Το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης (MIA) αποτελεί σύμβολο του Κατάρ. Πιθανότατα γνωρίζετε ήδη το σχήμα αυτού του κτιρίου, αν έχετε δει ποτέ άρθρα που σας ενθαρρύνουν να επισκεφθείτε την πρωτεύουσα του Κατάρ – τη Ντόχα. Δεν είναι περίεργο – η αρχιτεκτονική αυτού του κτιρίου, που συνδυάζει στοιχεία της αρχαίας ισλαμικής αρχιτεκτονικής και του σύγχρονου γεωμετρικού σχεδιασμού, αντικατοπτρίζει με μεγάλη επιτυχία το πνεύμα του τόπου.
Όπως πολλά αξιοθέατα στη Ντόχα, το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης είναι μια αρκετά σύγχρονη κατασκευή. Λοιπόν, το μουσείο της Ντόχα άνοιξε τις πόρτες του για το κοινό μόλις τον Δεκέμβριο του 2008. Αν δεν το γνωρίζαμε αυτό, πιθανώς θα νομίζαμε ότι το MIA στέκεται στην ακτή Corniche για τουλάχιστον μερικές δεκαετίες ακόμη. Παρόλο που το ίδιο το μουσείο φαίνεται καινούργιο και καλοδιατηρημένο, τα παραδοσιακά ισλαμικά στοιχεία μπορεί να κρύβουν την πραγματική ηλικία του μνημείου.
Ο αρχιτέκτονας του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης προσλήφθηκε για το έργο αυτό όταν ήταν ήδη συνταξιούχος. Για την ακρίβεια, ο I.M. Pei ήταν 91 ετών εκείνη την εποχή. Αφού ανέλαβε το σχεδιασμό αυτής της δομής, άρχισε να ταξιδεύει για 6 μήνες στις αραβικές χώρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εντρυφούσε στην ισλαμική ιστορία και τα ισλαμικά κείμενα σε αναζήτηση έμπνευσης για το έργο του. Ως αποτέλεσμα, το τέμενος Ibn Tulun στο Κάιρο, το οποίο χρονολογείται από τον 9ο αιώνα, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιρροή στην τελική αρχιτεκτονική του ΜΙΑ.
Το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης βρίσκεται σε ένα τεχνητό νησί κοντά στο παραδοσιακό λιμάνι “dhow” του Κατάρ. Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να επισκεφτούμε το ίδιο το μουσείο κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στη Ντόχα, αλλά μπορέσαμε να θαυμάσουμε την αρχιτεκτονική του από την προκυμαία σε διάφορες ώρες της ημέρας και της νύχτας.
Σχετικά με τη φωτογραφία
“Οι περισσότερες φωτογραφίες που βρίσκετε είναι τραβηγμένες προς την είσοδο. Αλλά βρήκα αυτή την πλευρική άποψη ιδιαίτερα ελκυστική.
Εδώ, μπορείτε να βρείτε μια τέλεια συμμετρία που θα παραμείνει κρυμμένη από τους περισσότερους επισκέπτες, καθώς μπορείτε να τη δείτε μόνο από το νερό – ή όπως εγώ, σκαρφαλώνοντας πίσω από τον τοίχο του λιμανιού”.
