Rumunia leży w południowo-wschodniej Europie, gdzie Karpaty wiją się przez środek kraju. Dunaj stanowi większość południowej granicy z Bułgarią i wpada do Morza Czarnego w delcie Dunaju. Bukareszt, stolica kraju, leży na równinie na południu, około dwóch godzin drogi od gór.

Bukareszt
Rumunię sfotografowałem podczas jednej podróży, w kwietniu 2013 roku. Wszystko zaczęło się od tanich lotów do Bukaresztu, a powodem była Pałac Parlamentu. Aparat to Canon EOS 500D z szerokokątnym obiektywem 10–22 mm. Większość ujęć to serie trzech ekspozycji, połączone później.
Dane EXIF opowiadają tę historię lepiej niż pamięć. 19 kwietnia fotografowałem miasto od rana aż do ostatniego światła. Następnego dnia pojechaliśmy na północ, w góry, do Sinaia.
Więcej o mieście znajdziesz w naszym przewodniku po Bukareszcie.
Pałac Parlamentu
Nicolae Ceaușescu rozpoczął budowę w 1984 roku, a budynek ten zalicza się do największych budynków administracyjnych na świecie. Stoi na końcu bulwaru Unirii i po prostu nie da się go zmieścić w jednym kadrze. Rano, przy bezchmurnym niebie, sfotografowałem główną fasadę przy ogniskowej 10 mm. Nawet wtedy skrzydła budynku sięgają krawędzi kadru.

Czterdzieści siedem minut później nasza grupa dotarła do sali balowej pod szklanym sufitem. Jest ogromna: 972 metry kwadratowe. Za mną leżał zwinięty dywan pokrywający całą podłogę. Został on spleciony już w środku sali, bo był zbyt ciężki, żeby go tam wnieść.
Zwiedzanie odbywa się wyłącznie z przewodnikiem, a przewodnik ciągle mi przypominał, żebym trzymał się grupy. Musiałem więc działać szybko, fotografując z ręki przy czułości ISO 400. Postać w kadrze pokazałaby skalę pomieszczenia. Bez niej sala wydaje się mniejsza, niż jest w rzeczywistości.

Plac Rewolucji
Wczesnym popołudniem dotarliśmy na Plac Rewolucji przy Calea Victoriei. W grudniu 1989 roku właśnie tutaj rozegrało się powstanie przeciwko reżimowi Ceaușescu. Później wzniesiono tu Pomnik Odrodzenia, by uczcić pamięć poległych.
Sfotografowałem marmurowy słup na Placu Rewolucji z czasem naświetlania 1/1500 s, a za nim przesuwały się ciężkie chmury. W górnej części tej 25-metrowej kolumny znajduje się ciemna korona, dzięki czemu widać ją już z daleka. Bukareszt nigdy nie osiągnął pełnej zgody co do tego projektu, więc pojawiły się takie przezwiska jak „oliwka na wykałaczce”.

Stare Miasto w Bukareszcie
Przed wyjazdem słyszałem, że Bukareszt nazywają miastem kontrastów. Na Starym Mieście zrozumiałem, o co chodzi. Piłem drogie piwo przed zrujnowanym budynkiem. A kilka ulic dalej wyrastał pięciogwiazdkowy hotel.
Tego wieczoru ostatnie promienie słońca padały na zrujnowaną fasadę na Starym Mieście. Okiennice pokrywały plakaty koncertowe, a ulicę poniżej wypełniały parasole kawiarni. W jednym kadrze zmieścił się ten kontrast, o którym tyle słyszałem.

W pobliżu, o zachodzie słońca, widać Stary Kościół Dworski, znany też jako Kościół św. Antoniego. Zbudował go książę Mircea Ciobanul w XVI wieku, a w tym miejscu koronowano książąt wołoskich. To najstarszy kościół w Bukareszcie, który zachował swój pierwotny wygląd. Na tym zdjęciu jednak ludzie siedzący na ławkach są równie ważni jak cegły i kamienie.

Sinaia
20 kwietnia wyruszyliśmy na północ, do doliny Prahova. Nazwa miasta Sinaia pochodzi od tutejszego klasztoru, a nie od gór. Założył go bojar Mihail Cantacuzino w 1695 roku po pielgrzymce na górę Synaj. Później kolej sprawiła, że miasto stało się królewskim kurortem górskim.
Wjechaliśmy kolejką linową w góry Bucegi i spędziliśmy dzień na wędrówkach. W restauracji na szczycie serwowali stek z niedźwiedzia. Schodząc pieszo, słyszeliśmy wycie wilków w lesie. Niebo było cały dzień zachmurzone, a słońce pojawiało się tylko od czasu do czasu.
Zamek Peleș
Właśnie wtedy, gdy dotarliśmy do zamku Peleș, niebo się przejaśniło. Jego fundamenty położył w 1873 roku Karol I, pierwszy król Rumunii. Zamek został uroczyście otwarty w 1883 roku, a budowę zakończono w 1914 roku. Prace najpierw kierował Johannes Schultz, a dokończył je Karel Liman.
Styl budynku to neorenesans, a górne piętra z muru pruskiego przypominają niemiecki domek myśliwski. Służył jako letnia rezydencja królewska aż do upadku monarchii w 1947 roku. Dziś jest to muzeum – Muzeul Național Peleș – z około 160 pokojami.
Właśnie w tym świetle zrobiłem bardziej zbliżone ujęcie obiektywem 30 mm z trawnika poniżej tarasów. Cztery minuty później cofnąłem się, żeby zrobić szerokie ujęcie ze szczytami Bucegi w tle. Śnieg wciąż pokrywa szczyty po lewej stronie, a po prawej widoczne jest nagie drzewo. Oba widoki są z terenów publicznych, więc nie trzeba kupować biletu.

