Η Praça da República είναι η κεντρική πλατεία της Έλβας, όπου βρίσκονται πολλά ιστορικά κτίρια και η οποία είναι όμορφα πλακοστρωμένη με το παραδοσιακό μωσαϊκό στυλ που είναι γνωστό ως Calçada Portuguesa.
Λατρεύω αυτή την πλατεία κατά το ηλιοβασίλεμα, όταν το φως πέφτει πάνω στο πλακόστρωτο της Calçada Portuguesa και αναδεικνύει το γεωμετρικό του μοτίβο, ενώ ταυτόχρονα τονίζει τις κίτρινες και χρυσές αποχρώσεις στα κτίρια που την περιβάλλουν.
Αυτή είναι μία από τις δύο φωτογραφίες που τράβηξα, καθώς ήθελα να αποτυπώσω ξεχωριστά και τις δύο πλευρές της πλατείας. Σε αυτή εδώ, κοιτάζουμε προς την Casa da Cultura, η οποία λειτούργησε ως δημαρχείο για περίπου 400 χρόνια. Στην άλλη φωτογραφία, αποτύπωσα τον πρώην καθεδρικό ναό, χτισμένο σε ένα στυλ που είναι πολύ χαρακτηριστικό της στρατιωτικής πόλης της Έλβας.
Μια απροσδόκητη σύνδεση μεταξύ της Casa da Cultura και του Πύργου του Μπελέμ
Η Casa da Cultura de Elvas είναι το πολιτιστικό κέντρο της πόλης και στεγάζεται σε ένα ιστορικό κτίριο που κάποτε λειτουργούσε ως Paços do Concelho (δημαρχείο), ακριβώς στην άκρη της πλατείας με το πλακόστρωτο Calçada Portuguesa. Από το 1993 λειτουργεί κυρίως ως εκθεσιακός χώρος, φιλοξενώντας προσωρινές εκθέσεις και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Με εξέπληξε το γεγονός ότι το κτίριο της Casa da Cultura σχεδιάστηκε από τον Francisco de Arruda, τον ίδιο αρχιτέκτονα που είναι υπεύθυνος για ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της Πορτογαλίας, τον Πύργο του Μπελέμ στη Λισαβόνα. Σχεδίασε επίσης το Υδραγωγείο της Αμορέιρα στην Έλβας, το Υδραγωγείο της Άγκουα ντε Πράτα στην Έβορα (ένα από τα κρυμμένα διαμάντια μου στην Ευρώπη) και τον ίδιο τον καθεδρικό ναό που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της Praça da República.
Πρόκειται για έναν μικρό χώρο, αλλά η τοποθεσία, η σημασία και η πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική του τον καθιστούν περισσότερο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς παρά απλώς εκθεσιακό χώρο. Η Calçada Portuguesa που τον πλαισιώνει προσθέτει επίσης στη μαγεία του.
Η στρατιωτική πόλη της Έλβας, η «Βασίλισσα των Συνόρων»
Η Έλβας διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη φύλαξη της διέλευσης μεταξύ Πορτογαλίας και Ισπανίας. Πρόκειται για μια πόλη της οποίας ολόκληρη η πολεοδομία σχεδιάστηκε με γνώμονα τη διατήρηση ενός φρουρίου επ’ αόριστον, γι’ αυτό και είναι γνωστή ως «Φρουριακή Πόλη της Έλβας» και φέρει το προσωνύμιο «Βασίλισσα των Συνόρων».
Εντός των τειχών, η πόλη συγκέντρωσε στρατώνες, στρατιωτικά δικαστήρια και άλλα κτίρια που χτίστηκαν ειδικά για τη στέγαση και τον εφοδιασμό ενός μόνιμου φρουρίου, παράλληλα με εκκλησίες, μοναστήρια και το μακρύ Υδραγωγείο της Αμορέιρα, το οποίο εξασφάλιζε νερό κατά τη διάρκεια ενός αποκλεισμού.
Η πόλη έλαβε τον επίσημο τίτλο της UNESCO «Συνοριακή Πόλη-Φρουρά της Έλβας και τα Οχυρωματικά της Έργα» και καταχωρήθηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2012, καθώς διαθέτει το μεγαλύτερο σύστημα οχυρωμένων ξηρών τάφρων στον κόσμο και για την «εξαιρετική παγκόσμια αξία» της.
Για να απολαύσετε μια πλήρη θέα της πόλης και να αντιληφθείτε την έκταση της ιστορίας που την περιβάλλει, ανεβείτε προς το Κάστρο της Έλβας ή σε κάποιο κοντινό σημείο με πανοραμική θέα, από όπου θα έχετε θέα από ψηλά πάνω από τον οχυρωμένο χώρο.











