Η Πορτογαλία δεν παύει να μας εκπλήσσει με την ποικιλία των τοπίων και των αξιοθέατων της – και αυτό ισχύει ακόμα και μετά από δύο χρόνια διαμονής στη Λισαβόνα. Παρόμοιες σκέψεις κάναμε καθώς κατευθυνόμασταν προς το Πιόνταο, στα βουνά της Serra do Açor. Το Πιόντο είναι ένα γραφικό χωριό, μόλις 1,5 με 2 ώρες […]

Αυτή η μικρή κροατική πόλη στην ακτή της Αδριατικής έχει ανακηρυχθεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Αυτό οφείλεται κυρίως στη βενετσιάνικη αρχιτεκτονική του κέντρου της πόλης του Τρόγκιρ. Ωστόσο, δεν είναι μόνο το κέντρο και τα κτίρια ιταλικού ρυθμού που αξίζουν την προσοχή μας. Τρογκίρ Η εξάρτηση του Τρογκίρ από διάφορες χώρες έχει αλλάξει σημαντικά […]

Το Vík í Mýrdal (ή απλά Vík) είναι ένα χωριό στο νοτιότερο άκρο της Ισλανδίας. Έχει μόλις 750 κατοίκους, αλλά αποτελεί ωστόσο έναν πολύ δημοφιλή προορισμό για τους τουρίστες. Είναι επίσης το μοναδικό μέρος όπου μπορείτε να ανεφοδιαστείτε με καύσιμα και να αγοράσετε τρόφιμα σε ακτίνα 70 χιλιομέτρων. Επομένως, αν ταξιδεύετε με αυτοκίνητο στον «περιφερειακό […]

Η Φάτιμα στην Πορτογαλία είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος προορισμός καθολικού προσκυνήματος στην Ευρώπη. Ακόμη και τους χειμερινούς μήνες, η πλατεία μπροστά από το Ιερό της Φάτιμα είναι γεμάτη με προσκυνητές που γονατίζουν. Και η απαρχή αυτής της λατρείας συνδέεται με την ιστορία των τριών νεαρών βοσκών. Η ιστορία της Βασιλικής της Παναγίας του Ροδαρίου Τον […]

Η ιστορία της Ναζαρέ ξεκινά τον 4ο αιώνα. Τότε ήταν που ο μοναχός Ρομάνο μετέφερε το άγαλμα της Παναγίας της Μαύρης Παναγίας σε αυτό το μέρος από τη Ναζαρέτ. Το άγαλμα αυτό βρίσκεται σήμερα στην εκκλησία της Nossa Senhora da Nazaré, όπως φαίνεται στη φωτογραφία. Σύμφωνα με τον μύθο, αυτός ο μοναχός ζούσε σε μια […]

Οι μέρες στο Βερολίνο είναι πλέον πιο σύντομες και πιο κρύες και δεν μπορώ να μην σκέφτομαι τον χειμώνα που πλησιάζει. Υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι αυτή η εποχή του χρόνου είναι ιδανική για να ανακαλύψει κανείς τις βόρειες πρωτεύουσες της Ευρώπης, όπου ο χειμώνας δεν είναι απλώς το γκρι χρώμα στους δρόμους. Αυτή η […]

Το Μπουράνο, με τα χαρακτηριστικά του χρώματα, δεν είχε καμία σχέση με οτιδήποτε είχα δει ποτέ πριν. Αργότερα έμαθα ότι υπήρχε ένας σκοπός πίσω από τον χρωματικό σχεδιασμό. Κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής της ανάπτυξης του Μπουράνο, αν ένας ιδιοκτήτης σπιτιού ήθελε να βάψει τα πράγματά του, έπρεπε να υποβάλει αίτηση στην κυβέρνηση του Μπουράνο για ένα χρώμα. Η κυβέρνηση επέτρεπε μόνο λίγες επιλογές χρωμάτων επιλογής.

Ήταν το πρώτο μας μεγάλο οδικό ταξίδι, όταν ταξιδέψαμε στη Βαυαρία και την Ιταλία. Το ότι είχαμε αυτοκίνητο μαζί μας σήμαινε ότι μπορούσαμε να φτάσουμε σε πιο απομακρυσμένα μέρη, όπως για παράδειγμα σε μια μικρή μπαρόκ εκκλησία του Αγίου Κολόμαν στο Schwangau, η οποία βρισκόταν στη μέση ενός χωραφιού. Δεν υπήρχαν στάσεις τουριστικών λεωφορείων και ούτε αυτοκίνητα που επιβράδυναν, οπότε απλώσαμε το πικνίκ μας και απλώς απολαύσαμε τον ήλιο που έδυε.

Πολύ πριν τραβήξω αυτή τη φωτογραφία στην Ιταλία, ήθελα να απαθανατίσω την εκκλησία της Σάντα Μαδδαλένα με το ορεινό συγκρότημα των Όντλε στο βάθος, φωτισμένη από το ζεστό φως του ηλιοβασιλέματος. Δυστυχώς, δεν ήταν ένα ηλιόλουστο απόγευμα και μάλιστα μας έπιασε καταιγίδα. Όταν κοιτάζω όμως αυτή τη φωτογραφία, πιστεύω ότι τελικά ήταν καλύτερα που τα […]

Η Τενερίφη είναι ένας ολόκληρος κόσμος γεμάτος ποικιλία για τη Ντάρια και εμένα. Κάθε πόλη και κάθε τοπίο διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους, που μερικές φορές νιώθουμε σαν να μας έχουν μεταφέρει σε άλλη χώρα, παρόλο που οδηγήσαμε μόλις 30 χιλιόμετρα από το σημείο Α στο Β. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Σαν Κριστόμπαλ ντε […]