια περιοχή που μετατράπηκε σε μια καθαρή, σύγχρονη συνοικία μέσα σε περίπου τριάντα χρόνια, με το μεγαλύτερο μέρος του ιστορικού ορίζοντα να παραμένει ανέπαφο απέναντι από το κανάλι.
Το USS Constitution στο λιμάνι της Βοστώνης
Το USS Constitution βρίσκεται απέναντι από το εσωτερικό λιμάνι, στο Ναυπηγείο του Τσάρλσταουν. Καθελκύστηκε το 1797 και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα εν ενεργεία πολεμικά πλοία που εξακολουθούν να πλέουν στον κόσμο. Πρόκειται για μια βαριά φρεγάτα με ξύλινο σκάφος και τρία κατάρτια, η οποία κατασκευάστηκε αρχικά για να προστατεύει τα αμερικανικά εμπορικά πλοία από πειρατές και ξένους ναυτικούς, ενώ αργότερα έγινε διάσημη για τον ρόλο της στον Πόλεμο του 1812. Το παρατσούκλι Old Ironsides προήλθε από αυτές τις μάχες, αφού οι βρετανικές οβίδες δεν κατάφεραν να διαπεράσουν το δρύινο κύτος του.
Δεν είναι ένα στατικό έκθεμα μουσείου. Παραμένει στα μητρώα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και είναι ανοιχτό στους επισκέπτες που επιθυμούν να περπατήσουν στα καταστρώματά του. Το κάδρο στο οποίο επιστρέφω συνεχώς είναι η αντίθεση μεταξύ των ξύλινων ξάρτων και του σύγχρονου ορίζοντα της Βοστώνης στο βάθος, δύο χρονολογικές περιόδους συμπυκνωμένες σε μία λήψη. Πληροφορίες για την κατασκευή του πλοίου και τις μάχες του Πολέμου του 1812 που του χάρισαν το παρατσούκλι Old Ironsides συγκεντρώνονται στο ειδικό μουσείο δίπλα στο Ναυτικό Οπλοστάσιο.
Ο Μεγάλος Θόλος και το Πανεπιστημιακό Συγκρότημα του MIT
Η πλευρά του Κέιμπριτζ ξεκινά από το MIT. Ο Μεγάλος Θόλος αποτελεί το προφανές επίκεντρο του πανεπιστημιούπολης, σχεδιασμένος για να κάνει εντύπωση και να συνεχίζει να το κάνει ακόμα και περισσότερο από έναν αιώνα μετά την ολοκλήρωσή του. Από το Killian Court, ο θόλος υψώνεται περίπου 45 μέτρα πάνω από την Αίθουσα Ανάγνωσης Barker. Το Ινστιτούτο ανέθεσε την κατασκευή του το 1916 για να σηματοδοτήσει τη μετεγκατάσταση από το Back Bay της Βοστώνης στο Κέιμπριτζ, ενώ το ύψος του ορίστηκε σκόπιμα ώστε να ξεπερνά τόσο το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου.
Τον φωτογράφισα σκόπιμα αργά το απόγευμα. Νωρίς το πρωί ο ασβεστόλιθος έχει μια πιο δροσερή λάμψη, αλλά στο θολό φως λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα οι νεοκλασικές λεπτομέρειες φαίνονται πιο καθαρές και το πράσινο του Killian Court που τον περιβάλλει αποκτά ζεστούς τόνους. Στο εσωτερικό, η ροτόντα κάτω από τον θόλο έχει ένα οπτικό άνοιγμα 8,2 μέτρων που ρίχνει φυσικό φως στην αίθουσα ανάγνωσης, με διάμετρο σχεδόν ίδια με εκείνη του οπτικού ανοίγματος στο Πάνθεον της Ρώμης. Από έξω, ο θόλος λειτουργεί ως οπτικό σημείο αναφοράς του πανεπιστημίου· από μέσα, είναι μια μοναδική στήλη φωτός.
Ο Μεγάλος Θόλος είναι το προφανές θέμα για φωτογραφία, αλλά ο πανεπιστημιακός χώρος γύρω του αποτελεί το μισό της εικόνας. Το Killian Court ανοίγει προς τον ποταμό Τσαρλς, και ο χορτοτάπητας είναι αρκετά ευρύς ώστε ένα συνηθισμένο απόγευμα να συναντάς φοιτητές με βιβλία, φρίσμπι και, περιστασιακά, να κάνουν πικνίκ. Το MIT μεταφέρθηκε στο Κέιμπριτζ το 1916 ακριβώς επειδή η τοποθεσία στο Back Bay δεν είχε περιθώρια επέκτασης· ο νέος πανεπιστημιακός χώρος σχεδιάστηκε με βάση τις μακρινές οπτικές γραμμές και τους ανοιχτούς χώρους πρασίνου, και αυτή η πρόθεση είναι ακόμα εμφανής στο έδαφος σήμερα.
Για μια ευρύτερη πανοραμική θέα της Βοστώνης από το MIT, η προκυμαία του ποταμού Τσαρλς, ακριβώς βόρεια του πανεπιστημιακού συγκροτήματος, προσφέρει καθαρή οπτική επαφή πέρα από το νερό προς τον ορίζοντα του Μπακ Μπέι. Σε ένα καθαρό απόγευμα, ο ποταμός αντανακλά τον Προυδενσιάλ Τάουερ και το κτίριο Τζον Χάνκοκ, με ιστιοπλοϊκά από το MIT Sailing Pavilion στο προσκήνιο.
Χάρβαρντ
Το Χάρβαρντ βρίσκεται σε μικρή απόσταση με το μετρό προς τα βόρεια, ακολουθώντας τη «Κόκκινη Γραμμή», ή μετά από μια μακρά βόλτα κατά μήκος του ποταμού. Εμείς κάναμε και τα δύο την ίδια εβδομάδα. Ιδρύθηκε το 1636 και αποτελεί το παλαιότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αρχικά δημιουργήθηκε από τη νομοθετική συνέλευση της αποικίας της Μασαχουσέτης με σκοπό να αποτρέψει αυτό που αποκαλούσαν «αναλφάβητο ιερατείο», ενώ το 1639 μετονομάστηκε προς τιμήν του Τζον Χάρβαρντ, του Άγγλου ιερέα του οποίου η δωρεά περίπου 400 βιβλίων αποτέλεσε τη βάση της βιβλιοθήκης.
Ο πανεπιστημιακός χώρος είναι χτισμένος με κόκκινα τούβλα, κάτι που δίνει τον τόνο σε ό,τι φωτογραφίζεις εκεί. Το επισκεφθήκαμε στα μέσα Ιουνίου, που φαινόταν να είναι χαμηλή περίοδος. Τα διεθνή θερινά σχολεία λειτουργούσαν, αλλά ο γενικότερος φοιτητικός πληθυσμός ήταν αραιός. Τα δύο πανεπιστήμια βρίσκονται αρκετά κοντά μεταξύ τους στο Κέιμπριτζ, ώστε η αντιπαλότητα μεταξύ τους να αποτελεί ένα διαρκές θέμα της πόλης, και η βόλτα και στους δύο πανεπιστημιουπόλεις σε μία μόνο μέρα έκανε την αντίθεση εμφανή. Το MIT δίνει την εντύπωση ότι είναι προοδευτικό και είναι χτισμένο γύρω από έναν ενιαίο θόλο, ενώ το Χάρβαρντ δίνει την εντύπωση ότι είναι παλαιότερο και είναι χτισμένο γύρω από μια αυλή.
Η πρόσοψη της Βιβλιοθήκης είναι το πλάνο για το οποίο επέστρεψα. Καθώς ο ήλιος έδυε, η πρόσοψη του κτιρίου, με τα τεράστια πανό που κρέμονταν ανάμεσα στις κολόνες, ξεχώριζε καθαρά πάνω από έναν ουρανό που ήταν ακόμα φωτεινός. Η σύνθεση καθ’ εαυτήν ήταν απλή· το πρόβλημα ήταν να την αποτυπώσω καθαρά.
Η συνεχής ροή φοιτητών και επισκεπτών στα σκαλιά έκανε αδύνατη μια καθαρή λήψη απευθείας από τη φωτογραφική μηχανή. Δούλεψα τη θέση όσο μπορούσα, μετά αποδέχτηκα το συμβιβασμό και διόρθωσα τα υπόλοιπα στη μεταπαραγωγή. Η επεξεργασία πήρε πάνω από μία ώρα για να αφαιρέσω την κίνηση των πεζών, αλλά η εναλλακτική λύση ήταν να μην έχω καθόλου χρησιμοποιήσιμο καρέ. Είναι μία από τις λίγες φορές που ήμουν ειλικρινής σε μια λεζάντα σχετικά με τη μεταπαραγωγή· σε ένα πανεπιστημιακό campus τόσο πολυσύχναστο, ένα καρέ «χωρίς κόσμο» είναι προϊόν του Photoshop, όχι προϊόν υπομονής.
Φένγουεϊ Παρκ
Το Fenway Park άνοιξε το 1912 κοντά στην πλατεία Kenmore και από τότε αποτελεί την έδρα των Red Sox. Έχοντας καταχωριστεί στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων το 2012 λόγω της ιστορικής του σημασίας, παραμένει μικρό για τα δεδομένα της Major League, καθώς η πυκνοκατοικημένη γειτονιά που το περιβάλλει δεν αφήνει περιθώρια επέκτασης. Η επίσημη χωρητικότητά του είναι περίπου 40.000 θέσεις.
Παρακολουθήσαμε έναν αγώνα των Red Sox εναντίον των St Louis Cardinals εκείνη την πρώτη εβδομάδα στο MIT. Το μέγεθος του γηπέδου είναι το σημαντικό: κάθε θέση φαίνεται κοντά στο γήπεδο και η ενέργεια του πλήθους μεταφέρει τον αγώνα από την πρώτη ρίψη και μετά. Ακόμα και χωρίς να υποστηρίζεις ιδιαίτερα καμία από τις δύο ομάδες, το να κάθεσαι σε ένα γήπεδο του 1912 με τόσο θόρυβο γύρω σου είναι το πιο κοντινό που μπορείς να νιώσεις σαν ντόπιος σε ένα ταξίδι μιας εβδομάδας.
Πότε να επισκεφθείτε τη Βοστώνη
Από τα τέλη της άνοιξης έως τις αρχές του φθινοπώρου είναι η πιο ευνοϊκή περίοδος για φωτογραφία στη Βοστώνη. Ο Ιούνιος προσφέρει πολλές ώρες φωτός, ήπιες θερμοκρασίες και αισθητά πιο ήσυχους πανεπιστημιακούς χώρους και στις δύο όχθες του ποταμού. Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος φέρνουν τα φθινοπωρινά χρώματα της Νέας Αγγλίας για τα οποία είναι γνωστή η περιοχή, ενώ το φύλλωμα εκτείνεται βόρεια μέχρι τα Λευκά Όρη, αν οργανώσετε ένα οδικό ταξίδι με αυτό ως προορισμό.
Ο χειμώνας είναι πιο δύσκολος, αλλά χρήσιμος. Η βροχερή μέρα που φωτογράφισα από το Fan Pier δημιούργησε έναν πιο μελαγχολικό ορίζοντα από ό,τι θα είχε οποιαδήποτε εκδοχή με γαλανό ουρανό, και το λιμάνι φαίνεται πιο αυθεντικό κάτω από το στρώμα των σύννεφων. Από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο το φως είναι λιγοστό και ο άνεμος από το λιμάνι είναι δριμύς, αλλά μια καθαρή κρύα μέρα μετά από χιόνι μπορεί να δώσει στην οικονομική περιοχή μια καθαρή όψη που δεν μπορεί να προσφέρει το υπόλοιπο του έτους. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι ζεστοί και υγροί, και η πόλη αδειάζει για το Κέιπ τα Σαββατοκύριακα.
Για έναν πλήρη φωτογραφικό κύκλο, τρεις έως τέσσερις ημέρες καλύπτουν τον ιστορικό πυρήνα, το λιμάνι και το Κέιμπριτζ. Μια πέμπτη ημέρα προσθέτει το Φένγουεϊ, το Ναυπηγείο του Τσάρλσταουν ή μια βόλτα με το αυτοκίνητο κατά μήκος της ακτής προς το Σάλεμ και το Κέιπ Αν.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσες μέρες χρειάζεστε στη Βοστώνη;
Τρεις έως τέσσερις ημέρες αρκούν για να δείτε το ιστορικό κέντρο (Faneuil Hall, Old City Hall, Custom House Tower), την παραλία, καθώς και μισή μέρα στο Κέιμπριτζ για το Χάρβαρντ και το MIT. Αν προσθέσετε έναν αγώνα των Red Sox στο Fenway, μια ξενάγηση στο USS Constitution ή μια βόλτα με το αυτοκίνητο κατά μήκος της ακτής, το ταξίδι μπορεί εύκολα να παραταθεί σε μια άνετη εβδομάδα.
Ποια είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου για να επισκεφτεί κανείς τη Βοστώνη;
Το διάστημα από τα τέλη Μαΐου έως τον Οκτώβριο είναι η πιο ευχάριστη περίοδος. Ο Ιούνιος προσφέρει πολλές ώρες ηλιοφάνειας και λιγότερο κόσμο στα πανεπιστήμια. Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος φέρνουν τα χρώματα του φθινοπώρου της Νέας Αγγλίας. Ο χειμώνας είναι κρύος, αλλά δημιουργεί μια πιο ατμοσφαιρική ατμόσφαιρα στο λιμάνι και ένα πιο ήσυχο ιστορικό κέντρο, το οποίο ταιριάζει στην αρχιτεκτονική φωτογραφία, ακόμη και όταν οι θερμοκρασίες είναι δυσάρεστες.
Είναι η Βοστώνη πόλη που μπορείς να την περπατήσεις;
Ναι. Το ιστορικό κέντρο της πόλης, το North End, η παραλία, το Beacon Hill και η χρηματοοικονομική περιοχή βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους και μπορείτε εύκολα να τα επισκεφθείτε με τα πόδια. Το Freedom Trail είναι μια σηματοδοτημένη διαδρομή που περνάει από τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία. Το μετρό MBTA συνδέει το κέντρο της πόλης με το Cambridge και το Fenway, κάτι που είναι χρήσιμο όταν αρχίζετε να διανύετε μεγάλες αποστάσεις την ίδια μέρα.
Πώς πηγαίνεις από τη Βοστώνη στο Κέιμπριτζ;
Η Κόκκινη Γραμμή του μετρό MBTA συνδέει τους σταθμούς του κέντρου με τους σταθμούς Kendall/MIT και Harvard Square σε περίπου 10 με 15 λεπτά. Η πεζοπορία μέσω της γέφυρας Longfellow ή της γέφυρας Harvard αποτελεί μια εξαιρετική εναλλακτική λύση όταν ο καιρός είναι καλός και προσφέρει μια μοναδική φωτογραφική γωνία για τον ορίζοντα του Back Bay κατά τη διάρκεια της διαδρομής.
Μπορεί κανείς να επισκεφθεί το USS Constitution;
Ναι. Είναι αγκυροβολημένο στο ναυπηγείο Charlestown Navy Yard και είναι ανοιχτό στο κοινό. Οι επισκέπτες μπορούν να περπατήσουν στα καταστρώματά του και να δουν τμήματα του εσωτερικού του πλοίου. Παραμένει σκάφος σε υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και πραγματοποιεί ετήσιες σύντομες εκπαιδευτικές κρουαζιέρες στο λιμάνι σε σημαντικές ιστορικές επετείους.
Μπορεί κανείς να επισκεφθεί το Χάρβαρντ και το MIT χωρίς να είναι φοιτητής;
Ναι. Και οι δύο πανεπιστημιουπόλεις είναι ανοιχτές στο κοινό. Το Harvard Yard, η περιοχή γύρω από τη βιβλιοθήκη και το μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής αυλής είναι ελεύθερα προσβάσιμα. Στο MIT, το Killian Court και το Great Dome είναι ανοιχτά για επίσκεψη, ενώ η ροτόντα κάτω από τον θόλο είναι προσβάσιμη κατά τις κανονικές ώρες λειτουργίας. Και στα δύο πανεπιστήμια προσφέρονται δωρεάν ξεναγήσεις από φοιτητές.
Αξίζει να επισκεφτείς το Fenway Park αν δεν είσαι οπαδός του μπέιζμπολ;
Ναι. Το Fenway είναι ένα από τα παλαιότερα ενεργά γήπεδα μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες, άνοιξε το 1912 και είναι εγγεγραμμένο στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων. Η οικεία ατμόσφαιρα και η ενέργεια του κοινού προσφέρουν μια μοναδική εμπειρία ακόμη και σε όσους δεν είναι οπαδοί του αθλήματος. Οι ξεναγήσεις στο γήπεδο πραγματοποιούνται όλο το χρόνο τις ημέρες που δεν υπάρχουν αγώνες και περιλαμβάνουν το θεωρείο Τύπου, το Green Monster και τα dugouts.
Πού έχει κανείς την καλύτερη θέα στον ορίζοντα της Βοστώνης;
Το Fan Pier στην περιοχή Seaport προσφέρει την εμβληματική θέα στον ορίζοντα, με τον Πύργο Prudential, την οικονομική περιοχή, τον Πύργο Custom House και τη Γέφυρα Zakim να συμπληρώνουν το πλαίσιο. Η κορυφή ενός ανοιχτού χώρου στάθμευσης κοντά στην οικονομική περιοχή είναι η εναλλακτική λύση που έχω χρησιμοποιήσει για στενά πλάνα του Custom House. Το Castle Island στο Νότιο Βοστώνη προσφέρει επίσης μια εντυπωσιακή γωνία θέασης πάνω από το λιμάνι.
