Η γέφυρα «25 de Abril» («Ponte 25 de Abril») είναι ένα από τα σύμβολα της Λισαβόνας. Από τους πολλούς λόφους της πορτογαλικής πρωτεύουσας μπορεί κανείς να θαυμάσει την έκτη μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα της Ευρώπης. Για εμάς που ζούμε στη συνοικία Μπελέμ, είναι ένα συνηθισμένο αλλά ποτέ βαρετό θέαμα.
Η ιστορία της «Γέφυρας 25 de Abril»
Η ιδέα της κατασκευής μιας γέφυρας που θα ένωνε τη Λισαβόνα με την πόλη Αμαδόρα, στην αντίπερα όχθη του ποταμού Τάγου, γεννήθηκε το 1876. Ωστόσο, λόγω της έκρηξης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο δεν ξαναρχίστηκε μέχρι το 1958, όταν η πορτογαλική κυβέρνηση ενέκρινε το σχέδιο κατασκευής. Τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό κέρδισε η American Bridge Company, η οποία χρησιμοποίησε χάλυβα εισαγόμενο από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να κατασκευάσει αυτή την κρεμαστή γέφυρα.
Η Γέφυρα 25 de Abril άνοιξε μόλις το 1966. Το αρχικό της όνομα ήταν «Γέφυρα Salazar» («Ponte Salazar») – προς τιμήν του πρωθυπουργού και δικτάτορα της Πορτογαλίας. Στις 25 Απριλίου 1974, ξέσπασε μια επανάσταση στην Πορτογαλία. Αργότερα ονομάστηκε «Επανάσταση των Γαρίφαλων» – οι κάτοικοι της Λισαβόνας στόλιζαν με λευκά και κόκκινα γαρίφαλα (και τα τοποθετούσαν στις κάννες των τυφεκίων) τους στρατιώτες που συμμετείχαν στο πραξικόπημα. Για να τιμήσει αυτό το γεγονός, η γέφυρα μετονομάστηκε σε «Γέφυρα της 25ης Απριλίου» – «Ponte 25 de Abril».
2 Responses
Fajnego masz bloga i ciekawe na nim treści czy na serwerze wszystko sie zmieści ? pięknie frazujesz słowa zmuszasz przy tym do myślenia tym komentarzem życzę powodzenia 🙂
Dziękuję za miłe słowa.