Fotografowanie Rumunii
Tego wieczoru w Sinaia zrobiłem 358 zdjęć. Najpierw, w 2014 roku, obrobiłem to szerokie ujęcie. To z węższym kadrem czekało prawie dziesięć lat, aż w styczniu 2023 roku znowu otworzyłem ten dysk twardy.
Porównanie jest tu cenną lekcją. Ten sam zamek, ten sam wieczór, różnica czterech minut. A jednak te dwa ujęcia spełniają różne role. Na tym bardziej zbliżonym zamek wypełnia cały kadr, dzięki czemu widać go wyraźnie nawet w małym rozmiarze. Z kolei ujęcie szerokokątne pokazuje zamek na tle gór.
Podobnie ujęcie Starego Miasta jest najmocniejszym z całej serii z Bukaresztu. Wyraźny motyw i prawdziwe życie na ulicy wygrywają z widokiem jak z pocztówki. Rumunia graniczy też z pięcioma krajami. Na południu nasz przewodnik po Bułgarii prowadzi dalej wzdłuż Dunaju. Na zachodzie przewodnik po Węgrzech prowadzi do Budapesztu.
Kiedy warto odwiedzić Rumunię
Kwiecień pokazał nam obie strony wiosny. W Bukareszcie w południe niebo było czysto błękitne, a potem zaczęło padać, kiedy przydałby się zachód słońca. W górach na szczytach wciąż leżał śnieg, a trawniki poniżej były już zielone.
Lato na południowej równinie jest upalne, więc Karpaty to idealne miejsce na wypoczynek. Później jesień nadaje barwy bukowym lasom w dolinie Prahova. Zimą Sinaia zamienia się w ośrodek narciarski, a zamek często stoi w śniegu.
Poruszanie się po Rumunii
Większość turystów ląduje na międzynarodowym lotnisku im. Henriego Coandă, na północ od Bukaresztu. Z dworca Bukareszt-Nord pociągi do Sinaia jadą około 1,5–2 godzin. Z Sinaia ta sama linia biegnie dalej do Brașova i Transylwanii.
Rumunia dołączyła do Unii Europejskiej w 2007 roku, a od stycznia 2025 roku jest pełnoprawnym członkiem strefy Schengen. Używa jednak rumuńskiego leja, a nie euro. Karty działają prawie wszędzie w Bukareszcie, ale w górach warto mieć przy sobie trochę gotówki.
Często zadawane pytania
Kiedy najlepiej wybrać się do Rumunii?
Późną wiosną i wczesną jesienią pogoda jest łagodna, a światło piękne – zarówno w Bukareszcie, jak i w Karpatach. Latem na południowej równinie jest gorąco, ale w górach panuje przyjemna pogoda. Zima natomiast sprzyja jeździe na nartach w dolinie Prahova. W kwietniu na wysokich szczytach można spodziewać się śniegu, podczas gdy w dolinach już wszystko jest zielone.
Ile dni potrzebujesz na zwiedzanie Rumunii?
Dwa dni wystarczą na zwiedzanie Bukaresztu i jednodniową wycieczkę do Sinaia, tak jak podczas naszej podróży. Tydzień pozwala dodać do tego Transylwanię: Brașov, Sibiu i kościoły warowne. Dwa tygodnie to już malowane klasztory w Bukowinie albo Delta Dunaju. Odległości są spore, więc planuj zwiedzanie jednego regionu na raz.
Czy można wybrać się na jednodniową wycieczkę do zamku Peleș z Bukaresztu?
Tak. Pociągi z Bukaresztu Nord dojeżdżają do Sinaia w około 1,5–2 godziny. Z dworca do zamku trzeba iść pod górę. Przed wyjazdem sprawdź, kiedy muzeum jest otwarte: w poniedziałki i wtorki jest zamknięte. Jednak teren zamku i widoki z zewnątrz są dostępne za darmo.
Czy można robić zdjęcia w zamku Peleș?
Tak, do użytku osobistego. Muzeum zezwala na amatorskie robienie zdjęć w środku bez lampy błyskowej. Kijki do selfie i dodatkowe oświetlenie są zabronione. Za profesjonalne sesje zdjęciowe trzeba uiścić osobną opłatę godzinową. Zwiedzający poruszają się płynnie po salach, więc lepiej działaj szybko, zamiast długo się przygotowywać.
Czy zamek Peleș leży w Transylwanii?
Nie. Sinaia leży w okręgu Prahova, w historycznym regionie Wołoszczyzny, tuż na południe od dawnej granicy z Transylwanią. Brașov, brama do Transylwanii, znajduje się około godziny jazdy pociągiem dalej na północ. Wielu turystów łączy obie te atrakcje w jedną wycieczkę przez dolinę Prahova.
Jaką walutą posługuje się Rumunia?
W Rumunii obowiązuje leu rumuński (RON), mimo że kraj ten należy do Unii Europejskiej. Karty są akceptowane prawie wszędzie w Bukareszcie i większych miastach. Mniejsze kawiarnie, schroniska górskie i kioski mogą preferować gotówkę. Lepiej wypłacać leu z bankomatów należących do banków, a nie z niezależnych urządzeń.



