Υπάρχουν λίγα μέρη στον κόσμο όπου η ειρήνη, η κλίμακα και η αρχιτεκτονική λαμπρότητα συγκρούονται τόσο αβίαστα όσο στο Μεγάλο Τζαμί του Σεΐχη Ζαγιέντ στο Άμπου Ντάμπι. Και όμως, το να στέκομαι μόνος μπροστά του -λίγο μετά τις 6 το πρωί την πρώτη ή τη δεύτερη ημέρα του Ραμαζανιού- ήταν μια στιγμή που δεν είχα προγραμματίσει, αλλά που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Αυτή η εικόνα δεν ήταν το αποτέλεσμα ενός τέλεια εκτελεσμένου σχεδίου. Στην πραγματικότητα, προέκυψε από μια παράκαμψη. Αρχικά είχαμε προγραμματίσει μια αποστολή της PhotoPills για να κυνηγήσουμε την ομίχλη πάνω από τον ορίζοντα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Αλλά όταν ένας συναγερμός ομίχλης διέκοψε το πρωινό στο Άμπου Ντάμπι, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε νωρίς στο Ντουμπάι, με την ελπίδα να την πιάσουμε πάνω από το υπερσύγχρονο Burj Khalifa. Spoiler: η ομίχλη δεν εμφανίστηκε πραγματικά. Τα σύννεφα κρέμονταν χαμηλά, αλλά δεν απέδωσαν ακριβώς τη μαγεία που κυνηγούσαμε.
Μόνος στο Μεγάλο Τζαμί Sheikh Zayed
Μόνο το τελευταίο Σαββατοκύριακο της παραμονής μου στα ΗΑΕ, διάρκειας τριών εβδομάδων, κατέστη δυνατή αυτή η λήψη. Ο Andy, ένας συνάδελφος και συνάδελφος φωτογράφος, τηλεφώνησε και μου είπε: “Έι, έχω πάλι πρόσβαση για τα μέσα ενημέρωσης στο τζαμί. Θέλεις να έρθεις;” Βρισκόμασταν στο Ατζμάν – πάνω από μιάμιση ώρα από το Άμπου Ντάμπι. Αλλά φυσικά, είπα ναι. Ξυπνήσαμε παράλογα νωρίς και φτάσαμε πριν από την ανατολή του ηλίου. Γύρω στις 6 π.μ., μπήκαμε από μια πλευρική πύλη μόνο για τα μέσα ενημέρωσης, συνοδευόμενοι από ένα ήσυχο σημείο ελέγχου ασφαλείας. Το τζαμί ήταν κλειστό για το κοινό, αλλά ανοιχτό για εμάς. Περίπου δέκα λεπτά μετά το σημείο ελέγχου, στάθηκα εδώ, σε αυτό ακριβώς το σημείο.
Ο Andy πρότεινε να περπατήσετε περισσότερο για να απαθανατίσετε τις όμορφες αντανακλάσεις των αψίδων που πλαισιώνουν την είσοδο. Το δοκίμασα και ναι, οι αντανακλάσεις ήταν υπέροχες. Αλλά κάτι σε αυτό ακριβώς το σημείο του μονοπατιού με σταμάτησε. Οι φωτιζόμενοι χρυσαφένιοι κύβοι που οδηγούσαν προς το τζαμί έμοιαζαν να με τραβούν. Σε συνδυασμό με τον απαλό μπλε φωτισμό του κτιρίου -που αλλάζει ανάλογα με τη φάση του φεγγαριού- η σκηνή αυτή έμοιαζε ισορροπημένη, σχεδόν σουρεαλιστική.
Κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, ο φωτισμός αλλάζει για να αντικατοπτρίζει την αύξηση και τη μείωση της σελήνης. Καθώς το Ραμαζάνι αρχίζει με την πρώτη ημισέληνο, το τζαμί συχνά λάμπει με απαλό μπλε χρώμα, αντανακλώντας διακριτικά τον ουρανό. Αυτό το πρωί, χαμηλά σύννεφα έπεφταν από πάνω του – μια σπανιότητα στα Εμιράτα, όπου ο ουρανός είναι συνήθως καθαρός και επίπεδος. Έμοιαζε σχεδόν σαν τα σύννεφα να αντανακλώνται στην επιφάνεια του ίδιου του τζαμιού, τραβώντας το βλέμμα σας στο κέντρο της εικόνας.
