Plovdiv

Index

Plovdiv is de op één na grootste stad van Bulgarije en ligt op de Boven-Thracische Vlakte, ten zuidoosten van Sofia. Het centrum ligt rondom een ring van rotsachtige heuvels, en in de oude wijk staan lagen uit de Romeinse, Ottomaanse en Neoklassieke tijd naast elkaar. In 2019 was het Culturele Hoofdstad van Europa.

Plovdiv bij zonsondergang vanaf Sahat Tepe, met de stadslichten, twee verlichte heuvels en het Alyosha-monument op Bunardzhik
Het uitzicht vanaf Sahat Tepe net na zonsondergang, met Alyosha op Bunardzhik aan de rechterkant

De heuvels van Plovdiv

Plovdiv rijst op uit een vlakke vlakte, omringd door ronde, rotsachtige heuvels. De lokale bevolking noemt het de stad van de zeven heuvels, hoewel er één is afgegraven voor straatstenen. De rest staat nog steeds midden in de stad, als eilandjes in het stedelijke landschap.

We kwamen in mei aan, na een nacht in Bansko aan de voet van het Pirin-gebergte. Die avond beklom ik Sahat Tepe, de Klokkentorenheuvel, en fotografeerde ik het panorama vanaf Sahat Tepe net na zonsondergang. De stadslichten brandden al, maar de lucht had nog steeds zijn kleur.

Rechts in dat beeld volgen de lichtjes de helling van Bunardzhik, de Heuvel van de Bevrijders. Het monument voor het Sovjetleger op de top, bekend als Alyosha, staat daar al sinds 1957. Om me heen gingen studenten en stelletjes op de rotsen zitten. De volgende ochtend kwam ik terug voor de zonsopgang boven het historische centrum.

De klokkentoren van Sahat Tepe

De klokkentoren van Sahat Tepe in Plovdiv, waarvan de lantaarn bij zonsondergang rood verlicht boven de stad schijnt
De klokkentoren van Sahat Tepe, waarvan de lantaarn bij zonsondergang rood kleurt

Een paar minuten na het panorama veranderde de klokkentoren achter me van uitstraling. De kroon straalt aan de buitenkant wit. Van binnen wisselt het licht echter van kleur.

Dus wachtte ik af. Toen het licht binnenin rood werd, leek de toren wel een vuurtoren aan een ruige kustlijn. Even waande ik me weer aan de Atlantische kust in Portugal, en niet op een vlakte in het binnenland. Op dat moment straalde de toren boven de daken uit, met het laatste oranje licht aan de horizon.

Ik fotografeerde het op 44 mm, f/8 en ISO 100, met een belichtingstijd van vijf seconden. Dat was kort genoeg om te voorkomen dat het rood zou uitlopen terwijl de kleur veranderde. Daarna heb ik de foto bijgesneden naar mijn 16,18 x 10-formaat volgens de gulden snede, het formaat dat ik voor de meeste stadsgezichten gebruik.

Het pad naar boven begint vlakbij de Dzhumaya-moskee, op het plein boven het Romeinse stadion. De klim duurt ongeveer tien minuten.

De oude binnenstad van Plovdiv

De Hisar Kapia-poort in de oude binnenstad van Plovdiv tijdens het blauwe uur, met lampen die de stenen muren en de kasseien verlichten
Hisar Kapia voor zonsopgang, de lampen branden nog op de kasseien

Plovdiv is een van de oudste steden in Europa die altijd bewoond is gebleven. Je ziet de verschillende lagen het duidelijkst bij Hisar Kapia, de oude oostelijke poort van het fort op de heuvel. Op Romeinse funderingen staat een middeleeuwse boog uit het Tweede Bulgaarse Rijk. Daarboven hangen huizen uit de Nationale Wedergeboorte-periode met brede dakranden en grote ramen over de straat.

Ik liep voor zonsopgang door deze geplaveide straatjes, terwijl de lantaarns nog brandden. Zo kon ik de poort in het blauwe uur helemaal voor mezelf hebben. Twee uur later stroomt dezelfde straat vol met groepen toeristen.

