To zdjęcie Muzeum MAAT w Lizbonie to część pierwsza trzyczęściowej serii „Moje codzienne spacery po Lizbonie”.
Tą serią chciałem sprawdzić możliwości aparatu w moim iPhonie. Czasami najlepszy aparat to ten, który masz przy sobie. Patrząc na to zdjęcie, mogę też powiedzieć: następny aparat to ten, na który pozwalają ochroniarze.
Kiedy wcześniej robiłem zdjęcia w Muzeum MAAT, ochrona dała mi popalić. Żadnego statywu tutaj, żadnego zdjęcia tam. Na szczęście świetnie znałem przepisy dotyczące swobody panoramy, więc wiedziałem, jakie ujęcia mogę robić bez obaw.
Teraz, uzbrojony tylko w iPhone'a, chciałem sprawdzić, co da się zrobić.
Od jakiegoś czasu miałem w głowie właśnie to ujęcie. Ostatnim razem ustawiłem tu statyw, ale nie zdążyłem zrobić zdjęcia, zanim ochrona grzecznie poprosiła mnie o przesunięcie się. Teraz, używając tylko telefonu, zauważyłem, że ochroniarz znów idzie w moim kierunku. Spojrzał na mnie, spojrzał na telefon… a potem odwrócił się.
Czy to nie niesamowite? Przecież aparaty w telefonach są teraz tak dobre. Dlaczego ludzie robią tyle zamieszania, gdy używasz lustrzanki, a każdy może robić zdjęcia telefonem? To samo spotkało mnie w Dubaju.
Ale dobra, nie będę się już narzekać. Jeśli mogę zrobić zdjęcie, które sobie wyobraziłem, tylko telefonem, to niech będzie telefon. W końcu cieszę się, że w końcu udało mi się uchwycić to, co miałem w głowie.
