Το Μοναστήρι της Μπατάλια (ή Μοναστήρι της Παναγίας της Νίκης· στα πορτογαλικά: Convento de Santa Maria da Vitória) αποτελεί σύμβολο του ύστερου γοτθικού, φλαμμουράτου αρχιτεκτονικού ρυθμού. Οι εργασίες για το μοναστήρι αυτό ξεκίνησαν το 1386 και ολοκληρώθηκαν το 1517. Αυτό σημαίνει ότι οι κατασκευαστικές εργασίες διήρκεσαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας επτά βασιλέων και επιβλέφθηκαν από δεκαπέντε αρχιτέκτονες.
Μάχη
Το μοναστήρι της Μπατάλια χτίστηκε προς τιμήν της Παναγίας ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη νίκη στη μάχη κατά της Καστίλης στην Αλχουμπαρότα το 1385. Επειδή η κατασκευή του μοναστηριού διήρκεσε πάνω από 150 χρόνια, φέρει τα σημάδια αρχιτεκτονικών ρευμάτων από διαφορετικές εποχές. Αρχικά, το μοναστήρι σχεδιάστηκε σε «γοτθικό ρυθμό Rayonnant» με επιρροές από τον καθεδρικό ναό του Καντέρμπουρυ. Στα μεταγενέστερα στάδια προστέθηκαν επιρροές από άλλα αρχιτεκτονικά στυλ: το φλαμπογιάν γοτθικό (φλογερό) και την Αναγέννηση. Το μοναστήρι της Μπατάλια καταστράφηκε εν μέρει κατά τον μεγάλο σεισμό της Πορτογαλίας το 1755. Ωστόσο, μεγαλύτερες ζημιές προκλήθηκαν από τους Ναπολεόντειους Πολέμους του 1810 και του 1811. Η ανακατασκευή του μοναστηριού διήρκεσε πάνω από έναν αιώνα και ολοκληρώθηκε μόλις τον 20ό αιώνα.
Γνωρίζοντας ότι η Μπατάλια απέχει μόλις μία ώρα με το αυτοκίνητο από το μέρος όπου μέναμε, δεν μπορούσαμε να χάσουμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε αυτό το μοναστήρι. Φτάσαμε στη Μπατάλια αργά το απόγευμα, όταν η ξενάγηση στο εσωτερικό είχε ήδη τελειώσει. Ωστόσο, η βόλτα γύρω από το μοναστήρι εκείνο το φθινοπωρινό απόγευμα, με τον ήλιο να χρωματίζει τον ουρανό με όλες τις αποχρώσεις του μωβ, άξιζε τον κόπο.
