Αυτή η φωτογραφία του Μουσείου MAAT στη Λισαβόνα αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριμερούς σειράς με τίτλο «Η καθημερινή μου βόλτα στη Λισαβόνα».
Με αυτή τη σειρά, ήθελα να δοκιμάσω τις δυνατότητες της κάμερας του iPhone μου. Μερικές φορές, η καλύτερη κάμερα είναι αυτή που έχεις μαζί σου. Με αυτή τη φωτογραφία, μπορώ επίσης να πω: Η επόμενη κάμερα είναι αυτή που ανέχονται οι φύλακες.
Όταν είχα τραβήξει προηγουμένως μερικές φωτογραφίες στο Μουσείο MAAT, οι φύλακες μου έκαναν τη ζωή δύσκολη. Όχι τρίποδο εδώ, όχι φωτογραφία εκεί. Ευτυχώς, γνώριζα πολύ καλά το νόμο περί ελευθερίας του πανοράματος, οπότε ήξερα με βεβαιότητα ποιες λήψεις μπορούσα να κάνω.
Τώρα, οπλισμένος μόνο με το iPhone μου, ήθελα να δω τι ήταν δυνατό.
Είχα ακριβώς αυτή τη λήψη στο μυαλό μου εδώ και καιρό. Είχα στήσει το τρίποδό μου εδώ την τελευταία φορά, αλλά δεν πρόλαβα να τραβήξω τη φωτογραφία πριν οι φύλακες μου ζητήσουν ευγενικά να φύγω. Τώρα, χρησιμοποιώντας μόνο το τηλέφωνο, παρατήρησα τον φύλακα να έρχεται πάλι προς το μέρος μου. Με κοίταξε, κοίταξε το τηλέφωνο… και μετά γύρισε την πλάτη του.
Δεν είναι απίστευτο; Εννοώ, οι κάμερες των τηλεφώνων είναι τόσο ισχυρές στις μέρες μας. Γιατί οι άνθρωποι κάνουν τόση φασαρία αν χρησιμοποιείς μια DSLR, αλλά ο καθένας μπορεί να τραβήξει φωτογραφίες με ένα κινητό τηλέφωνο; Βίωσα ακριβώς το ίδιο πράγμα και στο Ντουμπάι.
Αλλά εντάξει, δεν θα παραπονεθώ περισσότερο. Αν μπορώ να τραβήξω τη φωτογραφία που οραματίζομαι μόνο με το τηλέφωνό μου, τότε το τηλέφωνο είναι. Στο κάτω-κάτω, είμαι χαρούμενος που κατάφερα επιτέλους να αποτυπώσω το όραμά μου.