Een paar stappen verderop staat de kerk van Sint-Constantijn en Helena, met witte muren, rode dakpannen en een aparte klokkentoren. Daarachter staan de 19e-eeuwse koopmanshuizen uit de Nationale Wedergeboorte langs de helling. Veel ervan doen nu dienst als musea en galeries.

Romeins theater en stadion

De Macedonische koning Filips II veroverde de stad in de 4e eeuw v.Chr. en gaf haar zijn naam: Philippopolis. Onder Rome werd het een belangrijke provinciestad. Twee van de monumenten bepalen nog steeds het beeld van het centrum.

Het Romeinse theater ligt op de pas tussen twee heuvels. Door een aardverschuiving en opgravingen uit de late jaren zestig kwam het weer aan het licht. Tegenwoordig worden er weer concerten en opera’s gehouden, vooral in de zomer.

Het stadion daarentegen ligt bijna helemaal onder de belangrijkste winkelstraat. Alleen het gebogen noordelijke uiteinde is zichtbaar, onder het plein voor de Dzhumaya-moskee. Je kunt vanaf straatniveau naar beneden kijken naar de originele stenen zitplaatsen.

Het Stefan Stambolov-plein en het stadhuis

Het stadhuis van Plovdiv ’s nachts, achter de verlichte fontein op het Stefan Stambolov-plein
De fontein op het Stefan Stambolov-plein, die naar het stadhuis toe buigt

Ik was die avond niet van plan om nog een vierde foto te maken. Mijn statief zat vastgeklemd aan mijn rugzak, en ik nam een andere straat de heuvel af. Toen sloeg ik de hoek om naar het Stefan Stambolov-plein en pakte ik alles weer uit.

Voor me kronkelde de fontein richting het verlichte stadhuis. Ondertussen klonk er een liveconcert vanuit het Romeinse theater boven me.

De fontein is symmetrisch, maar ik heb ervoor gekozen om hem niet in het midden te plaatsen. In plaats daarvan begint de boog rechtsonder en loopt hij terug naar de gevel. Daardoor blijft je blik heen en weer gaan tussen de twee onderwerpen. Ik heb de belichting afgestemd op de helderste waterstralen en de verlichte gevel: 24 mm, f/8, ISO 100, twintig seconden. Bij zo’n lange sluitertijd verdwijnen voorbijgangers gewoon uit beeld.

Kapana

Kapana betekent ‘de val’ in het Bulgaars. De naam past goed bij het strakke raster van steegjes tussen de hoofdstraat en de oude binnenstad, waar je makkelijk de weg kwijtraakt. Jarenlang was het een wijk vol ambachtelijke werkplaatsen.

In de aanloop naar het Culturele Hoofdstadjaar 2019 werd de wijk omgetoverd tot de creatieve wijk van de stad. Tegenwoordig vind je op de begane grond galeries, kleine ateliers, craftbiercafés en koffietentjes. Veel muren zijn bedekt met muurschilderingen en straatkunst.

Het is ook de plek waar de studentenenergie van Plovdiv ’s avonds het meest zichtbaar is. Voor een fotograaf is Kapana het mooist in het uur na zonsondergang, zodra de bars verlicht raken en de steegjes volstromen.

Fotograferen in Plovdiv

Drie van mijn vier foto’s van Plovdiv zijn gemaakt tijdens één avond en een wandeling van zo’n kilometer. Het panorama, de klokkentoren en het stadhuis heb ik allemaal binnen ongeveer een uur gefotografeerd. De vierde foto heb ik de volgende ochtend voor zonsopgang gemaakt.

De timing maakte het verschil. Ik heb het panorama net na zonsondergang gefotografeerd, want een paar minuten later verdwijnen de daken op de voorgrond in de schaduw. Ook de oude binnenstad komt alleen goed tot zijn recht voordat de straten volstromen.

Van de vier is de foto van het stadhuis degene die ik bijna niet had gemaakt. Toch is het de sterkste foto van de reeks. In deze stad was de beste foto degene waarvoor ik mijn statief voor de tweede keer tevoorschijn haalde.