Πώς τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία
Αυτό δεν ήταν ένα απλό point-and-click.
Για να διατηρήσω τόσο τις λεπτομέρειες στις σκιές όσο και τα φωτεινά σημεία (χωρίς να ξεθωριάσω τίποτα), χρησιμοποίησα την τεχνική HDR – μια σειρά τριών εκθέσεων με παρένθεση, η καθεμία με διαφορετικά επίπεδα φωτεινότητας. Αργότερα, τις ανακάτεψα μαζί για να εξισορροπήσω τις ακραίες αντιθέσεις φωτισμού.
Εξίσου κρίσιμος ήταν και ο φακός tilt-shift. Χρησιμοποίησα έναν tilt-shift 19mm που κατασκευάστηκε αρχικά για τη Nikon και προσαρμόστηκε στο σώμα μου της Sony (δεδομένου ότι η Sony δεν κατασκευάζει tilt-shift). Αυτός ο φακός μου επιτρέπει να μετατοπίζω την προοπτική της φωτογραφικής μηχανής προς τα πάνω χωρίς να παραμορφώνω τις γραμμές του κτιρίου – κάτι που θα δυσκολευόταν να κάνει ένας παραδοσιακός υπερ-ευρυγώνιος φακός. Παρόλο που τεχνικά πρόκειται για μεγαλύτερη εστιακή απόσταση από έναν φακό 14mm, η έλλειψη παραμόρφωσης μου έδωσε στην πραγματικότητα μια πιο εύχρηστη σύνθεση.
Ένα τρίποδο ήταν απαραίτητο, όχι μόνο για την ευκρίνεια, αλλά και για να μπορέσω να τραβήξω πολλαπλές εκθέσεις με συνέπεια και να αφαιρέσω τυχόν φαντάσματα από το περιστασιακό άτομο που περπατούσε. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που βρίσκονταν στο χώρο ήταν μέλη του συνεργείου καθαρισμού που εργάζονταν πριν ανοίξει το τζαμί στις 9 π.μ. Το γεγονός ότι η εικόνα φαίνεται άδεια; Αυτό οφείλεται στην υπομονή, στις μεγάλες εκθέσεις και σε λίγη μαγεία στη μετα-επεξεργασία.
Συμβουλές φωτογραφίας για το Μεγάλο Τζαμί Sheikh Zayed
- Φτάστε όσο το δυνατόν νωρίτερα: Η πρόσβαση του κοινού αρχίζει στις 9 π.μ. και μέχρι τότε η ηρεμία έχει χαθεί.
- Η πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης κάνει τη διαφορά: Αν μπορείτε, συμμετέχετε σε μια φωτογραφική αποστολή ή βρείτε συνδέσμους που μπορούν να σας βοηθήσουν να αποκτήσετε έγκαιρη πρόσβαση.
- Χρησιμοποιήστε τρίποδο και τραβήξτε εκθέσεις με πλέγμα: Ο φωτισμός εδώ είναι δυναμικός και προκλητικός. Η ανάμειξη HDR βοηθά στη διατήρηση της λεπτομέρειας.
- Σκεφτείτε έναν φακό με κλίση: Θα σας δώσει πιο καθαρές γραμμές όταν φωτογραφίζετε τη μεγαλοπρεπή αρχιτεκτονική.
- Σχεδιάστε τη σύνθεσή σας, αλλά μην το παρασκεφτείτε: Αρχικά ήθελα να συμπεριλάβω τον μιναρέ στα δεξιά. Δεν δούλεψε – έτσι, αντί γι’ αυτό, στράφηκα στη συμμετρία.
Τελική σκέψη
Δεν είχα την ομίχλη εκείνο το πρωί. Πήρα όμως κάτι άλλο: μια απροσδόκητα τέλεια θέα ενός από τα πιο όμορφα κτίρια της Γης, λουσμένο στο απαλό μπλε και το χρυσό, τυλιγμένο στην ησυχία και προσφερόμενο μόνο σε μένα για λίγα φευγαλέα λεπτά.
Μερικές φορές, αυτό είναι το καλύτερο είδος φωτογραφίας. Αυτή που δεν κυνηγούσες.
