Klasztor w Batalha (zwany też Klasztorem Matki Bożej Zwycięskiej; port. Convento de Santa Maria da Vitória) to symbol stylu architektonicznego późnego gotyku, tzw. gotyku flamboyant. Prace nad tym klasztorem rozpoczęły się w 1386 roku, a zakończyły w 1517 roku. Oznacza to, że budowa trwała przez panowanie siedmiu królów i nadzorowało ją piętnastu architektów.
Bitwa
Klasztor w Batalha został zbudowany ku czci Matki Boskiej w podziękowaniu za zwycięstwo w bitwie przeciwko Kastylii pod Aljubarrota w 1385 roku. Ponieważ budowa klasztoru trwała ponad 150 lat, widać w nim ślady stylów z różnych epok. Początkowo klasztor zaprojektowano w stylu „gotyku promienistego”, z wpływami zaczerpniętymi z katedry w Canterbury. W późniejszych etapach pojawiły się wpływy innych stylów architektonicznych: gotyku płomienistego i renesansu. Klasztor w Batalha został częściowo zniszczony podczas wielkiego trzęsienia ziemi w Portugalii w 1755 roku. Jednak większe zniszczenia spowodowały wojny napoleońskie w latach 1810 i 1811. Odbudowa klasztoru trwała ponad sto lat i została zakończona dopiero w XX wieku.
Wiedząc, że Batalha leży zaledwie godzinę jazdy od miejsca, w którym się zatrzymaliśmy, nie mogliśmy przegapić okazji, by zobaczyć ten klasztor. Dotarliśmy do Batalha późnym popołudniem, kiedy zwiedzanie wnętrz już się skończyło. Jednak spacer po klasztorze w jesienne popołudnie, kiedy słońce barwiło niebo na wszystkie odcienie fioletu, był wart tej podróży.