Wanneer kun je Plovdiv het beste bezoeken?

Mei en eind september zijn de beste maanden om foto’s te maken. Het licht is helder, de heuvels zijn groen en de avonden op de rotsen zijn aangenaam. In juli en augustus wordt het daarentegen heet op de vlakte, hoewel dat ook het seizoen is voor concerten in het Romeinse theater.

Plovdiv is makkelijk te bereiken vanuit Sofia met de bus of trein, en het centrum is klein genoeg om te voet te verkennen. Verschillende huizen uit de Nationale Wedergeboorte-periode zijn open als museum, waaronder de huizen van Balabanov, Hindliyan en Nedkovich. Met één combiticket kun je tot vijf bezienswaardigheden bezoeken. Openingstijden en prijzen staan vermeld bij het gemeentelijk instituut dat de oude wijk beheert.

Voor de rest van het land kun je in de uitgebreide reisgids over Bulgarije meer lezen over Rila, Bansko en Veliko Tarnovo. Onze gids over de hoofdstad Sofia past goed bij een verblijf van twee dagen hier.

Veelgestelde vragen

Is Plovdiv een bezoek waard?

Ja. Plovdiv is een van de oudste steden in Europa die altijd bewoond is gebleven. Je vindt er een Romeins theater waar nog steeds concerten worden gehouden, een goed bewaard gebleven oude binnenstad uit de tijd van de Nationale Wekking rond Hisar Kapia, en heuvels met mooie uitzichten midden in het centrum. Het is er ook minder druk dan in veel Europese steden met een vergelijkbare geschiedenis.

Hoeveel dagen heb je nodig in Plovdiv?

In twee dagen kun je de belangrijkste bezienswaardigheden prima bekijken. Eén dag is genoeg voor de oude binnenstad, het Romeinse theater, het stadion en Kapana. Op de tweede dag heb je tijd voor een zonsondergang en een zonsopgang op de heuvels, plus een museum in een van de Revival-huizen.

Wat is de beste tijd om Plovdiv te bezoeken?

De lente en het vroege najaar zijn de aangenaamste seizoenen, met milde temperaturen en helder licht. Mei en eind september zijn ideaal om te wandelen en foto’s te maken. Juli en augustus zijn heet op de vlakte, maar dan is het hoofdseizoen voor concerten en opera’s in het Romeinse theater.

Hoe kom je van Sofia naar Plovdiv?

Er rijden meerdere keren per dag bussen en treinen tussen Sofia en Plovdiv. De bus is meestal de snelste optie, met een reistijd van ongeveer twee uur. De trein doet er iets langer over, maar is wel comfortabel. Met de auto doe je er ongeveer even lang over via de Trakia-snelweg, die de twee steden rechtstreeks met elkaar verbindt.

Waar heb je het mooiste uitzicht over Plovdiv?

Vanaf Sahat Tepe, de Klokkentorenheuvel, heb je een weids uitzicht over de stad tot aan Bunardzhik en het Alyosha-monument. Nebet Tepe, boven de oude stad, kijkt uit over de rivier en de noordelijke wijken. Beide liggen op korte afstand van het centrum en zijn het mooist rond zonsondergang.

Is Plovdiv een stad waar je lekker kunt wandelen?

Ja. De oude binnenstad, het Romeinse theater, het stadion, Kapana en de belangrijkste voetgangersstraat liggen allemaal op korte loopafstand van elkaar. De oude binnenstad ligt wel op een heuvel met steile geplaveide straatjes, dus comfortabele schoenen zijn belangrijker dan in een vlakke stad.

Foto van Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus

Nico Trinkhaus is the mind-blind photographer, using cameras to create visions and memories that otherwise would be lost to him.
Ha'penny Bridge met reflecties van Ierse vlag op rivier de Liffey bij nacht

Dublin

Dublin De gids voor reisfotografie Laatst bijgewerkt: 11 mei 2026geschreven door Daria Trinkhaus, foto's door

Read More "

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *